ชะตานำพา

ชะตานำพา

last updateLast Updated : 2025-03-02
By:  ฉู่เฉียวCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
65Chapters
5.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อ เหยาเหยา ซุปเปอร์​สตาร์​ดาวร้ายแถวหน้า​ของวงการประสบอุบัติเหตุ​จมน้ำเสียชีวิต​ ในวัยแค่25 ปี ดันมาโผล่ในร่าง คุณ​หนู​ เมิ่งอ้ายเย่ว คุณ​หนู​ผู้​แสนร้ายกาจ​ที่ชะตาอาภัพ​ บิดา​ มารดา​ เสียชีวิต แถมหน้าตาอัปลักษณ์​ อ้วนฉุ อารมณ์​ร้าย ขี้โมโห​ ตามหึงหวงจนคู่​หมายไม่ปรารถนา​ รังเกียจ​เข้าขั้นเกลียดชัง​ ดีหน่อยที่พ่อแม่ว่าที่สามียังเอ็นดู​ ไม่อย่างนั้นคงถูก​เฉดหัวออกจากจวนแล้วเป็นแน่ เหอะ แต่ใครจะสนใจเล่า อย่ามายุ่งกับข้า ข้าจะแปลงโฉม อ้วนขนาดนี้ข้ารับไม่ได้!!!!

