เมียแต่งที่(ไม่)รัก Mga Nobela at Kwento

ฟาร่าอธิบาย “คนหนึ่งเป็นคนรักแต่ไม่ใช่เจ้าสาว ส่วนอีกคนได้เป็นเจ้าสาวแต่ไม่ใช่คนรัก” “โอ้ย! ซับซ้อนจัง แล้วเค้าจะอยู่กันสามคนเหรอ”

"เจ้ายอมแต่งกับพี่แล้วหรือ เจ้าไม่รังเกียจพี่ที่อายุแก่เกินไปใช่หรือไม่อาเจิน" "ข้าเอ่ยตามตรง ข้าไม่เคยมีคนรักและไม่เคยรักใครมาก่อน แต่ยุคนี้ต้องพึ่งพาสามี แต่งกับท่านก็นับว่ากำไร ท่านเย็นชาจนหนาวเหน็บเช่นนี้สตรีไม่เข้าหา อย่างน้อยก็คงไม่มีเมียน้อยมาให้ข้าปวดหัว" "ทูนหัวทั้งชี วิตพี่ขอมีเจ้าคนเดียวสัญญา"

เขารีบบอกข่าวดีทุกคน เจอใครเขาก็บอกหมดเลยว่าจะแต่งงาน ก็คนมันตื่นเต้นนี่ จะได้แต่งเมียจริงจังแล้วนี่นา “เอ้า นายหัวยังไม่แต่งงานกันเหรอคะ?” “แต่งแล้วรอบหนึ่ง โดนเมียทิ้ง เลยได้ขอแต่งรอบสอง” จริงใจกว่านี้ไม่มีอีกแล้วครับผม~

ลี่หมายถึงเรื่องในตอนนี้ รวมถึงเรื่องที่ใครอีกคนได้ตบปากรับคำเอาไว้ เฮียอรรถแต่งงานกับลี่ไม่ได้หรอก เพราะจุดประสงค์ของเขาคือเรื่องของการรับผิดชอบ ไม่ใช่เรื่องของความรักอย่างที่ลี่เคยวิ่งหาจากเขามาโดยตลอด

ขี้ตู่จริงๆเลย "เอ่อ..เมียค่อยว่ากันเนอะ ยังไม่ได้แต่งเลย^\\\^" "ยังไงก็ต้องแต่ง ยังไงฉันก็เลือกเธอ..เพราะฉันชอบเธอ ทำไมจะเรียกเมียไม่ได้"

“ข้าก็จะทำให้เจ้าเป็นเมียข้าไง อยากเป็นนักไม่ใช่เหรอ ถึงได้เที่ยวไปประกาศให้ใครต่อใครรู้ว่าข้ากับเจ้าเป็นคนรักกัน ทั้งๆที่เจ้าก็รู้ว่าข้ารับเจ้ามาเพื่อมาดูแลท่านแม่ เจ้าทำให้เหมยตาฮวยเข้าใจข้าผิด ทำให้นางผลักไสข้า เจ้าต้องรับผิดชอบ” “ข้ายินดีเป็นภรรยาท่านแต่ไม่ใช่ตอนนี้ ให้ท่านจ ัดงานแต่งกับข้าก่อนดีไหม ท่านค่อยมาใช้สิทธินั้น”

ใครอยากแต่งก็แต่งไปสิ ทำไมต้องมาเจาะจงที่ผมด้วย? ‘แต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเองนั่นแหละ หนูน้ำค้างมีดีพร้อมทุกอย่าง เหมาะสมที่จะเป็นเมียของแก อย่าให้ฉันต้องขายขี้หน้าในงานแต่งของแก!’ ‘ป๊า!’

รังรองเอ่ยไปถึงคู่หมั้นของพี่ชายที่กำลังจะแต่งงานกัน แต่ก็ยังไม่แต่งกันสักที เพราะพี่ชายยังบ่ายเบี่ยง เนื่องจากอะไรเธอรู้ดี หากเธอจะแต่งงานกับผู้ชายสักคน หากไม่ได้รัก เธอจะไม่ยอมพาตัวเองไปนอนกับผู้ชายที่ไม่รักเด็ดขาด “พี่มีเวลาที่ไหน เราก็หาคนอื่นสิ”

อัยวานั่งกอดเข่าบนเตียง ผ้าห่มหนาโอบกายเธอไว้เพียงบางเบา ขณะที่สายตาจ้องมองกรอบรูปแต่งงานที่ถูกจัดวางไว้ปลายเตียง ใบหน้าของเธอในภาพนั้นยิ้มบาง ๆ แต่ในดวงตากลับไม่มีความสุขแม้แต่นิด เธอไม่รู้ว่ากรณ์จะกลับเข้าห้องเมื่อไร หรืออาจจะไม่กลับเลยก็ได้ ไม่ใช่เรื่องแปลกหากเขาจะ ปล่อยให้ภรรยาที่เขาไม่ได้รักนอนอยู่ลำพังในคืนแต่งงาน

เมียแต่งที่(ไม่)รัก วิชิต เลิศเกียรติกุล (ชิต) ทายาทคนสุดท้องของตระกูลผู้ดีเก่า ครอบครัวทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ กำไรปีละหลายหมื่นล้าน ชอบอนุรักษ์สมบัติเก่าๆของตระกูล ชอบผู้หญิง เรียบร้อย อ่อนหวาน พูดจาไพเราะ แพรวา สมบูรณ์รัตนา (วา) เธอผู้ตั้งมั่นในรักแรก รักแท้ รั กเดียว รักชั่วนิรันดร์ นิสัยร่าเริง ลุยๆ ฉลาด ทันคน มีความอดทนสูง อดทนที่จะรักคนที่ไม่เหลียวแลเธอแม้หางตา ความอดทนของเธอจะมีวันหมดอายุไหม