ใจของข้ายากจะหวนรักท่านแล้วจริงๆ

ใจของข้ายากจะหวนรักท่านแล้วจริงๆ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-18
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
66บท
2.7Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เจ็บแล้วจำคือคนเจ็บแล้วทนคือกระบือดังนั้นลู่เจาเจาคนนี้จะไม่ยอมเป็นกระบือเด็ดขาดรักคนผิดนางก็แค่เลือกคนใหม่บุรุษยังเลือกสตรีที่ดีมาเป็นภรรยาได้แล้วเหตุใดนางจะเลือกชายที่ดีสักคนมาเป็นสามีบ้างมิได้เล่า

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ || ตลอดมาเป็นข้าที่โง่เอง

조은서는 확신할 수 없었다. 바람을 피우는 남자는 두 개의 핸드폰을 갖고 다니는 건가?

유선우가 샤워를 하고 있을 때, 그의 애인이 셀카 한 장을 보냈다.

아주 젊은 여자였는데 뚜렷한 이목구비를 가지고 있었다. 하지만 나이와는 어울리지 않는 비싼 옷들을 입고 있으니 어딘가 부자연스러워 보였다.

「선우 씨, 생일 선물 고마워요.」

조은서는 눈이 아플 때까지 핸드폰을 뚫어져라 쳐다보았다. 그녀는 유선우 곁에 여자가 있을 것이라고 생각했었다. 다만 이런 여자일 줄은 몰랐다. 마음이 아픈 외에, 남편의 취향을 알게 되어 놀랐다.

그녀는 미안하다고 생각했다. 우연히 유선우의 비밀을 알게 되었으니까 말이다.

등 뒤에서 욕실 문이 열리는 소리가 들렸다.

얼마 지나지 않아 유선우가 물기에 살짝 젖은 채로 나왔다. 새하얀 샤워 가운은 선이 분명한 복근과 가슴을 가려주고 있었는데 더욱 섹시해 보였다.

“언제까지 볼 거야.”

그는 조은서 손에서 핸드폰을 뺏고 그녀를 힐긋 보더니 옷을 입기 시작했다.

유선우는 아내에게 불륜을 들켜서 미안하다거나, 마음이 찔린다는 기색이 전혀 없었다. 조은서는 그런 유선우의 태도가 그의 경제 수입에서 온다는 것을 알았다. 조은서는 결혼 전에는 유명한 바이올리니스트였지만 지금은 그저 유선우가 벌어다 주는 돈으로 사는 가정주부니까.

조은서는 그 사진으로 따지고 들지 않았다. 따지고 들 수 없었다.

나가려는 유선우를 본 조은서가 갑자기 입을 열었다.

“선우 씨, 나 하고 싶은 말이 있어요.”

유선우는 천천히 벨트를 매고 조은서를 보며 작게 웃었다. 아마도 아까 침대에서 가냘픈 목소리로 반응하며 어쩔 줄 몰라 하던 그녀의 모습이 떠오른 모양이었다.

“또 하려고?”

이건 사랑이 아닌 그저 관계일 뿐이다.

유선우는 조은서를 아내로 생각하지 않았다. 그저 실수였을 뿐이고, 어쩔 수 없이 한 결혼이니까.

시선을 거둔 유선우는 침대맡에 놓인 파테크 필리프 시계를 손에 차며 담담한 말투로 얘기했다.

“오 분 정도밖에 없어. 운전기사가 밑에서 날 기다리고 있고.”

조은서는 그의 목적지를 눈치채고 어두운 표정으로 얘기했다.

“선우 씨, 나도 나가서 일하고 싶어요.”

나가서 일을 한다고?

유선우는 시계를 손목에 차고 몸을 돌려 조은서를 보았다. 그러다가 호주머니에서 수표를 꺼내 숫자를 적고 조은서에게 건네며 얘기했다.

“집에서 전업주부를 하는 게 좋지 않아? 일하는 건 당신한테 안 어울려.”

