แอบรัก

คาริสา ตกหลุมรัก ศาสตรา ตั้งแต่แรกพบ อาจารย์หนุ่มสุดหล่อดีกรีด็อกเตอร์ อีกทั้งยังเป็นถึงทายาทของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง ความแตกต่างที่ทำให้เธอไม่กล้าคิดฝันไปไกล จึงทำได้เพียงแค่มองและส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจให้เขาทุกวัน แต่แล้ววันหนึ่ง...อุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน ทำให้ทั้งคู่ได้ใกล้ชิดกัน.....

อุษาจะทำเช่นไร เมื่อการหวนกลับมาของชายผู้เป็นรักแรกอัดแน่นไปด้วยไฟแค้น! “ตอนนี้ปัจจุบันเท่านั้นที่คุณควรจะนึกถึง ปัจจุบันที่ผมคือเตชิน รักษ์สุทธิสาร เป็นเจ้าหนี้ของคุณ...” อุษาสะอึกสะอื้นทรมาน ในขณะที่เตชินยิ้มเยาะสะใจ “และก็เป็นผัวของคุณด้วย” แก้มสาวร้อนจัด ความน้อยใจเปลี่ยนแปลงความอับอายให้กลายเป็นการต่อต้าน หล่อนช้อนตาขึ้นมองเขา มองคนใจร้ายด้วยความเสียใจ “แต่คุณจะไม่ใช่ผัวคนเดียวของฉันหรอกค่ะ” หวังว่าเขาจะเจ็บปวดบ้าง แต่เปล่าเลย เขาไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด “ถึงอนาคตอาจจะไม่ได้เป็นคนเดียว แต่ผมก็เป็นผัวคนแรกของคุณ” เขาขยับเข้ามาหา โน้มหน้าต่ำลงมาใกล้ ใกล้จนหล่อนได้กลิ่นลมหายใจแสนเซ็กซี่ของเขา “จริงไหมครับ คุณหนูอุษา” หญิงสาวกัดฟันแน่น กำมือทั้งข้างเป็นกำปั้น พร้อมกับเชิดหน้าสบประสานสายตากับคนใจร้าย “คุณเข้าใจผิดไปแล้วล่ะค่ะ” เขาจ้องหน้าหล่อนเขม็ง “ฉัน... ไม่ใช่สาวพรหมจรรย์” คนที่ทำหน้านิ่ง ระบายยิ้มหยันออกมา ก่อนจะไหวไหล่เปลือยน้อยๆ อย่างไม่แยแส

"พี่ไปก่อนนะน้องเนย" เด็กชายวัยเจ็ดขวบพูดกับเด็กหญิงวัยห้าขวบในวันที่ต้องเดินทางกลับอเมริกาพร้อมครอบครัว "ฮือออ ฮืออออ....พี่วาตะไม่ไปได้มั้ยคะ" เด็กหญิงร้องไห้ไม่อยากให้เขาไป "พี่สัญญาว่าพี่จะกลับมาหาน้องเนย ถ้าน้องเนยโตขึ้นน้องเนยต้องเป็นเจ้าสาวให้พี่นะ" เด็กชายจับมือเด็กหญิงที่ยังเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด "สัญญาค่ะน้องเนยจะรอเป็นเจ้าสาวของพี่วาตะ" เจ้าสาวคืออะไรเธอไม่รู้หรอก รู้แค่ว่าพี่วาตะจะกลับมาหาเธอในวันที่เธอโตขึ้น "น้องเนยโตแล้วนะพี่วาตะจะกลับมาหาน้องเนยเมื่อไหร่ น้องเนยคิดถึงพี่วาตะ" เธอนั่งดูรูปพี่วาตะที่ลุงนายส่งมาให้ ดูไปก็นั่งกินขนมไปจนไม่รู้ว่ามันหมดเหลือแต่จานเปล่าๆ "ว๊า..ขนมน้องเนยหมดแล้วต้องไปขอคุณแม่ใหม่" และคำสัญญาในวันนั้นมันทำให้เขาไปไหนไม่ได้ เขาไม่อยากทีจะหมั้นไม่อยากที่จะต้องแต่งงานกับเธอ ยั ยอ้วนตุ้ยนนุ้ย เขาต้องทำให้ยัยนั่นเกลียดเขาจนยอมยกเลิกสัญญาบ้าบอนั่นด้วยตัวเอง ปล.เรื่องนี้เป็นรุ่นลูกจากเรื่อง เจ็บเพราะรัก นะคะ

