รักร้ายนายคู่หมั้นสุดโหด

รักร้ายนายคู่หมั้นสุดโหด

last updateDernière mise à jour : 2025-08-10
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
28Chapitres
650Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ให้มันรู้ไปสิว่ายัยเด็กดื้อที่ชอบหาว่าเขาแก่อย่างนั้นอย่างนี้ จะมานอนครางใต้ร่างของเขาไม่ได้!

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1

บทที่ 1

ท่ามกลางแสงสีเสียงของสถานบันเทิงแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพมหานคร ตอนนั้นเองทุกสายตาก็มองไปที่ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่หน้าตาหล่อสมบูรณ์แบบที่สาวๆ คนไหนเห็นก็อยากจะเข้าหา แม้ว่าใบหน้าของเขาจะเย็นชาสักแค่ไหนก็ตาม แต่พวกเธอคิดว่าถ้าได้ขึ้นเตียงกับเขาสักครั้งจะไม่ลืมพระคุณเลยทีเดียว

ซึ่งชายหนุ่มคนนั้นคือ ‘ขุนเขา’ ลูกชายเจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลทางด้านค้าอาวุธและอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงกาสิโนที่มีอยู่ในประเทศเพื่อนบ้าน อีกทั้งชายหนุ่มยังเป็นเจ้าของ TW PUB ผับหรูที่ส่วนมากจะเป็นเหล่าเซเลปและไฮโซทั้งหลายมาดื่มกินกัน

วันนี้ขุนเขาเดินเข้ามาตรวจเช็กดูความเรียบร้อยของผับที่ตนสร้างมากับมือตามปกติ อย่างที่ทำเป็นประจำเมื่อมีเวลาว่าง  

“พล วันนี้เป็นยังไงบ้าง หลังบ้านเรียบร้อยดีใช่ไหม?” เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มเอ่ยถามลูกน้องคนสนิทที่เดินตามมาอยู่ข้างหลัง พร้อมกับกวาดสายตามองดูรอบ ๆ สถานที่แห่งนี้อย่างสบายอารมณ์ ทว่าใบหน้าของชายหนุ่มยังคงความเย็นชาไว้เหมือนเดิม

“เรียบร้อยดีครับนาย และดูเหมือนว่าวันนี้คนที่มาเที่ยวผับจะเยอะกว่าปกติอาจจะเป็นเพราะว่าวันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์น่ะครับ” พลตอบกลับเจ้านายกลับไปทันที ไม่แปลกที่วันนี้คนจะเยอะ เพราะเมื่อมีเวลาว่างจากงาน ทุกคนก็มักจะหาความสุขใส่ตัวเองแบบนี้และเป็นการมาพบกันเพื่อหาเพื่อนๆ ในวงสังคมเดียวกัน

“งั้นก็ขยายเวลาปิดร้านหน่อยก็แล้วกัน เพิ่มสักชั่วโมงสองชั่วโมงก็ได้ ในเมื่อวันหยุดคือวันที่กอบโกยก็รีบกอบโกยซะ” ขุนเขาสั่งออกไปอย่างไม่ใส่ใจว่านี่คือการกระทำผิดกฎหมาย เพราะเขาคิดว่าผิดกฎหมายแล้วยังไง เรื่องเปิดผับเกินเวลาไม่ใช่แค่ที่ผับของเขาเท่านั้นที่ทำแบบนี้ ทว่ากลุ่มคนที่มีเส้นสาย มีคนหนุนหลังก็เปิดเกินเวลากันเป็นประจำอยู่แล้ว และผับของเขาก็คือหนึ่งในนั้น แต่สำหรับเขาจะเปิดแค่บางวันเท่านั้น ถือว่าเขายังไว้หน้าเจ้าหน้าที่แถวนี้บ้าง

“อ้อ..ถึงเวลาก็ปิดก็ปิดไฟและประตูหน้าด้านก็แล้วกัน ส่วนข้างในก็ให้ดื่มกินกันให้พอ” ขุนเขาสั่งเพิ่มอีกเพื่อไม่ให้ดูว่าเขาท้าทายกฎหมายมากไป แค่คนที่อยู่ในนี้ก็เพียงพอแล้ว

“รับทราบครับนาย”

ลูกน้องคนสนิทขานรับคำสั่งจากผู้เป็นนายด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปอีกทางเพื่อทำตามคำสั่งทันที จะว่าไปทั้งเจ้านายและลูกน้องสองคนนี้คงมีแต่ความเย็นชาเหมือนกัน หรือไม่ก็คงจะทำงานด้วยมานาน เลยมีลักษณะท่าทางและความคิดไปในทิศทางเดียวกัน

