แก้แค้น

ในอดีต หลานซูเหยา คุณหนูตระกูลแม่ทัพหลานผู้สูงศักดิ์ เคยถูกตราหน้าว่าเป็นสายลับและถูกหักหลังในยามที่ตระกูลหลานถูกฆ่าล้างทั้งตระกูล จากเหตุการฆ่าล้างตระกูลหลานนั้น นางรอดตายเพียงคนเดียว ก่อนจะได้รับการช่วยเหลือจากบุรุษลึกลับผู้สวมหน้ากากเงิน ม่อเฉิน เขาเลี้ยงดูและฝึกฝนนางอย่างโหดเหี้ยมเพื่อให้นางเป็นเบี้ยหมากในการล้างแค้นและเปิดโปงราชสำนัก

วันนี้เป็นวันแต่งงานของนาง แต่เหตุใดจึงไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย "คุณหนู ระวังฝีเท้าด้วยเพคะ" คำเตือนของหลี่เหยาดึงสติของนางกลับมา เล่อจื่อมองผ่านพัด เห็นรถม้าเจ้าสาวสีแดงทองอร่าม และขบวนต้อนรับอันยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ ฮ่องเต้แคว้นฉีทรงเลือกที่จะไปสักการะขอพรที่วัดหูกั๋ว ในวันแต่งงานขององค์ชายรัชทายาท ไม่ใช่เพียงเพื่อแสดงให้ขุนนางและราษฎรเห็นว่าองค์ชายรัชทายาทไม่ได้รับความโปรดปราน... แม้จะอยู่ในแคว้นฉีมานานกว่าหนึ่งเดือน แต่เล่อจื่อก็รู้เรื่องเกี่ยวกับองค์ชายรัชทายาทผู้นี้น้อยมาก นอกจากฟังบ่าวไพร่พูดคุยกันถึงขาข้างขวาที่พิการและอุปนิสัยประหลาดของเขา รวมถึงคำเตือนของฮั่วซู่ นางก็ไม่รู้อะไรอีก นางไม่กล้าถาม องค์หญิงแห่งแคว้นที่พ่ายแพ้ ไม่อาจทำสิ่งใดเกินเลย นางเพียงแค่ต้องเชื่อฟังอย่างว่าง่าย เล่อจื่อนั่งอยู่ในรถม้าเจ้าสาว ขบวนเคลื่อนตัวไปอย่างเชื่องช้า

อาร์มันโด้คือผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายคน แต่สำหรับนารีเขาคือผู้ชายที่เห็นแก่ตัว เมื่อการแต่งงานที่เกิดจากตัวแปรทางธุรกิจบังหน้า ความรู้สึกของเขาและเธอเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาแทรกกลาง

เมื่อความตายพรากทุกอย่างไปจากนารัน ทั้งความรัก ความเชื่อใจ และชีวิตในเครื่องแบบ เธอถูกคนรักยิงทิ้งเพื่อผลประโยชน์และผู้หญิงอีกคน แต่โชคชะตากลับพาเธอลืมตาขึ้นอีกครั้งในร่างของ มุกพิชชา ภรรยาผู้อ่อนแอของภีมวัจน์ อดีตมาเฟียผู้เย็นชา วิญญาณผู้กองสาวจึงซ่อนตัวในร่างใหม่ เดินเกมแก้แค้นอย่างเงียบงัน ไล่เช็กบิลคนทรยศทีละราย ภีมวัจน์ที่แต่งงานเพราะผู้ใหญ่เริ่มสงสัยความเปลี่ยนไปของภรรยา แต่ยิ่งใกล้ เขายิ่งหลงรักความแกร่งกร้าวนั้น จากผู้ช่วยโดยไม่รู้เหตุผล เขากลายเป็นดาบและโล่ให้เธอโดยสมัครใจ และครั้งนี้ นารันจะล้างแค้นโดยไม่ต้องยืนอยู่เพียงลำพังอีกต่อไป