พีและกานต์ เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่จำความได้ คนหนึ่งเก็บงำความรู้สึกไว้ลึกสุดใจ คนหนึ่งก็ช่างไม่รู้เรื่องอะไรเลย เหตุการณ์คืนนั้น เปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไปตลอดกาล คืนนั้น...ที่ทำให้เกิดผลผลิตตัวน้อยออกมา ในโลกของโอเมก้าเวิร์ส อัลฟ่ารักกับอัลฟ่าไม่ใช่เรื่องประหลาด แต่เขาไม่คิดว่าจะสามารถรับได้ที่ตัวเอง กลายเป็นโอเมก้าเพียงชั่วข้ามคืนได้

ผูกมักเธอด้วยหนี้ก้อนโต จากที่จะปล่อยเธอไป กลายเป็นล่ามโซ่เธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน ‘ยิ่งเธอหนี ฉันยิ่งจะผูกเชือกให้แน่นจนเธอกระอัก’

ตั้งแต่เห็นเลขาฯ เฉิ่มของพี่ชายในชุดรัดรูปสีแดงเพลิงที่ไนต์คลับในค่ำคืนนั้น อิศราก็ไม่สามารถสลัดความต้องการที่มีต่อเจ้าของเรือนร่างนาฬิกาทรายอย่างบัวชมพูออกไปจากหัวได้เลย เขาเป็นคนที่อยากได้ก็ต้องได้ และแน่นอนว่า เขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เชยชมบัวชมพู ไม่เว้นแม้แต่การโยกย้ายหล่อนให้มาเป็นเลขาส่วนตัว ทั้งในที่ทำงาน และบนเตียง

เรื่องราวความรักที่เกิดขึ้นในรั้วมหาลัย ที่เกินเลยเกินกว่าคำว่าบัดดี้ซ้ำร้ายไปกว่านั้นเธอยังหลงรักผู้ชายสองคนในเวลาเดียวกันเพราะความเข้าใจผิด คิดว่าพวกเขาคือคนคนเดียวกัน และเมื่อความรักต้องเลือก ระหว่างความถูกต้องตามกรอบของสังคม และระหว่างเลือกทำตามหัวใจ พวกเขาจะก้าวผ่านมันไปได้ไหม

นนนทีแต่งงานกับน้ำผึ้งแค่เพียงในนาม เพื่อตอบแทนบุญคุณของบิดาของน้ำผึ้งที่เสียสละชีวิตช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นจากความตาย แต่น้ำผึ้งที่ในตอนนั้นวัยเพียงแค่สิบห้าปีกลับคิดฝันว่าที่เจ้านายของบิดาแต่งงานด้วยก็เพราะว่ารักและเอ็นดูในตัวของตนเอง การปกป้องดูแลของนนนทีที่มอบให้มานั้นทำให้เด็กสาวยิ่งถลำใจรักเขายิ่งขึ้น เฝ้ารอวันที่เขาจะมอบความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยาแท้จริง แต่แล้วเมื่อวันที่เขาเดินทางกลับมาจากอิตาลี หลังทอดทิ้งเจ้าสาวสิบห้าเช่นหล่อนไปนานถึง 5 ปีเต็ม น้ำผึ้งดีใจที่ได้พบกับนนนทีอีกครั้ง แต่ความดีใจก็ค่อยๆ สูญสลายไป เมื่อได้ยินความต้องการของนนนที

"ถ้าคิดจะหนี ก็ควรหนีให้พ้น! ไม่ใช่ซมซานแบกหน้ากลับมาขอความช่วยเหลือจากผัวเก่าอย่างฉัน" "เหนือมีเหตุผล" "จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งจ้องหน้าเธอทั้งวัน" "เหนือขอยืมสักห้าล้านได้มั้ย ตอนนี้ลำบากจริงๆ" "อุตส่าห์แบกหน้ามาหาผัวเก่าทั้งที เอาแค่ห้าล้าน?" "เหนือรับปากว่าจะรีบหาเงินมาคืนให้" "ฉันจะให้ตามที่เธอต้องการ แต่ต้องคิดดอกเบี้ยสักหน่อย ไม่ได้ให้ยืมฟรีๆ" "..." "หรือถ้าเธอไม่อยากเสียดอกก็ถอดเสื้อผ้าแล้วไปขึ้นเตียง" "..." "คนมันเคยๆ ฉันคงไม่ต้องบอกอะไรมาก"

สะใจเธอแล้วใช่ไหมที่แม่ของเธอแต่งงานกับพ่อฉันได้ ไหนๆพ่อแม่เราก็ไปฮันนีมูนกันแล้ว ฉันว่างั้นเราก็ลองมาทดลองเข้าหอด้วยกันดูหน่อยเป็นไง