เล่ห์ร้ายสายใยรัก Novels & Stories

รู้สึกถึงท่อนเนื้อในโพรงรักสั่นสะท้านกระตุกเช่นกัน อุ่นซ่านด้วยน้ำคาวรักสีขาว เชื้อพันธุ์สายเลือดบวรเวทย์ แผ่นหลังร้อนวาบเกิดแสงสีทองบางเบาปรากฎอักขระโบราณก่อนจางหายซึมลงผิวหนัง

พวกเขาใช้เล่ห์เหลี่ยมที่สกปรกที่สุดในการปล้นชิงศักดิ์ศรีและบ้านของเราไป! ความแค้นที่เคยมีต่อดีแลนในฐานะ 'เด็กชายขี้อิจฉา' พุ่งสูงขึ้นกลายเป็นความเกลียดชังต่อตระกูลนี้ทั้งหมด ความรุนแรงที่เธอต้องอดทนมาตลอดไม่ได้เป็นเพียงแค่เกมแค้นส่วนตัว แต่เป็นการย้ำรอยบาดแผลขอ งอาชญากรรมที่ตระกูลนี้ได้ก่อไว้

นัทธีเล่าให้หญิงสาวฟัง มือวางบนหน้าท้องของภรรยาแผ่วเบา “แต่ไม่ว่ายังไง ความบังเอิญและความตั้งใจเหล่านั้น มันทำให้เรามีสายใยรักตัวน้อย มาเป็นพยานความรักระหว่างเรานะคะ” “ใช่จ้ะ มีอีกอย่างนะ ที่พี่ไม่เคยบอกลัล”

น้ำค้างเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาผ่านม่านน้ำตา ความหวาดระแวงในแววตายังคงมีอยู่จาง ๆ แต่สิ่งที่ชัดเจนกว่าคือความเปราะบางของคนที่กำลังจะเป็นแม่ที่ต้องการที่พึ่งพิง วินาทีนี้... พันธนาการที่รัดตรึงร่างกายเธอได้ถูกปลดออกไปแล้ว แต่พันธนาการเส้นใหม่ที่ชื่อว่า ‘สายใยรัก’ ได้ถักทอขึ ้นมาผูกมัดหัวใจของคนทั้งสองเอาไว้อย่างแน่นหนา

เมื่อมองไปยังม่านเตียง ในดวงตาทั้งสองข้างของนางก็ไม่ได้มีความน้อยเนื้อต่ำใจอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและหมายจะแก้แค้น ยังคงเป็นท่านย่าที่มีสายตายาวไกล การร่วมหอกับรัชทายาท อย่างมากที่สุดก็ใช้เล่ห์เหลี่ยมได้เพียงครั้งเดียว และหากมีเพียงครั้งเดียวก็ใช่ว่าจะตั้งครร ภ์ได้ ดังนั้นการใช้เล่ห์เหลี่ยมในครั้งนี้จะต้องใช้ให้คุ้มค่า เช่นนี้รอจนนางตั้งครรภ์ลูกของโต้วจื่อไห่ ก็จะไม่มีผู้ใดสงสัย

บทที่ 240 สายใยแห่งรัก 2 ( จบบริบูรณ์ ) NC ++ หนึ่งปีผ่านไป สายขิมนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงกว้างในชุดนอนผ้าซาตินสีชมพูอ่อน เนื้อผ้าบางเบาแนบไปกับสรีระเผยให้เห็นส่วนโค้งเว้างดงามขึ้นกว่าเดิมหลังจากคลอดลูกแล้ว เด็กหญิง ‘สายใย’ แก้วตาดวงใจวัยหนึ่งขวบซึ่งตอนนี้กำลังนอนหลับ ปุ๋ยอยู่กับพี่เลี้ยงในอีกห้อง หญิงสาวตั้งชื่อนี้ด้วยเชื่อว่าความรักของหล่อนกับธาวินถูกถักทอขึ้นจากสายใยแห่งความผูกพันของทุกคนในครอบครัว

ตุลย์เงยหน้าขึ้นสบตาเธอ มือหนายังคงวนเวียนอยู่แถวขาอ่อนด้านใน สร้างความเสียวซ่านจนสายธารต้องแอ่นสะโพกเข้าหาฝ่ามือเขาอย่างลืมตัว "เธอมัน... ไอ้ลูกน้องบ้า... ฮื้อออ" สายธารกัดริมฝีปากแน่น ความเกลียดชังที่เคยมีต่อความอวดดีของเขา ตอนนี้กลายเป็นความต้องการที่อยากจะถูกเขาส ัมผัสและรุกรานให้มากกว่านี้

ลู่เหลียนส่งสายตาให้ฟางเซียนอย่างหวานซึ้ง ระบบนำทางสู่ความตายก็เลยส่งสายตาเกลียดชังปนอิจฉามาให้ “คุณ...รักคนอื่นแล้วงั้นเหรอ? ทรยศ!” มันพึมพำแผ่วเบาก่อนจะตะโกนด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราด

หมวยลี่เม้มปากแน่นอย่างชั่งใจ แต่ความเสียวซ่านค้างคาที่เล่นงานจนช่องทางรักบีบรัดตอดอากาศมันทรมานเกินกว่าจะรักษาทิฐิไหว สุดท้ายเธอก็พ่ายแพ้ต่อกิเลสตัณหาและเล่ห์เหลี่ยมของเขา เธอช้อนสายตาฉ่ำปรือที่คลอเคล้าไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเสียวซ่านขึ้นออดอ้อน สองมือนุ่มเอื้ อมไปเกาะไหล่แกร่งพลางบดเบียดอกอวบอิ่มเข้าหาแผงอกล่ำซำอย่างจงใจยั่วยวน

"ใช่ค่ะคุณท่านบังคับให้คุณธามรับผิดชอบพายก็จริงแต่คุณธามก็ยังเกลียดพายเหมือนเดิม ถึงคุณวินจะทำอะไรพายจะฆ่าพายให้ตายคุณธามก็ไม่มีวันเสียใจหรอกค่ะเขาอาจจะขอบใจคุณวินด้วยซ้ำที่ทำให้เขาไม่ต้องแต่งงานกับคนรับใช้อย่างพาย" "เธออย่ามาโกหกตอแหลมันต้องรักเธอสิไม่อย่างงั้นคนอ ย่างมันไม่ยอมแต่งงานด้วยหรอก"