Novelas y relatos de เพื่อนรักถนัดหื่น

มันบ่น "กูก็แยกไหมหล่ะ น่าาา อดทนหน่อยเผื่อคืนนี้เจอไรเด็ดๆ เพื่อนรักมาถึงยัง" ฉันถามยัยเนตร

ไอไมค์เอ่ยแซวผม “กูไม่ได้ทิ้งเว้ย เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อนน้องรอให้เพื่อนน้องมาก่อน” ผมบอกมัน “เออๆ พาน้องไปหาไรกินเหอะ” ไอเพลงหันมาบอกผม

ที่หื่น…หื่นที่สุด! “ครับ…ฉันผิดเองก็ได้…ที่หื่น….แต่หื่นเฉพาะกับเธอนะ…^_^” (หึๆๆแค่นี้ก่อน….เพื่อนฉันมา…)

"แต่ฉันแม่งขี้ขลาด... เพราะรู้ว่ายังไงเธอก็ไม่มีวันชอบคนอย่างฉัน เลยทำได้แค่ซ่อนตัวอยู่หลังคำว่าเพื่อนมาตลอด" ชายหนุ่มเว้นจังหวะไปชั่วอึดใจ หยาดน้ำตาอุ่นร้อนหล่นลงมากระทบพวงแก้มของคนในอ้อมกอดอย่างหมดสภาพ

องค์หญิงสามปรายสายตาคมกริบมองแม่ทัพหนุ่ม “น้องชายร่วมอุทรของเขา บัดนี้ได้ลอบกลับมาเสวยสุขล่วงหน้าก่อนเขาตั้งหลายวันแล้ว ให้สองพี่น้องร่วมมารดาคู่นี้ได้รู้ไส้รู้พุง ได้ฟัดกันเองให้เต็มคราบก่อนที่งานเลี้ยงต้อนรับจะเริ่มขึ้น ข้าอยากจะรู้นักว่าหน้ากากที่แสร้งทำเป็นพี่ น้องที่รักใคร่กลมเกลียวของพวกเขา จะฉีกขาดออกจากกันได้น่าสมเพชเพียงใด” *********************

มันไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น เขาพร้อมจะเปิดใจและลองดูสักตั้ง บางทีอาจได้ค้นพบอีกหนึ่งความชอบของตัวเองก็ได้ ส่วนวนิดานั้นกำลังจะร้องไห้จริงๆ ดั่งอคิราห์ตั้งคำถาม เมื่อคนที่เธอแอบรักกำลังจะไปนัดเดตและมีความสัมพันธ์กับคนอื่น พลันกัดปากอย่างแรงที่เธอนั้นหลงรักเพื่อนสนิท ตั้งแต่อีกฝ่ายยกเก้าอี้ทุ่มผู้ชายที่เข้ามาลวนลามเธอ รักที่ไม่มีทางเป็นไปได้

จะเป็นยังไงเมื่อเธอแอบชอบเพื่อนสนิทของพี่ชาย และวันๆเธอต้องใกล้ชิดอยู่กับเขา ได้เห็นหุ่นฟิตๆล่ำๆของเขาทุกวัน แล้วเธอจะหักห้ามใจตัวเองได้อย่างไรกัน งานนี้เธอขอแหกกฏของพี่ชายเธอหน่อยเถอะ งานนี้ต้องได้! "เจด้า....เรามานอนอยู่ในห้องพี่ได้ยังไง..." "เดี๋ยวนะคะพี่ธาม ดูให้ดีสิคะว่าตอนนี้พี่อยู่ห้องของใครน่ะ...ห้องเจด้านะคะ ไม่ใช่ห้องพี่...คิดดูให้ดีสิคะว่าเมื่อคืนเราสองคนทำอะไรที่นี่...." "เราจงใจมอมเหล้าพี่ให้เมาแล้วพามาที่นี่ใช่ไหมเจด้า...." "่ใช่ค่ะ...เมื่อคืนเจด้ามอมเหล้าพี่เอง แต่ว่าพี่ก็มีสติอยู่นะคะไม่ได้เมามากมายขนาดนั้นสักหน่อย ไม่งั้นเมื่อคืนพี่คงไม่แซ่บซะขนาดนั้นหรอกค่ะ" "พี่จำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น...แล้วก็ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปซะ ระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น จำเอาไ

พิมพิแนะนำ หยิบแก้วตรงหน้าที่เต็มปริ่มขึ้นแล้วยื่นไปหาเพื่อนที่ตาแดงก่ำ น้ำตาเจียนจะร่วงอยู่รอมร่อ “อะ ๆ ไม่ร้อง เดี๋ยวมาสคาร่าเลอะ” “อีบ้าาาา ฉันปัดแบบกันน้ำมา” “เออ ดีที่รู้จักเตรียมตัว งั้นมาค่ะ ชน! แด่แฟนฆวย ๆ ถ้ามีแล้วมันไม่รักดีก็ไม่ต้องไปทนมัน เพื่อนฉันทั้งสวยทั ้งรวยขนาดนี้ หาใหม่ได้สบาย”

น้ำเสียงของนางฟังสบาย ๆ จ้าวจื่อหานพยักหน้ากล้าถามประโยคต่อไปมากขึ้น "น้อง...รักเขามิใช่หรือเหตุใดถึงตัดใจเล่า แล้วซีหยุนจะไม่เสียใจหรือ"

มือที่ประคองโทรศัพท์อยู่รีบปรับระดับลงต่ำ ความสับสนละคนห่วงใยที่ทำงานแทบทุกวินาทีไม่ได้หมดลงเพียงแค่เห็นหน้า ทว่าต้องเก็บอาการเพราะคำว่าเพื่อนมันค้ำคอ "ไม่โยนมาบนหัวกูเลยครับไอ้เพื่อนรัก" ฉลามประชดประชันพร้อมกับปรายตามองสีหน้าของคนไม่สบอารมณ์