ใจของข้ายากจะหวนรักท่านแล้วจริงๆ

ใจของข้ายากจะหวนรักท่านแล้วจริงๆ

last updateHuling Na-update : 2026-05-18
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
66Mga Kabanata
4.7Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เจ็บแล้วจำคือคนเจ็บแล้วทนคือกระบือดังนั้นลู่เจาเจาคนนี้จะไม่ยอมเป็นกระบือเด็ดขาดรักคนผิดนางก็แค่เลือกคนใหม่บุรุษยังเลือกสตรีที่ดีมาเป็นภรรยาได้แล้วเหตุใดนางจะเลือกชายที่ดีสักคนมาเป็นสามีบ้างมิได้เล่า

view more

Kabanata 1

บทนำ || ตลอดมาเป็นข้าที่โง่เอง

“Sayang aku berangkat kerja dulu ya doain aku semoga hari ini banyak pelanggan.”

ucap Dafa dengan penampilan yang sudah rapih ia memakan jaket dengan logo bundar berwarna biru itu dipadukan dengan celana levi’s hitamnya dan sepatu kets putih, walaupun hanya memakai pakaian sederhana namun tidak mengurangi ketampanan Dafa.

Dafa memakai masker sebelum berangkat mencari pelanggan ojek online, ia menunjukkan bahwa dia peduli dengan kesehatannya dan juga mematuhi protokol kesehatan di tengah pandemi.

Dengan masker yang terpasang rapat di wajahnya, Dafa bersiap untuk menghadapi hari yang sibuk sebagai ojek online, siap untuk mengantar penumpang dengan aman dan nyaman.

Dia berdoa terlebih dahulu sebelum memeriksa handphone-nya untuk melihat permintaan penumpang dan bersiap untuk menerima pesanan.

Dafa Bramantyo seorang pria tampan yang sudah memiliki istri tetapi belum dikaruniai seorang anak usianya saat ini sudah menginjak 30 tahun ia memilih pekerjaan sebagai tukang ojek online ia sudah menjalani pekerjaan ini selama kurang lebih 2 tahun karena sebelumnya ia pernah bekerja menjadi sekertaris perusahaan.

Namun karena saat itu dia di fitnah oleh rekan kerjanya sehingga berujung dipecat dari perusahaan setelah itu namanya di blacklist disemua perusahaan dan saat ini ia kesulitan dalam mencari pekerjaan di berbagai perusahaan.

Dan akhirnya Dafa memilih pekerjaan sebagai ojek online walaupun penghasilannya tak sebesar sebagai sekertaris tapi ia mensyukuri semua nikmat tuhan yang diberikan kepadanya dan keluarga kecilnya.

Dafa hanya bisa menghela nafas pelan melihat istrinya yang selalu bersikap acuh padanya, istrinya selama ini malu karena pekerjaan Dafa hanyalah pengemudi ojek online yang tidak seberapa penghasilannya sedangkan kebutuhan dan gengsi istrinya Dafa belum bisa menuruti semua keinginannya itu bahkan tempat tinggal pun mereka masih menyewa rumah dengan ukuran yang kecil.

“Sayang?” Dafa menghampiri istrinya yang masih duduk menonton Tv dan menyentuh tangan istrinya.

“Kamu enggak mau salim dulu sebelum mas berangkat hmm?” Ucap Dafa memandangi istrinya yang masih asyik dengan acara tvnya.

“Udahlah mas berangkat tinggal berangkat ribet banget sih,” ucap Kayla tanpa memandang suaminya.

Dafa tersenyum kecut melihat sikap Kayla istrinya yang semakin hari semakin acuh padanya, pernikahannya selama 5 tahun itu hanya manis diawal karena saat Dafa sudah kesulitan dalam mencari uang istrinya langsung merubah sikapnya.

“Yasudah aku sudah masak makanan kesukaan kamu, jangan lupa sarapan aku berangkat dulu ya sayang,” Dafa mencium pipi istrinya dan langsung menstarter motornya dan pergi mencari nafkah.

Wanita 28 tahun itu hanya melengos tidak perduli dengan Dafa yang sudah memberikan perhatian lebih kepadanya.

Saat ini jam menunjukkan pukul 7 pagi, jalanan Jakarta sudah dipenuhi dengan kemacetan yang parah. Asap polusi dari kendaraan bermotor mengepul ke udara, menciptakan kabut tebal yang membahayakan kualitas udara.

