ในเมือง Novels & Stories

“เปล่า พ่อหมายถึงว่านี่คือเมืองไหน” “ฮูสตัน” “เราเป็นคนเมกันเหรอ” “ก็แน่ล่ะ!” เธอตอบทันทีตามด้วย “ขอโทษค่ะ หนูไม่ได้หมายความอย่างนั้น”

หญิงสาวถามอย่างกระตือรือร้น “ไปได้สิ เดี๋ยวจะพาไปเที่ยวในเมือง ที่นี่มีทุกอย่างเหมือนเมืองกรุงนั่นแหละ”

“ไม่เป็นไรหรอกป้าเพ็ญ คนในเมืองก็คงถนัดอาหารในเมืองแบบนี้แหละ ลองชิมดูหน่อยก็ไม่เสียหายอะไร”

คราวนี้ฉันพูดยืดยาว “ข้ารู้มาว่าเจ้าเคยอาศัยอยู่ในเมืองเจียงหนาน เมืองนั้นมีผู้คนอาศัยอยู่มากมาย การค้าคึกคัก เจ้าไม่อยากทำสิ่งใด หรือมีผู้ใดที่คิดถึงรออยู่เช่นนั้นหรือ”

นางพยักหน้ารับ ก่อนจะเอ่ยถามอีก “ที่นี่… คือเมืองต้าเฉิงหรือ?” “ใช่เจ้าค่ะ… เมืองนี้มีผู้ติดโรคระบาดเยอะมากเลยเจ้าค่ะ” ชิงอีตอบเสียงแผ่ว

“ไม่น่าอยู่เลย ในเมืองมีแต่ความวุ่นวาย โจรชุกชุม คนที่อยู่ที่นั่นได้ก็มีแต่พวกคนรวยเท่านั้นแหละ อยู่บ้านเราสงบสุขมากกว่า แล้วก็มีธรรมชาติด้วย แม่ชอบใช้ชีวิตแบบนี้มากกว่าไปอยู่ในเมือง แต่ถ้าลูกอยากลองไปเปิดประสบการณ์เดี๋ยวแม่พาไปสักครั้ง แล้วลูกก็จะเข้าใจเอง” ไม่ว ่าจะยุคสมัยไหน หากได้ขึ้นชื่อว่าเมืองก็ต้องมีความวุ่นวายกันแทบจะทุกยุคสมัย แต่ก็พูดไม่ได้ว่ามันไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ ส่วนที่ดีมันก็มีให้เห็นอยู่บ้าง !?

"คนในเมือง?" "อือ...ถ้าเอ็งไม่ไปก็อยู่แต่บ้านล่ะไม่ต้องไปไหน ยังไม่รู้เลยว่าคนในเมืองเขามาทำอะไร" "จ้ะแม่"

ฮู้วว~ เช้านี้ช่างสดใส เหมาะแก่การนั่งรถเมล์กินลมชมความศิวิไลของเมืองกรุงเสียจริง

เมืองหลวง อากาศดีมาก ผู้คนสัญจรไปมา กำแพงเมืองคึกคักเสียงดังเจี๊ยวจ๊าว รื่นเริงเป็นอย่างมาก

'ยังไม่ได้ข่าวของคุณหนูเล็กอีกเหรอเจส' 'ยัง'เสียงเรียบตอบในขณะที่สายตาจ้องมองทิวทัศน์ของเมืองใหญ่ เมืองที่ไม่มีวันหลับใหลของประเทศไทย ใจกลางกรุงเทพมหานคร