ทะลุมิติมาเลี้ยงเด็กแฝดในยุค 80 ให้เติบโต

ทะลุมิติมาเลี้ยงเด็กแฝดในยุค 80 ให้เติบโต

last update最後更新 : 2025-03-09
作者:  วริษา連載中
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 評分. 1 評論
35章節
4.9K閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

นางเอกเก่ง

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

ทำอาหาร

ข้ามไปในนิยาย

พี่น้อง

ระบบ

ปากร้าย

มาเฟีย

ฉลาด

หลิวหลิว หญิงสาวที่เกิดเป็นลูกสาวคนเดียวมาตลอด จู่ ๆ เธอถูกมิติดูดเข้าไปอยู่ในซีรีย์ที่กำลังดูอยู่ ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายให้เธอเข้ามาอยู่ในร่างของไป๋ชิงฮวา พี่สาวคนโตที่มีน้องฝาแฝดหญิงและชาย ครอบครัวของเธอเมื่อก่อนรุ่งเรืองแต่แล้วจู่ ๆ ก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นเมื่อพ่อกับแม่ของเธอต้องมาจากไป ทำให้ผู้เป็นป้าเข้ามาครอบครองทุกอย่างและจัดการสมบัติของตระกูลเธอ เพียงเพราะตอนนั้นไป๋ชิงฮวามีอายุแค่16 ปี ทำให้ผู้เป็นป้าเข้ามาอยู่ในบ้านและทำตัวเป็นเจ้าของทุกอย่าง ใช้งานเธอและน้อง ๆ เหมือนเป็นคนใช้ของบ้านหลังนี้ แถมยังมีต้าหลงกับเหมยอิ๋งลูกชายและลูกสาวของคุณป้าเข้ามาอยู่ด้วย ทั้งรังแกและรังเกียจ 3 คนพี่น้องเหมือนไม่ใช่ญาติของตัวเอง ตอนนี้สวรรค์เมตตาแล้วที่ให้หลิวหลิวเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เธอจะไม่ยอมทนในเมื่ออยากได้สมบัติของเธอก็เอาไปเลย เพราะตอนนี้เธอถูกขับไล่ออกจากบ้านของตัวเอง แต่ทว่าหลิวหลิวคนนี้ไม่ได้เกรงกลัวความลำบากเธอทะลุมิติมาพร้อมมิติห้างติดตัวเธอจะหาทางเลี้ยงดูน้องทั้งสองไม่ให้อดยากอีกต่อไป

查看更多

第 1 章

บทที่ 1 น่าเหลือเชื่อ

The Manila Hotel

“Sir, nandito na po ang takeout niyo.” 

Kumatok si Mark sa p***o ng hotel room suot ang kaniyang takeout uniform.

“Sandali! Nandiyan na.”

Nang bumukas ang p***o ng kwarto, bumungad kay Mark ang isang lalaki at isang babae, dahilan para matulala siya sa kinatatayuan niya.

Hindi kilala ni Mark ang lalaking nagbukas ng p***o.

Pero sa likod ng lalaki, ang magandang babaeng nakasuot ng bathrobe ay walang iba kundi ang asawa niyang si Jade!

BLAG!

Agad na nahulog sa lupa ang takeout na hawak ni Mark mula sa kaniyang mga kamay.

Parang kanina lang, curious pa siya kung sino ang nagpa-deliver nito.

Isang five-star hotel naman kasi ang The Manila Hotel, at ang mga taong nagche-check-in dito ay hindi naman nagpapa-takeout.

Kung magpa-deliver man sila, hanggang sa lobby lang sila papayagan ng hotel.

Pero ang lalaking ito ay nakahanap ng paraan para maipa-deliver kay Mark ang pagkain nang deretso na mismo sa kwarto.

Pero sino ba naman ang mag-aakala na makikita pala ni Mark ang sarili niyang asawa habang nagde-deliver!

Nang makita ng lalaki na natapon sa sahig ang pagkain, nag-init agad ang ulo nito.

Magmumura na sana siya kay Mark nang biglang sumigaw si Jade mula sa loob ng kwarto. Halata sa tono ng boses niya ang gulat.

“Honey! Anong… anong ginagawa mo rito?”

Nagulat ang lalaki at pinagmasdan si Mark mula ulo hanggang paa.