Pengemudi dan pejalan kaki harus bersabar menghadapi kemacetan ini, sementara polusi udara menjadi ancaman bagi kesehatan mereka.

Di tengah hiruk pikuk kota, Dafa, seorang pengemudi ojek online, terjebak dalam kemacetan ini, berharap agar jalanan segera lancar sehingga dia bisa mengantar penumpangnya tepat waktu.

“Aduhh macet banget ya bang?” Ucap penumpang perempuan itu ia melihat jam dipergelangan tangannya waktunya sudah sangat mendesak memasuki jam kantor.

“Iya mbak, macet banget kayaknya ada razia juga nih,” Ucap Dafa.

“Aduhh razianya enggak tepat waktu banget sih.”

Setelah hampir setengah jam menghadapi macet akhirnya Dafa bisa mengantarkan penumpang perempuan itu.

“20.000 ya bang?” Penumpang perempuan itu mengeluarkan uang dari dompetnya dan memberikannya pada Dafa.

“Iya mb, terima kasih.” Dafa menerimanya setelah penumpang itu pergi ia menghela nafas pelan ternyata penumpang itu bekerja di perusahaan yang dulu tempatnya bekerja sebagai sekertaris.

Perusahaan besar dibidang tekhnologi Dafa sangat mencintai pekerjaan itu namun sayang nasib tak sesuai keinginannya.

“Sudahlah lupakan mendingan aku cari pelanggan lain.” Dafa menjalankan motornya kembali sembari menikmati hiruk pikuk ibukota yang sudah menjadi bagian dari kehidupan sehari-harinya.

Dafa teringat istrinya dirumah ia memegang telepon genggam itu dan mendial nomor istrinya.

“Sayang Kay kamu udah sarapan?”

“Sudah mas.”

“Yasudah kalau begitu istirahat ya jangan capek-capek nanti mas pulang bawain makanan kesukaan kamu oke.”

“Hmm.”