View More

Chapter 1

ตอนที่1

「みのり……ずっと愛しているよ」

深夜の寝室、佐原景斗(さはら けいと)はベッドの上で抑えきれない呻き声を漏らしていた。

絶頂に達しかけたその刹那――

枕元に置いたスマホが不意に振動し始めた。

普段の彼なら無視するはずだった。

だが、画面が灯り、表示された名前を見た瞬間、景斗の動きは止まった。

橘みのり(たちばな みのり)は、荒い息を整えながら、その様子を黙って見つめていた。

「……もしもし?」

静まり返った夜気の中で、電話の向こうから男の声が響いた。

「景斗!詩織のこと、覚えてるか?!」

景斗は低く声を抑え、アラビア語で遮った。

「声を抑えろ、今は都合が悪い」

相手もすぐにアラビア語に切り替えたが、声は依然として大きいままだった。

「病院の診断が出た!詩織は末期がんだそうだ!余命一ヶ月だって!彼女は死ぬ前にお前と一緒にいたいと言っている。それが彼女の最後の願いなんだ!」

その瞬間、景斗の顔色が一変した。

「……何だと!?すぐ行く!」

電話を切ると、景斗は振り返りもせずに言った。

「みのり、急用ができた。家で待っててくれ。すぐ戻る」

彼女が答える間もなく、彼は身を起こし、シャワーを浴びて服を着替え、玄関のドアを閉めて去っていった。

部屋には再び静寂が落ちた。

振動音が響き、みのりのスマホ画面が明るく光った。

そこには沢木詩織(さわき しおり)からのメッセージが表示されていた。

【橘みのり、あなたの負けよ。言ったでしょ?景斗は私のものだって】

その上には、三日前に届いたメッセージがあった。

【もし私が癌になったら、彼はどうすると思う?あなたを捨てて、私のもとへ来るに違いないわ】

みのりはゆっくりとスマホを伏せ、開け放たれた寝室の扉を見つめた。

景斗は知らなかった。

彼女がとっくにアラビア語を習得し、さっきの通話内容をすべて理解していたことを。

静かな沈黙の中で、みのりはうっすらと苦笑を浮かべた。

「そうね……私の負けよ……」

その呟く声は、夜の静寂の中に消えていった。

彼と過ごした日々のひとつひとつが、囁きとともに脳裏に蘇る。

景斗は南城市随一の財閥、佐原家の御曹司にして、「天才」と謳われた青年だった。

一方の私、みのりは、山奥の桐ノ里育ちの田舎娘に過ぎなかった。

十七歳の夏、崖から転落した彼と出会った。

あれほど整った顔立ちの人を、私はそれまで見たことがなかった。

私は必死で彼を家まで背負い、懸命に看病した。

目を覚ましたとき、景斗は視力を失い、記憶すら失くしていた。

それから一年以上、彼は私の家で暮らした。

記憶を取り戻した彼は、ようやく私の助けで佐原家へ連絡を取ることができた。

その夜、景斗は私に告げた。

「一緒に南城市へ戻ってほしい。一生、君だけを愛している」

私は泣きながら頷き、迷いなく南城市へついて行った。

そして、後になって知った。

あの日、彼が崖から落ちたのは事故ではなかったことを。

当時、彼には詩織という恋人がいて、彼女と山道を散策していたとき、詩織を庇って転落したのだと。

だが、沢木詩織は何も語らず、そのまま海外へ去っていった。

南城市に戻った頃、景斗の視力はまだ回復してなかった。

佐原家は後継者の交代を検討し始めていた。

私は彼がその現実に耐えられるのか不安だったが、彼は私の手を握りしめ、微笑んで言ってくれた。

「俺にはみのりがいてくれれば、それで十分だ」

その言葉を信じて、私は大学で寝食を忘れて勉学に励み、人体実験に近い危険な治療法すら試した。

そして、ようやく――彼の目は光を取り戻した。

彼の視力が戻ったとき、「一生、君を裏切らない」と言って、私を抱きしめてくれた。

そして、彼は再び佐原家の後継者となった。

「佐原家の跡取りが、訛りの残る田舎娘なんかと一緒にいるはずがない」と陰で笑う人もいた。

それでも彼は私を宝物のように大切に扱い、誰かが私を侮辱すれば、その場で怒りをあらわにした。

佐原景斗の最愛の人は橘みのりであると、彼は態度で示し続けた。

周囲も次第に信じるようになり、私自身も信じて疑わなかった。

――三ヶ月前、沢木詩織が戻ってくるまでは。

彼女は帰国後、私にLINE登録をして、彼との思い出話を毎日のように送ってきた。

でも、私は気にしなかった。

過去のことだし、今の景斗は私一筋だと信じていたから。

でも――彼は一本の電話で、何の躊躇もなく私を置いて、彼女の元へ行った。

詩織が「癌で余命わずか」と告げてきた電話一本で。

三日前、沢木詩織から届いたメッセージを景斗に見せたとき、「気にするな、あれは君の気を引きたいだけだ」と彼は笑っていた。

その言葉を信じていたのに……。

私は部屋の片隅で身体を丸め、息を殺していた。

どれくらい時間が経ったのだろう。

スマホが震え、見知らぬ番号から動画が送られてきた。

震える指で再生ボタンを押すと、聞き慣れた景斗の声が耳に刺さった。

「詩織……」

沢木詩織が彼の胸に飛び込み、顔を上げてキスを求めていた。

「景斗、私はもうすぐ死んじゃうの……お願い、突き放さないで……」

景斗は目を閉じ、そのキスを受け入れた。

