เมียแต่งที่(ไม่)รัก Mga Nobela at Kwento

‘มึงเจ้าชู้กับใครก็ได้แต่ไม่ใช่เมียกู’ เขากัดฟันกรอดแต่ก็ยังฝืนฉีกยิ้มออกมา เพราะไอ้ทินกรก็มองเมียเขาอยู่เช่นกัน “ขอบคุณครับ ผมรักกันมานานแล้วครับเลยตัดสินใจแต่งงาน” ตอนแรกที่อยากให้เธอแต่งตัวสวยเพื่อเป็นหน้าเป็นตาของไร่ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกหวงอย่างไร้สาเหตุ อยากให้ งานคืนนี้จบเร็ว ๆ และจะได้เข้าหอสักที

“พุดตานเป็นเมียฉันก่อนเธอ! เราสองคนรักกันมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ส่วนเธอคือเมียแต่งที่ฉันไม่ได้ยินดีปรีดาเลยด้วยซ้ำ ฉันจำใจแต่งเพราะผู้ใหญ่ให้แต่ง” “แต่ฉันก็เป็นเมียคุณ เมียที่จดทะเบียนสมรส เป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย ได้ยินไหมเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ใช่พวกเมียที่ไม ่มีทะเบียนสมรส”

“ผมว่า เราอย่าทาครีมกันแดดเลยนะครับ มันมีอย่างอื่นที่น่าทำกว่านี้อีก” เขามองหน้าอกอวบอิ่มของเมียที่มีเพียงเส้นเชือกผูกรั้งไว้เพียงเส้นเดียว นึกอยากกระตุกออกแล้วใช้สองมือไปโอบอุ้มแทน มันคงจะให้ความรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย เพราะสถานที่แปลกใหม่ อีกทั้งเมียก็สวยแซ่บขึ้นเป็นเท่าตัว ไม่รู้ว่าขวัญดาวไปทำอะไรมาสิน่า

“ เอ๊ะแกนี่ยังไงน้องเป็นผู้หญิงก็ต้องแต่งตัวมันเป็นเรื่องธรรมดา เอาไว้รอแกมีเมียก่อนเถอะแล้วจะรู้ว่าผู้หญิงกับความสวยเป็นของคู่กัน ขืนถ้าแกไปเร่งแบบนี้มีหวังได้โดนเมียแกเฉ่งแน่ “ “ ไม่มีวันนั้นหรอกครับ เพราะว่าแม่จะไม่มีวันที่จะได้ลูกสะใภ้เด็ดขาด เพราะผมไม่จริงจังกับใ ครทั้งนั้นผมมันเป็นคนไม่มีหัวใจรักใครไม่เป็น “

“ไม่แต่งกับใครทั้งนั้นแหละค่ะ ถ้าคุณกับคุณท่านต้องการที่จะเจอตาหนู ดิฉันก็ไม่ขัดนะ ไม่จำเป็นจะต้องแต่งงานเลย” “เป็นเพราะคุณเกลียดผมใช่มั้ย ทิชา คุณเลยไม่อยากที่จะแต่งงานกับผม”

“อย่างน้อยตอนนั้นพลอยก็เป็นเมียคุณแล้ว พวกผู้หญิงพวกนั้นคงไว้หน้าพลอยบ้าง” “คุณบอกผมเองไม่ใช่เหรอว่าอยากแต่งกับผมเพราะความรัก แต่ที่คุณกำลังทำมันเป็นการบังคับมากกว่า”

เขาถามขณะรินรดลมหายใจร้อนผ่าวกับเนินอกของหล่อนที่กำลังสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจหอบระโหย “ไม่ต้องแต่งก็ได้... แค่รู้ว่าพี่รักฉัน... จริงใจกับฉันก็ พอแล้ว... ฉันจะอยู่เป็นเมียพี่ จะไม่หนีพี่ไปไหนอีกแล้ว” “ไม่แต่งได้ยังไง?” พันไตรแย้ง คำพูดของเขาทำให้น้องเมียรู้สึกฉงนใจ

กันตาพยักหน้า “ไปรักกันตอนไหน? เล่ามาเดี๋ยวนี้” “คุณย่าอยากให้กันตาแต่งกับพี่หนึ่ง พี่หนึ่งเขาไม่ได้รักกันตาหรอก เราถูกคลุมถุงชนน่ะ” “แล้วยัยมีมี่รู้เรื่องนี้หรือเปล่า?”

“ไม่ครับ ผมไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้น” “อยู่ๆ กันไปก็รักกันเองแหละ เชื่อแม่นะธาม ถ้าธามแต่งงานกับผู้หญิงที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อม ชีวิตลูกจะมีแต่เจริญก้าวหน้า” “ไม่ครับ ผมไม่แต่ง”

รพีภัทรบ่นเซ็งๆ ที่เพื่อนดูมาวุ่นวายชีวิตตนเองไม่หยุด "นี่งานแต่งมึงนะเว้ย ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อย เจ้าสาวมึงก็มีชื่อเสียงคนอื่นเขาจะมองไม่ดี" อวัศย์เอ่ยเตือนสติเพื่อน เข้าใจว่ามันคงจะเหนื่อย แล้วยิ่งเป็นการแต่งงานโดยปราศจากความรัก ก็ยิ่งเหมือนไม่มีแรงจูงใจอะไรให้มี ความสุขกับงานนี้