วิวาห์ป่วนในจวนแม่ทัพ

วิวาห์ป่วนในจวนแม่ทัพ

last updateLast Updated : 2025-05-15
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
25Chapters
7.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ยามอยู่ในจวน หลี่ซูฮวา นางแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าบุรุษ ใครตบตีนาง นางย่อมจัดการเอาคืนพวกมันจนสาสม แต่ยามที่ได้พบกับเขา จ้าวเฉินอวี้ แม่ทัพผู้แสนหล่อเหลา นางกลับแสร้งทำเป็นบอบบางยกถ้วยชาก็ยังแทบไร้เรี่ยวแรง ที่นางต้องทำเช่นนี้ก็เพื่อหวังให้เขาละความสนใจไปจากนาง แต่ทว่ายิ่งนางหนีเขากลับตามตื๊อนางอย่างไม่ลดละ อีกทั้งยังทำทุกวิถีทางสารพัดวิธีให้นางตกเป็นภรรยาของเขา นางจะทำเช่นไรดีเล่า!!!

View More

Chapter 1

บทที่ 1 คุณหนูตระกูลหลี่ผู้อาภัพ

새벽 1시, 하지율은 문득 임채아의 SNS를 보게 되었다.

[지후 씨와 윤택이가 준 선물 너무 고마워요. 이 컵은 윤택 어린이가 직접 만든 거랍니다.]

하지율이 사진을 눌렀다. 목걸이 하나와 직접 만든 컵이 눈에 들어왔다. 그리고 컵에는 희미하게 ‘엄마 생일 축하해요’라는 글자가 새겨져 있었다.

그녀는 무의식적으로 식탁 위에 차갑게 식어버린 음식들과 아직 불조차 붙이지 못한 생일 케이크를 보면서 씁쓸한 미소를 지었다.

얼마 전 휴대폰에 뜬 최신 뉴스가 떠올랐다.

[도경시 유명 인사 고지후, 알고 보니 유부남? 게다가 다섯 살 아들도 있다고 밝혀져.]

사진 속에는 키 크고 잘생긴 남자와 가녀리고 아름다운 여자가 다섯 살쯤 돼 보이는 남자아이의 손을 잡고 놀이공원을 걷고 있었다.

임채아는 환하게 웃으면서 고윤택의 머리를 쓰다듬었고 고지후는 그런 그녀를 조용히 바라보고 있었는데 한 번도 본 적 없는 깊고 부드러운 눈빛이었다.

잘 어울리는 한 쌍과 고지후를 쏙 빼닮은 남자아이, 정말 행복한 가족 같았다.

오늘은 하지율의 생일이자 고지후와의 결혼 5주년 기념일이었다. 하지만 생일을 보낸 사람은 하지율이 아니라 임채아였다.

남편과 아들은 그녀의 생일에 임채아와 함께 있었고 선물조차 임채아에게 주었다.

하지율은 조금도 놀라지 않았다. 이미 익숙해져 버렸으니까.

임채아는 고지후의 첫사랑이었고 불치병에 걸려 앞으로 1년밖에 살 수 없었다.

죽기 전 마지막 소원이 바로 고지후를 다시 한번 보는 것이었다.

고지후는 임채아를 위해 마지막으로 해주고 싶은 일이 있다며 이해해달라고 했다.

하지율은 이해하고 싶지 않았지만 그를 막을 수 없다는 걸 누구보다 잘 알았다. 고지후가 진지한 표정으로 그녀에게 통보한 게 처음이었으니까.

마음 한구석이 도려내진 듯 텅 비고 아팠다.

어둠 속에 얼마나 앉아 있었을까, 현관문이 열리는 소리가 들렸다.

고지후가 고윤택과 함께 들어오더니 주방에 앉아 있는 하지율을 보고는 흠칫 놀랐다.

오늘이 무슨 날인지 까맣게 잊은 듯 의아한 표정으로 그녀를 바라보았다.

“아직도 안 잤어?”

하지율이 덤덤하게 말했다.

“할 얘기 있어.”

고지후는 눈살을 찌푸리며 고윤택을 내려다보았다.