画面は途切れ、残されたのは二人の荒い呼吸だけだった。

その声は骨の髄まで染み付いていて、聞き間違えるはずもなかった。

頬に、音もなく涙がつたった。

私はスマホを握りしめ、一通のメッセージを打ち込んだ。

【教授、海外研修の件はお受けします】

景斗は私たちの誓いを裏切った。

だから私は――彼のもとを去る決心をした。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

รัตนาภรณ์ สุดไชย
รัตนาภรณ์ สุดไชย
อ่านสนุกมากเลย มาอัฟเร็วๆนะคะ
2025-02-17 09:54:08
1
0
65 Chapters
ตอนที่1
เมื่อ เหยาเหยา ซุปเปอร์สตาร์ดาวร้ายแถวหน้าของวงการบันเทิงประสบอุบัติเหตุจมน้ำเสียชีวิต ในวัยแค่25 ปี ดันมาโผล่ในร่าง คุณหนู เมิ่งอ้ายเย่ว ที่พลัดตกน้ำเช่นกันแต่ไม่รู้ว่าเหตุใดนางถึงมาอยู่ในร่างนี้ได้ คุณหนูผู้แสนร้ายกาจที่ชะตาอาภัพ บิดา มารดา ที่เป็นหมอที่มีฝีมือในการรักษาเก่งกาจน่าเสียดายที่มาเสียชีวิตเพราะโดนโจรปล้น แต่เดชะบุญเมื่อครั้งบิดามารดา ยังมีชีวิตได้มีบุญคุณต่ออดีต แม่ทัพพิทักษ์ดินแดนที่โดนลอบทำร้ายจนตกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่สองสามีภรรยามาเจอเข้าและได้นำตัวไปรักษาจนหายเป็นปกติจนเกิดเป็นบุญคุณใหญ่หลวงเพราะหากไม่ได้ทั้งสองคงไม่อาจรอดพ้นจากความตาย ตอนนี้ปลดระวางสืบทอดตำแหน่งให้แก่บุตรชายคนโต หานลู่เหวิน ที่เมิ่งอ้ายเย่วตกหลุมรักทันทีที่สบตา จึงเป็นเหตุให้ทั้งคู่เป็นคู่หมายกัน ด้วยเหตุผลบุญคุณต้องทดแทน ถึงแม้ แม่ทัพรูปงามหานลู่เหวินจะไม่ชมชอบในตัวนางด้วยเหตุนี้เมื่อบิดามารดาจบชีวิตนางจึงเหลือตัวคนเดียวเพราะไร้ญาติขาดมิตร จวนตระกูลหานจึงรับนางเข้าตระกูลในฐานะว่าที่ฮูหยินน้อยจวนแม่ทัพ แต่นางก็สร้างเรื่องสร้างราวไว้มากมายเหลือเกิน จนบ่าวไพร่ในจวนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ด้วยนางเป็น
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่2
อ้ายเย่วนั่งพิจารณาใบหน้าของตัวเองอย่างละเอียด ตุ่มนี่ดูคล้ายกับสิวอักเสบของภพก่อน แล้วนางจะรักษาอย่างไรกัน"จิ้นผิง ตุ่มนี่เคยผ่านการรักษาอย่างไรมาบ้างหรือ"อ้ายเย่วลองเอานิ้วรูปบริเวณตุ่มเก่าที่ดีหน่อยที่ไม่ทิ้งแผลเป็นแค่ตกสะเก็ด และมีตุ่มใหม่ขึ้นมาอีก"กินยาหลายขนานอยู่นะเจ้าคะ ตั้งแต่นายท่านทั้งสองยังอยู่ก็รักษามาตลอด ทั้งกินทั้งพอกก็ไม่หาย"จิ้นผิงมองใบหน้าคุณหนูอย่างสงสารนัก หากไม่เป็นโรคประหลาดนี้คุณหนูของนางคงงามนักเพราะใบหน้าคุณหนูนั้นงดงามมาตั้งเเต่เด็ก"อย่าคิดมากเลยจิ้นผิงเดี๋ยวก็หายแล้ว"เห็นจิ้นผิงเงียบไปเลยรู้ว่าคงกำลังคิดมากเรื่องนางอยู่" คุณหนูมีทางรักษาแล้วหรือเจ้าคะ""อึ ไม่อะ แต่จะลองไปเรื่อยๆ ก่อน"อ้ายเย่วพยายามนึกว่าสมุนไพรในยุคก่อนที่นำมาพอกและรักษาใบหน้ามีอะไรบ้างเห้อ หากเป็นยุคก่อนหน้านี้ นางคงบินไปเกาหลีคงจะง่ายกว่ามากนักเป็นสิวอักเสบ ลองใช้ขมิ้นชันเป็นอันดับแรกก็แล้วกัน"จิ้นผิง มีเจียงหวงตากแห้งบดละเอียดหรือไม่"" ต้องไปซื้อที่ร้านยาสมุนไพรเจ้าค่ะ""งั้นเจ้าช่วยไปซื้อมาสักครึ่งจินนะ""เจ้าค่ะ คุณหนู"ความจริงอ้ายเย่วนางก็อยากออกไปด้วยนักจะได้ออกไปเปิดหู