말을 마친 그는 바로 떠났다.

조은서는 자존심도 버리고 그를 쫓아가며 얘기했다.

“힘든 건 괜찮아요. 저도 일하고 싶어요. 저 바이올린도 켤 줄 알고...”

유선우는 그녀의 말을 듣고 싶은 생각이 없었다.

그의 마음속에서 조은서는 그저 온실 속에서 자란 꽃이었다. 금지옥엽으로 자랐으니 사회에서 일을 하기에는 힘들 것이라고 생각했다.

손을 들어 시계를 본 유선우가 얘기했다.

“시간이 됐어.”

유선우는 뒤도 돌아보지 않고 떠났다. 조은서는 그런 유선우를 잡지 못해 그저 문을 열고 나가려는 유선우를 향해 물었다.

“토요일에 아버지 생신인데, 시간 돼요?”

유선우가 잠시 멈춰서서 얘기했다.

“그때 가서 보지.”

문은 가볍게 닫혔다. 그리고 얼마 지나지 않아 밖에서 차에 시동이 걸리는 소리가 들렸다.

몇 분 후, 고용인들이 올라왔다.

그들은 두 사람의 사이가 별로라는 것을 알았다. 그래서 그저 주인의 말을 전할 따름이었다.

“주인님께서는 H시에 며칠 머무르다 오실 예정입니다. 그쪽에 중요한 일이 생겼다고 하셨습니다. 그리고 회사에서 주인님의 세탁물을 가져왔는데, 사모님께서 직접 씻으실 건가요, 아니면 세탁소에 맡길까요?”

조은서는 소파에 그대로 꿇어앉았다.

한참 지나서야 정신을 차린 그녀가 얘기했다.

“내가 직접 할게요.”

유선우는 세탁소의 냄새를 좋아하지 않았다. 그래서 유선우의 모든 옷, 정장 외투와 코트까지 포함해서, 모두 다 조은서가 직접 씻고 다림질을 한 것이었다.

게다가 유선우는 다른 요구도 많았다.

유선우는 밖의 음식을 좋아하지 않았고 침실이 어지러운 것도 용납하지 못했다. 그래서 조은서는 요리를 배웠고 정리하는 방법도 배웠으며 꽃꽂이 등 많은 것을 배워 점점 완벽한 전업주부로 되어가고 있었다.

그녀의 인생은 유선우 뿐인 것 같았다.

하지만 그런 유선우는 그녀를 사랑하지 않았다.

고개를 떨군 조은서는 그 수표를 쳐다보았다.

작년, 조은서의 친정은 풍비박산이 되었다. 오빠는 고소를 당해 구치소에 수감되었고 아버지는 병환에 시달려 한 달에 2천만 원 정도의 치료비가 필요했다. 매번 집에 돌아갈 때마다 심정희는 조은서가 가져오는 돈이 적다고 나무랐다.

“유선우는 YS의약의 대표야. 몸값이 몇십조는 된다고. 은서, 너는 그런 사람의 아내잖아. 선우의 것이 곧 네 것이야.”

조은서는 씁쓸하게 웃었다.

유선우의 것이 어떻게 그녀의 것이 되겠는가.

유선우는 조은서를 사랑하지 않는다. 평소에도 차갑게 대한다. 두 사람 사이에 감정은 존재하지 않았고 그저 육체적인 관계만 있었다. 게다가 유선우는 조은서가 그의 아이를 임신하는 것도 싫어했기에 매번 피임약을 먹으라고 얘기했다.

‘약을 먹어야 하네.’

조은서는 약병을 찾아 약 한 알을 꺼내 삼켰다.