Belum selesai berbicara Kayla sudah mematikan teleponnya, Dafa sudah cukup terbiasa dengan sikap dingin istrinya itu.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Jaa Jaa
Jaa Jaa
ดีมากชอบเนื้อเรื่องแบเข้มแข็งเด็ดขาดบนี้ต้องรักตัวเอง
2026-04-03 12:45:24
2
0
66 Kabanata
ตอนที่ 1 || ยังจะหวังสิ่งใดอยู่หรือลู่เจาเจา
ตอนที่ 1 || ยังจะหวังสิ่งใดอยู่หรือลู่เจาเจาเมื่อประตูไม้ของเรือนรับรองถูกปิดลงอย่างแรง เสียงกระแทกนั้นดังก้องสะท้อนไปทั่วทั้งจวน ราวกับเป็นเสียงที่ตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดที่เคยมีอยู่ระหว่างนางกับบุรุษผู้นั้น ทันทีที่ก้าวพ้นประตูออกมา ท่าทีแข็งกร้าวที่ลู่เจาเจาฝืนประคองเอาไว้ก็พังทลายลงในพริบตา หญิงสาวยืนพิงผนังทางเดินไม้ ร่างบางสั่นไหวราวกับใบไม้ต้องลม มือที่กำแน่นค่อย ๆ คลายลงอย่างอ่อนแรง ความเจ็บปวดแล่นวาบขึ้นมาจากกลางอกจนแทบทำให้นางหายใจไม่ออก ความรู้สึกอัดแน่นนั้นหนักอึ้งเสียจนไม่อาจถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดใดได้เลยเรือนหลังนี้…คือทรัพย์สินที่นางใช้เงินเก็บของตนเองซื้อไว้ทุกตำลึง ลู่เจาเจาเกิดในตระกูลขุนนางท้องถิ่น แม้มิใช่ตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง แต่ก็ถือว่ามีฐานะพอสมควร กระนั้นเงินทองที่นางใช้ซื้อเรือนหลังนี้กลับไม่ได้มาจากท่านพ่อหรือครอบครัวแม้แต่เหวินเดียว นางสะสมเงินจากเบี้ยเลี้ยงและค่าตอบแทนจากการช่วยรักษาคนไข้ทีละเล็กทีละน้อย จนในที่สุดจึงสามารถซื้อเรือนขนาดกลางนอกเมืองหลังนี้ได้สำเร็จทว่านางไม่เคยบอกความจริงแก่ผู้ใดเลย แม้แต่ท่านพ่อของตน หรือแม้แต่มารดา สตรีที่นางรักที่สุด
Magbasa pa
ตอนที่ 2 || ข้าจะถอนหมั้นกับเขาเจ้าค่ะ
ตอนที่ 2 || ข้าจะถอนหมั้นกับเขาเจ้าค่ะประตูไม้สีน้ำตาลไหม้ของจวนตระกูลลู่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า เสาไม้สูงเรียงรายสองข้างประตู แผ่นป้ายไม้แกะสลักตัวอักษร จวนลู่ แขวนอยู่เหนือซุ้มทางเข้าอย่างสง่างาม ร่องรอยของกาลเวลาเกาะกินเนื้อไม้จนเกิดสีหม่นคล้ำ แต่ก็ยังคงความขรึมและศักดิ์ศรีของบ้านขุนนางเก่าแก่ไว้อย่างชัดเจนจวนหลังนี้เป็นสถานที่ที่ลู่เจาเจาเติบโตมาตั้งแต่วัยเยาว์ ที่นี่เคยเป็นบ้านที่นางวิ่งเล่นอยู่ใต้ต้นหลิว เคยเป็นสถานที่ที่นางนั่งอ่านตำราการแพทย์ข้างมารดาก่อนที่ท่านจะหย่าขาดจากท่านพ่อเมื่อสิบปีก่อน และเคยเป็นที่ซึ่งนางเชื่อว่าเป็น ครอบครัว คือที่พึ่งพิงของชีวิต แต่บัดนี้ไม่รู้เพราะเหตุเมื่อยืนอยู่หน้าประตูไม้วันนี้ ความรู้สึกในใจกลับไม่ได้อบอุ่นดังเดิม สำหรับคนภายนอก จวนตระกูลลู่คือบ้านของนายอำเภอผู้ซื่อสัตย์ เป็นครอบครัวที่มั่นคงน่าเคารพ สำหรับลู่เจาเจาเองก็เช่นกัน แต่วันนี้กลับต่างออกไปลู่เจาเจาไม่ได้กลับมาเหยียบที่นี่เกือบครึ่งปี แม้ในช่วงก่อนหน้านั้นนางจะได้รับอนุญาตให้กลับจวนได้เสมอ แต่หญิงสาวกลับเลือกพักอยู่ที่โรงหมอในฉางอัน หรือไม่ก็ออกไปช่วยรักษาชาวบ้านตามหมู่บ้านรอบ
Magbasa pa
ตอนที่ 3 || ถอนหมั้นครั้งนี้เห็นทีจะไม่ง่าย
