도망간 Mga Nobela at Kwento

"Tayo na, Ate Alea. Lumabas na tayo baka magising ang mga gwardiya. Bilis, Ate Alea!" Dali-daling lumabas ang dalawa sa piitan. Sa pagmamadali nila ay may bagay na nabangga si Boboy. Natumba ito at nabasag. Umaalingawngaw ang ingay sa buong paligid. Nagising ang kawal na nakabantay at nakita sila na tumatakas. Magkahawak kamay ang dalawa habang tumatakbo. Ngunit sinalubong sila ng ibang mga kawal. Hindi nawalan ng pag-asa si Alea. Naghahanap pa rin siya ng daan upang makatakas ngunit napakaraming kawal na ang humahabol sa kanila. Hanggang sa napapalibutan na talaga sila ng mga kawal kaya wala na silang ibang pagpipilian kundi ang huminto na lamang.

Maawtoridad na wika nito matapos ilagay sa palad ko ang isang calling card. Kapagkuwa'y tinalikuran niya na ako at marahan'g humakbang papalayo saakin. Balak ko sana'ng sigawan ulit ito ngunit hindi ko na naituloy 'yon dahil bigla na lang siyang huminto sa paglalakad. "By the way, I am Nicolo Sandoval." Pagpapakilala nito na sa tantiya ko ay mahigit isang dipa lamang ang pagitan namin sa isa't-isa. Nakatalikod pa rin ito saakin habang nakapamulsa ang parehong mga kamay. " Chief Operating Officer ng isang sikat na kompanya sa Pilipinas." Dagdag pa nito, dahilan upang matawa ako.

chapter 23 vl pov "d*mn!"gigil ko na lamang na sambit pagkarinig na pagkarinig pa lamang sa sinasabi ng aking mahal na asawa.. "you can run .wife .but you can't hide.dahil kahit saang sulok ka pa ng mundo naroroon,ay hahanap hanapin pa rin kita .because you are mine .my runaway wife..mine alone."nanginginig kong anas sa tapat ng pintuan kung nasaan ang kwarto ng aking asawa.napakuyom pa nga ako ng aking kamao dahil sa galit na aking nararamdaman mula sa aking narinig...

Two East Boutique Pumara ako ng taxi at saka sumakay rito. What the hell just happened?!

Wew. Anonymous: HAHAHAHAHAHA! Sa totoo lang, umay talaga. Anonymous: Sino pala nasulat mo na? Si Cardo? Me: Oo. Si Cardo B. Chos. Anonymous: Hahaha! Oo! Biglang pumasok sa portal 'no? Tapos may alagang aso na naging rabbit. What the fuck? Ang corny niya pero natatawa ako. Napapailing na nag-type ako ng reply sa kanya.

Ang Lihim na Tawag Ang sumunod na mga araw sa Isla Amihan ay puno ng isang nakakabinging tensyon. Ang dating masayang tawanan ng mga bata sa dalampasigan ay napalitan ng mga nag-aalalang bulungan ng kanilang mga magulang. Ang gabi, na dati'y puno ng mga awit at kwentuhan, ay nabalot ng katahimikan at takot. Ang mga anino ng mga gangster ni Teban ay nagsimulang gumapang sa isla. Ang kanilang presensya ay hindi pa hayagan, ngunit ramdam na ramdam. Isang umaga, isang mangingisda ang nagising na butas-butas ang kanyang lambat. Kinabukasan, ang isang bangka na nakasadsad sa dalampasigan ay nagkaroon ng malaking lamat sa gilid. Walang nakakita, walang nakarinig, ngunit ang mensahe ay malinaw: sumu

AMARA POV Ilang araw na akong naglalakbay sa walang katapusan na kagubatang ito, para akong naglalakad sa walang katapusang daan at walang kasiguraduhan. Napahawak na lang ako sa tiyan kong wala pa ring laman hanggang ngayon. Nagugutom na ako, nanghihina na rin ako dahil kahit tubig ay wala akong baon baon. Hindi na ako nakauwi noong gabing iyun sa bahay dahil alam kong hindi na ligtas, hindi sila titigil hangga’t hindi ako nahuhuli. Hindi man lang ako nakapagpaalam ng maayos kay Lola, sana maayos lang siya.

marahan niyang hinaplos ang buhok ni Ayra at bahagya itong hinalikan sa noo "...and don't run away from me ever again" PROJECT: Runaway STATUS: Failed the second time - LunaToMySol

Kabanata 2: Runaway "From now on, Cassidy will be going to inherit my Company. Tinatakwil na kita sa pamamahay na ito at kinakahiya kita na maging anak ko." Aniya na mas lalong ikinahina ko.

Habang inaayos ang pamingwit, kinakanta ko ang kanta ni Ariel. “I wanna be where the people are. I wanna see, wanna see ‘em dancin’. Walking around with what do you call ‘em? Oh, feet,” sabay galaw ko sa mga daliri ko sa paa. “Up where they walk, up where they run. Up where they stay all day in the sun. Wanderin’ and free, wish I could be, part of that world,” sa huling nota ay isinabay ko ang pagtapon sa nakahandang pain sa dagat.