เขาเคยแสนดีกับเธอ แต่อยู่ดีๆ เขาก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ… “ให้พี่เป็นคนแรกของเธอได้ไหม” วินเซนต์ มาร์แตล อายุ 38 ปี หนุ่มฝรั่งเศสนัยน์ตาสีฟ้าเหมือนมีทะเลหมอกอยู่ภายในดวงตาคมกริบคู่นั้น ดวงตาคู่ที่มีเสน่ห์และน่าเกรงขาม อีกทั้งเขายังมีใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพเจ้ากรีก แต่ด้วยนิสัยที่ดูจะเข้าถึงยากของเขา จึงทำให้ไม่ค่อยมีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้าหามาเฟียหนุ่มสักเท่าไหร่ ลักษณะนิสัย : ค่อนข้างที่จะเงียบขรึมและเย็นชาเพราะกำแพงที่สร้างขึ้นมา ทั้งๆที่เมื่อก่อนนี้เขาเคยเป็นคนที่แสนดีคนหนึ่ง จนกระทั่งเหตุการณ์บางอย่างทำให้เขาเปลี่ยนไป ไกอา อัลโตแมร์ อายุ 26 ปี หญิงสาวหน้าตาสวยสะพรั่งและมีเสน่ห์ สัญชาติไทย-อิตาลี ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ากับสีผมของเธอ ลักษณะนิสัย : ดื้อรั้น หัวแข็ง เพราะโดนปู่กับพี่ชายเลี้ยงดูมาแบบตามใจ แต่เธอก็เป็นคนที่สดใสอ่อนโยนในบางเวลาและกับแค่บางคนเท่านั้น

เขาเข้ามาเพื่อทำลาย... แต่กลับผูกมัดหัวใจตัวเองไว้กับความสัมพันธ์ที่ไม่มีวันถอนตัว ยิ่งเข้าใกล้ความจริง พันธะกลับยิ่งรัดแน่นกว่าโซ่ตรวน ยิ่งอยากแก้แค้น หัวใจยิ่งไม่อาจปฏิเสธคนตรงหน้า...

เมื่อ “เธอ” กลายเป็นเด็กสาวที่พ่อของเขา รับเข้ามาอุปการะในคฤหาสน์หลังใหญ่หลังการจากไปของมารดา เธอเป็นบุตรสาวของผู้หญิงคนนั้น คนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น “รักเก่า” ของพ่อของเขา... จากวันนั้น “เธอ” จึงกลายเป็นเงาที่ไม่พึงปรารถนา ในสายตาท่านชายผู้เย่อหยิ่ง เพราะสำหรับเขา... เธอคือ “เลือดเนื้อของผู้หญิงคนนั้น” ผู้ทำให้มารดาของเขาต้องตายทั้งเป็น!

“อยากจับฉันเหรอ” “นอกจากความรวย ขี้คุกแบบคุณมันน่าสนใจตรงไหน” “งั้นลองมานอนครางใต้ร่างไอ้ขี้คุกอย่างฉันหน่อยไหม เธออาจจะติดใจก็ได้นะ” ...... ใครจะรู้ว่าจากเด็กกาฝากในบ้านที่เขาไม่ถูกชะตา จะกลายมาเป็นภรรยาสุดที่รัก

'เขาเพียงเข้ามาหลอกให้เธอหลงรักเพราะความเเค้นส่วนตัว สาเเก่ใจเมื่อไหร่ค่อยทิ้งเหมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า' หญิงสาวผู้น่าสงสารต้องกลายมาเป็นเหยื่อในเกมเเก้เเค้นของคนเลว คนที่เป็นดั่งศัตรูกับพี่ชายของเธอโดยที่เธอเองไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังโดนเขาหลอกให้หลงรัก หากเขาสาเเก่ใจเมื่อไหร่ค่อยทิ้งขว้างเธอเหมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า เพียงเพราะอยากทำให้พี่ชายของเธอเจ็บปวดเจียนตาย

"ครั้งหนึ่งเธอขายความสาวให้กับเขาเพราะความจำเป็นบางอย่าง" แต่แล้วหลายปีต่อมา เธอเจอเขาในขณะที่เธอนั้นกำลังจะมาเป็นเลขาให้กับท่านประธาน ซึ่งนั่นก็คือ "เขา" ตัวอย่าง “เราเคยเจอกันมั้ย” ฌอนไม่ยอมแพ้ ยังยิงคำถามคาใจเขาอีกครั้ง เขาจำเธอได้แต่เธอกลับจำเขาไม่ได้อย่างนั้นหรือ “ท่านประธานพูดเรื่องอะไรคะ ดิฉันไม่เคยเจอท่านประธานค่ะ...เอ่อ...นี่คือครั้งแรกค่ะ ทำไมเหรอคะ ดิฉันหน้าเหมือนใครที่ท่านประธานรู้จักเหรอคะ” ขอเปรมมิกาสวมบทนางร้ายความจำเสื่อมหน่อยเถอะ เธอไม่ต้องการให้เขารื้ออดีตของเธอขึ้นมาอีก เรื่องของเธอกับเขา มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่น่าจดจำเลยสักนิด เขาจะเอาเรื่องเธอมาพูดทำไมอีก ต้องการอะไร หรือว่า เขาจะต้องการเธออีก ไม่นะ! เปรมมิกาจะไม่ยอมให้เขาดึงอดีตอันเลวร้ายของเธอขึ้นมาอีกเป็นแน่ “อ่อ ฉันคงเจอคนหน้าเหมือนสินะ”