ตอนที่ 3 || ถอนหมั้นครั้งนี้เห็นทีจะไม่ง่ายเพราะเสียงตวาดนั้นแข็งกร้าวราวกับฟ้าผ่าลงกลางห้อง บรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่ก่อนแล้วจึงหยุดชะงักในทันที ราวกับลมหายใจของทุกคนถูกหยุดไว้กลางอก ทั้งสองสตรีหันไปมองพร้อมกัน บุรุษวัยกลางคนในชุดขุนนางสีน้ำเงินเข้มวัยสี่สิบหกปีก้าวเข้ามาในห้องรับรองด้วยสีหน้าบึ้งตึง แววตาคมกริบเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ลู่เผยเจวี๋ย บิดาของลู่เจาเจา ผู้เป็นนายอำเภอเขตนี้ และเป็นผู้นำตระกูลลู่รุ่นปัจจุบันนั่นเอง“ท่านพ่อ!”“ท่านพี่!”เสียงของสองสตรีดังขึ้นพร้อมกัน ลู่เผยเจวี๋ยเดินเข้ามานั่งลงบนเก้าอี้ไม้ในตำแหน่งเจ้าบ้านอย่างสง่างาม ราวกับการนั่งลงครั้งนี้เป็นการประกาศอำนาจของตนเหนือทุกคนในห้อง ท่าทางของเขาสงบนิ่งแต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ก่อนที่สายตาคมกริบจะจับจ้องมาที่บุตรสาวคนโตที่เกิดจากอดีตฮูหยินของตน ราวกับกำลังพิจารณาผู้กระทำผิด ไม่ใช่บุตรสาวที่ตนเคยเลี้ยงดูมา“เจ้าจะถอนหมั้นกับมู่หรงเยี่ยไม่ได้เด็ดขาด”คำพูดนั้นหนักแน่นเหมือนคำตัดสินจากศาล บรรยากาศในห้องพลันแข็งตัวราวกับน้ำแข็ง ลู่เจาเจาขมวดคิ้วเล็กน้อย นางเงยหน้าขึ้นมองบิดาอย่างตรงไปตรงมา ไม่หลบสายตาแม้แต่น้อย“เพราะ
Magbasa pa
ตอนที่ 4 || นี่หรือคือคำว่าครอบครัว
ตอนที่ 4 || นี่หรือคือคำว่าครอบครัวไม่ถึงอึดใจเงาร่างของชายชราที่แฝงอำนาจก็ปรากฏขึ้นที่หน้าประตู ทำให้ทุกคนในห้องเงียบงันทันที ราวกับอากาศทั้งห้องถูกกดทับจนหนักอึ้งลงไปอีกหลายส่วน ผู้คนต่างหันไปมองพร้อมกัน บุรุษชราผมขาวในชุดยาวสีเข้มกำลังก้าวเข้ามาอย่างเชื่องช้า ไม้เท้าในมือกระทบพื้นเป็นจังหวะหนักแน่น ชายชราผู้นี้ย่อมเป็น...ลู่เผยจ้าวท่านปู่ของลู่เจาเจา ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลลู่ และเขาคือคนที่มีอำนาจในจวนแห่งนี้มากที่สุด ไม่มีผู้ใดกล้าขัดคำสั่งของเขา แม้แต่นายอำเภอลู่ผู้เป็นบุตรชายก็ยังต้องก้มศีรษะรับฟังดวงตาของชายชราคมกริบและเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เขากวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉียบ“เรื่องเพียงเท่านี้ ยังต้องโต้เถียงกันเสียงดังถึงเพียงนี้หรือ ไม่อับอายบ่าวไพร่หรือไร”ลู่เผยเจวี๋ยรีบลุกขึ้นทันที“ท่านพ่อ”ลู่เผยจ้าวไม่ได้มองบุตรชายของตนอีก เขาหันสายตาไปยังหญิงสาวที่ยืนอยู่กลางห้อง“ได้ยินว่าเจ้าจะถอนหมั้นกับมู่หรงเยี่ยหรือ เจาเอ๋อ”คำถามนั้นเรียบเฉยเสียจนเหมือนกำลังถามเรื่องอากาศ ลู่เจาเจาหันหน้าไปมองท่านปู่ของตนเต็มตา แม้แก้มของนางยังแดงจากรอยตบเมื่อครู่ แต
Magbasa pa
ตอนที่ 5 || หลบหนีออกจากจวนลู่
ตอนที่ 5 || หลบหนีออกจากจวนลู่ค่ำคืนนั้นเงียบงันอย่างผิดปกติ ลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดเอื่อยผ่านลานกว้างของจวนตระกูลลู่ กลิ่นดินชื้นจากสวนด้านหลังลอยมากับสายลมเย็น แสงจันทร์สีซีดส่องลงบนกระเบื้องหลังคาและพื้นหินเย็นเยียบ เงาของต้นหลิวสูงใหญ่ทอดยาวไหวเอนบนพื้นราวกับเงาวิญญาณที่กำลังสั่นไหวอยู่ในความมืด จวนที่เคยดูสงบและงดงามในสายตาผู้คนภายนอก บัดนี้กลับให้ความรู้สึกหนาวเย็นราวกับคุกที่ไร้กำแพงในใจของลู่เจาเจาหญิงสาวคุกเข่าอยู่กลางลานมาเกือบห้าชั่วยามแล้ว หัวเข่าของนางชาจนแทบไร้ความรู้สึก ความเจ็บจากไม้เรียวสิบไม้ยังคงแผ่ร้อนอยู่ที่แผ่นหลัง เสื้อผ้าบาง ๆ ที่สวมอยู่เปียกชื้นทั้งจากเหงื่อและลมเย็นยามค่ำ มือของนางวางนิ่งอยู่บนตัก แต่ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อยเพราะความหนาวและความเหนื่อยล้าบ่าวรับใช้บางคนเดินผ่านลานไปมา แต่ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าใกล้ เพราะคำสั่งของผู้อาวุโสตระกูลลู่คือกฎ และกฎนั้น…...