Katamtaman ang tangkad ni Mark at may itsura ito. Nakasuot din siya ng berdeng Grab Food na uniporme.

Tumawa ang lalaki at sinabi, “Jade, rider pala ng Grab ang asawa mo. Ang alam ko room service ang tinawagan ko, hindi takeout.”

Kahit na nahuli na sila ng asawa ni Jade, hindi man lang nataranta ang lalaki. 

Dahil alam niyang si Mark ang magde-deliver mismo sa kanila sa hotel.

Sa pamilya nila, wala silang pakialam sa estado ng isang tao!

Nagdilim ang paningin ni Mark dahil sa nasaksihan.

“Jade, tatlong taon na akong nakatira sa pamilya niyo nang makasal tayo. Pinaghahanda ko kayo ng pagkain tatlong beses sa isang araw, ako ang nagliligpit ng dumi ng aso, at nagpapakain sa pusa kahit na pagod ako pagkauwi sa trabaho. Dahil alam kong worth it lahat ng ‘yon!”

“Sa nakalipas na tatlong taon, hindi mo man lang hinayaan na humawak ang mga kamay mo sa ‘kin! Akala ko talaga may prinsipyo kang babae, pero ngayon... bakit mo ginawa 'to?!”

Kung kanina lang ay medyo natakot pa si Jade sa biglang pagdating nito, ngayon ay para bang ito pa ang nagmamataas ngayon.

Lumapit siya sa p***o at sinabi nang taas-noo, “Ano kamo? Mark, mag-ingat ka sa pananalita mo. Sinasabi ko sa'yo, hindi mo magugustuhan ang pwede kong gawin.”

Tinuro ni Jade ang kaniyang kasama. “Kilala mo ba kung sino siya? Isa siyang CEO ng isang investment company. Galing siya sa isang kilalang pamilya, at anak ng mga Barnuevos. Si Jasper Barnuevo!”

“Pumunta rito si Mr. Barnuevo para makipag-usap sa akin tungkol sa negosyo. Kung ayaw mong maniwala, pwede kong ipakita sa'yo ang kontrata. Pero maiintindihan mo ba 'yon?”

Isang delivery rider si Mark. Sa mga mata ni Jade, wala itong alam o kakayahan na maintindihan kung ano ang mayroon sa pagpapatakbo ng isang negosyo.

Napangiti si Jasper at hindi na nagpaliwanag. Tiningnan niya ang takeout na natapon sa sahig at sinabi, “Bro, nahulog mo 'yong chicken pastel ko kaya dapat lang na i-complain kita. Pero dahil asawa ka naman ni Jade, paano kung mag-sorry ka na lang nang bukal sa puso mo para bigyan kita ng 5-star review?”

Ngumisi nang may pagmamayabang si Jasper na para bang siya pa ang biktima.

Siya pa talaga ang may ganang umakto nang ganito imbis na magpaliwanag at humingi ng paumanhin kay Mark.

Akala ni Mark ay pipigilan ito ni Jade bagkus ay sinabi, “Humingi ka ng tawad kay Jasper. Hindi siya ‘yong tao na pwede mong pagsalitaan ng kung ano-ano.”

Galit na galit si Mark. Talagang nagtutulungan pa silang dalawa para lokohin ito!

Nahuli ko na nga kayo, at hindi kayo nag-sorry sa akin, tapos ako pa ang pinapahingi niyo ng tawad?! Walang katarungan ang mundong ‘to!

Tinikom ni Mark ang kaniyang kanang kamao. Gusto niyang turuan ng leksyon ang hayop na ‘to!

Pero unang hakbang pa lang ni Mark palapit dito ay napaatras agad si Jasper ng tatlong hakbang dahil sa takot.

Humarang si Jade sa harap niya at sumigaw, “Mark! Tingnan mo nga ang sarili mo. Sobrang hirap mo na nga at amoy-pawis pa. Hindi mo deserve ang tumapak sa isang 5-star hotel. Lumabas ka rito! Kung hindi, tatawag ako ng security!”

Tinitigan ni Mark si Jade at dahan-dahang ibinaba ang kaniyang kamao. “Jade, umaasa ako na balang araw hindi mo ‘to pagsisisihan!”

Pagkasabi niyon, tumalikod na si Mark at umalis.