약을 삼키고 그녀는 작은 서랍을 열었다. 안에는 두꺼운 일기책이 있었다. 안에는 18살의 조은서가 짝사랑하는 유선우에 대해 쓰여 있었다.
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Jaa Jaa
Jaa Jaa
ดีมากชอบเนื้อเรื่องแบเข้มแข็งเด็ดขาดบนี้ต้องรักตัวเอง
2026-04-03 12:45:24
2
0
66
ตอนที่ 1 || ยังจะหวังสิ่งใดอยู่หรือลู่เจาเจา
ตอนที่ 1 || ยังจะหวังสิ่งใดอยู่หรือลู่เจาเจาเมื่อประตูไม้ของเรือนรับรองถูกปิดลงอย่างแรง เสียงกระแทกนั้นดังก้องสะท้อนไปทั่วทั้งจวน ราวกับเป็นเสียงที่ตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดที่เคยมีอยู่ระหว่างนางกับบุรุษผู้นั้น ทันทีที่ก้าวพ้นประตูออกมา ท่าทีแข็งกร้าวที่ลู่เจาเจาฝืนประคองเอาไว้ก็พังทลายลงในพริบตา หญิงสาวยืนพิงผนังทางเดินไม้ ร่างบางสั่นไหวราวกับใบไม้ต้องลม มือที่กำแน่นค่อย ๆ คลายลงอย่างอ่อนแรง ความเจ็บปวดแล่นวาบขึ้นมาจากกลางอกจนแทบทำให้นางหายใจไม่ออก ความรู้สึกอัดแน่นนั้นหนักอึ้งเสียจนไม่อาจถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดใดได้เลยเรือนหลังนี้…คือทรัพย์สินที่นางใช้เงินเก็บของตนเองซื้อไว้ทุกตำลึง ลู่เจาเจาเกิดในตระกูลขุนนางท้องถิ่น แม้มิใช่ตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง แต่ก็ถือว่ามีฐานะพอสมควร กระนั้นเงินทองที่นางใช้ซื้อเรือนหลังนี้กลับไม่ได้มาจากท่านพ่อหรือครอบครัวแม้แต่เหวินเดียว นางสะสมเงินจากเบี้ยเลี้ยงและค่าตอบแทนจากการช่วยรักษาคนไข้ทีละเล็กทีละน้อย จนในที่สุดจึงสามารถซื้อเรือนขนาดกลางนอกเมืองหลังนี้ได้สำเร็จทว่านางไม่เคยบอกความจริงแก่ผู้ใดเลย แม้แต่ท่านพ่อของตน หรือแม้แต่มารดา สตรีที่นางรักที่สุด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-29
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 || ข้าจะถอนหมั้นกับเขาเจ้าค่ะ
ตอนที่ 2 || ข้าจะถอนหมั้นกับเขาเจ้าค่ะประตูไม้สีน้ำตาลไหม้ของจวนตระกูลลู่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า เสาไม้สูงเรียงรายสองข้างประตู แผ่นป้ายไม้แกะสลักตัวอักษร จวนลู่ แขวนอยู่เหนือซุ้มทางเข้าอย่างสง่างาม ร่องรอยของกาลเวลาเกาะกินเนื้อไม้จนเกิดสีหม่นคล้ำ แต่ก็ยังคงความขรึมและศักดิ์ศรีของบ้านขุนนางเก่าแก่ไว้อย่างชัดเจนจวนหลังนี้เป็นสถานที่ที่ลู่เจาเจาเติบโตมาตั้งแต่วัยเยาว์ ที่นี่เคยเป็นบ้านที่นางวิ่งเล่นอยู่ใต้ต้นหลิว เคยเป็นสถานที่ที่นางนั่งอ่านตำราการแพทย์ข้างมารดาก่อนที่ท่านจะหย่าขาดจากท่านพ่อเมื่อสิบปีก่อน และเคยเป็นที่ซึ่งนางเชื่อว่าเป็น ครอบครัว คือที่พึ่งพิงของชีวิต แต่บัดนี้ไม่รู้เพราะเหตุเมื่อยืนอยู่หน้าประตูไม้วันนี้ ความรู้สึกในใจกลับไม่ได้อบอุ่นดังเดิม สำหรับคนภายนอก จวนตระกูลลู่คือบ้านของนายอำเภอผู้ซื่อสัตย์ เป็นครอบครัวที่มั่นคงน่าเคารพ สำหรับลู่เจาเจาเองก็เช่นกัน แต่วันนี้กลับต่างออกไปลู่เจาเจาไม่ได้กลับมาเหยียบที่นี่เกือบครึ่งปี แม้ในช่วงก่อนหน้านั้นนางจะได้รับอนุญาตให้กลับจวนได้เสมอ แต่หญิงสาวกลับเลือกพักอยู่ที่โรงหมอในฉางอัน หรือไม่ก็ออกไปช่วยรักษาชาวบ้านตามหมู่บ้านรอบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-30