“윤택아, 먼저 올라가서 자.”

고윤택은 눈을 비비며 하품하면서 하지율의 옆을 지나갔다. 그러다가 문득 뭔가 생각났는지 발걸음을 멈췄다.

“엄마, 생일 축하해요.”

고윤택은 고개를 들고 고지후와 똑닮은 예쁜 눈으로 그녀를 올려다보았다.

“아빠랑 나 일부러 엄마 생일을 잊으려고 한 건 아니에요. 우린 앞으로 함께할 시간이 많지만 예쁜 누나는 6개월밖에 안 남았잖아요. 별거 아닌 일로 화낼 건 아니죠?”

하지율은 그들이 생일을 잊은 것이 속상한 건지, 아니면 기억하면서도 습관적으로 무시해서 속상한 건지 알 수 없었다.

고윤택이 방으로 돌아간 후 집 안에 침묵이 감돌았다. 고지후가 먼저 입을 열어 침묵을 깼다.

“할 얘기라는 게 뭐야?”

그는 하얀 셔츠에 검은 양복바지를 입고 있었고 얼굴은 조각 같이 잘생겼다. 그리고 분위기는 밤하늘의 달처럼 차갑고 냉정했다.

하지율은 숨을 깊게 들이쉬었다.

“지후 씨, 우리 이혼하자.”

고지후의 눈빛이 바람이 스친 호수처럼 잔잔하게 흔들렸다가 이내 평정심을 되찾았다.

“하지율, 네 생일 잊지 않았어. 선물도 진작 준비했다고.”

“선물?”

하지율이 가볍게 웃었다.

“우리 엄마 목걸이, 임채아 씨한테 줬잖아.”

그 목걸이는 어머니가 세상을 떠나면서 하지율에게 남겨준 것이었다.

그런데 고윤택을 낳던 날 잃어버렸고 고지후는 찾아주겠다고 약속했다. 나중에 목걸이를 찾긴 했지만 결국 임채아의 손에 들어갔다.

고지후의 얼굴에 당황한 기색이라곤 없었고 그저 눈빛이 평소보다 더 깊고 어두웠다.

“채아한테 잠깐 빌려준 거야. 조만간 돌려줄게.”

“조만간이 언제인데?”

하지율이 되물었다.

“채아 씨가 죽는 날?”

“하지율!”

차가운 목소리가 그녀의 말을 끊었다. 그의 깊은 두 눈에 평소의 냉담한 모습과는 어울리지 않는 분노가 떠올랐다.

“그만해, 좀.”

이제 정말 그만할 때가 된 것 같았다.

딴 여자에게 마음이 있는 남편, 가까이하지 않는 아들, 그리고 그녀를 무시하는 시댁... 이런 날들을 더 이상 견딜 수 없었다.

고지후가 말했다.

“채아한테 남은 시간이 6개월밖에 없어. 윤택이도 이해하는데 넌 왜 이렇게 속 좁게 굴어?”

더는 참고 싶지 않았던 하지율이 차가운 목소리로 말했다.

“그 여자한테 시간이 얼마 남았든 나랑 무슨 상관이야? 나랑 관계있는 사람도 아닌데 내가 왜 이해해야 해?”

고지후는 늘 고분고분하던 하지율이 이런 말을 할 줄은 예상하지 못한 듯했다. 그의 눈빛이 얼음처럼 차갑게 식었다.

“하지율, 난 우리가 이미 얘기 끝났다고 생각했는데.”

하지율이 가볍게 웃었다.

“채아 씨가 첫사랑과의 아름다운 감정을 다시 느끼고 싶다고 하니까 두 사람은 연인처럼 연애했고 결혼한 기분을 느껴보고 싶다고 하니까 지후 씨는 내가 정성껏 준비한 결혼식을 채아 씨에게 양보하라고 했어. 그래서 난 두 사람이 윤택이의 손을 잡고 결혼식을 올리는 모습을 가만히 지켜만 봤어. 채아 씨가 아름다운 풍경을 보고 싶다고 하니까 또 세계 일주 여행을 갔고. 만약 채아 씨가 하늘의 달을 따다 달라고 하면 무슨 수를 써서든 따줄 거지?”

