เสือร้ายพ่ายเมีย Novels & Stories

มันเป็นจุมพิตที่สมบูรณ์แบบ ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน เย้ายวนใจ และกลวงเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ โดยสิ้นเชิง ขณะที่เธอผละออกไปเพื่อชื่นชมเครื่องเพชรบนข้อมือของตัวเอง จู่ๆ ภาพเหตุการณ์ในร้านอาหารก็หวนกลับเข้ามาในความคิดของผมอย่างไม่มีเหตุผล ผมเห็นภาพหมัดที่กำแน่น ของกอยล์ใต้โต๊ะกระจก ผมเห็นดวงตาที่เหนื่อยล้าและอับอายของมาร์ธา และผมก็เห็นมาทิลด้า ที่กำลังห่อตัวลีบเล็กลง ยอมรับความโหดร้ายของผมเพียงเพราะเธอไม่มีอำนาจใดๆ ที่จะลุกขึ้นสู้ "ความมั่งคั่งที่แท้จริงของลูกผู้ชายคือครอบครัว ไม่ใช่หรือครับ?"

คือเรื่องเงิน “หนูนาเป็นเมียเสี่ยนะคะ เสี่ยจะทำแบบนี้กับหนูนาไม่ได้” เมื่อศิระเอาจริง ณาราก็ทิ้งไพ่ใบสุดท้าย ยกคำว่าเมียขึ้นมาอ้างเพราะเธอเป็นเมียเขาจริง ๆ

"📱 มึงต่างหากที่พึ่งเข้าแก๊ง กูขอเตือนมึงเอาไว้ก่อน ตอนเป็นแฟน กับตอนเป็นเมียคนล่ะฟิวกันเลยนะเว้ย มึงอย่าเผลอทำเมียโกรธ โกรธครั้งหนึ่งพูดยันสิบปี" "📱 หึ..กูใคร จอมทัพ! ฉายาเสือน่ะเว้ย ไม่ใช่แมว" "📱 จะเสือจะแมวสุดท้ายก็แพ้เมียอยู่ดีล่ะวะ" "📱 พูดมาก แ ค่นี้แหละ เสียเวลากูนอนกอดเมีย"

"แม่ไม่เชื่อหรอก เสือผู้หญิงอย่างลูกนี่นะจะไม่คิดอะไร แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่" บทสนทนายืดยาวต่อเนื่อง แม่พูดด้วยความห่วงใย ส่วนลูกชายตอบไปด้วยความกวนเล็กๆ แต่ลึกๆ ก็แฝงความอึดอัดในใจ เมื่อถูกกดดันเรื่องการแต่งงานกับเพลง ผู้หญิงที่คบหามานานแต่เขายังไม่พร้อมสร้างครอบค รัว …

"ฝากไอ้ตัวแสบของพ่อด้วยนะมาเบลล์ เก่งมากลูกที่ปราบไอ้เสือให้อยู่หมัด ส่วนเราเอลิกซ์ก็ควรยอมเมีย เชื่อฟังเมีย แบบที่พ่อทำกับแม่" "เรื่องนั้นมันแน่อยู่แล้วครับ เมียเป็นใหญ่เสมอ" เอลิกซ์ไหวไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน ไม่กลัวโดนหัวเราะเยาะเย้ยอะไรทั้งนั้นที่ยอมเมียและอยู่ใต้อำ นาจเมีย กลับภูมิใจด้วยซ้ำที่ได้เมียที่ดีคอยช่วยเหลือและยังจับมือในเวลาที่ยากลำบาก

ในเมื่อชะตากรรมมาเยือนถึงหน้าบ้าน เธอจงเปิดรับเถิดหนาแล้วสู้สักครา ดูสิว่าใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เสือขาล. จากวันนี้ไป... ไม่ใช่ฉันที่ถูกขายเป็นเมียโจร แต่เป็นเสือขาลต่างหากที่จะถูกสยบด้วยเมียโจรอย่างวนิดา...

"เมื่อก่อนเธอคือภรรยาตามสัญญา... แต่ตอนนี้เธอคือภรรยาจริงๆ ของฉัน ฉันจะทำอะไรหรือใส่อะไรในห้องนี้ มันก็เป็นสิทธิ์ของฉัน... ไม่ใช่เหรอ?" พรีมจ้องมองลึกลงไปในดวงตาคมกริบคู่นั้น หัวใจดวงน้อยพองโตด้วยความอบอุ่นและวาบหวาม คำว่า 'ภรรยาจริงๆ' จากปากของมาเฟียผู้เย ือกเย็น ทำให้กำแพงความประหม่าของเธอค่อยๆ ละลายหายไป เหลือเพียงความเขินอายที่เต็มไปด้วยความสุข

“เคยคิดว่าจะสู้ได้แต่พอเอาเข้าจริงกลับแพ้ทุกอย่างที่เป็นเขา ฉันกำลังหนีปัญหาอย่างที่แกพูด ในเมื่อเขาไม่ยอมปล่อย มันก็มีแค่ทางเดียวไม่ใช่เหรอยี่หวา” ที่ผ่านมาฉันรักพี่เสือมากกว่ารักตัวเองซะด้วยซ้ำ รักเขามากจนมองข้ามเรื่องที่เขาไม่เคยรักฉันเลย พี่เสือก็ยังยึดติดกับจ๋ายเหมือ นเดิม

เสือคิดเหมือนเพลิง เจอกันล่าสุดก็พูดเรื่องแต่งงานขึ้นมา ทั้งที่จริงพายุคือคาสโนว่าตัวพ่อ ไม่เคยคิดจะจบที่ใคร "ปวดหัวชิบหายเรื่องรักๆใคร่ๆ" "กูว่าไปเอาเมียมึงไปพักผ่อนดีกว่าไอ้เสือ อย่าให้ถึงเที่ยงคืนเลย พวกเมียกูปล่อยไว้แบบนี้แหละ เดี๋ยวเมาก็กลับขึ้นไปนอนเอง"

“ไง..ดูจะมีความสุขดีเนอะคงได้แรดสมใจอยากมึงเลยสิท่า” “พี่จะทำอะไรเนี่ย..ปล่อยแพงนะคะแพงมีเรียนไม่ว่างมาทะเลาะกับพี่หรอกนะ” “ใครบอกว่ากูมาทะเลาะ ไปกับกูซ่ะ” “ไม่ค่ะ.. พี่จะลากแพงไปไหน ปล่อย! พี่มาร์ค อร้าย”