แก้แค้น

หิมะนั้นร่วงโรยเพราะสายลม แต่หัวใจของข้า เคลื่อนไหวเพราะเสียงพิณของเจ้า เสียงที่แม้ไม่ดีดสายพิณ ก็ยังคงดังก้องอยู่ในห้วงจิต เสียงที่รอคอยว่าสักวันหนึ่งข้าจะได้รับการให้อภัย รอว่าสักวันหนึ่ง เราสองจะได้หวนกลับมาพบกันอีกครา...

เรื่องของเรา...จะเอายังไง โดย แสงเทียน >>> ผมไม่สนว่าคุณจะเป็น หรือ ไม่เป็นอะไรกับมัน! แต่ ได้ ผม แล้ว ก็รับผิดชอบกันด้วย!! โปรยปก "คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ...." "คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ" "มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ..." "เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน" "คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!"

“พราด้า กุชชี่ หรือหลุยส์ อยากได้อันไหน... แลกกับการมาเหยียบพี่หนึ่งครั้ง” (พระเอกคลั่ง นางเอกเก็บกด)

เมื่อองค์ชายผู้สูงศักดิ์ถูกสลับใบหน้ากับจอมโจร และกำลังจะถูกส่งไปประหาร ทว่าฟ้าดินกลับช่วยให้เขาหลบหนีออกมาได้ และได้รับความช่วยเหลือจากหญิงสาวหมอยาในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ซึ่งเข้าใจว่าเขาเป็นเจ้าโจรชั่วคนนั้น แต่กลับให้โอกาสเขาได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในหมู่บ้านร่วมกับเธอ... เขาจะใช้ชีวิตอย่างไรต่อไป จะทวงคืนชะตาตนเองกลับมาได้หรือไม่?

เมื่อคำว่าจอมยุทธ์ไม่ได้วัดกันที่ฝีมือ แต่วัดที่ลมหายใจสุดท้าย เจ้าจะเลือกปกป้องใคร?

นางผ่านชีวิตมาแล้วถึงสองชาติสองภพคิดว่าจะได้หลุดพ้น ทว่าสวรรค์กลับส่งนางให้หวนคืนกลับมาอีกครั้งในชาติที่สาม ชาตินี้นางจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้หลุดพ้นจากความตาย และเขาคือผู้ที่นางเลือก!

หัวใจที่สุมด้วยไฟแค้นของมาเฟียหนุ่ม เขาแก้แค้นเธอที่ทำลายชีวิตน้องสาวที่เขารัก ด้วยการย่ำยีศักดิ์ศรีของผู้หญิงอย่างเลือดเย็น โดยไม่รู้เลยว่า…เธอได้หอบสายเลือดตัวน้อย ๆ กับหัวใจที่บอบช้ำของเธอไปด้วย

“รีบใส่เสื้อผ้าสิ จะได้กลับกัน” “คุณภูไปก่อนเถอะค่ะ ฉันขออยู่ที่นี่อีกสักพัก” ร่างระหงก้าวลงไปนอนแช่ในน้ำอุ่น แล้วจมร่างลงไปใต้น้ำ เพราะไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตาของเธอ ภูเมฆหันมองเธอ ด้วยสายตายุ่งยากใจ ทำไมต้องทำให้เขาเป็นห่วงด้วย

เมื่อม้าตัวโปรดถูกทำร้ายพร้อมกับมีการลอบวางเพลิงเผาไร่ บัลลังก์เมฆ เดวิดสัน วินส์ตัน พ่อเลี้ยงหนุ่มมาดโหดโคตรเถื่อน จึงอาละวาดประหนึ่งนรกแตก และทันทีที่ได้รู้ว่าคนที่กล้ากระตุกหนวดเสือคือลูกสาวสัตรูอย่างบุปผาสวรรค์ นฤบดินทร์ ยัยเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม แก่นกะโหลกกะลา แถมยังแสบซ่าเหลือใจ ถึงแม้ลึกๆ เขาจะเอ็นดูเธอ แต่ความผิดครั้งนี้มันเกินจะให้อภัย ฉะนั้นพ่อหนุ่มบ้าเลือดจึงไม่รอช้าที่จะยัดเยียด ‘นรก’ บนดินให้เธอด้วยการ ‘ปล้นความสาว’ อย่างป่าเถื่อนหยาบคาย ทว่าครั้นได้ลิ้มลองแม่ม้าดีดกะโหลกจอมพยศเขากลับติดใจ ฉะนั้นครั้งเดียวจึงไม่เคยพอ! จนสุดท้ายความแตก แต่เขากลับปฏิเสธความรับผิดชอบอย่างไม่แยแส สร้างความอับอายให้แก่บุปผาสวรรค์จนแทบอยากจะกลั้นใจตาย จนเมื่อพ่อของสาวน้อยจับเธอใส่ตะกร้าล้างน้ำ แล้วประกาศหาสามีให้ลูกสาวที่กำลังท้องอ่อนๆ อย่างหน้าชื่นตาบาน บัลลังก์เมฆถึงคิดได้ว่า เมียเขา! ลูกเขา! เขาจะไม่ยอมยกให้ไอ้หน้าไหนทั้งสิ้น “มาขัดจังหวะตอนที่คนอื่นกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มแบบนี้ ต้องโดนลงโทษรู้ไหมยัยหนูผี” “อย่านะตาเฒ่า! คิดจะทำอะไร!” “จับปล้ำเด็กทำเมีย เพราะคนแก่เกิดอยากกินเด็ก”

“ทำไมขุนยังไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น….อยู่ตลอดเวลา….”“แต่กลับกัน….ขุนไม่เคยมีอะไรกับริเลย….” “เพราะถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น….เห็นริไปยืนแก้ผ้าต่อหน้าเขาแบบนี้….”“เขาคงจะไม่ปฏิเสธริ….เหมือนที่ขุนทำ"