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่3
เมิ่งอ้ายเย่ว ที่ตอนนี้เหงื่อไหลจนเปียกชุ่มเพราะนางต้องลุกออกมาวิ่งและบริหารร่างกายทุกๆ ยามเหม่า ตอนนี้ก็กินเวลากว่าหนึ่งเดือนแล้ว จนร่างกายดูสมส่วน ส่วนที่ควรมีก็มีส่วนที่ควรเล็กคอดก็คอด ส่วนเว้าส่วนโค้งดูสวยงาม หน้าอกหน้าใจกลมกลึงสร้างความพึงพอใจให้นางนัก"จิ้นผิงเอาผลซีหงซื่อมาบดแล้วหรือไม่""บดแล้วเจ้าค่ะ"ทุกๆ วันนางจะนำผักผลไม้มาพอกใบหน้าจนตอนนี้หน้านางดูชุ่มชื่นเกลี้ยงเกลาขึ้นมากใช้เวลาเพียงไม่นานคงจะสวยขึ้น คงได้เวลาที่นางร้ายอย่างนางจะลงจออีกครั้งหากให้นางร้ายแบบไม่สวยเพอร์เฟคนางทำไม่ได้ แต่ถ้าร้ายแบบดูดีทุกระเบียบนิ้วนางขอสู้ตายอยากจะเห็นหน้าว่าที่สามีของร่างนี้นักว่าหล่อสู้พระเอกโอ้ปป้าของนางได้หรือไม่ หากไม่เข้าตานางก็ไม่โอหรอกนะ ขอคัดเลือกบุรุษที่จะเป็นสามีเอง ยังไงๆ นางก็เป็นเจ้าของร่างนี้แล้ว ขอเลือกที่เข้าตาตัวเองก็แล้วกัน สวยแล้วเลือกได้อะนะต้องเข้าใจอ้ายเย่วที่ตอนนี้อาบน้ำขัดสีฉวีวรรณจนงามเริ่ด กำลังนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด ไร้รสนิยมอย่างรุนแรง ทำไมเสื้อผ้ามีแต่สีฉูดฉาดขนาดนี้ ใส่เข้าไปได้ยังไง อย่างกับนกแก้วนกขุนทอง เลยตัดสินใจเลือกสีชมพูเรียบๆ มาสวม แต่ก็ดูหลวมมากใส
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่4
สตรีงดงามที่เดินกรีดกรายเข้าร้านนู้นออกร้านนี้อย่างมีความสุขนัก เกิดเป็นคนสวยและรวยมากมันก็ดีอย่างนี้แหละนะ โชคดีที่ร่างนี้นั้นมีเงิน ทองที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้มากมายไม่อย่างนั้นนางไม่อยากจะคิดเลยว่าจะใช้ชีวิตอยู่ในบ้านเมืองนี้ได้อย่างไร นางไม่ได้ข้ามภพมาแล้วมีความเทพทรูเหมือนในละครหรือนิยายเสียด้วยสิ ชีวิตก่อนใช้หน้าตาและความสามารถด้านการแสดงเลี้ยงชีพเท่านั้น เดินชื่นชมสิ่งของสวยๆ งามๆ ที่ดูแปลกตาอยู่นานชักจะหิว จึงได้ชวนจิ้นผิงที่ดูเริงร่านักไปหาอะไรรองท้อง เดินเลือกหาอยู่นานจนมาเจอเหลาอาหารที่ดูท่าจะอร่อยเพราะดูจะครึกครื้นนักเมื่อร่างงามเย้ายวนเดินกรีดกรายเข้าไปดั่งนางพญาที่เดินเชิดหน้าไหล่ตั้งหลังตรงจนติดเป็นนิสัยมาตั้งแต่ภพก่อนเดินเยื้องย่างเข้ามาภายในเหลาอาหารก็เรียกความสนใจจากบรรดาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ให้หันมามองนางเป็นตาเดียว แต่นางก็หาใส่ใจไม่เพราะเคยชินกับการถูกมองอย่างชื่นชมมาทั้งชีวิต แค่ไม่มองแล้วแบ้ปากใส่เป็นใช้ได้ ไม่เว้นแม้กระทั่งกลุ่มบุรุษสามสี่คนที่นั่งอยู่บนชั้นสองที่สังเกตตั้งแต่ใบหน้างามนวลผ่องโผล่พ้นประตูเข้ามา "ข้าว่าโฉมงามผู้นี้ดูคุ้นตาอย่างไรอยู่นะ""ข้าก็ว่าอย่
