เสียใจ

"ฉันจะทำให้เธอท้อง...แล้วก็ทำให้เธอแท้ง เหมือนที่เธอทำกับคนรักของฉัน!!!" อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนั้นทำให้ 'ราฟาเอล' สูญเสียทั้งคนรักและลูกในท้องไปพร้อมๆกัน ความฝันที่จะสร้างครอบครัวไปด้วยกันพังทลายลง เมื่อเธอคนนั้นกับพี่ชายได้พรากแก้วตาดวงใจของเขาไป...พวกมันจะต้องชดใช้!! และเขาจะทำให้พวกมันรู้จักคำว่า...นรก!! 'อิณรา' ทายาทคนสุดท้องของตระกูลไฮโซชื่อดัง เธอเป็นคนชับรถชนแฟนสาวของเขาจนเสียหลักตกลงทะเล แต่ผู้หญิงใจหยาบคนนั้นกลับไม่ลงมาเหลียวแล หนำซ้ำยังขับรถหนีโดยไม่ได้สนใจใยดีอีกฝ่าย ทำให้ 'เวนิตา' ว่าที่ภรรยาของราฟาเอลจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมา...พร้อมกับลูกในท้อง เธอต้องชดใช้...อิณรา!!! ท่ามกลางความแค้นกลับมีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้น สุดท้ายอิณราก็เป็นได้แค่ที่ระบายความแค้นเท่านั้น เพราะหัวใจของราฟาเอลยังมีแต่เวนิตา

เลือกสามีผิดคิดจนตัวตาย!เป็นเช่นไรรู้ก็เมื่อสายไปเสียแล้ว ลูกต้องตายจาก พ่อแม่พี่ชายพลัดพราก ด้วยหน้าที่ของเขาในฐานะเจ้าเมือง ช่วยชีวิตทุกคนไว้ได้ เว้นแต่นาง เว้นแต่ครอบครัวของนาง

ภารกิจสำคัญของนักเขียนที่ข้ามเวลามาเกิดใหม่ในยุคโบราณคือการเป็นผู้ช่วยมารดาหลบหนีจากบิดาไร้หัวใจ และพามารดาไปพบโลกใหม่ที่เต็มไปด้วยทุ่งดอกลาเวนเดอร์อันงดงาม เมิ่งสืออีถูก ย่าและอนุของหานชางเหยียนผู้เป็นสามีรังแกจนเกือบจะต้องตายไปพร้อมกับลูก ในเวลานี้สามีที่จากไปรบที่ชายแดนกลับมาแล้ว หวังในใจว่าสามีที่กลับมาจะคอยปกป้องดูแล ทว่านางกลับได้รับความเจ็บช้ำที่มากยิ่งกว่าจนแทบทนไม่ไหวและคิดหนี

จากที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้า ทำหน้าตาน่าหมั่นไส้ เห็นแล้วเป็นต้องคอยตามคอยแกล้ง พอไม่เห็นหน้าทำไมหัวใจมันร้อนรนอยู่ไม่ได้ต้องอยากเห็นหน้าตลอด หรือจะเป็นแบบที่โบราณว่าไม่เห็นหน้าเห็นหลังคาก็ยังดี

‘พี่มีเงินแค่ไหน? พอจะเลี้ยงเด็กคนนึงสักปีไหม?' ‘ผมทำได้หมดนะ ให้เลียตั้งแต่เท้ายันหัวก็เอา’

เขาลวงเธอเพื่อหวังเพียงร่างกาย แลกกับข้อเสนอเป็นแฟนปลอม ๆ ของเธอ ความผูกพันธ์ทางกายเปลี่ยนเป็นความผูกพันธ์ทางใจ อุปสรรคในรักครั้งนี้ ไม่ใช่ความรู้สึกของคนสองคน แต่คือเขาที่กลายเป็นคนมีพันธะขึ้นมา จากคำสั่งให้แต่งงานของคนเป็นพ่อ นิยายในเซตเดียวกัน อ่านแยกกันได้ค่ะ 1.วิศวะร้อนรัก เพลิง&ปิ่นมุก 2.วิศวะลวงรักร้าย คิณ&ขวัญตา 3.วิศวะร้ายพลาดรัก เสือ&มะปราง 4.เล่ห์รักพายุร้าย พายุ&ลินดา