หลังจากที่ออกคำสั่งเรียบร้อย ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาอย่างขุนเขาก็เดินไปหย่อนกายลงนั่งลงบนโซฟาสำหรับแขกวีไอพีพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าชายหนุ่มกำลังอารมณ์ดีเนื่องจากว่าช่วงนี้กิจการสถานบันเทิงที่นี่กำลังเป็นไปได้ด้วยดี เลยรู้สึกสบายใจเป็นพิเศษที่ทุกอย่างเป็นไปตามที่ได้วางแผนเอาไว้

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
28
บทที่ 1
บทที่ 1ท่ามกลางแสงสีเสียงของสถานบันเทิงแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพมหานคร ตอนนั้นเองทุกสายตาก็มองไปที่ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่หน้าตาหล่อสมบูรณ์แบบที่สาวๆ คนไหนเห็นก็อยากจะเข้าหา แม้ว่าใบหน้าของเขาจะเย็นชาสักแค่ไหนก็ตาม แต่พวกเธอคิดว่าถ้าได้ขึ้นเตียงกับเขาสักครั้งจะไม่ลืมพระคุณเลยทีเดียวซึ่งชายหนุ่มคนนั้นคือ ‘ขุนเขา’ ลูกชายเจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลทางด้านค้าอาวุธและอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงกาสิโนที่มีอยู่ในประเทศเพื่อนบ้าน อีกทั้งชายหนุ่มยังเป็นเจ้าของ TW PUB ผับหรูที่ส่วนมากจะเป็นเหล่าเซเลปและไฮโซทั้งหลายมาดื่มกินกันวันนี้ขุนเขาเดินเข้ามาตรวจเช็กดูความเรียบร้อยของผับที่ตนสร้างมากับมือตามปกติ อย่างที่ทำเป็นประจำเมื่อมีเวลาว่าง “พล วันนี้เป็นยังไงบ้าง หลังบ้านเรียบร้อยดีใช่ไหม?” เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มเอ่ยถามลูกน้องคนสนิทที่เดินตามมาอยู่ข้างหลัง พร้อมกับกวาดสายตามองดูรอบ ๆ สถานที่แห่งนี้อย่างสบายอารมณ์ ทว่าใบหน้าของชายหนุ่มยังคงความเย็นชาไว้เหมือนเดิม“เรียบร้อยดีครับนาย และดูเหมือนว่าวันนี้คนที่มาเที่ยวผับจะเยอะกว่าปกติอาจจะเป็นเพราะว่าวันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์น่ะครับ” พลตอบกลับเจ้านายกลับไป
Read More
บทที่ 2
บทที่ 2“คุณนลินมาแล้วครับนาย ให้เรียกมาที่นี่เลยไหมครับ?” ลูกน้องมือขวาที่สแตนด์บายรออยู่เอ่ยบอกเจ้านายด้วยความนอบน้อมแต่ก็ยังคงผสมความเย็นชาที่ไม่ต่างจากผู้เป็นนาย ก่อนจะรอฟังคำตอบอย่างตั้งใจ “อืม เรียกเธอมาได้เลย” ขุนเขาสั่งเสียงเข้มและทรงอำนาจ“ได้ครับนาย”สิ้นคำของลูกน้องได้ไม่นาน หญิงสาวสวยเซ็กซี่ที่ดูเย้ายวนอย่างนลินก็สาวเท้าเดินตรงดิ่งเข้ามาหาขุนเขาตามที่ได้นัดหมายกันเอาไว้ ซึ่งดูเหมือนทั้งสองจะมีเรื่องสำคัญที่ต้องพูดคุยกัน ถึงได้นัดกันมาที่นี่อย่างกะทันหันแบบนี้เพราะปกติขุนเขาจะนัดเธอมาที่นี่ก็จริง แต่จะไปที่ห้องทำงานของเขาทั้งข้างบน ไม่ได้มานั่งปะปนกับลูกค้าคนอื่นแบบนี้“ขุนมีอะไร ทำไมถึงมานั่งตรงนี้ ไม่ใช่ข้างบน” หญิงสาวถามขึ้นทันทีเหมือนไม่พอใจที่เขาไม่ให้เกียรติเธอ“นั่งก่อนสิครับ ดื่มไปคุยไป น่าจะดีกว่า ว่าไหมครับคุณลิน?” ขุนเขาไม่สนใจเสียงหงุดหงิดนั่น แต่เขายังพูดกับเธอด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบนิ่งเย็นชาตามแบบของเขา“ขุนพูดมาเลยดีกว่าค่ะ ว่าเรียกลินมาทำไม มีเรื่องสำคัญอะไรอย่างนั้นเหรอคะ?” นลินกล่าวตอบพลางลดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ กันกับชายหนุ่ม และไม่ลืมที่จะมองหน้าเ
