용 Novels & Stories

อืม ​

​“เอ่อค่ะ” ​เขาวางสายไปแล้ว คริมาหน้าซีดไปเล็กน้อย มือของเธอสั่นเมื่อเปิดหน้าแชทไลน์และส่งพิกัดของห้างสรรพสินค้าไปให้เขา ​“เช็คบิลเลยไหมยัยวี่”

com/ZS2sAAUCV/ View all 0 comment

#ทายกันว่าน้องโฟจะได้ใส่ชุด👙มั้ย ได้ กด ❤️ ไม่ได้ กด 💔 #อ่านเพลินๆ ฟินๆ สบายๆ กันนะคะ

ดาหลาพูดขึ้นอย่างขบขัน “ใช่ค่ะ เข้ามานั่งพักเย็นเหนื่อยดื่มน้ำเย็นๆ รอคุณทิวกลับมาดีกว่าค่ะ”

รอ รอ รอ ‘ติ้ง~’ ข้อความ +30,000 เข้าบัญชี 836-3938xxx พี่ทีโอนเงินมาให้ฉัน... ฉันไม่ถาม ไม่ปฏิเสธ เพราะฉันต้องการเงินเยอะ ๆ ไว้ใช้จ่ายในอนาคต ดีเหมือนกัน

กรวิกาอมยิ้ม มองดูรูปที่กำลังวาดลงในโทรศัพท์ “นังบ้า ใครจะให้ลูกกินสี เดี๋ยวเจอแม่แกนะ ฉันจะฟ้อง” “เยอะไปแล้วจ้ะ นัดมามีอะไร” “โทรศัพท์ก็รุ่นเดียวกัน ไม่เคยใช้เลยไอ้ปากกาที่มีมาด้วยน่ะ ดูสิแกขีดๆ เขี่ยๆ แป๊บเดียว สวยเลย” ภูดิทถอนใจ

“ไม่นะ มันต้องคิดช่วยกันสิ งั้นแยกกันกิน” ทำไมต้องยอมล่ะ เธอก็อยากจะกินในสิ่งที่ตัวเองอยากกินเหมือนกันอะ เธอพกเงินมาด้วยนะ 500 น่าจะพอ ถึงเธอจะได้เงินเดือนเยอะ แต่ไม่เคยใช้จ่ายสุหรุ่ยสุหร่ายเลย โดนเสือเหน็บแนมอยู่ตลอดว่าขี้เหนียว ก็เธอไม่เห็นความจำเป็นจะต้องใช้ ขี้เหนียวตรงไ หน

“บะหมี่แบบเกาหลีค่ะ พอไหวมั้ยคะ ตู้เย็นคุณไม่มีอะไรเลยนอกจาก...เบียร์” เขาก้มมองอาหารถ้วยใหญ่ควันกรุ่นแล้วรู้สึกพอใจ จึงนั่งลงแล้วหยิบจับตะเกียบมาโซ๊ยเส้นเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างเอร็ดอรอ่ย “อืม...”

องุ่นยกแขนขึ้นเกาก้านคอแก้เก้อ เมื่อเถียงโบตั๋นไม่ทัน แถมเธอยังคิดในใจว่า จะไม่สงสัยเรื่องของคนอื่นอีกแล้ว ในสมองมีแต่รายการสั่งซื้อในแอพพลิเคชั่นสีส้ม ที่มักจะสั่งซื้อเสื้อผ้าของใช้ที่ต้องการ หากไม่ตรงปกก็น้อมรับ เพราะก็ทำให้ลุ้นดีเวลารับของ ตามแบบฉบับนักช้อปตัวยง