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 || ถอนหมั้นครั้งนี้เห็นทีจะไม่ง่าย
ตอนที่ 3 || ถอนหมั้นครั้งนี้เห็นทีจะไม่ง่ายเพราะเสียงตวาดนั้นแข็งกร้าวราวกับฟ้าผ่าลงกลางห้อง บรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่ก่อนแล้วจึงหยุดชะงักในทันที ราวกับลมหายใจของทุกคนถูกหยุดไว้กลางอก ทั้งสองสตรีหันไปมองพร้อมกัน บุรุษวัยกลางคนในชุดขุนนางสีน้ำเงินเข้มวัยสี่สิบหกปีก้าวเข้ามาในห้องรับรองด้วยสีหน้าบึ้งตึง แววตาคมกริบเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ลู่เผยเจวี๋ย บิดาของลู่เจาเจา ผู้เป็นนายอำเภอเขตนี้ และเป็นผู้นำตระกูลลู่รุ่นปัจจุบันนั่นเอง“ท่านพ่อ!”“ท่านพี่!”เสียงของสองสตรีดังขึ้นพร้อมกัน ลู่เผยเจวี๋ยเดินเข้ามานั่งลงบนเก้าอี้ไม้ในตำแหน่งเจ้าบ้านอย่างสง่างาม ราวกับการนั่งลงครั้งนี้เป็นการประกาศอำนาจของตนเหนือทุกคนในห้อง ท่าทางของเขาสงบนิ่งแต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ก่อนที่สายตาคมกริบจะจับจ้องมาที่บุตรสาวคนโตที่เกิดจากอดีตฮูหยินของตน ราวกับกำลังพิจารณาผู้กระทำผิด ไม่ใช่บุตรสาวที่ตนเคยเลี้ยงดูมา“เจ้าจะถอนหมั้นกับมู่หรงเยี่ยไม่ได้เด็ดขาด”คำพูดนั้นหนักแน่นเหมือนคำตัดสินจากศาล บรรยากาศในห้องพลันแข็งตัวราวกับน้ำแข็ง ลู่เจาเจาขมวดคิ้วเล็กน้อย นางเงยหน้าขึ้นมองบิดาอย่างตรงไปตรงมา ไม่หลบสายตาแม้แต่น้อย“เพราะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-30
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 || นี่หรือคือคำว่าครอบครัว
ตอนที่ 4 || นี่หรือคือคำว่าครอบครัวไม่ถึงอึดใจเงาร่างของชายชราที่แฝงอำนาจก็ปรากฏขึ้นที่หน้าประตู ทำให้ทุกคนในห้องเงียบงันทันที ราวกับอากาศทั้งห้องถูกกดทับจนหนักอึ้งลงไปอีกหลายส่วน ผู้คนต่างหันไปมองพร้อมกัน บุรุษชราผมขาวในชุดยาวสีเข้มกำลังก้าวเข้ามาอย่างเชื่องช้า ไม้เท้าในมือกระทบพื้นเป็นจังหวะหนักแน่น ชายชราผู้นี้ย่อมเป็น...