Read More
บทที่ 3
บทที่ 3ถ้อยคำหยาบคายหลุดออกมาจากปากของชายหนุ่ม พร้อมกับดึงกระดาษที่มีรูปของชายหนุ่มที่ถูกพูดถึงมาขยำ และปาใส่หน้าของนลินอย่างไม่ไยดีคนอย่างขุนเขา ไม่ชอบผูกมัดกับใคร เขามีผู้หญิงเข้ามาหาไม่เคยขาด และเขายังผู้หญิงเลี้ยงไว้หลายคน โดยถ้าหากอีกฝ่ายอยากไปมีคนใหม่อีกเป็นร้อยเป็นพันคน เขาก็ไม่ได้เดือดร้อน เพราะบางทีเขาก็ละเลยเธอไปบ้างเพราะงานยุ่ง เพียงแต่ก่อนจะไปก็บอกให้รู้ก่อนว่าจะไป อย่าทำให้เขารู้เองว่ากำลังถูกทับรอยแบบนี้และที่สำคัญหากโกหกขึ้นมาแล้วเขาจับได้ก็มีแต่จะซวยกับซวยเท่านั้น เพราะเขาไม่เคยให้โอกาสใครที่ละเมิดกฎไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน หรือผู้หญิง“ขุนใจเย็น ๆ ก่อนนะ ลินอธิบายได้” นลินเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายรู้ความจริงแล้วก็ทำท่าจะขยับเข้าไปหา แต่ขุนเขายกมือห้ามไว้ ทำให้เธอต้องนั่งลงที่เดิมและพูดแก้ตัวออกมาอย่างร้อนรน“ไม่ต้องอธิบายแล้ว แค่จำเอาไว้ก็พอว่าอย่าคิดจะมาโกหกผมอีก คนอย่างผม ก่อนจะถามอะไร มักจะรู้คำตอบอยู่แล้ว ถ้าคิดจะโกหก ก็ทำให้มันเนียนกว่านี้หน่อย แบบนี้ยังเด็กน้อยเกินไป พล...ฝากจัดการต่อด้วย”ขุนเขาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา และพอพูดกับหญิงสาวจบเขาก็ลุกขึ้นแล้วหันไปสั่งล
Read More
บทที่ 4
บทที่ 4ครืด! ครืด!“แป๊บหนึ่งนะ กูรับโทรศัพท์ก่อน” ขุนเขาเหลือบตามองโทรศัพท์แล้วพูดขึ้น“ครับนาย” พลที่รู้หน้าที่ดีก็เดินเลี่ยงออกไปอีกทางขุนเขาเห็นลูกน้องเดินเลี่ยงออกมาอีกทาง เขาก็เพื่อคุยโทรศัพท์กับผู้เป็นแม่“ว่าไงครับแม่” ขุนเขาถามออกไปเสียงอ่อนลงกว่าปกติเล็กน้อยแต่ก็ยังคงความเคร่งขรึมอยู่[ขุน วันนี้ช่วงบ่ายว่างหรือเปล่าลูก พอดีแม่มีนัดทานข้าวกับเพื่อนน่ะ แล้วขุนก็ต้องไปกับแม่ด้วย] เสียงปลายสายตอบกลับมา และน้ำเสียงความอ่อนหวานอยู่มาก“ผมไม่ว่างครับแม่ วันนี้คิวงานผมแน่นมาก คงหาเวลาว่างไปด้วยไม่ได้ ขอโทษด้วยนะครับ” ขุนเขาลอบถอนหายใจออกมาแล้วเมื่อรู้จุดประสงค์ที่แม่โทรมาหาเขาแต่เช้าแล้วเขาเลือกที่จะปฏิเสธคำเชิญชวนของผู้เป็นแม่ไปด้วยความรำคาญใจ[ไม่ว่างไม่ได้ เพราะเรามีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับลูกที่จะต้องพูดคุยกัน ขาดเจ้าของเรื่องไปก็คงจะดูไม่ดีนะลูก มาเถอะ ถือว่าแม่ขอร้องก็ได้]น้ำเสียงของแม่ที่โดนปฏิเสธในตอนแรกแข็งขึ้นมาเล็กน้อย แต่พอนึกขึ้นได้ว่าไม่มีใครบังคับลูกชายได้จึงใช้น้ำเสียงในเชิงขอร้องแทนในช่วงหลัง“แล้วทำไมแม่ถึงไม่บอกผมล่วงหน้าก่อนล่ะครับ ผมจะได้ให้พลจัดเวลางานเอาไว้ให