Tinitigan ni Jade ang likod ni Mark at malakas na sumigaw, “Ang pinakamalaking pagsisisi ko ay ang magkaroon ng walang kwentang asawa na tulad mo!”

Ang magandang boses ni Jade na parang huni ng ibon ay unti-unting nawala sa hallway ng hotel, pero sa puso ni Mark, lalo lang itong bumigat.

Paglabas pa lang niya ng hotel at pagkasakay sa motor na binigay ng kaniyang food delivery company, biglang tumunog ang telepono ni Mark.

“Hello, Grab Food delivery po.” Sumagot si Mark sa isang propesyonal na paraan.

Isang matandang boses ang nagsalita sa kabilang linya, “Third Young Master, ang tatlong taon mong pagsubok bilang live-in son-in-law sa pamilya Gutierrez ay opisyal nang nagtatapos ngayong araw.”

“Ang susunod mo namang training ay sa larangan ng negosyo. Binili na ng Don ang Roxas Group at inayos na ang lahat para ikaw ang maging chairman nito.”

“Okay, naintindihan ko,” kalmadong sagot ni Mark.

Kung ibang delivery rider siguro ang nakatanggap ng balitang ito at naging chairman bigla, siguradong magwawala na iyon sa tuwa.

Pero nanatiling napakakalmado ni Mark.

Nagpatuloy ang matanda sa kabilang linya, “Gusto rin malaman ng Don kung kumusta ang pagsasama niyo ng isa sa mga apo ng Gutierrez. Gusto mo na ba siyang opisyal na isama sa pamilya para maging isa sa mga tagapagmana ng mga Ayala?”

Napatawa nang may pang-aasar si Mark. “Pamanahan si Jade sa isang trilyong piso na ari-arian ng pamilya Ayala? No way! Hindi siya deserving para dito.”

Pagkasabi niyon, ibinaba na ni Mark ang telepono, pinitik ang accelerator gamit ang kaniyang kanang kamay, nagpatakbo nang mabilis, at dumaan sa mga kalsadang punong-puno ng mga bumabiyaheng kotse.