하지율과 고지후는 결혼한 지 5년이 지났지만 아직 결혼식을 올리지 않았다.

어느 날 고윤택은 고지후에게 하지율이 웨딩드레스를 입은 모습이 어땠냐고 물었다. 고지후는 그제야 결혼식을 올리기로 결심했고 그녀가 원하는 대로 할 수 있게 해주겠다고 했다.

그녀는 6개월 동안 정성껏 준비했지만 임채아의 한마디에 모든 걸 빼앗기고 말았다.

고지후의 시선이 완전히 차가워졌다.

“선 넘었어, 너.”

‘내가 선을 넘었다고?’

숨이 턱 막힌 하지율은 실망감에 눈을 감았다.

결혼 후 그녀는 좋은 아내이자 어머니가 되기 위해 끊임없이 노력했다. 하지만 아무리 노력해도 고지후는 항상 그녀에게 무관심했다.

하여 고지후가 원래 차가운 성격이라고 생각했다. 나중에 그의 첫사랑이 돌아오고 나서야 냉랭했던 고지후에게도 따뜻한 면이 있다는 걸 알게 되었다.

하지율은 식탁 위에 놓인 이혼 합의서를 집어 들었다.

“난 이미 사인했으니까 지후 씨도 빨리 사인해. 채아 씨가 죽기 전에 고씨 가문 사모님 자리까지 넘겨주면 채아 씨도 더 좋아할 거야.”

고지후는 입을 굳게 다물었고 잘생긴 얼굴은 서리가 낀 것처럼 차갑기 그지없었다. 이건 지금 기분이 아주 불쾌하다는 뜻이었다.

“그럼 윤택이는?”

하지율의 목소리가 살짝 떨렸다.

“지후 씨가 키워.”

그가 뭐라 말하려던 찰나 휴대폰이 울렸다.

“지후야, 큰일 났어. 채아 씨가 갑자기 쓰러져서 응급실로 실려갔어.”
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