ลู่เผยจ้าวท่านปู่ของลู่เจาเจา ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลลู่ และเขาคือคนที่มีอำนาจในจวนแห่งนี้มากที่สุด ไม่มีผู้ใดกล้าขัดคำสั่งของเขา แม้แต่นายอำเภอลู่ผู้เป็นบุตรชายก็ยังต้องก้มศีรษะรับฟังดวงตาของชายชราคมกริบและเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เขากวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉียบ“เรื่องเพียงเท่านี้ ยังต้องโต้เถียงกันเสียงดังถึงเพียงนี้หรือ ไม่อับอายบ่าวไพร่หรือไร”ลู่เผยเจวี๋ยรีบลุกขึ้นทันที“ท่านพ่อ”ลู่เผยจ้าวไม่ได้มองบุตรชายของตนอีก เขาหันสายตาไปยังหญิงสาวที่ยืนอยู่กลางห้อง“ได้ยินว่าเจ้าจะถอนหมั้นกับมู่หรงเยี่ยหรือ เจาเอ๋อ”คำถามนั้นเรียบเฉยเสียจนเหมือนกำลังถามเรื่องอากาศ ลู่เจาเจาหันหน้าไปมองท่านปู่ของตนเต็มตา แม้แก้มของนางยังแดงจากรอยตบเมื่อครู่ แต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-31
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 || หลบหนีออกจากจวนลู่
ตอนที่ 5 || หลบหนีออกจากจวนลู่ค่ำคืนนั้นเงียบงันอย่างผิดปกติ ลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดเอื่อยผ่านลานกว้างของจวนตระกูลลู่ กลิ่นดินชื้นจากสวนด้านหลังลอยมากับสายลมเย็น แสงจันทร์สีซีดส่องลงบนกระเบื้องหลังคาและพื้นหินเย็นเยียบ เงาของต้นหลิวสูงใหญ่ทอดยาวไหวเอนบนพื้นราวกับเงาวิญญาณที่กำลังสั่นไหวอยู่ในความมืด จวนที่เคยดูสงบและงดงามในสายตาผู้คนภายนอก บัดนี้กลับให้ความรู้สึกหนาวเย็นราวกับคุกที่ไร้กำแพงในใจของลู่เจาเจาหญิงสาวคุกเข่าอยู่กลางลานมาเกือบห้าชั่วยามแล้ว หัวเข่าของนางชาจนแทบไร้ความรู้สึก ความเจ็บจากไม้เรียวสิบไม้ยังคงแผ่ร้อนอยู่ที่แผ่นหลัง เสื้อผ้าบาง ๆ ที่สวมอยู่เปียกชื้นทั้งจากเหงื่อและลมเย็นยามค่ำ มือของนางวางนิ่งอยู่บนตัก แต่ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อยเพราะความหนาวและความเหนื่อยล้าบ่าวรับใช้บางคนเดินผ่านลานไปมา แต่ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าใกล้ เพราะคำสั่งของผู้อาวุโสตระกูลลู่คือกฎ และกฎนั้น…...ย่อมไม่มีผู้ใดกล้าฝ่าฝืนเสียงจิ้งหรีดในสวนดังขึ้นเป็นระยะ ยิ่งทำให้ลานจวนที่กว้างใหญ่ดูเงียบเหงาอย่างน่าประหลาด เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนดึกดื่นค่อนคืน กระทั่งเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังขึ้นจากด้านหลัง“เจาเอ๋อ…”เสีย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-01
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6||ถอนหมั้น
ตอนที่ 6||ถอนหมั้นเช้าวันถัดมา ถนนใหญ่หน้าจวนตระกูลมู่หรงยังคงคึกคักเช่นทุกวัน พ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงขายของตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสว่าง บางคนกำลังต้มน้ำชา บางคนกำลังยกเข่งผักสดลงจากเกวียน บ่าวรับใช้จากจวนขุนนางใกล้เคียงเดินผ่านไปมาไม่ขาดสาย เสียงล้อเกวียนบดถนนหินดัง ครืดคราดสลับกับเสียงตะโกนเรียกลูกค้ากลิ่นขนมอบร้อน ๆ จากร้านริมถนนลอยปะปนกับกลิ่นเครื่องหอม