เสือร้ายพ่ายเมีย Novels & Stories

พี่พายชี้มาที่เรา “นี่ไม่ใช่หัวใจ นี่เป็นเมียผีพรายค่ะ” “นี่ก็เป็นผัวของมนุษย์เนเน่ตัวน้อย”พี่พายชี้ไปที่ตัวเองพร้อมส่งยิ้มหวานให้เรา “มันจะเป็นแบบนี้ตลอดไป” พี่พายและเราชูมือข้างที่สวมแหวน เอาแหวนมาชนกัน

เมียของพ่อที่ไอรินหมายถึงก็คือแม่เลีิ้ยงของเธอ แม่เลี้ยงที่อายุห่างกับเธอเพียงแค่ 10 ปีเท่านั้น “นี่! ยัยริน แกอย่ามาประชดพ่อนะ ถ้าฉันไม่ยกบริษัทให้แกแล้วฉันจะไปยกให้หมาตัวไหนละ” “รินจะไปรู้หรอคะ ก็เห็นพ่อยกย่องเทิดทูนเมียของพ่อสะเหลือเกิน”

เสือเมฆหัวเราะอย่างบ้าคลั่งราวคนเสียสติ บัวตองน้ำตาไหลพรากรู้สึกสงสารเด็กสาวจับใจที่ต้องกลายมาเป็นเครื่องมือแก้แค้นของเสือร้ายทั้งคู่ “คุณมันบ้าไปแล้ว !” “คุณต่างหากที่บ้า ! ผมเป็นสามีของคุณนะ ส่วนลูกสาวของเราน่ะตายไปเพราะไอ้พ่อเลี้ยงสิงหาตั้งนานแล้ว ! คุณยอมรับสักที ! ยั ยเมย์ตายจากเราไปตั้งนานแล้ว”

"แต่กวางเป็นเมียกู" "เมีย?? มึงจดทะเบียนแต่งงานกับเรนแล้วเหรอไงวะถึงอ้างว่าเรนเป็นเมียมึง" "เอ่อ...คือพี่กับเสือเราจะแต่งงานกัน"

ลำแขนเรียว ทุบลงบนเตียง หลายต่อหลายครั้ง เพื่อระบายความโกรธ. ….สมควรแล้วกับรอยแดงบนใบหน้าที่มันคงจะปรากฏแก่สายตาคนอื่นในไม่ช้า ก็หล่นเงื้อมมือสุดเอื้อมแขน ฟาดมันแบบไม่ออมแรง…ไม่เคยรู้สึกโมโห และโกรธใครเท่าผู้ชายคนนี้เลย ….มันน่าจะตบอีกสักข้าง…ให้หน้าหล่อๆ พังไปเลย…เ ขาจะได้รู้ซะบ้าง ว่าฉันนะใคร >>>…ริก้า / คีเรียนริกา มาลัยวัลย์….นางร้ายในละครเชียวนะ

เสือหาญยิ้มมุมปาก “เอาน่า พวกมันก็มีดีตรงปากไว แต่ใจมันซื่อเหมือนควายบ้านเราแหละขวัญ” "นี่พี่หลอกด่าพวกฉัน"

"ถ้าทิ้งสันดานเก่าไม่ได้ กูก็ขอภาวนาว่า อย่าให้เพื่อนของเมียกู รู้สึกอะไรกับเสือร้ายแบบมึงเลย" "หึ งั้นเหรอ" ผมยกยิ้มที่มุมปาก อยากตอกกลับนะ ว่าก่อนที่มันจะมีเมีย มันก็ไม่ได้ต่างจากผม แต่เพราะมันมีเมียนั่นแหละ มันถึงปลง

นาวินยังไม่วายปากดี “ก็เอาซิ๊...เอาเลยแม่สาวน้อย อยากจะรู้เหมือนกัน...ว่าเธอจะเก่งกาจสักแค่ไหนกันเชียว” เสือร้ายเหลืออด เขาจับหญิงสาวให้นั่งโก้งโค้งลงบนเสื่อน้ำมันเก่า ๆ ก่อนจะขยี้กามเธอต่อในท่าหมา

บ้านเสือ หลังจากวันนั้นวันที่ป๊ายื่นใบหย่าให้ผมเซ็นผมก็ได้รับรู้ความจริงบางอย่างความจริงที่ผมไม่เคยจะเปิดใจรับฟังมันมาตลอดจนมันสร้างรอยแค้นและทิฐิโง่ๆให้กับผมมาจนถึงทุกวันนี้ เรื่องแม่ของจิน ความจริงแล้วแม่จินไม่ได้เป็นเมียน้อยหรือเมียอีกคนของป๊าอย่างที่ผมเข้าใจทุกสิ่งท ุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นแค่การแสดงละครฉากใหญ่ฉากหนึ่งเพื่อตบตาคู่อริของป๊าในตอนนั้น

“อย่าแม้แต่จะคิดเลยนะ เพราะถ้าเธอห้ามพี่ พี่คงลงแดงตายแน่ ๆ” “งั้นก็อย่าทำตัวเจ้าเล่ห์กับริต้าอีกค่ะ” เสือร้ายที่เคยแพรวพราวในตอนแรกสงบลงอย่างง่ายดายเพียงแค่คำพูดสั้น ๆ ของหญิงสาวเท่านั้น ภาพของเพลล์ในตอนนี้มันทำให้คนที่ยืนมองการกระทำทุกอย่างอยู่อย่างแผ่นดินและเดมี่อดคิดถ� �งการฝึกสุนัขตัวโตไม่ได้