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節

評論

Anděl K
Anděl K
สนุกมากเลยจ้า วริษา
2025-09-12 02:11:29
1
1
35 章節
บทที่ 1 น่าเหลือเชื่อ
บทที่ 1 น่าเหลือเชื่อในคืนที่ฟ้าเต็มไปด้วยแสงดาวระยิบระยับบ้านเช่าหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวง มีหญิงสาวอายุ 26 ปีพักอาศัยอยู่เพียงลำพังกำลังนั่งดูซีรี่ย์นักแสดงคนโปรดที่เธอตั้งหน้าตั้งตารอหลังจากเลิกงานและพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์เธอจึงเตรียมขนมเครื่องดื่มเพื่อจะดื่มด่ำในคืนวันศุกร์อย่างมีความสุขจนซีรี่ย์เล่นมาถึงจุดที่นางเอกกับน้อง ๆ ของเธอถูกพี่สาวพ่อหรือว่าป้ากำลังทำร้ายร่างกายมิหนำซ้ำยังถูกลูก ๆ ของป้าใช้งานยิ่งกว่าสาวใช้ด้วยซ้ำ“ฮึ! ทำไมต้องทนแบบนั้นฉันไม่เข้าใจไป๋ชิงฮวาเลยสักนิด ลองเป็นฉันดูสิฉันจะสู้สุดใจให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลย สมบัติก็ของครอบครัวนางเอกเป็นคนสร้างมาแท้ ๆ ป้านี่ก็เลวจริง ๆ อยากได้ของหลานจนไม่มีสามัญสำนึกชั่วดีแม้แต่น้อย ชิ!! ดูแล้วอยากจะทะลุเข้าไปในทีวีเพื่อจัดการป้าชั่วแบบนี้จริง ๆ” หลิวหลิวกินขนมไปพร้อมกับบ่นเรื่องที่นางเอกกำลังพบเจอจนทำให้ขนมติดคอจนสำลักแค่ก ๆๆ!! เธอรีบลุกขึ้นวิ่งไปเอาน้ำที่ตู้เย็นจังหวะนั้นนั่นเองเท้าของเธอได้ไปสะดุดสายไฟทำให้เกิดกระแสไฟปะทุออกมาจากจอทีวี สายตาของเธอจับจ้องไปหน้าจอทีวีอย่างตื่นตระหนกอีกทั้งยังทรมานกับขนมติดคอเริ่มทำ
閱讀更多
บทที่ 2 ปะทะป้ามหาภัย
บทที่ 2 ปะทะป้ามหาภัยหลิวหลิวเดินออกจากห้อง ชิงเทียนน้องชายเห็นท่าไม่ดีกลัวว่าจะทำให้เกิดเรื่องใหญ่ตามมาทีหลังรีบดึงมือเธอเอาไว้ก่อน“พี่ชิงฮวา พี่พึ่งหายจากการเป็นไข้อย่าหาเรื่องให้คุณป้าทำร้ายพี่อีกเลย แค่ได้กินก้อนแป้งพวกเราก็อิ่มมากแล้วไม่อยากให้พี่ต้องมานอนไม่ได้สติแบบนี้อีก” หลิวหลิวหันกลับมามองมือเล็กที่สั่นเทาจับเธอเอาไว้แน่นสายสัมพันธ์ความเป็นห่วงเป็นใยต่อพี่ทำให้หลิวหลิวเจ็บจี้ดที่ใจ ยกมือลูบที่หัวของเด็ก ๆ อย่างเอ็นดู“ชิงเทียนพี่จะไม่ยอมทนคุณป้าอีกต่อไป บ้านหลังนี้เป็นบ้านของคุณพ่อเป็นบ้านของเรา พี่จะไม่ทนให้ป้าใช้งานเราและโขกสับเราอีกต่อไป ไม่ต้องเป็นห่วงนะพี่จะไม่ให้คนพวกนั้นทำอะไรเราได้อีก”"จะทำแบบนั้นได้จริง ๆ หรือครับ ""ได้สิ มาเถอะไปที่ห้องครัวกัน "หลิวหลิวเห็นร่างกายของเด็กทั้งสองที่ผอมแทบเหลือแต่กระดูกคงไม่ได้กินอะไรดี ๆ เลยสินะ เธอไม่เกรงกลัวใครทั้งนั้นแค่ดูในทีวีเธอแทบอยากจะเข้ามาจัดการผู้เป็นป้า ในเมื่อตอนนี้เธอเข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้วเธอจะไม่ให้พวกนั้นมาทำอะไรเธอกับน้อง ๆ ได้อีกสกุลไป๋เป็นตระกูลที่ร่ำรวยมีลูกสามคนด้วยกัน คือไป๋ชิงฮวา ไป๋ชิงเทียนและไป๋ชิงหนี่
