แม่มด Mga Nobela at Kwento

หญิงสาวอายุราวสามสิบเจ็ดสามสิบแปด กิริยาสง่างาม มีดวงหน้างดงามชนิดล่มเมือง คล้ายกับกู้รั่วเสวี่ยอยู่แปดส่วน ไม่ต้องเดาให้เสียเวลา เธอก็คือแม่ของกู้รั่วเสวี่ยนั่นเอง เป็นหญิงงามหาที่เปรียบไม่ได้ดังคาด บนหน้าและร่างกายของเธอ แทบไม่เห็นร่องรอยของกาลเวลาเลยสักนิด

เธอมีใบหน้าที่งดงามสะกดสายตา อีกทั้งรูปร่างยังเย้ายวนเกินต้านทาน แต่สิ่งที่แตกต่างจากมนุษย์ทั่วไป ก็คือเส้นผมของเธอทั้งหมดกลับเป็นอสรพิษสีเขียวที่คดเคี้ยวเลื้อยไปมา นี่คือตำนานอันชั่วร้ายในยุคโบราณ เมดูซ่า! สิ่งมีชีวิตชนิดนี้มีพลังอำนาจที่ลี้ลับและน่าสะพรึงกลัว หาก ใครสบตาเธอ ร่างกายจะถูกแปรเปลี่ยนเป็นหินในทันที

ราวกับว่ามีการสนทนาจากใจจริง หวงตงไห่ก็พูดคำทั้งหมดที่เขาสะสมมาเป็นเวลานานออกมา "ไม่คิดว่าแม่ยินยินจะเป็นนักบุญหญิงแห่งศาสนาแม่มด" ลู่เฉินค่อนผมงประหลาดใจ ศาสนาแม่มดขึ้นชื่อว่าเป็นลัทธิอันดับหนึ่งของโลก

“ฉันผิดอะไร? แม่ของแกมันเป็นนางปีศาจชั่วร้ายและใช้ชีวิตอย่างโสมม!” เมเดลีนเผยให้เห็นรอยยิ้มอันสงบนิ่ง “อย่างน้อยถ้าอยากตะโกนแหกปากใส่ฉันมากขนาดนี้ ก็ช่วยบอกมาที่ว่าฉันทำอะไรลงไป”

"ท่านพี่ ข้าฝากดูแลลูกเราด้วย ชิงเอ๋อร์ เจ้าต้องแก้แค้นแทนแม่ แก้แค้น... เจ้าต้องแก้แค้นแทนแม่" ภาพมายาตรงหน้าหลี่ชิงชิงคือสตรีนางหนึ่งที่มองเห็นหน้าไม่ชัดทั้ง ๆ ที่ไร้สิ่งใดบดบัง สตรีนางนั้นกำลังถูกปีศาจตนหนึ่งที่ตำนานหลายตำรากล่าวไว้ว่า สามารถมองเห็นเพียงหัวแต่มิอา จมองเห็นหางของมันได้ "ไม่! อย่าฆ่าท่านแม่!"

“เจ้าทำพลาดมาสองครั้งแล้วนะเปียวอัน...อย่าให้มีครั้งที่สามเกิดขึ้น” อ้ายฉีและทุกคนต่างก็ยืนมองสตรีที่ยืนอยู่บนสัตว์ตัวใหญ่ลักษณะคล้ายกับแมงมุม ด้วยว่ามันมีขาจำนวนมาก แต่กลับมีหางคล้ายกับจระเข้ ลำตัวมีเกล็ดสีเขียวเข้มมันวาว สองเขี้ยวแหลมคมขยับเข้าหากันราวกับจะตัดทุกสิ่งใ ห้ขาดเป็นชิ้น ๆ กล่าวกับลูกน้องของตนเองด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ใบหน้านางสวยงามมากหากดูเหมือนร่างกายจะค่อนข้างแปลก...ตรงลำคอเป็นสีแดงราวกับถูกไฟลวก

อลิซาเบธบอก นางเป็นแม่มดสายเลือดบริสุทธิ์ที่เวทมนตร์เต็มเปี่ยมเสริมกับสายเลือดของเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง ทำให้การบำเพ็ญเซียนจากหลายร้อยปีลดเป็นหลายสิบเท่าตัว แต่ติดที่คำสาปที่ทำให้การผ่านด่านของทัณฑ์สวรรค์ไม่ราบรื่นและเกิดปัญหาจนมาเจอกับลู่เฉิน

“ข้าได้พบกับหญิงสาวผู้หนึ่ง นางดูเหมือนเพียงหญิงสาวธรรมดา ทว่าพลังเวทย์ที่แผ่ออกมากลับมหาศาลเกินกว่าจะจินตนาการได้ หากนางไม่ใช่มังกรที่ปลอมแปลงเป็นมนุษย์ ก็คงเป็นตัวตนที่อยู่ในระดับเดียวกับแม่มดผู้จากตำนานเก่าแก่” “นางเรียกตนเองว่า ‘ผู้ดูแลการทดสอบ’ และการทดสอบนั้น… คือการวั ดความเข้ากันได้กับหัวใจของจอมปราชญ์ไรอัส”

“หรือว่าที่น้องหญิงห้าพูดถึงก็คือ ท่านแม่มดที่เมื่อหลายปีก่อนเกิดแตกหักกับผู้อาวุโสใหญ่อย่างกะทันหัน แล้วหนีออกจากราชสำนักหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย?” ฮาหลานพยักหน้า “ถูกต้อง ท่านแม่มดชอบปลูกดอกไม้พิษ วิชาเวทพิษของนางก็น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เพียงแต่เมื่อหลายปีก่อนไม่รู้เห ตุใดจู่ ๆ ถึงทะเลาะกับผู้อาวุโสใหญ่อย่างรุนแรงแล้วหนีไป หลายปีมานี้ผู้อาวุโสใหญ่ยังส่งคนออกตามหาท่านแม่มดอยู่บ่อยครั้ง แต่นึกไม่ถึงว่านางจะไปที่เผ่าจื้อเสิน”

นางเอียงคอถามด้วยความสงสัย "ท่านพ่อของข้าคือจ้าวมังกรเพลิงโลกันต์ ส่วนท่านแม่ของข้าคือปลามังกรขาว ทำให้ข้ามีปราณพลังสองสายอยู่ในตัว ข้าสามารถให้พลังได้ทั้งสองอย่างเพื่อปกป้องเผ่าปีศาจ แต่ ตอนนี้ข้าใช้มันไม่ได้แล้ว" (ทำไมข้าต้องเล่าเรื่องของตนให้นางฟังด้วยนะ)