ย่อมไม่มีผู้ใดกล้าฝ่าฝืนเสียงจิ้งหรีดในสวนดังขึ้นเป็นระยะ ยิ่งทำให้ลานจวนที่กว้างใหญ่ดูเงียบเหงาอย่างน่าประหลาด เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนดึกดื่นค่อนคืน กระทั่งเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังขึ้นจากด้านหลัง“เจาเอ๋อ…”เสีย
Magbasa pa
ตอนที่ 6||ถอนหมั้น
ตอนที่ 6||ถอนหมั้นเช้าวันถัดมา ถนนใหญ่หน้าจวนตระกูลมู่หรงยังคงคึกคักเช่นทุกวัน พ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงขายของตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสว่าง บางคนกำลังต้มน้ำชา บางคนกำลังยกเข่งผักสดลงจากเกวียน บ่าวรับใช้จากจวนขุนนางใกล้เคียงเดินผ่านไปมาไม่ขาดสาย เสียงล้อเกวียนบดถนนหินดัง ครืดคราดสลับกับเสียงตะโกนเรียกลูกค้ากลิ่นขนมอบร้อน ๆ จากร้านริมถนนลอยปะปนกับกลิ่นเครื่องหอม ทำให้ถนนสายนี้มีชีวิตชีวาตามแบบนครฉางอันที่ไม่เคยหลับใหลทว่าไม่นาน รถม้าคันหนึ่งก็มาหยุดลงหน้าประตูใหญ่ของจวนมู่หรง เสียงล้อรถที่หยุดกะทันหันทำให้คนแถวนั้นหันมองโดยพร้อมเพรียง ผ้าม่านรถม้าถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ ก่อนที่หญิงสาวผู้หนึ่งจะก้าวลงมาลู่เจาเจาสวมชุดเรียบสีฟ้าอ่อน เสื้อคลุมยาวปลิวเล็กน้อยตามลมเช้า ใบหน้าของหญิงสาวสงบนิ่ง ท่าทางเรียบร้อยตามแบบบุตรีตระกูลใหญ่ แต่แววตาของนางกลับเย็นชาจนผู้คนที่เห็นรู้สึกได้โดยไม่ต้องเอ่ย คำใดในมือของนางถือกล่องไม้เล็ก ๆ กล่องหนึ่ง แน่นอนว่าย่อมเป็นกล่องของหมั้นของนางกับมู่หรงเยี่ยลู่เจาเจาเดินตรงไปยังประตูใหญ่ของจวนมู่หรง จากนั้นยกมือขึ้นจบห่วงทองเหลืองเคาะประตูไม้หนาหนักอย่างไม่รีบร้อน
Magbasa pa
ตอนที่ 7 || ขับไล่ตัวเสนียดออกจากจวน 1
ตอนที่ 7 || ขับไล่ตัวเสนียดออกจากจวนรถม้าค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากหน้าจวนมู่หรง ล้อไม้บดกับถนนหินส่งเสียงครืดคราดเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ลู่เจาเจานั่งนิ่งอยู่ภายในรถม้า มือวางบนตักอย่างสงบ สายตาของนางมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า ความวุ่นวายของถนนฉางอันยังคงดำเนินไปเหมือนเดิม ผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างไม่รู้เลยว่าชีวิตของนางเพิ่งเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใดในเช้าวันเดียวในหัวของหญิงสาวเริ่มเรียงลำดับความคิดอย่างชัดเจน นางควรไปที่ใดก่อน ไปสำนักหมอหลวงเพื่อยื่นเรื่องลาออก หรือกลับไปจัดการจวนที่ตนซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรงก่อนลู่เจาเจาหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆหากนางไปสำนักหมอหลวงก่อน จวนหลังนั้นก็ยังคงมีคนสองคนที่นางไม่ต้องการเห็นหน้าครอบครองอยู่คนแรกคือมู่หรงเยี่ย ส่วนตัวเสนียดที่สองย่อมเป็นลู่เพ่ยหนิงเรือนหลังนั้นนางซื้อด้วยเงินของตนเองที่หามาอย่างเหนื่อยยาก กระเบื้องทุกแผ่น อิฐทุกก้อน แม้แต่ต้นไม้ทุกต้นไม้ในสวนล้วนเป็นหยาดเหงื่อของนาง แต่กลับถูกสองคนหน้าด้านใช้เป็นที่เสพสุขอย่างไม่ละอายมานานเท่าใดก็สุดจะรู้ ครู่หนึ่งลู่เจาเจาลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาของนางเย็นลงเรื่อยๆ“ลุงอาฟ่านรบกวนท่านพาข้าไปจ