閱讀更多
บทที่ 3 โดนไล่ออกจากบ้าน
บทที่ 3 โดนไล่ออกจากบ้านมับ!!หลิวหลิวคิดเอาไว้แล้วว่าซิ่นเจี่ยวต้องลงไม้ลงมือทำร้ายเธอแน่ ๆ เธอจะไม่ยอมให้เรื่องอย่างนั้นเกิดขึ้นได้อีก เธอยกมือของเธอจับมือของป้าเอาไว้ทันก่อนที่มันจะฟาดลงที่ใบหน้าของเธอ หลิวหลิวใช้แรงทั้งหมดที่มือบีบที่ข้อมือของป้าอย่างเต็มแรง“คิดว่าฉันจะยอมให้ป้าลงไม้ลงมือกับฉันตามอำเภอใจได้อีกอย่างนั้นเหรอฝันไปเถอะ ตอนนี้ชิงฮวาคนเก่าไม่มีอีกแล้วคนที่อ่อนแอให้ป้าคอยรังแกข่มเหง ต่อจากนี้จะมีเพียงไป๋ชิงฮวาคนใหม่ที่ไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายร่างกายได้อีก” เธอดันแขนของผู้เป็นป้าออกจากมือแต่ทว่าแรงของเธอที่บีบข้อมือของซิ่นเจี่ยวแน่นทำให้เธอถลาล้มลงกับพื้น จัวหวะนั้นเองที่ต้าหลงกับเหมยอิ๋งกลับมาจากด้านนอกได้เห็นพอดี“โอ๊ย! นี่แก แกมันบ้าไปแล้วตื่นจากเจ็บไข้มาเปลี่ยนไปคนละคนอย่างนี้หรือว่าผีร้ายจะเข้าแกไม่ได้การล่ะฉันจะต้องจัดการไล่ผีชั่ว ๆ ตัวนี้ออกไป”“คุณแม่เกิดอะไรขึ้นคะ นี่ไป๋ชิงฮวาเธอกล้าลงไม้ลงมือกับแม่ฉันเหรอ” เหมยอิ๋งรีบเดินกึ่งวิ่งเข้ามาพยุงกายของซิ่นเจี่ยวให้ลุกขึ้น“ใช่นี่เธอกล้ามากนะที่ทำร้ายแม่ของฉัน ฉันเห็นว่าเธอมีสายเลือดเดียวกันกับฉันหรอกนะฉันถึงปล่อยเธออยู่ม
閱讀更多
บทที่ 4 ป้าใจดี
บทที่ 4 ป้าใจดีทั้งสามจึงพากันเดินไปนั่งที่นั่นก่อน หลิวหลิวเริ่มครุ่นคิดคืนนี้เธอจะพาน้องของเธอไปนอนที่ไหนกันดี เธอถูกขับไล่ออกแม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่ให้เธอติดตัวมาเงินสักหยวนก็ไม่มี เธอเริ่มเป็นกังวลคิดไม่ตกจนกระทั่งเจ้าของร้านค้าออกมาจากร้านเพื่อเอาขยะมาทิ้งเห็นเด็กทั้งสามที่เห็นมาตั้งแต่เด็ก ๆ นั่งอยู่หน้าร้านด้วยใบหน้าเศร้าหมอง แม้เขาจะรู้ว่าตั้งแต่พ่อกับแม่ของพวกเธอจากไปถูกป้ารังแกแต่ไม่เคยเห็นทั้งสามพี่น้องมานั่งที่นี่ในยามกลางคืนสักครั้ง“ชิงฮวาเธอพาน้อง ๆ มานั่งทำอะไรที่นี่ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วพาน้อง ๆ เข้าบ้านเถอะ” หญิงวัยกลางคนเอ่ยถามขึ้นเธอพอได้เห็นในซีรี่ย์แม้ว่าหญิงคนนี้จะโผล่มาเพียงไม่กี่ฉากแต่เธอก็จำได้ดี“ป้ามิ่งจูฉันกับน้องขอนั่งอยู่ที่นี่สักครู่เถอะนะ ตอนนี้ฉันมีเรื่องให้ต้องคิดนิดหน่อยค่ะ”“มีเรื่องอะไรอีกหรือว่าเธอทะเลาะกับซิ่งเจี่ยวอีกแล้ว โธ่ ๆ น่าสงสารจริง ๆ ทำไมป้าของเธอต้องใจร้ายกับเธอด้วย”“เรื่องนั้นฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน คงเป็นเพราะป้าอยากได้สมบัติของคุณพ่อคุณแม่มั่งคะตอนนี้ฉันไม่มีที่ไป ฉันกับน้อง ๆ ถูกขับไล่ออกจากบ้านเพราะฉันทนไม่ไหวต่อปากต่อคำกับป้า ทำให้เธอ