ทำให้ถนนสายนี้มีชีวิตชีวาตามแบบนครฉางอันที่ไม่เคยหลับใหลทว่าไม่นาน รถม้าคันหนึ่งก็มาหยุดลงหน้าประตูใหญ่ของจวนมู่หรง เสียงล้อรถที่หยุดกะทันหันทำให้คนแถวนั้นหันมองโดยพร้อมเพรียง ผ้าม่านรถม้าถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ ก่อนที่หญิงสาวผู้หนึ่งจะก้าวลงมาลู่เจาเจาสวมชุดเรียบสีฟ้าอ่อน เสื้อคลุมยาวปลิวเล็กน้อยตามลมเช้า ใบหน้าของหญิงสาวสงบนิ่ง ท่าทางเรียบร้อยตามแบบบุตรีตระกูลใหญ่ แต่แววตาของนางกลับเย็นชาจนผู้คนที่เห็นรู้สึกได้โดยไม่ต้องเอ่ย คำใดในมือของนางถือกล่องไม้เล็ก ๆ กล่องหนึ่ง แน่นอนว่าย่อมเป็นกล่องของหมั้นของนางกับมู่หรงเยี่ยลู่เจาเจาเดินตรงไปยังประตูใหญ่ของจวนมู่หรง จากนั้นยกมือขึ้นจบห่วงทองเหลืองเคาะประตูไม้หนาหนักอย่างไม่รีบร้อน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 || ขับไล่ตัวเสนียดออกจากจวน 1
ตอนที่ 7 || ขับไล่ตัวเสนียดออกจากจวนรถม้าค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากหน้าจวนมู่หรง ล้อไม้บดกับถนนหินส่งเสียงครืดคราดเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ลู่เจาเจานั่งนิ่งอยู่ภายในรถม้า มือวางบนตักอย่างสงบ สายตาของนางมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า ความวุ่นวายของถนนฉางอันยังคงดำเนินไปเหมือนเดิม ผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างไม่รู้เลยว่าชีวิตของนางเพิ่งเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใดในเช้าวันเดียวในหัวของหญิงสาวเริ่มเรียงลำดับความคิดอย่างชัดเจน นางควรไปที่ใดก่อน ไปสำนักหมอหลวงเพื่อยื่นเรื่องลาออก หรือกลับไปจัดการจวนที่ตนซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรงก่อนลู่เจาเจาหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆหากนางไปสำนักหมอหลวงก่อน จวนหลังนั้นก็ยังคงมีคนสองคนที่นางไม่ต้องการเห็นหน้าครอบครองอยู่คนแรกคือมู่หรงเยี่ย ส่วนตัวเสนียดที่สองย่อมเป็นลู่เพ่ยหนิงเรือนหลังนั้นนางซื้อด้วยเงินของตนเองที่หามาอย่างเหนื่อยยาก กระเบื้องทุกแผ่น อิฐทุกก้อน แม้แต่ต้นไม้ทุกต้นไม้ในสวนล้วนเป็นหยาดเหงื่อของนาง แต่กลับถูกสองคนหน้าด้านใช้เป็นที่เสพสุขอย่างไม่ละอายมานานเท่าใดก็สุดจะรู้ ครู่หนึ่งลู่เจาเจาลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาของนางเย็นลงเรื่อยๆ“ลุงอาฟ่านรบกวนท่านพาข้าไปจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-03
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 || ขับไล่ตัวเสนียดออกจากจวน 2