[โลกสัตว์อสูรยุคดึกดำบรรพ์ + สนามอารมณ์เหล่าบุรุษอสูร + 1vN + บุรุษทุกคนยังบริสุทธิ์ + นางเอกสายพัฒนา] หลังจากทำงานหนักจนตายคาที่แล้วทะลุมิติมาอยู่ในนิยายโลกอสูร หลีเยว่ก็ถึงกับอึ้งไปเลย! สามีอสูรทั้งห้าคนที่ถูกท่านพ่อที่เป็นสัตว์อสูรพเนจรลักพาตัวมาทำพันธสัญญาอย่างฝืนใจ ต่างถูกเจ้าของร่างเดิมทรมานจนปางตาย อีกไม่นานพวกเขาจะพากันเข้าสู่ด้านมืด และนางก็จะต้องพบกับจุดจบที่อนาถสุดๆ! นางจึงรีบวางแผนข้ามคืน ตั้งใจจะไปพึ่งพาท่านพ่อที่มีพลังรบระดับเพดานสูงสุด และรีบถอนพันธสัญญาด้วยหยดเลือดเพื่อตัดขาดกับพวกตัวร้ายให้สิ้นเรื่องสิ้นราว! ทว่าในขณะที่นางใช้มิติส่วนตัว มุ่งมั่นกับการสะสมผลึกอสูร ปลูกผัก และเอาชีวิตรอดอยู่นั้น สายตาที่พวกสามีอสูรตัวร้ายมองนางก็เริ่มแปลกขึ้นเรื่อย ๆ งูขาวผู้หยิ่งยโสและมีพิษร้ายใช้หางพันรอบตัวนาง แล้วกระซิบด้วยสายตาคลั่งรัก : “เยว่เยว่ ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ อย่าหวังว่าจะได้ถอนพันธสัญญาจากข้า” เงือกหนุ่มรูปงามโอบเอวนางไว้ พลางใช้เสียงนุ่มนวลล่อลวง : “ข้าจะร้องเพลงให้เจ้าฟัง... ได้โปรดอย่าทิ้งข้าไปเลย” สิงโตหนุ่มแผงคอดำก้มหัวลงคลอเคลียที่ใบหน้านาง : “หลีเยว่ ขอเพียงเจ้าไม่จากไป ข้ายอมสละให้ได้แม้กระทั่งชีวิต” จิ้งจอกแดงผู้เสน่ห์แรงเข้ามาพัวพัน พร้อมลมหายใจหอมหวานดั่งกล้วยไม้ : “สิ่งที่เจ้าเคยทำกับข้าไว้ ข้าจะทวงคืนจากตัวเจ้าเป็นเท่าตัว” นักบวชกระเรียนขาวผู้สูงส่งก้มลงมองนางด้วยสายตาเย็นชาทว่าลึกซึ้ง : “ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นใครมาจากไหน แต่เจ้าคือนายหญิงเพียงคนเดียวของข้า” หลีเยว่ : “เอ๊ะ? พวกเจ้าไม่ได้เกลียดข้าเพราะถูกบังคับให้ทำพันธสัญญาหรอกเหรอ? นี่ข้าจะยอมถอนพันธสัญญาให้แล้วนะ ทำไมถึงไม่ยอมกันล่ะเนี่ย?”

“การเดินทางที่ไม่รู้จุดมุ่งหมาย ความสวยที่ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล”

“สวัสดีครับ” เภสัชกรวัยกลางคนที่ประจำเค้าเตอร์ขายยาทักทายลูกค้าทั้งสอง “ผมต้องการยาคุมกำเนิด” อดัมแจ้งสิ่งที่ต้องการโดยทันที น้ำฟ้าหันไปมองคนข้างกายที่ยังกุมมือเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้างจนดวงตาสีน้ำตาลเข้มแทบจะหลุดออกจากเบ้าตา “ครับ” เภสัชกรขานรับพร้อมกับหันหลังหยิบสิ่งที่ลูกค้าตรงหน้าต้องการ ด้วยแววตาที่เรียบเฉย “คุณครับ...คุณคิดว่าเธอคนนี้ควรใช้เวลากับผมเพียงแค่ยี่สิบเอ็ดหรือแค่ยี่สิบแปดวันเท่านั้นเหรอครับ” คำพูดของอดัมสร้างความฉงนไม่เข้าใจให้กับเภสัชกรตรงหน้าอย่างมาก “เอ่อ ขอโทษครับ...ผมไม่เข้าใจ” “ก็เธอคนนี้...คนที่ยืนอยู่ข้างๆผม...เธอเข้าใจว่าผมจะให้เธออยู่กับผมเพียงแค่ปริมาณยาคุมกำเนิดที่ผมให้เธอกิน” อดัมพูดต่อโดยที่สายตาของเขายังคงจ้องอยู่ที่เภสัชกรเท่านั้น แต่กลับเป็นเภสัชกรที่ย้ายสายตามามองคนที่ถูกกล่าวถึง และตอนนี้เภสัชกรก็เห็นใบหน้าเธอซับสีเลือดอย่างเห็นได้ชัดมากขึ้นเมื่อได้ยินประโยคคำพูดของคนข้างๆเธอ “เข้าใจแล้วครับ ทั้งร้านผมมียาตัวนี้อยู่น่าจะหนึ่งลังและในหนึ่งลังนั้นมีอยู่สี่ร้อยกล่อง คุณจะเหมาหมดเลยมั้ยครับ” เภสัชกรวัยกลางคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกว่าชายตรงหน้าหลายปีนัก

เขาเกลียดเธอที่เป็นต้นเหตุให้คนรักต้องตาย ส่วนเธอยอมเป็นเมียข้ามคืนเพื่อชดใช้บาปกรรมที่ไม่ได้ตั้งใจจนถักทอสายใยอีกหนึ่งชีวิตขึ้นมา