Read More
บทที่ 5
บทที่ 5ตกบ่ายในวันเดียวกัน…ขุนเขามาตามนัดของผู้เป็นแม่ สีหน้าและท่าทางของชายหนุ่มดูไม่พอใจสักเท่าไหร่นัก เมื่อเห็นว่าวันนี้พ่อของเขาก็มาร่วมวงรับประทานอาหารมื้อเที่ยงด้วยเช่นเดียวกันซึ่งเขาแทบอยากจะเดินถอยหลังกลับ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยกมือไหว้ทั้งสองคนด้วยความเคารพ“สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับแม่ ไหนว่าแม่มีนัดกินข้าวกับเพื่อนไม่ใช่เหรอครับ นี่พ่อเป็นแม่เป็นเพื่อนกันเหรอครับ” เขาถามออกไปแบบประชดประชัน เพราะถ้าเขารู้ว่าจะมาเจอกับพ่อ เขาไม่มาแน่นอน“อ้าวมาแล้วเหรอ นั่งก่อนสิลูก กินไปคุยไป จะได้ไม่เสียเวลามากเท่าไหร่”คุณหญิงจิตตรีเอ่ยบอกกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่เอ็นดูตามประสาคนเป็นแม่ตามไปติดๆ โดยทำเป็นไม่สนใจเสียงประชดของลูกชาย ส่วนเจ้าพ่อมาเฟียยังนั่งนิ่ง ๆ ทำเพียงเหลือบตามองลูกชายเล็กน้อยเท่านั้น แล้วนั่งกินอาหารต่อ“เข้าเรื่องเถอะครับ ไม่ต้องยืดเยื้อให้เสียเวลาเลยจะดีกว่า” ขุนเขาพูดขึ้นเมื่อนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามพ่อกับแม่ของตัวเองแล้ว“พ่อตัดสินใจแล้วว่าอีกไม่กี่เดือนจะพักผ่อน แต่ก็ยังหาคนที่ไว้ใจให้ดูแลธุรกิจไม่ได้ เลยจะให้แ
Read More
บทที่ 6
บทที่ 6“ขุนเขา!”วินาทีนั้นบันดาลโทสะของผู้เป็นพ่อสวนขึ้นมาอย่างทันควัน ก่อนจะหยัดกายขึ้นยืนเพื่อหวังที่จะข่มลูกชาย ไม่ให้เหิมเกริมไปมากกว่านี้ เขาเป็นมาเฟียที่ใคร ๆ ต่างก็เกรงกลัว แต่มีคนหนึ่งที่ไม่เคยกลัวเขาเลยก็คือไอ้ลูกชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขานี่แหละ“ใจเย็น ๆ กันทั้งคู่เลย ถ้าลูกไม่อยากทำก็ปล่อยเถอะค่ะคุณ พูดไป ก็มีแต่จะทะเลาะกันเปล่า ๆ” คุณหญิงจิตตรีเห็นท่าไม่ดีก็ลุกขึ้นยืนตามสามี ทีแรกเธอก็หวังเอาไว้ว่าสองพ่อลูกจะพูดคุยกันดี ๆ ไม่ใช้อารมณ์เหนือเหตุผล แต่ก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะไม่ได้เป็นไปตามที่เธอคาดเอาไว้เลยแม้แต่น้อย“คุณก็ดูลูกคุณสิ ผมบอกให้ทำอะไร มีหรือจะไม่ดี แต่ก็ยังดื้อด้าน ไม่ยอมเชื่อฟังอยู่แบบนั้น” ศิลานั่งลงและพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ“ผมก็ไม่ได้บอกว่ามันไม่ดี แต่ผมแค่ไม่ชอบ ซึ่งอะไรที่ผมไม่ชอบผมก็จะไม่ทำ หวังว่าหลังจากนี้พ่อจะไม่เอาเรื่องนี้มาบังคับผมอีกแล้วนะครับ เพราะผมยังยืนยันคำตอบว่าจะไม่สานต่อ เข้าใจตรงกันนะครับ ผมขอตัวกลับไปทำงานก่อน คงไม่ว่างมานั่งเถียงอยู่แบบนี้แล้วล่ะครับ”ขุนเขาเอ่ยทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะรีบสืบเท้าเดินออกไปจากโต๊ะอาหาร โดยมีแม่ของเขาเด