閱讀更多
บทที่ 5 ทำน้ำซุป
บทที่ 5 ทำน้ำซุปฝั่งด้านซิ่นเจี่ยวหลังจากที่ขับไล่ชิงฮวากับน้องของเธอออกไปจากบ้านได้ ซิ่นเจี่ยวมีความสุขที่ไม่ต้องทนเห็นใบหน้าของหลานอีก ต่อจากนี้บ้านหลังนี้เงินทองมากมายของน้องชายจะเป็นของเธอเพียงคนเดียว“คุณแม่คะวันนี้ฉันจะออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนขอเงินหน่อยสิยิ่งตอนนี้มีกระเป๋าเข้ามาใหม่ ฉันไม่อยากจะตกยุคให้เพื่อนคนอื่นดูถูกต่อว่า” ซิ่นเจี่ยวดื่มน้ำชาอยู่ในห้องโถงของบ้านกำลังครุ่นคิดว่าวันนี้เธอจะไปเข้าบ่อนเพื่อเอาคืนที่เสียไปเมื่อวานครันนั้นเหมยอิ๋งได้เดินออกมาจากห้องแต่งกายสีฉูดฉาดแต่งแต้มใบหน้าเตรียมพร้อมจะออกไปข้างนอกเอ่ยขอเงินผู้เป็นแม่“เหมยอิ๋งแกเองก็ต้องรู้จักประหยัดช่วยกันสิ เราไม่ได้ทำงานต่อให้เงินที่มีอยู่ตอนนี้มากแค่ไหนใช้ฟุ่มเฟือยสักวันมันต้องหมดแล้วกระเป๋าแกพึ่งไปซื้อมาใหม่ไม่กี่วันก่อนไม่ใช่หรือไงกัน”“เฮอะ! แล้วทีคุณแม่ล่ะคะออกไปบ่อนทุกวันเสียทุกวันฉันยังไม่เคยว่าอะไรเลย ฉันซื้อของได้ของแต่คุณแม่เสียเงินแถมยังไม่ได้อะไรอีกด้วย”“เจ้าลูกคนนี้ยอกย้อนจริง ๆ เอานี่เอาไปจะได้ไม่ต้องมาบ่นให้อารมณ์เสีย” ซิ่นเจี่ยวแม้ปากจะบ่นแต่ก็หยิบกระเป๋าล้วงนำเงินออกมาให้แก่เหมยอิ๋งไป
閱讀更多
บทที่ 6 แจกฟรี
บทที่ 6 แจกฟรีรุ่งเช้าวันต่อมาเด็ก ๆ ลงมาจากห้องนอนต้องพากันตกตะลึงเพราะเมื่อวานบ้านหลังนี้ด้านล่างยังเป็นพื้นที่ว่างเปล่าแต่ทว่าตอนนี้ถูกจัดเป็นร้านอาหารมีของมากมาย“โอ้โห่ชิงเทียนนี่คือบ้านที่เราเข้ามาเมื่อวานจริง ๆ หรือของพวกนี้มาจากไหนกัน… ก่อนที่เราจะไปนอนยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ”“นั่นสิคงเป็นฝีมือของพี่ชิงฮวาเราไปดูที่ครัวกันเถอะพี่น่าจะอยู่ที่นั่น” เด็กทั้งสองรีบเดินไปที่ครัวอย่างตื่นเต้นและสงสัยว่าพี่จะทำอะไรหลิวหลิวอยู่ในครัวจัดการอุ่นซุปวันนี้เธอตั้งใจจะแจกให้กินฟรี เพราะเธอยังไม่รู้ว่าคนในยุคนี้จะรู้จักและกินอาหารแบบนี้มั้ย ครั้นนั้นเสียงฝีเท้ากำลังเดินเข้ามาในครัวเธอวางของหันกลับไปมอง"ตื่นกันแล้วเหรอมานี่สิพี่จะเอาอะไรให้กิน ""อะไรหรือคะ? ว่าแต่ในบ้านของเรามีโต๊ะเต็มไปหมดพี่ชิงฮวาจะทำอะไรเหรอคะ ""สิ่งที่เราทั้งสองเห็นคือธุรกิจของครอบครัวเรา พี่จะขายซุปหมาล่าเลี้ยงดูทั้งสองคน ถ้าขายได้ดีพี่จะส่งเราทั้งคู่เข้าเรียนหนังสือ เอาล่ะมากินซาลาเปาเพื่อลองท้องก่อนพี่จะให้ชิงเทียนกับชิงหนี่ว์ไปป่าวประกาศให้คนที่ผ่านมาละแวกนี้ได้เข้ามาชิมเพื่อเป็นการโปรโมทและดึงดูดลูกค้า ""โปรโมทดึงด
