Novelas y relatos de เสือร้ายพ่ายเมีย

เพราะเขามั่นใจได้ว่าเพื่อนของเขา เป็นเสือสิ้นลายไปแล้วตั้งแต่มีเมีย มันไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงอื่นอีกเลย "สัส ไม่โหดบ้านมึงสิ ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้ว เมียกูคือนายหญิงของที่นี่ ส่วนกูก็คือลูกน้องเมีย หืออืออะไรก็ไม่ได้ รักเมียต้องยอมเมีย" กว่าคชาและภรรยาจะกลับมาเป็นครอบค รัวได้ เขาก็พยายามแทบตาย เลยไม่อยากเสียเธอไปอีกแล้ว

“อย่าแม้แต่จะคิดเลยนะ เพราะถ้าเธอห้ามพี่ พี่คงลงแดงตายแน่ ๆ” “งั้นก็อย่าทำตัวเจ้าเล่ห์กับริต้าอีกค่ะ” เสือร้ายที่เคยแพรวพราวในตอนแรกสงบลงอย่างง่ายดายเพียงแค่คำพูดสั้น ๆ ของหญิงสาวเท่านั้น ภาพของเพลล์ในตอนนี้มันทำให้คนที่ยืนมองการกระทำทุกอย่างอยู่อย่างแผ่นดินและเดมี่อดคิดถ� �งการฝึกสุนัขตัวโตไม่ได้

“อืม...เห็นคนที่ออกมาโพสต์บอกว่ารับงานกินข้าวกับเสี่ย อ. เจ้าของเต็นท์รถชื่อดังคนนั้นไง” “คนนั้นน่ะเหรอ ฉันเห็นชอบไปออกงานกุศลอยู่บ่อยๆ เมียแกก็เป็นใครใจบุญชอบช่วยเหลือเด็กที่ยากไร้ ไม่คิดเลยว่าคนที่ใครๆเห็นว่าใจบุญจะทำผิดศีลข้อสามประพฤติผิดในกามได้ สงสารก็แต่เมียหล วงนั่นแหละคงช้ำใจน่าดู ไม่คิดว่านางจะอินกับการเป็นเมียน้อยในละครจนต้องเก็บมาใช้ในชีวิตจริงเลย”

“เคยคิดว่าจะสู้ได้แต่พอเอาเข้าจริงกลับแพ้ทุกอย่างที่เป็นเขา ฉันกำลังหนีปัญหาอย่างที่แกพูด ในเมื่อเขาไม่ยอมปล่อย มันก็มีแค่ทางเดียวไม่ใช่เหรอยี่หวา” ที่ผ่านมาฉันรักพี่เสือมากกว่ารักตัวเองซะด้วยซ้ำ รักเขามากจนมองข้ามเรื่องที่เขาไม่เคยรักฉันเลย พี่เสือก็ยังยึดติดกับจ๋ายเหมือ นเดิม

“ข้าจะบ้าตาย เจ้าจะทำเป็นอายไปเพื่ออันใด ในเมื่อเป็นเจ้าที่ต้องการ ข้าก็แค่สนองตามเงินงามที่ได้รับ เรื่องจับเสือให้กระต่าย จับบุรุษให้อยู่หมัดมิใช่เรื่องต้องคิดมากแต่อย่างใด” เหมยลี่กล่าวคำหยาวเหยียดเสียดแทงตรงจุดทำเอา อวี้ถิงยิ่งหน้าแดงก่ำ ทั้งบุรุษและสตรีที่เป็นแขกของนางในค่ำคืน นี้มีแต่ได้กับได้ นางจึงไม่มีอันใดให้ต้องคิดมาก จรรยาบรรณอันใดนางหาได้มีไม่ มันกินไม่ได้!

ร้องไห้สะอึกสะอื้น "ดี เป็นเมียฉันต้องว่าง่ายๆอย่างนี้สิ" ใช้มือสากจับใบหน้าเรียวให้สบตากัน "เสี่ยรับปากฉันแล้วนะ ว่าจะไม่ทำร้ายร่างกายฉันอีก"

“ถึงเสือจะร้าย... แต่จะไม่ขังรักแน่นอน..." "ไม่เชื่อหรอกนะ หึงที่ไร ก็เป็นบ้าตลอด!" "ก็มีเมียสวย ไม่อยากให้ใครเข้าใกล้"

พูดจบหญิงสาวก็สาวเท้าเดินตรงไปสำนักงานทันทีโดยไม่รอซ้อนมอเตอร์ไซค์ ในที่สุด เขาก็ได้รู้ความจริงจากปากของเธอเอง..คริมาเป็นเมียลับของพ่อเลี้ยงพัฒน์ธนา อยากจะรู้นักว่าถ้าเธอรู้ว่าเขาหายความจำเสื่อมแล้ว เธอจะทำหน้าอย่างไร..เธอจะรู้สึกอย่างไรที่เคยเป็นเมียหลานชาย แ ล้วตอนนี้ต้องมาเป็นเมียของคนที่เป็นคุณตาของหลานชาย

เสือเมฆหัวเราะอย่างบ้าคลั่งราวคนเสียสติ บัวตองน้ำตาไหลพรากรู้สึกสงสารเด็กสาวจับใจที่ต้องกลายมาเป็นเครื่องมือแก้แค้นของเสือร้ายทั้งคู่ “คุณมันบ้าไปแล้ว !” “คุณต่างหากที่บ้า ! ผมเป็นสามีของคุณนะ ส่วนลูกสาวของเราน่ะตายไปเพราะไอ้พ่อเลี้ยงสิงหาตั้งนานแล้ว ! คุณยอมรับสักที ! ยั ยเมย์ตายจากเราไปตั้งนานแล้ว”

ลำแขนเรียว ทุบลงบนเตียง หลายต่อหลายครั้ง เพื่อระบายความโกรธ. ….สมควรแล้วกับรอยแดงบนใบหน้าที่มันคงจะปรากฏแก่สายตาคนอื่นในไม่ช้า ก็หล่นเงื้อมมือสุดเอื้อมแขน ฟาดมันแบบไม่ออมแรง…ไม่เคยรู้สึกโมโห และโกรธใครเท่าผู้ชายคนนี้เลย ….มันน่าจะตบอีกสักข้าง…ให้หน้าหล่อๆ พังไปเลย…เ ขาจะได้รู้ซะบ้าง ว่าฉันนะใคร >>>…ริก้า / คีเรียนริกา มาลัยวัลย์….นางร้ายในละครเชียวนะ