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่5
เมิ่งอ้ายเย่วที่นั่งดูบรรยากาศภายในเหลาอาหารแห่งนี้ แล้วนั่งพิจารณาอย่างสนใจนัก การตกแต่งที่แสนเรียบง่ายดูธรรมดาๆ ไม่ค่อยดึงดูดสายตานัก แต่ร้านอาหารของยุคนี้ส่วนใหญ่ก็จะให้บรรยากาศแบบนี้ อาหารก็เป็นอาหารรสชาติจืดๆ ไม่จัดจ้าน คิดแล้วก็อยากกินพวกส้มตำปูปลาร้านัก หากนางคิดจะเปิดขายอาหารอีสานในยุคจีนโบราณแบบนี้จะเป็นอย่างไรนะ คิดเล่นๆ แล้วก็ขำกับตัวเองนัก เมื่อทานอาหารไปเล็กน้อยนางก็ลองดื่มสุราของที่นี่รู้สึกได้ว่ารสแรงมากแต่ก็หอมดีแล้วจึงยกขึ้นดื่มอีกจอกทำให้ใบหน้านวลนั้นขึ้นสีแดงเปล่งปลั่ง น่ามองนัก "จิ้นผิง ข้าว่าจะออกมาจากจวนแม่ทัพแล้วหาซื้อจวนเล็กๆ ซักหลังเจ้าว่าดีหรือไม่"เอ่ยถามสาวใช้คนสนิทนางคิดเรื่องนี้อยู่หลายวันแล้ว จากที่เห็นทรัพย์สมบัติที่บิดามารเจ้าของร่างทิ้งไว้ให้ก็มีไม่น้อยนางคงอยู่ได้สบายไปหลายปีหากไม่ฟุ่มเฟือยจนเกินไปถึงนางจะทำอะไรไม่ค่อยจะเป็นแต่ก็ต้องหาอะไรทำไม่อย่างนั้นต่อไปคงลำบากแน่ อย่างแรกต้องออกจากจวนแม่ทัพนั่นก่อนไม่ได้เป็นอันใดกันจะอยู่แบบนี้ตลอดไปได้อย่างไรกัน และอีกอย่างหากคิดจะทำอะไรคงไม่สะดวกนัก เพราะคงจะมีคนมาจับตามองแน่"คุณหนูไม่แต่งให้ท่านแม่ทัพแล้วห
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่6
"จะยืนจ้องอยู่อีกนานหรือไม่?กลับจวนได้แล้วจะรอให้มีเรื่องอีกหรือไง ข้าไม่ได้ว่างมาช่วยเจ้าทุกครั้งที่ก่อเรื่องหรอกนะ"อ้าว !จีนี่ใครใช้ให้ช่วยกัน รู้หรอกว่าไม่ปลื้มแต่ไม่ต้องแสดงออกขนาดนี้ก็ได้ คิดอย่างไม่พอใจ"ข้ามาเองได้ก็กลับเองได้ ขอบคุณท่านมากที่สอดมือมาช่วย"ได้ยินสตรีตรงหน้ากล่าวออกมาหานลู่เหวินถึงกับกัดฟันกรอดหน้าแดงก่ำ นี่นางหาว่าเขาแส่เองใช่หรือไม่"เมิ่งอ้ายเย่ว!!"ร่างสูงที่ทำท่าจะก้าวมาฉุดกระชากนาง ทำให้นางต้องถอยหลังอย่างรวดเร็วจนบุรุษตรงหน้าชะงัก นี่นางไม่อยากให้เขาแตะต้องตัวถึงขนาดนี้เลยเหรอ"เจ้าคะ ทำไมต้องเสียงดังปานนั้น ข้าไม่ได้หูตึง และท่านก็คงจะไม่หูตึงเช่นกัน ข้า กลับ เอง ได้" กล่าวแล้วสะบัดหน้าเดินออกมาจนจิ้นผิงเดินตามเกือบไม่ทัน"คุณหนูทำอย่างนี้จะดีหรือเจ้าคะ อย่างไรท่านแม่ทัพก็เป็นคู่หมายและยังช่วยเหลือไว้อีกด้วย"จิ้นผิงเมื่อเดินทันคนตัวเล็กที่เดินตัวปลิวเอ่ยท้วงขึ้น"เหอะ แค่คู่หมายไม่ใช่สามีเสียหน่อยข้าไม่สนใจหรอกและอีกอย่างข้าก็ไม่ได้ขอให้ช่วยเสียหน่อย""คุณหนู""พอเถอะจิ้นผิง ข้าว่าเรามาหาที่ซุกหัวนอนดีกว่า กลับไปครั้งนี้อีตานั่นคงโยนข้าวของเราออกจากจว