Read More
บทที่ 7
บทที่ 7ขณะนี้เป็นเวลาเกือบ ๆ เจ็ดโมงเช้า เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงบของห้องนอน จึงส่งผลให้หญิงสาวที่ขดตัวอยู่บนเตียงนอนจำต้องขยับเขยื้อนร่างกายเล็กน้อยเพื่อเอื้อมมือไปปิดเสียงนั้น เพราะมีเสียงรบกวนนั้นดังมาจากบริเวณโต๊ะข้างหัวเตียงถ้ายังปล่อยให้ดังต่อไป เธอนอนต่อไม่ได้แน่เมื่อเสียงนาฬิกาปลุกเงียบลง เธอก็มุดตัวนอนอยู่ใต้ผ้าห่มต่อด้วยความขี้เซาจึงทำให้ พายอาร์ เลือกที่จะหลับตานอนต่อโดยลืมไปว่าตัวเองจะไปตามนัดของเพื่อนสายได้ถ้ายังไม่ลุกขึ้นอาบน้ำตอนนี้ เธอยังนอนอย่างมีความสุขต่อไป แต่ทว่าอยู่ ๆ เสียงสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ครั้งนี้พายอาร์เริ่มที่จะหมดความอดทน เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เพื่อที่จะได้ต่อว่าได้ถูกคน ก่อนจะเห็นเต็มสองตาว่าต้นสายคือผู้เป็นแม่ จึงจำเป็นที่จะต้องตื่นขึ้นมารับสายอย่างปฏิเสธไม่ได้“ว่าไงคะแม่...” น้ำเสียงงัวเงียของหญิงสาวร่างบางถามขึ้นด้วยความสงสัยว่ามีเรื่องอะไรที่ทำให้แม่โทรมาหาเธอได้แต่เช้าตรู่ขนาดนี้ ก่อนจะค่อยๆ หยัดกายขึ้นนั่ง เพื่อหวังให้ตัวเองตื่นตัวเสียที[พาย ตื่นหรือยังลูก?] เสียงอ่อนโยนถามออกมาจากโทรศัพท์“ตื่นพอดีค่ะแม่
Read More
บทที่ 8
บทที่ 8หนึ่งชั่วโมงต่อมา...พายอาร์มาถึงร้านอาหารที่นัดเอาไว้ได้ทันเวลานัด ก่อนจะได้พบกับเพื่อนสนิท ซึ่งมาถึงก่อนและกำลังสั่งอาหารอยู่พอดี“อ้าว พาย แกมาพอดีเลย อยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า สั่งได้เลยนะ” พราวมุกเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เพื่อนและถามออกไปด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“ไม่อะ ฉันไม่ค่อยหิว แกสั่งเลยพราว” พายอาร์กระแทกก้นนั่งลงแล้วตอบกลับไปอย่างหงุดหงิด จนมองมาจากดาวอังคารพราวมุกก็ว่าเธอกำลังอารมณ์ไม่ดี“เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย หน้าบึ้งมาเชียว” พราวมุกเห็นสีหน้าและท่าทางของพายอาร์ก็ถึงกับต้องถามขึ้นมาด้วยความสงสัย“ก็เมื่อเช้า แม่ฉันโทรมาน่ะสิแล้วบอกว่า นัดให้ฉันไปทานข้าวกับผู้ใหญ่ แต่ฉันไม่อยากไปเลยอ่ะ” พายอาร์พูดขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะพูดต่อเมื่อมองหน้าเพื่อนสาวตรงหน้า “แก...ว่างไหม ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ”“ฉันจะไปด้วยได้ยังไงกันเล่า ฉันน่ะคนนอก แกต้องไปน่ะถูกแล้ว” พราวมุกรีบปฏิเสธทันที ใครจะอยากไปอยู่ในบรรยากาศที่น่าอึดอัดแบบนั้น“แต่ฉันว่าพ่อกับแม่ต้องหาเรื่องมาให้ฉันปวดหัวอีกแน่ๆ เลย อันที่จริงฉันก็ปฏิเสธไปแล้วนะ แต่แม่ก็ไม่ยอม บังคับให้ฉันรับปากว่าจะไปตามนัดจนได้” พายอาร์ตอบเพื่