ไม่นานรถม้าหยุดลงหน้าจวนของลู่เจาเจา ล้อรถครูดกับพื้นหินส่งเสียงดังจนชาวบ้านเหลียวมอง ประตูจวนยังคงเปิดกว้าง บ่าวรับใช้ของมู่หรงเยี่ยเดินเข้าออกกันอย่างสบายใจ ราวกับจวนหลังนี้เป็นของตระกูลมู่หรงเสียเอง บางคนยังยืนคุยหัวเราะอยู่ใต้ชายคาโดยไม่รู้เลยว่าพายุลูกใหญ่กำลังจะพัดเข้ามาม่านรถม้าถูกเปิดออก ลู่เจาเจาก้าวลงมาช้าๆ สีหน้าของนางสงบนิ่งจนดูน่ากลัว บุรุษร่างกำยำสิบคนจากสำนักคุ้มภัยเหยียนเฟิงยืนเรียงอยู่ด้านหลังอย่างเป็นระเบียบ แต่ละคนตัวสูงไหล่กว้าง ดวงตาเย็นชาเหมือนคนที่คุ้นเคยกับการใช้กำลังลู่เจาเจายืนมองประตูจวนครู่หนึ่ง ราวกับกำลังมองบ้านของคนแปลกหน้า ก่อนจะกล่าวเพียงสั้น ๆ“เข้าไป”เสียงนั้นไม่ดังมากแบบตะโกน แต่ชัดเจนพอให้ทุกคนได้ยิน บ่าวรับใช้ด้านในที่กำลังพูดคุยอยู่ถึงกับชะงัก บางคนทำถาดในมือหล่นกระแทกพื้นเสียงดัง“ทะ…ท่านหมอหญิงลู่!” บ่าวเฝ้าประตูร้องเสียงหลงเมื่อเห็นหญิงสาวก้าวเข้ามาพร้อมบุรุษร่างกำยำสิบคนจากสำนักคุ้มภัยเหยียนเฟิง แต่ลู่เจาเจาไม่แม้แต่จะชายตามอง นางยืนตัวตรงอยู่หน้าประตูจวนที่ครั้งหนึ่งเคยคาดหวังใช้เป็นเรือนหอ สีหน้าสงบนิ่งจนดูน่าหวั่นใจ ก่อนจะหันไปกล่าวกั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-18
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8|| ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว 1/2
ตอนที่ 8|| ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวเวลาต่อมา หลังจากจัดการเรื่องถอนหมั้นหน้าจวนมู่หรงจนจบสิ้นและขับไล่มู่หรงเยี่ยกับลู่เพ่ยหนิงออกจากจวนของตนสำเร็จ ลู่เจาเจาก็เดินทางตรงมายังสำนักหมอหลวง สถานที่ซึ่งนางใช้เวลาหลายปีในการศึกษาและฝึกฝนวิชาแพทย์ประตูไม้สูงของสำนักยังคงตั้งตระหง่านเช่นเดิม กลิ่นสมุนไพรตากแห้งลอยปะปนกับกลิ่นหมึกและกระดาษตำราที่เก็บอยู่ในห้องเรียนด้านใน เสียงครกตำยา เสียงบดสมุนไพร และเสียงพูดคุยของศิษย์ฝึกหัดดังแผ่ว ๆ อยู่ทั่วลาน บรรยากาศยังคงเหมือนวันที่นางเคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ทุกวันแต่ทันทีที่เงาร่างของลู่เจาเจาปรากฏขึ้น บรรยากาศในลานสำนักก็เปลี่ยนไปทันที ศิษย์หลายคนหยุดมือจากงานที่กำลังทำอยู่โดยไม่รู้ตัว บางคนหยุดตำยา บางคนหยุดพลิกตำรา สายตาหลายคู่หันมองมาที่นางพร้อมกัน ความเงียบแผ่กระจายราวกับลมหนาว เพราะข่าวเรื่องที่ท่านหมอหญิงลู่หักปิ่นหมั้นหน้าจวนมู่หรงได้แพร่ไปทั่วนครฉางอันตั้งแต่ยามสายแล้วบางคนมองนางด้วยความตกใจ บางคนมองด้วยความสงสัย และบางคนก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบกันเบา ๆ ว่า “นั่นนางจริงหรือว่าที่สะใภ้จวนมู่หรงที่หักปิ่นหมั้นต่อหน้าคนทั้งถนนนั่นหรือ” เสียงซุบซิบเห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-05
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status