ปวีณา ธนโชติธนินทร
ปวีณา ธนโชติธนินทร
สนุกมากกก ตลกอ่านไปขำไป
2025-06-24 11:50:22
1
0
Kom Kom
Kom Kom
จบแบบผาสุขค่ะ
2025-06-03 23:12:16
0
0
Neung Bannkom
Neung Bannkom
อ่านแล้ว ขอบคุณ
2025-05-23 23:37:34
0
0
25 Chapters
บทที่ 1 คุณหนูตระกูลหลี่ผู้อาภัพ
เมืองหลวงต้าเฉวียนรัชศกจิ้งเฉิงปีที่60ฮ่องเต้นามว่า เสิ่นจิ้งเฉิง ค่ำคืนหนึ่งในฤดูหนาวที่แสนจะเหน็บหนาวเสียจนกระดูกในกายเย็นเยียบ ปรากฏร่างของคนชุดดำกลุ่มหนึ่ง กำลังแบกร่างบอบบางของสตรีน้อยนางหนึ่งออกมาจากจวนตระกูลหลี่ พวกมันเหลียวซ้ายแลขวา ก่อนจะเดินลัดเลาะไปตามทางเดินที่เต็มไปด้วยหิมะขาวโพลน ลัดเลาะผ่านต้นดอกเหมยนับสิบต้นที่เรียงรายออกดอกงดงามบานสะพรั่ง มุ่งหน้าสู่ป่าใหญ่ที่มืดทึบเบื้องหน้า "นายท่าน จะฆ่านางตามคำสั่งของนายหญิงใหญ่เลยหรือไม่ขอรับ"ชายหนุ่มในชุดดำผู้หนึ่ง เอ่ยถามชายชุดดำอีกคนที่แบกสตรีน้อยนางนั้นเอาไว้บนบ่า มันแสยะยิ้มน่าเกลียดพร้อมกับหันไปจ้องมองลูกสมุนตรงหน้าที่เอ่ยถามด้วยแววตาที่หื่นกระหาย "หึ!!! ของดีดีเช่นนี้ เชยชมเสียก่อนค่อยสังหารนางให้ตายก็ยังไม่สาย อย่างไรเสียนายหญิงใหญ่ก็ไม่มีทางยอมปล่อยให้นางรอดไปได้อยู่แล้ว""เช่นนั้น!!! ข้าขอร่วมด้วยนะขอรับ""ได้สิ!!! เร็วเข้า เดี๋ยวจะมีผู้ใดมาพบเห็นเข้า!!!"ชายชุดดำทั้งสองเอ่ยพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย สตรีนางนี้ช่างงดงามเย้ายวนใจยิ่งนัก ผิวพรรณของนางขาวนวลเนียนราวกับหยกชั้นดี อีกทั้งยังนุ่มนิ่มเหมือนซาล
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 2 กลับจวนตระกูลหลี่
หลี่ซูฮวาเดินกลับมาที่จวนตระกูลหลี่อย่างไม่รีบไม่ร้อน ระหว่างทางนางก็สังเกตสถานการณ์โดยรอบไปด้วย นางไม่คุ้นชินกับเส้นทาง จึงอาศัยถามชาวบ้านเหล่านั้น จึงพอได้รู้ว่าที่นี่คือเมืองต้าเฉวียน เมืองหลวงที่รุ่งเรืองและใหญ่โตกว้างขวาง โอบล้อมไปด้วยภูเขาและต้นไม้ที่อุดมสมบูรณ์ อีกทั้งยังมีแม่น้ำขนาดใหญ่โอบล้อมเอาไว้อีกด้วย สายตาของเหล่าชาวบ้านค่อนข้างมองนางด้วยความสงสัย คงเพราะเสื้อผ้าของนางดูเลอะเทอะ โชคดีที่เลือดของพวกคนชั่วไม่กระเด็นมาถูกเสื้อผ้าของนาง มิเช่นนั้นนางคงลำบากกว่าเดิมเป็นแน่เมื่อเดินมาไม่นานนัก นางก็พบกับจวนตระกูลหลี่ จวนแห่งนี้ค่อนข้างใหญ่โตและกว้างขวาง ด้านหน้าประตูจวนติดป้ายขนาดใหญ่เอาไว้ว่า 'จวนตระกูลหลี่' หลี่ซูฮวาไม่ได้ต้องการจะเรียกพ่อบ้านหรือใครมาเปิดประตูให้นางในยามวิกาลเช่นนี้อยู่แล้ว นางจึงเดินลัดเลาะหาทางเข้าอีกทาง แต่จนแล้วจนรอดก็ยังหาไม่พบ นางจึงตัดสินใจปีนกำแพงกระโดดเข้าไปในจวนตระกูลหลี่แทน นางกระทำการอย่างรอบคอบเพื่อมิให้ใครมาพบเห็นนางได้หลี่ซูฮวากระโดดลงจากกำแพงอย่างคล่องแคล่ว นางสอดส่ายสายตามองไปโดยรอบ ก่อนจะพบว่ายามนี้นางกำลังยืนอยู่ที่ด้านหลังของจวน ซึ่งม
