로맨스 Novels & Stories

nakataas ang kilay na tanong ko sa kanya sabay ismid. "Ano ba iyang mga tanong mo, Sherra? Bakit naman ako matutulog sa bahay ng boyfriend mo? Ano ba ang iniisip mo sa akin? Nang-aagaw ng boyfriend ng best friend ko? Nakakasakit ka ng damdamin alam mo ba iyon?" nakasimangot na sabi ni Amy na may pagtatampo sa tinig. Alam kong nagkukunwari lamang itong nagtatampo dahil tinamaan ito sa aking mga sinabi at para hindi ko mahalata ang itinatago nilang relasyon. Ngunit ano pa ba ang itatago nila dahil buko ko na ang lihim nilang dalawa?

Ni hindi ko siya matingnan sa mata dahil tuwing susubukan ko, naaalala ko lang kung paano siya tumigil at sinabing mali ang lahat. It felt like a cliché scene from romance novel—iyong male lead at female lead na nauwi sa isang mainit na halik at gabi, pagkatapos ay magigising na lang na puno ng pagsisisi ang lalaki at sasabihing dapat na lang nila itong kalimutan. Nakakatawa. Because I realized how reality is far more brutal than fiction. And ours is certainly not a romance novel. ​Nilunod ko ang sarili ko sa pagtatrabaho para makalimutan ang nangyari.

Nakipag-usap lang ako hindi nakipaglandian ang kapal ng mukha nito. "Dapat mo parin na respetuhin 'yung tao. Tsaka hindi pa naman tayo mag-asawa ah? Nagplaplano pa lang kung kailan ang kasal at kung paano ko lulusutan ang pesteng kasal na 'to." Sagot ko. Magsasalita na sana si Erroze 'nang sumulpot si Renzo. Buti na lang talaga pasulpot-sulpot itong si Renzo kaysa naman makausap ko pa itong si Erroze.

We're all high tolerance kaya petiks lang samin 'to. Pag kaupo, si Kara na ang tanggera para walang duga at nag umpisa naman mag kwento si Cam about her crush. "His name is Hiromi Carson. Beh! pangalan pa lang ang pogi naaa." kwento ni Cam na hindi pagilan ang kilig. "Tawanan kita ng malakas dyan kapag naihi ka sa kilig, malandi ka." ngiwing sabi ni Janna sa kanya.

Parang hindi ako nababagay sa ganitong kwarto. Mahilig sa beige si sir hindi kagaya ng mga lalaking nababasa ko sa libro dati. Kadalasan kasi sa mga lalaking bida ay mahilig sa itim, puti, at abong kulay. Nang matapos sa pag-ayos ng mga gamit ko ay naisipan kong lumabas at ipagluto siya.

STIFFANY HINDI BIRO ang ginawa ko. Ang harangin si Clyde Vito Romano na may hawak na bomba. But I need to do this as Don Romano ordered. Tama lang din 'yon para matigil na sa kalokohan si Lorenzo. Nandiyan na si Clyde hayaan na niya ang dalawa na magkasundo para sa anak nila. Bakit ba pilit pa rin siya umeeksena? After Carlene, I never saw him being concerned with the opposite gender. Kahit gaano ka pa kaganda ay wala siyang pakialam. Not until… Zahra showed up.

Sino ba naman kasi ang may kakayanang tumawa kung ang asawa mo nag-aagaw buhay? But they made me happy kahit kulang ako. "Bakit single pa kayo? Malapit na lalagpas ang edad niyo sa kalendaryo." Sabi ko. "Love is dangerous, Kriesh. I wouldn't want to take risk. Baka mabaliw rin ako." Adam was the first one to answer and I understand him kung bakit. Talagang risky ang makipag relasyon, lalo na ang magmahal. Kasi hindi lang naman puro saya eh. There will be times that you will be doubted, and doubt your own credibility as a person. Trust is needed. Loyalty is a must. Problems comes and go that test the strength of your bond, fail relationship is normal but too traumatic to risk again.

"Romance. Getting movies with romance theme for you again, Margaux—" Doon siya napapikit ng mata kasabay ng paghigpit sa hawak na telepono. "The Romans, Alexa! Bingi ka ba? The Romans!" "Oh! Romans. Noun. Pronounced as... /ˈroʊ.məns/. They are the inhibitors of Rome and Roman Empire in ancient times. Romans. Noun. Pronounced as..." "Alexa, istupido ka ba?" "Did you say stupid? Currently finding stupid for you, Margaux—"

Maraming puwede, marami ring hindi puwede! Ang sabi ng aking puso at isipan, mahal na mahal ko si Robert noon at ngayon! Sa pag-ibig walang kasiguraduhan. Puwedeng mauwi sa hiwalayan o puwede ring forever depende sa dalawang taong nagmamahalan. Sabi nga ni Kate Moss na nabasa ko sa F*, “Love is always a risk worth taking. The biggest gamble we’ll ever take is with our hearts. In handing someone our most vulnerable pieces. Not knowing where it will lead. Where it’s meant to go. Whether they’re a lesson Or forever.”

I asked him. “Oo naman...” His response was so quick it made my heart ache. “Alam mo ‘yong feeling na binabasa ko lang ‘to noon sa mga romance book... Iyong tipong may mag-aalaga sa akin, magpoprotekta, at higit sa lahat ay tatanggap sa kung sino talaga ako. Siya ‘yon Julie, e. Si Prince ‘yon lahat. Nakakagulat nga na magugustuhan ako ng isang top student at class president,” Rome said dreamily.