ร่ายรักท่านอ๋องไร้ใจ

จวนจวิ้นอ๋องอันโอ่อ่าใหญ่โตอีกทั้งร่ำรวย ด้วยเป็นพระอนุชาที่ฮ่องเต้เยี่ยเทียนหลงทรงรักและโปรดปรานมากที่สุด พระอนุชาที่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่และคอยช่วยเหลือกันมาตั้งแต่ครั้งยังเป็นรัชทายาท ทำให้เมื่อฮ่องเต้เยี่ยได้ขึ้นครองราชจึงประทานทรัพย์สิน หญิงงาม บ่าวไพร่ให้มากมาย ว่ากันว่าจวิ้นอ๋องเพียงเอ่ยพระองค์ก็หามาประทานให้เสียหมดเว้นเสียแต่บัลลังก์มังกรที่พระองค์มิยอมยกให้ผู้ใดโดยง่าย

บัดนี้จวนใหญ่ที่คึกคักกลับมีสตรีที่รูปโฉมงดงาม รูปร่างเย้ายวน การแต่งกายผิดแผกไปจากสตรีของต้าเว่ย ชุดกระโปรงตัวยาวจับกลีบล้อมเอวสีแดงสวย อาภรณ์ด้านบนตัวเล็กรัดทรวงอกอิ่มจนล้นออกมาให้ได้ยล สวมทับเสื้อคลุมบางเบาตามแบบสตรีสูงศักดิ์ของเผ่าทุ่งหญ้าที่มักใช้ชีวิตเรียบง่าย เปิดเผยเนื้อหนัง ชายหญิงเท่าเทียมและเปิดกว้างเรื่องเพศ

หากเป็นสตรีทั่วไปย่อมไม่สามารถเดินเข้าออกของจวนจวิ้นอ๋องได้โดยง่ายเฉกเช่นนาง แต่อันหนิงเยว่สามารถเดินเข้าออกในจวนแห่งนี้ได้ตลอดเวลาเพราะหน้าที่นางคือสาวใช้ต้นห้องชั่วคราวของท่านอ๋องที่นางอาจหาญทูลขอจากไทเฮานั่นเอง

“นี่เจ้า คิดทำอันใด!” เสียงทุ้มเข้มตวาดขึ้นอย่างดัง หากเป็นบรรดาทหารรึผู้อื่นเกรงว่าคงตัวสั่นงันงกไปเสียแล้ว แต่สตรีตรงหน้าเยี่ยเฟิงหลงเวลานี้ คือ        อันหนิงเยว่ บุตรสาวของแม่ทัพคนเก่าที่ตายในสยามรบ ยอมสละชีพเพื่อปกป้องต้าเว่ยจนสามารถชนะศึกครั้งใหญ่จนแคว้นยิ่งใหญ่ และรุ่งเรืองแห่งนี้ สงบสุขมาอีกหลายขวบปีจวบจนปัจจุบัน

การที่แม่ทัพคนก่อนสละชีพตนเองในครั้งนั้นทำให้ฮ่องเต้สำนึกในความเสียสละของเขาไม่น้อย จึงได้เลี้ยงดูบุตรสาวของตระกูลที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียวให้ฐานะเทียบเท่าองค์หญิงในราชวัง เพื่อเป็นการตอบแทนพระคุณอันใหญ่หลวงของบิดานาง

เมื่อครั้งนั้นนางยังเยาว์นัก ท่านตานางซึ่งเป็นชาวทุ่งหญ้าจึงได้นำนางไปเลี้ยงดูเสียก่อน จวบจนตอนนี้อายุนางคบ 19 ปี เลยวัยปักปิ่นมาหลายปีแล้วจึงได้ให้นางกลับเข้าเมืองหลวงเพื่อรับใช้ราชวงศ์ต่อไป และการมาของนางนี่เองทำให้   จวิ้นอ๋องวุ่นวายปวดเศียรเวียนเกล้าไม่เว้นวัน เรียกได้ว่าตำหนักเหมันต์ที่เคยเงียบสงบของเขาในเวลานี้มีเรื่องวุ่นวายไม่เว้นแต่ละวัน

“เยว่เล่ออยากช่วยให้ท่านอ๋องผ่อนคลาย ก็เท่านั้น” เสียงหวานกังวานดุจแก้วใสเอ่ยพร้อมเอนลงซบที่ซอกคอแกร่ง มือเรียวขาวเนียนไล้ไปมาตามลาดไหล่หนาอย่างเอาใจ

หากเป็นบุรุษทั่วไปคงเคลิ้มและหลงใหลไปกับมารยาของสตรีน้อย หากแต่รูปร่างเย้ายวนใจบุรุษเช่นนางเป็นแน่

หากแต่! ไม่ใช่กับจวิ้นอ๋อง ผู้เป็นพระอนุชาอันดับสองที่ฮ่องเต้เยี่ยทรงรักและโปรดปรานมากที่สุด อ๋องหนุ่มรูปงามผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาถึง 25 ขวบปีเช่นเขาเป็นแน่ แต่ก็ย่อมปฏิเสธไม่ได้ว่าใจแก่งเองก็สั่นไหวอยู่ไม่น้อย หากแต่เพียงชั่วครู่มันก็กลับมาสงบนิ่งเต้นเป็นจังหวะดังเดิม

“เจ้าหยุดทำตัวเป็นสตรีไร้ยางอายเสียที ข้าบอกเจ้าไปกี่ครั้งแล้วว่าข้า!     เยี่ย เฟิง หลง มิได้ชอบรึปรารถนาในตัวเจ้าเลยสักนิด!”

มือใหญ่สากกระด้างเพราะจับดาบกระบี่อยู่ประจำรวบเอามือของนางเข้ามากำกุมไว้จนกระดูกแทบแตกก่อนจะกระชากลงมาในสระน้ำพลุร้อนที่ตนแช่อยู่อย่างเร็ว ด้วยความที่หนิงเยว่เข้าใจว่าอ๋องหนุ่มคล้อยตามนางทำให้ไม่ทันได้ระวังตัว จึงพลัดตกลงไปในน้ำโดยง่าย