閱讀更多
บทที่ 7 ฉันจะไปดูงานเอง
บทที่ 7 ฉันจะไปดูงานเองแม่ของซุนเย่ถึงกับถอนหายใจเมื่อเห็นท่าทีของลูกชาย เธออยากให้เขามีครอบครัวมีภรรยาคอยดูแล ตอนนี้ทุกอย่างก็มีพร้อมแล้วเธอเองก็แก่มากขึ้นทุกวันหากมีหลานตัวน้อย ๆ ก่อนที่เธอจะตายคงจะดี“คุณป้าคะดูท่าวันนี้พี่ซุนเย่จะอารมณ์ไม่ดีเอาไว้วันหน้าฉันจะมาหาใหม่แล้วกันค่ะ”“หนูหวางลี่อิงป้าต้องขอโทษด้วยนะที่ซุนเย่เสียมารยาทกับหนู”“ไม่เป็นอะไรค่ะคุณป้าไม่ต้องคิดมากพี่เขาคงเหนื่อยมาจากงาน ฉันขอตัวนะคะ” หวางลี่อินลูกสาวคนรองของท่านนายพลเธอเพรียบพร้อมทุกอย่างแต่ชายที่เธอปักใจคือซุนเย่ทั้งฐานะครอบครัว และชื่อเสียงหากทั้งสองตระกูลได้เป็นครอบครัวเดียวกัน อำนาจอิทธิพลจะยิ่งใหญ่ที่สุดในมณฑลนี้ เขาทั้งรูปร่างสูงโปร่งใบหน้าคมคายไม่ว่าจะมองตรงใดก็ไม่มีที่ติแม้แต่น้อย ทำให้สาว ๆ ในมณฑลนี้ต่างพากันหลงใหลเข้าหาเขาจนเขาเกิดความรำคาญ แต่หวางลี่อิงไม่ได้ใส่ใจและยอมแพ้อย่างไรก็ตามเธอจะเข้ามาเป็นสะใภ้ตระกูลเว่ยให้ได้ฝั่งด้านซุนเย่เขาเข้ามาในห้องกำลังจะถอดเสื้อเนคไทด์ออกจากเสื้อสูทด้วยความอึกอันครั้นนั้นเสียงประตูได้ดังขึ้นก๊อก ๆ“คุณชายผมขอเข้าไปด้านในนะครับมีเรื่องมารายงาน” เสียงของลูกน้องค
閱讀更多
บทที่ 8 เป็นไปได้อย่างไรกัน!!
บทที่ 8 เป็นไปได้อย่างไรกัน!!เมื่อถึงเวลาเปิดร้านชิงเทียนกับชิงหนี่ว์ทำหน้าที่เรียกขานเชิญชวนทุกคนที่ผ่านมา อีกทั้งมีโปรโมชั่นเปิดร้านใหม่ราคาเพียง 30 หยวนเท่านั้น ในยุคที่เงินเดือนเดือนละ2000 หยวนต่อเดือน หลิวหลิวจึงคิดว่าราคานี้ไม่ได้แพงเท่าไหร่นักพอที่คนจะเจียดเงินมาซื้อซุปหมาล่าของเธอได้คนที่เคยชิมเมื่อวานรู้รสชาติได้กลับมาอุดหนุนหมาล่าเพราะอยากกินเยอะกว่าที่แจกฟรี“เชิญด้านในเลยค่ะ”“เมื่อวานฉันได้ชิมที่เจ้าของร้านแจกฟรีทำให้ติดใจและยังไม่อิ่มวันนี้เลยชวนสามีมากินด้วยกัน”“ได้เลยค่ะร้านหมาล่าของเราขายเป็นชุด ชุดหนึ่งสามารถกินได้สองถึงสามคนเชิญลูกค้านั่งด้านนี้เลยค่ะ ฉันจะรีบเข้าไปเตรียมหม้อน้ำซุปมาให้นะคะ” หลิวหลิวผายมือให้ลูกค้าที่มากันสองคนไปนั่งเก้าอี้ก่อนที่เธอจะเข้าไปจัดเตรียมหม้อน้ำซุปมาให้ลูกค้าและเครื่องเคียงที่จัดเตรียมเป็นชุดเอาไว้ ไม่นานลูกค้าเข้ามานั่งที่โต๊ะจนเต็มทุกตัว หลิวหลิวมีความสุขมากที่หมาล่าของเธอขายได้และได้รับคำชมเมื่อลูกค้ากินอิ่มต่างชมว่าอร่อยและจะไปบอกต่อให้วันเวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วของที่หลิวหลิวเตรียมเอาไว้ 10 ชุดได้หมดลงทำให้เธอปิดร้านตั้งแต่ยัง
閱讀更多
บทที่ 9 หาเรื่อง