Read More
บทที่ 9
บทที่ 9ทั้งสองพูดคุยกันในระหว่างรับประทานอาหารอยู่สักพัก ก่อนจะพากันไปซื้อเสื้อผ้าต่อตามที่ได้ตกลงกันเอาไว้เมื่อครู่ แต่ทว่ามันกลับไม่สามารถทำให้ความกังวลในใจของพายอาร์เลือนหายไปได้อยู่ดี ในหัวของเธอยังคงใช้ความคิดอย่างหนัก ว่าวันพรุ่งนี้จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่ ทำให้ตอนนี้ความกังวลยังคงฉายชัดออกมาทางสีหน้าจนพราวมุกสังเกตเห็น“ยัยพาย นี่แกยังไม่เลิกคิดมากเรื่องนั้นอีกเหรอ?” พราวมุกสังเกตเห็นสีหน้าอันไม่สู้ดีของเพื่อนรัก ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นมา“อืม ฉันรู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ เพราะแม่ใช้คำว่าผู้ใหญ่อีกฝั่ง มันหมายความว่าต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ ๆ และคงไม่ใช่แค่เรื่องของคนในครอบครัวเดียวกันน่ะ” พายอาร์พูดถึงสิ่งที่เธอกังวลออกมา“ก็เป็นไปได้นะ แต่ก็อาจจะเป็นเรื่องธุรกิจก็ได้นิ จริงไหม?” พราวมุกพยักหน้าอย่างเห็นด้วย แต่เธอมองไปอีกทาง“ยิ่งถ้าเป็นเรื่องธุรกิจยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย เพราะที่บ้านฉันไม่ค่อยเอาฉันเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องหน้าที่การงาน พวกเขาอยากให้ฉันเรียนรู้ด้วยตัวเอง ไม่มีเส้นสายหรืออะไรทั้งนั้น” พานอาร์ส่ายหน้าไปมาอย่างไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ของเพื่อนรักไปๆ มาๆ คำพูด
Read More
บทที่ 10
บทที่ 10ซึ่งเมื่อกลับมาถึงห้อง พายอาร์ก็จัดการเคลียร์เอกสารการฝึกงานอยู่สักพักใหญ่ๆ ก่อนจะตัดสินใจโทรหาพี่ชายของตัวเอง เพื่อถามถึงเรื่องนัดทานข้าวของวันพรุ่งนี้“พี่พีคะ พายมีเรื่องจะถาม” พายอาร์รีบเข้าประเด็นอย่างรวดเร็ว[ว่าไงพาย จะถามอะไรเหรอ] เสียงชายหนุ่มดังขึ้น“พรุ่งนี้แม่ได้นัดพี่พีไปกินข้าวกับผู้ใหญ่อีกฝั่งไหมคะ?”[ผู้ใหญ่อีกฝั่งเหรอ ฝั่งไหนล่ะ พี่ไม่เห็นรู้เรื่องอะไรเลย อีกอย่างพี่ไม่ได้คุยกับแม่มาเป็นอาทิตย์แล้วนะ] พีรดลเอ่ยถามกลับด้วยความแปลกใจ เพราะด้วยความที่เขาบริหารงานของครอบครัวหนักมาก พ่อกับแม่จึงไม่ค่อยได้มายุ่งวุ่นวายอะไรสักเท่าไหร่นัก“แบบนี้แสดงว่าแม่มาบังคับหนูคนเดียวสินะ” พายอาร์พูดขึ้นอย่างไม่พอใจ[พายยังไม่ชินอีกเหรอ พี่ว่าเราควรจะชินได้แล้วนะ พี่เองไม่ได้โดนบังคับก็ยังรู้สึกว่าไม่อยากไปเถียงกับพวกท่านเลย]“ก็จริงค่ะ แต่ก็ช่างมันเถอะ ไว้เดี๋ยวหนูมาเล่าให้ฟังนะคะ วันนี้น่าจะต้องนอนเร็ว ไว้คุยกันนะคะพี่พี” พายอาร์รู้ว่าพี่ชายคงช่วยอะไรไม่ได้มากนัก จึงตัดบทและขอตัวไปนอนเพื่อจะได้รับศึกหนักพรุ่งนี้[โอเคครับ ถ้ามีอะไรโทรมาหาพี่นะ]“โอเคค่ะ”ทันทีที่สายถูกตัดไป ห
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status