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 3 ท่านรองแม่ทัพกระบี่ยาว
รถม้าเคลื่อนตัวมาจอดที่ตลาดอย่างรวดเร็ว หลี่ซูฮวาและเหมยเหยาก้าวลงมาจากรถม้า ก่อนจะมองไปโดยรอบ เมื่อได้ยินว่านางจะออกมาตลาด แม่นมจางจึงนำเงินให้นางติดตัวมาด้วยสองตำลึง เป็นเงินที่นางแอบเก็บเอาไว้ และเป็นรายได้จากการนำงานเย็บปักไปขายให้เถ้าแก่ที่ตลาด หลี่ซูฮวาเดินชมบรรยากาศไปโดยรอบ เดิมทีนางเองก็มิได้ตั้งใจมาจับจ่ายหรือซื้อสิ่งใดอยู่แล้ว ตลาดที่นี่ค่อนข้างกว้างใหญ่ นางเดินมาครึ่งค่อนวันจนรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมา จึงแวะดื่มน้ำชาที่ร้านน้ำชาริมทางร้านหนึ่ง เป็นร้านรวงขนาดเล็ก แต่บรรยากาศในร้านค่อนข้างเป็นระเบียบเรียบร้อยดี นางกวาดสายตามองไปที่ฝั่งตรงข้าม ก็พบกับโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่ ที่มีผู้คนเดินเข้าออกกันหนาตา "เหมยเหยา""เจ้าคะคุณหนู?""นั่นโรงเตี๊ยมหรือ?""เจ้าค่ะ เอ่อ เดิมทีเป็นสินเดิมของนายหญิง ท่านแม่ของคุณหนู พอนายหญิงสิ้นไป ฮูหยินใหญ่ก็เข้ามาดูแลกิจการต่อเจ้าค่ะ"หลี่ซูฮวาพยักหน้าเล็กน้อย โอ้วว!!! ฮูหยินใหญ่นี่ร้ายกาจไม่เบาทีเดียว ถึงขนาดฉกฉวยโอกาสเอาสินเดิมของท่านแม่ไปได้มากมายถึงเพียงนี้ นางจะประมาทมิได้เสียแล้ว นั่งรออีกครู่หนึ่ง น้ำชาก็ถูกนำมาส่งให้ที่โต๊ะของนาง หลี่ซูฮวายก
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 4 ภาพวาด
หลี่ซูฮวากลับมาที่เรือนปีกซ้ายด้วยความรู้สึกพอใจเป็นอย่างยิ่ง การได้ลงไม้ลงมือกับแม่ครัว ทำให้นางรู้สึกโล่งสบายใจยิ่งนักรุ่งเช้าวันต่อมา หลี่ซูฮวาตื่นขึ้นมาแต่เช้า นางเดินไปที่สวนท้ายจวนเพื่อยืดเส้นยืดสายให้ร่างกายเข้าที่เข้าทางเสียหน่อย ร่างกายนี้อ่อนแอบอบบางเกินไป โชคดีที่นางค่อย ๆ ปรับสภาพได้ และหมั่นฝึกฝนออกกำลังกายบ่อย ๆ ร่างนี้จึงแข็งแรงขึ้นมากกว่าแต่ก่อน เมื่อกลับมาถึงก็พบกับอาหารชุดใหญ่ที่ห้องครัวส่งมาให้ ทั้งเนื้อตุ๋น โจ๊กที่ข้นจนเห็นเม็ดข้าว อีกทั้งยังมีผักสดอีกมากมาย หลี่ซูฮวาที่ได้เห็นเช่นนั้นก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก หึ!!! ไม่ทุบไม่ตีไม่ดีขึ้นเลยสินะ!!! หลังจากอาบน้ำและผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์เรียบร้อย คนของเรือนใหญ่ก็มาแจ้งแก่นางว่าให้รีบไปที่เรือนใหญ่ทันที หลี่ซูฮวาถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะค่อย ๆ เดินไปที่เรือนใหญ่อย่างไม่รีบไม่ร้อน เมื่อนางมาถึงก็ได้ยินเสียงหัวเราะของบุรุษดังแว่วออกมาจากในเรือนใหญ่ ผสมผสานกับเสียงสตรีน้อยนางหนึ่งที่ใสกังวานราวกับระฆังใบใหญ่ เมื่อหลี่ซูฮวาเดินเข้าไปข้างใน ผู้คนที่กำลังนั่งจิบชากันอยู่ที่ห้องโถงกลางเรือนก็พลันมีสีหน้าเร