บทที่ 9 หาเรื่องฝั่งด้านหลิวหลิวหลังจากที่ลูกค้าชุดแรกออกไปจากร้านจนหมดทุกโต๊ะเธอจึงเก็บถ้วยชามจะนำไปล้างโดยให้น้องทั้งสองเฝ้าอยู่หน้าร้านหากมีลูกค้ามาให้ไปเรียกเธอที่ครัว แต่ทว่าเมื่อเธอกำลังเดินเข้าไปหลังร้านได้ยินเสียงประตูเปิดเข้ามา หลิวหลิวคิดว่าลูกค้าจึงหันกลับมายิ้มกว้างกล่าวตอนรับทันที“ร้านหมาล่าสกุลไป๋ยินดีต้อนรับค่ะ ชะ..” หลิวหลิวพูดไม่ทันจบรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอกลับหลายเป็นบูดบึ้งทันทีเพราะคนที่เข้ามาในร้านตอนนี้เป็นคนที่เธอไม่อยากพบเจอหน้าแม้แต่น้อย คงได้ยินเรื่องร้านของเธอแล้วสินะถึงได้พากันมาที่นี่“แหม ๆ ฉันก็คิดว่าหลานของฉันจะไปอยู่ที่ไหนที่แท้ก็มาเปิดร้านขายของอะไรเนี้ยะ! ฉันไม่เห็นจะรู้จัก”“คุณป้ามาทำอะไรที่นี่หากจะมาหาเรื่องเชิญกลับไปด้วยค่ะอย่ามาทำให้ร้านของฉันเสียหายและรบกวนเวลาลูกค้าคนอื่น”“นี่แกจะมากไปแล้วนะ มีเงินเปิดร้านเลยปีกกล้าขาแข็งขับไล่ฉันกับคุณแม่สินะ เงินที่เธอนำมาเปิดร้านคงเป็นเงินที่เธอขโมยมาจากบ้านของฉันล่ะสิไม่ว่า” ชิงเทียนกับชิงหนี่ว์เห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามายืนตรงหน้าพี่สาวพร้อมอธิบายให้เหมยอิ๋งกับคุณป้าได้รู้“ไม่ใช่นะครับพี่ชิงฮวาไม่เคยไปขโมยของ
閱讀更多
บทที่ 10 คิดมาก
บทที่ 10 คิดมากดวงตะวันเปลี่ยนผลันเป็นดวงจันทร์ที่ขึ้นแทนที่ตอนนี้ร้านหมาล่าสกุลไป๋ได้ปิดร้านเมื่อของที่เธอเตรียมเอาไว้ได้หมดก่อนเวลา หลิวหลิวเฝ้าแต่คิดเรื่องที่ซิ่นเจี่ยวกับเหมยอิ๋งที่เข้ามาวุ่นวายที่ร้านเหมือนทั้งสองไม่รู้จักพอ หลิวหลิวเริ่มเป็นกังวลเกรงว่าทั้งสองต้องกลับมาอีกครั้งแน่ ๆ“พี่ชิงฮวาคิดอะไรอยู่หรือคะทำไมสีหน้าพี่ดูไม่ดีเลย”“นั่นสิครับหรือว่าพี่ชิงฮวาจะคิดมากเรื่องคุณป้าที่เข้ามาวุ่นวายกับเราวันนี้” เด็กทั้งสองเห็นพี่สาวนั่งนิ่งเหม่อลอยแถมยังถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า น่าจะดีใจที่ขายของได้ดีขนาดหากมีเรื่องให้เคลียดคงมีเรื่องเดียวคือเรื่องที่ป้าเข้ามาหาเรื่องวันนี้ เด็ก ๆ เห็นพี่ไม่สบายจึงพากันเดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง“พี่มีเรื่องเป็นห่วงนิดหน่อยกลัวว่าป้าซิ่นเจี่ยวจะไม่ยอมเลิกลามาวุ่นวายกับเราอีกนะสิ ชิงเทียนกับชิงหนี่ว์คงกลัวมากเลยสินะมานี่หน่อยสิ” หลิวหลิวอ้าแขนให้น้องเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะโอบกอดทั้งสองคนแนบแน่น“พี่ชิงฮวาพวกเราไม่กลัวเลยครับ ถ้าครั้งหน้าป้ามาอีกผมจะปกป้องพี่กับชิงหนี่ว์เอง”“หนูก็ไม่กลัวเหมือนกันค่ะ ถ้าป้ามาอีกหนูจะเอาไม้ไล่ไปไกล ๆ เลยพี่ไม่ต้อง
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status