เล่ห์ร้ายสายใยรัก Novels & Stories

ผมถามมันอย่างสงสัย มันจะตุกติกอะไรอีก “ยัยนี้ยังสดอยู่ กูขอเวลาอีก3วัน จะหาเงินมาส่งดอก” “แฟนมึง แต่มึงบอกยังสดอยู่ กูเชื่อก็โง่แล้ว” “มึงช่วยกูอีก3วันแล้วกัน ส่วนยัยนี่ กูถือว่าเป็นของขวัญจากกูแล้วกัน”

ผลักร่างภรรยาลงไปนอนบนเตียง ขึ้นไปคร่อมร่างบางพร้อมตรึงแขนเรียวทั้งสองข้าง “พี่ธามจะทำอะไรคะ” “พี่ก็จะทำรักกับเมียไง” ยิ้มร้ายอย่างเจ้าเล่ห์ สายตาหวานเยิ้มมองคนใต้ร่าง

ชายหนุ่มเด้งเข้าหาร่างเล็กจนเหงื่อไหล หยดราวกับละอองเม็ดฝนสาดเข้ามา ตามการขับความร้อนออกจากร่างกาย จนเมื่อเธอปลดปล่อยสายธารแห่งรัก เขาก็ไม่อาจจะเก็บไว้ได้เช่นเดียวกัน อ่าห์...เสียงครางอย่างกระเส่าของเธอทำให้เขาต้องรีบปล่อยตามไป สายธารสีขาวขุ่นพวยพุ่งขึ้นมาราวกับภูเขาไฟที่ มีลาวาขาวระเบิดขึ้น ฉีดเข้าไปในท้องของเธอจนเต็ม

นางร่ำไห้โหยหวน หลิงไท่เหลือบสายตามองด้วยความรังเกียจ "หรือเจ้าอยากตายด้วยคมดาบ ยังไม่ถอยออกไปอีก"หลิงไท่ตวาดเสียงดัง เลี่ยงเอ๋อร์เมื่อรู้ว่าหลิงไท่ไม่ใยดีและยังไม่ยอมยกโทษให้ก็ตัดสินใจผุดลุกขึ้น แขนเรียวงามดึงปิ่นปลายแหลมออกจาแขนเสื้อจ้วงแทงเข้าที่ลำคอของหลิง

รู้สึกถึงท่อนเนื้อในโพรงรักสั่นสะท้านกระตุกเช่นกัน อุ่นซ่านด้วยน้ำคาวรักสีขาว เชื้อพันธุ์สายเลือดบวรเวทย์ แผ่นหลังร้อนวาบเกิดแสงสีทองบางเบาปรากฎอักขระโบราณก่อนจางหายซึมลงผิวหนัง

พวกเขาใช้เล่ห์เหลี่ยมที่สกปรกที่สุดในการปล้นชิงศักดิ์ศรีและบ้านของเราไป! ความแค้นที่เคยมีต่อดีแลนในฐานะ 'เด็กชายขี้อิจฉา' พุ่งสูงขึ้นกลายเป็นความเกลียดชังต่อตระกูลนี้ทั้งหมด ความรุนแรงที่เธอต้องอดทนมาตลอดไม่ได้เป็นเพียงแค่เกมแค้นส่วนตัว แต่เป็นการย้ำรอยบาดแผลขอ งอาชญากรรมที่ตระกูลนี้ได้ก่อไว้

นัทธีเล่าให้หญิงสาวฟัง มือวางบนหน้าท้องของภรรยาแผ่วเบา “แต่ไม่ว่ายังไง ความบังเอิญและความตั้งใจเหล่านั้น มันทำให้เรามีสายใยรักตัวน้อย มาเป็นพยานความรักระหว่างเรานะคะ” “ใช่จ้ะ มีอีกอย่างนะ ที่พี่ไม่เคยบอกลัล”

ความรัญจวน เสียดซ่าน พล่านไปตามกระแสเลือดที่ค่อยๆ เดือดปุดจนลมหายใจขาดห้วง ตาคมดุราวกับมีลูกเพลิงสุมในนั้น เมื่อพุดแก้วเหลือบสายตาขึ้นมามอง สีหน้าเร่าร้อนดิบเถื่อน กระหายหิว ทำให้เธอฮึกเหิม. ความรักที่ถักทอเป็นรังไหมครอบขึงรัดหัวใจไว้นานเนิ่น นับวันสายใยนั้นยิ่งหน าเหนียวแน่นแฟ้น

น้ำค้างเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาผ่านม่านน้ำตา ความหวาดระแวงในแววตายังคงมีอยู่จาง ๆ แต่สิ่งที่ชัดเจนกว่าคือความเปราะบางของคนที่กำลังจะเป็นแม่ที่ต้องการที่พึ่งพิง วินาทีนี้... พันธนาการที่รัดตรึงร่างกายเธอได้ถูกปลดออกไปแล้ว แต่พันธนาการเส้นใหม่ที่ชื่อว่า ‘สายใยรัก’ ได้ถักทอขึ ้นมาผูกมัดหัวใจของคนทั้งสองเอาไว้อย่างแน่นหนา

"ใช่ค่ะคุณท่านบังคับให้คุณธามรับผิดชอบพายก็จริงแต่คุณธามก็ยังเกลียดพายเหมือนเดิม ถึงคุณวินจะทำอะไรพายจะฆ่าพายให้ตายคุณธามก็ไม่มีวันเสียใจหรอกค่ะเขาอาจจะขอบใจคุณวินด้วยซ้ำที่ทำให้เขาไม่ต้องแต่งงานกับคนรับใช้อย่างพาย" "เธออย่ามาโกหกตอแหลมันต้องรักเธอสิไม่อย่างงั้นคนอ ย่างมันไม่ยอมแต่งงานด้วยหรอก"