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 5 สุนัขล่าเนื้อ
ท่านแม่ทัพจ้าวคร้านที่จะเถียงเรื่องไร้สาระกับบุตรชายของตนเสียแล้ว เขาจึงเอ่ยเข้าเรื่องราวในทันที "อาเฉิน ยามนี้แคว้นไท่ชิงกำลังแห้งแล้งอย่างหนัก อีกทั้งยังมีเหล่าโจรป่าลงมาปล้นชิงเสบียงอาหารและของมีค่าของชาวบ้านอีกด้วย พ่อคิดว่าอีกไม่นาน ฝ่าบาทคงจะมีรับสั่งให้เจ้าเดินทางไปที่แคว้นไท่ชิงในเร็ววันนี้เป็นแน่"จ้าวเฉินอวี้หยิบเสื้อคลุมมาสวมเอาไว้ ก่อนจะพยักหน้าให้ผู้เป็นบิดาเล็กน้อย แคว้นไท่ชิงตั้งอยู่ทางทิศเหนือของต้าเฉวียน เป็นแคว้นที่สงบสุขแต่ค่อนข้างแห้งแล้งเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งยังมีโจรป่าชุกชุมอีกด้วย "ลูกเข้าใจแล้วขอรับ แต่ไหนแต่ไรมา แคว้นไท่ชิงเองก็สงบสุขมาโดยตลอด ท่านอ๋องเสิ่นหยวนเองก็ทรงภักดีต่อต้าเฉวียนเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรเสียหากฝ่าบาทมีราชโองการลงมาเมื่อใด ลูกก็จะรีบเร่งไปช่วยพวกเขาปราบเหล่าโจรป่าแน่นอนขอรับ""อืม พ่อภูมิใจยิ่งนัก ที่เจ้าเจริญรอยตามพ่อเช่นนี้ ต่างจาก อาเฉียนยิ่งนัก" ยิ่งคิดถึงจ้าวเฉียนเว่ย บุตรชายอีกคนของตน แม่ทัพจ้าวก็ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย จ้าวเฉียนเว่ยชมชอบการดื่มสุราและบรรเลงพิณ เขาเดินทางไปต่างแคว้นเพื่อชื่นชมธรรมชาติ ช่างไม่เอาไหนเอาเสียเลย! "ท
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 6 ทดลองสินค้า
เฟิ่งหยูเสียเลือดมากมายจนสติของเขาเริ่มพร่าเลือน หลี่ซูฮวายกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก ก่อนจะสั่งให้คนไปตามพ่อบ้านตู้มาพบนางอย่างเร่งด่วน พ่อบ้านตู้ที่รีบวิ่งมาถึงเรือนปีกซ้าย เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้าก็รู้สึกสยดสยองเป็นอย่างมาก ร่างของเฟิ่งหยูที่นอนหายใจรวยริน อีกทั้งยังโชกไปด้วยเลือดสร้างความน่าหวาดกลัวให้แก่เขาเป็นอย่างยิ่ง ถัดจากร่างของเฟิ่งหยูไม่ไกล เขาก็ได้พบกับหลี่ซูฮวาที่นั่งคุดคู้อยู่ตรงมุมห้อง ร่างของนางสั่นเทา ใบหน้าสวยหวานชุ่มไปด้วยหยดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่า เมื่อพ่อบ้านตู้สังเกตอย่างละเอียดอีกคราจึงได้พบว่ามีสุนัขล่าเนื้อสีดำตัวใหญ่กำลังนอนหมอบอยู่ใกล้ ๆ กับนาง "คุณหนูใหญ่!!!""พ่อบ้านตู้!!! ข้ากลัว รีบไปตามท่านปู่มาเร็วเข้าเถิด ฮือออ!!!"หลี่ซูฮวาเสแสร้งทำเป็นยกมือขึ้นมาปิดหน้า พลางร่ำร้องสะอึกสะอื้น พ่อบ้านตู้แทบมิทันได้สังเกตด้วยซ้ำ ว่าใบหน้าสวยภายใต้ฝ่ามือนั้น กำลังยกยิ้มอย่างอำมหิตอยู่ ฮูหยินใหญ่กำลังนั่งจิบชาร้อนอย่างละเมียดละไม ในใจของนางตอนนี้กำลังมีความสุขอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ป่านนี้เฟิ่งหยูคงจะจัดการหลี่ซูฮวาไปเรียบร้อยแล้ว แต่ทว่าความฝันของนางกลับต้องพังทลายลงเมื่อ