Magbasa pa
ตอนที่ 7 || ขับไล่ตัวเสนียดออกจากจวน 2
ไม่นานรถม้าหยุดลงหน้าจวนของลู่เจาเจา ล้อรถครูดกับพื้นหินส่งเสียงดังจนชาวบ้านเหลียวมอง ประตูจวนยังคงเปิดกว้าง บ่าวรับใช้ของมู่หรงเยี่ยเดินเข้าออกกันอย่างสบายใจ ราวกับจวนหลังนี้เป็นของตระกูลมู่หรงเสียเอง บางคนยังยืนคุยหัวเราะอยู่ใต้ชายคาโดยไม่รู้เลยว่าพายุลูกใหญ่กำลังจะพัดเข้ามาม่านรถม้าถูกเปิดออก ลู่เจาเจาก้าวลงมาช้าๆ สีหน้าของนางสงบนิ่งจนดูน่ากลัว บุรุษร่างกำยำสิบคนจากสำนักคุ้มภัยเหยียนเฟิงยืนเรียงอยู่ด้านหลังอย่างเป็นระเบียบ แต่ละคนตัวสูงไหล่กว้าง ดวงตาเย็นชาเหมือนคนที่คุ้นเคยกับการใช้กำลังลู่เจาเจายืนมองประตูจวนครู่หนึ่ง ราวกับกำลังมองบ้านของคนแปลกหน้า ก่อนจะกล่าวเพียงสั้น ๆ“เข้าไป”เสียงนั้นไม่ดังมากแบบตะโกน แต่ชัดเจนพอให้ทุกคนได้ยิน บ่าวรับใช้ด้านในที่กำลังพูดคุยอยู่ถึงกับชะงัก บางคนทำถาดในมือหล่นกระแทกพื้นเสียงดัง“ทะ…ท่านหมอหญิงลู่!” บ่าวเฝ้าประตูร้องเสียงหลงเมื่อเห็นหญิงสาวก้าวเข้ามาพร้อมบุรุษร่างกำยำสิบคนจากสำนักคุ้มภัยเหยียนเฟิง แต่ลู่เจาเจาไม่แม้แต่จะชายตามอง นางยืนตัวตรงอยู่หน้าประตูจวนที่ครั้งหนึ่งเคยคาดหวังใช้เป็นเรือนหอ สีหน้าสงบนิ่งจนดูน่าหวั่นใจ ก่อนจะหันไปกล่าวกั
Magbasa pa
ตอนที่ 8|| ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว 1/2
ตอนที่ 8|| ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวเวลาต่อมา หลังจากจัดการเรื่องถอนหมั้นหน้าจวนมู่หรงจนจบสิ้นและขับไล่มู่หรงเยี่ยกับลู่เพ่ยหนิงออกจากจวนของตนสำเร็จ ลู่เจาเจาก็เดินทางตรงมายังสำนักหมอหลวง สถานที่ซึ่งนางใช้เวลาหลายปีในการศึกษาและฝึกฝนวิชาแพทย์ประตูไม้สูงของสำนักยังคงตั้งตระหง่านเช่นเดิม กลิ่นสมุนไพรตากแห้งลอยปะปนกับกลิ่นหมึกและกระดาษตำราที่เก็บอยู่ในห้องเรียนด้านใน เสียงครกตำยา เสียงบดสมุนไพร และเสียงพูดคุยของศิษย์ฝึกหัดดังแผ่ว ๆ อยู่ทั่วลาน บรรยากาศยังคงเหมือนวันที่นางเคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ทุกวันแต่ทันทีที่เงาร่างของลู่เจาเจาปรากฏขึ้น บรรยากาศในลานสำนักก็เปลี่ยนไปทันที ศิษย์หลายคนหยุดมือจากงานที่กำลังทำอยู่โดยไม่รู้ตัว บางคนหยุดตำยา บางคนหยุดพลิกตำรา สายตาหลายคู่หันมองมาที่นางพร้อมกัน ความเงียบแผ่กระจายราวกับลมหนาว เพราะข่าวเรื่องที่ท่านหมอหญิงลู่หักปิ่นหมั้นหน้าจวนมู่หรงได้แพร่ไปทั่วนครฉางอันตั้งแต่ยามสายแล้วบางคนมองนางด้วยความตกใจ บางคนมองด้วยความสงสัย และบางคนก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบกันเบา ๆ ว่า “นั่นนางจริงหรือว่าที่สะใภ้จวนมู่หรงที่หักปิ่นหมั้นต่อหน้าคนทั้งถนนนั่นหรือ” เสียงซุบซิบเห
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status