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่7
เมิ่งอ้ายเย่วเมื่อกลับถึงจวนแม่ทัพก็ตรงเข้าเรือนของนางทันทีวันนี้นางรู้สึกเหนื่อยล้านัก รีบอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวพอหัวถึงหมอนก็หลับลึกทันที เมิ่งอ้ายเย่วมองเห็นสตรีร่างอวบอ้วนที่ใบหน้าเหมือนนางที่ฟื้นขึ้นมาครั้งแรกนักกำลังเดินมุ่งหน้าไปที่ไหนสักแห่งอย่างรีบร้อนนัก"ชิงเอ๋อ เจ้าอย่าได้น้อยใจไปเลยอย่างไรใจของพี่ก็เป็นของเจ้า" เสียงของบุรุษที่รู้สึกคุ้นหูนักเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยนนัก ทำให้เมิ่งอ้ายเย่วที่กำลังเดินมาทางที่มีบุรุษและสตรีรูปโฉมงดงามอ่อนหวานยืนพลอดรักกันอยู่ต้องหลบหลังพุ่มไม้ใหญ่"พี่สัญญาว่าจะแต่งเจ้าเป็นฮูหยินเอกอย่างแน่นอนพี่ขอเวลาอีกสักนิด เมิ่งอ้ายเย่วนางหลงใหลในตัวพี่นักอย่างไรนางต้องยอมแต่งเป็นฮูหยินรองอย่างแน่นอน ขอแค่นางยอม ท่านพ่อท่านแม่ของพี่มีหรือจะคัดค้านได้" เสียงของบุรุษที่ดังขึ้นทำให้นางรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไหลลงมาจากดวงตา เมื่อเอามือแตะดูก็รู้ว่ามันคือน้ำตา นี่นางร้องไห้หรือ ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่นาง แต่เป็นเมิ่งอ้ายเย่วคนเก่าต่างหาก ยืนมองสองหนุ่มสาวกกกอดกันอยู่นานโดยฝ่ายสตรีนั้นไม่กล่าวอันใดได้แต่ร้องไห้สะอึกสะอื้นแล้วส่งสายตาอย่างสมเพชมายังนาง ใช่!สตรีนางนั้น
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่8
"มีคนมาซื้อจวนที่ติดกับวังอย่างนั้นหรือ เป็นใครกัน"เสียงทุ้มที่เอ่ยอย่างราบเรียบไม่บ่งบอกว่าอยู่ในอารมณ์ใดหม่ากงกงพ่อบ้านใหญ่ของวังจันทรากำลังจะอ้าปากแจ้งต้องหุบฉับเพราะเสียงราบเรียบที่เอ่ยขึ้นจากเงาร่างสูงใหญ่ดูสูงส่งแผ่กลิ่นอายของผู้สูงศักดิ์ที่นั่งหันหลังป้อนหนอนตัวน้อยให้เจ้านกแก้วแสนรู้ด้วยท่วงท่าสบายๆ"จะเป็นใครก็ช่างเถอะแค่ไม่มายุ่งวุ่นวายก็พอ"กล่าวพร้อมโบกมือไล่หม่ากงกงเป็นการจบบทสนทนา"ชีวิตในแต่ละวันช่างน่าเบื่อหน่ายนักเจ้าว่าหรือไม่อาฟง"น่าเบื่อ น่าเบื่อเสียงเล็กแหลมของเจ้านกแก้ว นาม อาฟง เอ่ยอย่างแสนรู้นัก จนเจ้าของต้องป้อนเจ้าหนอนเคราะห์ร้ายให้เป็นรางวัลอ้ายเย่วที่จัดการเรื่องขนย้ายข้าวของเรียบร้อยแล้ว จึงมาขอพบท่านลุงท่านป้าเพื่อจะบอกกล่าวและร่ำลาผู้มีพระคุณทั้งสองที่ให้ความช่วยเหลือนางมาตลอดและให้การดูแลนางเป็นอย่างดีอย่างทราบซึ้งในบุญคุณนัก"เย่วเอ๋อเจ้าคิดดีแล้วหรือป้าว่าเจ้าทบทวนดูอีกครั้งดีหรือไม่สตรีที่ไม่มีบุรุษคอยปกป้องคุ้มครองจะไปอยู่กันตามลำพังได้อย่างไร"ฮูหยินของอดีตแม่ทัพพิทักษ์ดินแดนเอ่ยขึ้นอย่างห่วงใยนัก"ลุงเห็นด้วยกับป้าเจ้านะ จะอย่างไรลุงก็รับปากบ
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่9
เมิ่งอ้ายเย่วที่ตอนนี้กำลังเดินสำรวจจวนหลังเล็กนี้ ถือว่าจวนหลังนี้น่าอยู่มากเลยทีเดียว เป็นจวนกลางเก่ากลางใหม่ หากปรับปรุงเสียใหม่คาดว่าคงหน้าอยู่นักจวนหลักนั้นแบ่งออกเป็นห้าห้องเลยทีเดียว และห้องโถงก็ดูกว้างปลอดโปร่งนักนางคิดไว้ว่าจะทำเป็นห้องรับแขกแบบผสมผสานกับยุคที่นางจากมา นางใฝ่ฝันมานานว่าอยากมีบ้านที่มีบรรยากาศสงบเงียบ อากาศดีๆ สักหลัง เพราะยุคก่อนนางนั้นอยู่คอนโดสุดหรูที่แพงหูฉี่แต่ไม่มีพื้นที่ให้ปลูกผักปลูกหญ้ามากนัก นางเลือกห้องที่อยู่ทางปีกซ้ายที่ดูเหมือนจะใหญ่กว่าทุกห้องเป็นห้องนอนของนางที่พอเปิดหน้าต่างมองออกไปก็เห็นภูเขาที่อยู่ไกลออกไปสุดลูกหูลูกตา ซึ่งวิวดีนักนางคิดไว้ว่าจะทำแปลงดอกไม้ตรงที่ว่างด้านนี้เพราะพอเปิดหน้าต่างดูจะได้รู้สึกสดชื่น และห้องที่อยู่ติดกันจะทำเป็นห้องหนังสือและไว้สำหรับทำงานถึงตอนนี้จะไม่รู้ว่าจะทำงานอะไรก็เถอะ จิ้นผิงที่เลือกห้องที่อยู่ทางปีกขวาเป็นห้องนอนของนาง ซึ่งนางดูดีใจนักและอีกห้องยกให้สาวใช้ที่นางจะหาเพิ่มอีกคนเพื่อช่วยงานจิ้นผิงทำงาน จวนหลังนี้มีห้องครัวที่แยกออกไปด้านหลังที่ใหญ่ใช้ได้ รอบๆ จวนยังมีพื้นที่ว่างมากนัก นางคิดจะปลูกผักทำสวน แค
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่10
เมื่อได้ของที่ต้องการครบแล้วจึงพากันเดินมายังที่จอดรถม้าสำหรับเช่าเพราะถ้าจะให้นางเดินกลับคงไม่ไหวแน่ เฮ่อ! นี่ก็อีกเรื่องนางคงต้องหารถม้าเป็นของตัวเองสักคันเพื่อความสะดวกในการเดินทาง แต่ยังไม่ทันเดินไปถึงจุดหมายปลายทางก็ได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นและเสียงด่าทอดังลั่นมาจากบ้านหลังหนึ่ง อ้ายเย่วจึงหันไปมองเห็นสตรีร่างกายอวบอ้วนกำลังถือไม้กวาดไล่ตีเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงตัวเล็กผอมแห้งดูแล้วน่าสงสารนัก ยังไม่ทันได้คิดอะไรขาเจ้ากรรมก็เดินตรงเข้าไปหาต้นเหตุของเสียงเอะอะโวยวาย จิ้นผิงที่เห็นนายตนเดินเข้าไปจึงรีบก้าวตามเพราะกลัวคุณหนูจะได้รับอันตราย"เกิดอะไรขึ้นเหตุใดถึงลงไม้ลงมือกับเด็กตัวเล็กนิดเดียว" เสียงหวานที่เอ่ยถามทำให้สตรีร่างท้วมเจ้าเนื้อหยุดมือ หันมองสตรีหน้าตางดงามตรงหน้าดูจากผิวพรรณแล้วคงเป็นพวกคุณหนูจวนใหญ่"ข้าแค่จะสั่งสอนพวกเด็กเหลือขอนี่เท่านั้น ท่านอย่ามายุ่งเลยจะดีกว่า" เด็กผู้ชายที่กอดเด็กผู้หญิงอย่างหวงแหนรีบเอ่ยขึ้น" ข้าแค่จะให้ท่านป้าตามหมอมาดูเสี่ยวเจินเท่านั้น แต่ท่านป้าไม่ยอมตามหมอให้ เสี่ยวเจินกำลังป่วย" อ้ายเย่วมองมายังเด็กผู้ชายที่ดวงตาแดงก่ำแต่น้ำตานั้นไ
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status