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 7 แผนซ้อนแผน
หลี่ซูฮวาที่ได้เห็นเช่นนั้นก็เตรียมยกฝ่าเท้าขึ้นมาหวังจะถีบเขาให้กระเด็น แต่ทว่าจ้าวเฉินอวี้กลับหลบหลีกได้ว่องไวยิ่งนัก เขาส่งสายตายิ้มกริ่มให้นางอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะจัดการสวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ให้เรียบร้อย "เจ้าชื่นชอบสินค้าของข้าหรือไม่?""ข้าไม่จำเป็นต้องตอบท่าน""เอาเถิด ข้ามิรีบร้อน ข้ารอได้""นี่ท่านรองแม่ทัพ ท่านมิละอายแก่ใจบ้างหรือ ที่ทำเช่นนี้ต่อหน้าข้า ข้าเป็นสตรีนะเจ้าคะ!!!"ให้ตายเถอะ!!! นางเพิ่งจะอายุสิบห้าปีเพียงเท่านั้น เขานี่มัน!!!"ไม่เลย ข้ารู้สึกชอบเสียมากกว่าที่ได้พลีกายให้เจ้าเชยชม"หลี่ซูฮวารู้สึกอยากจะอาเจียนขึ้นมาเสียแล้ว เขาช่างใช้วาจาได้ระคายหูนางยิ่งนัก "หลี่ซูฮวา ข้าจะช่วยเจ้าเอง""ช่วยข้า?"หลี่ซูฮวาที่ได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วมุ่น เขาต้องการจะช่วยนางจริง ๆ น่ะหรือ? "ข้าไม่มีสิ่งใดตอบแทนท่านหรอกนะเจ้าคะ" "ไม่เป็นไร ข้ารอได้ ข้าจะรอจนกว่าเจ้าจะยอมใจอ่อนกับข้า"หลี่ซูฮวาเบ้ปากอย่างดูแคลน นางมิเคยพบเจอบุรุษใดที่ตามตื๊อสตรีได้อย่างหน้าด้านหน้าทนเช่นนี้มาก่อนเลย "ข้าจะกลับจวนแล้ว""ซูฮวา เจ้าคิดแผนการรับมือกับแม่เลี้ยงของเจ้าได้แล้วหรือ?""ยัง ข้ายังคิดไม่ออ
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 8 ฮูหยินใหญ่ล่วงลับ
หลี่กวงเว่ยที่สะสางงานต่าง ๆ ในราชสำนักเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขากำลังเดินทางกลับจวนตระกูลหลี่ ระหว่างทางเขาได้พบกับพ่อบ้านตู้ที่กำลังวิ่งกระหืดกระหอบมาหาเขา พ่อบ้านตู้บอกว่าหลี่ซูฮวามีเรื่องสำคัญต้องการจะปรึกษาเขาเสียหน่อย เมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาจึงมุ่งหน้ากลับมาที่จวนอย่างเร่งด่วนเมื่อมาถึงจวนก็พบว่าหลี่ซูฮวามารอเขาอยู่ที่หน้าจวนก่อนแล้ว ทั้งสองจึงพูดคุยกันไปพลางเดินรับลมไปพลาง ยามนี้อากาศค่อนข้างเย็นสบายไม่น้อย หลี่ซูฮวาชวนท่านปู่ของนางพูดเรื่องสินเดิมและเรื่องของมารดานางไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งเดินมาถึงจวนท้ายจวน เขาก็บังเอิญได้ยินเสียงครางกระเส่าปนเหนื่อยหอบของบุรุษและสตรีดังแว่วอยู่ไม่ไกลมากนัก ใบหน้าชราขมวดมุ่นก่อนจะเดินเข้าไปดูที่มาของต้นเสียงทันที เขาถึงกับต้องโมโหสุดขีดที่ได้เห็นภาพบัดซบตรงหน้า "นังแพศยา"ยามนี้ฮูหยินใหญ่ไร้ซึ่งสติใดใดแล้ว นางยังคงถูกไฟราคะแผดเผาจนมิอาจหยุดยั้งได้"ไปตามหลี่เหวยมาเดี๋ยวนี้"พ่อบ้านตู้ที่ได้ยินเช่นนั้น จึงรีบตรงไปที่เรือนใหญ่ทันที หลี่ซูฮวาเสแสร้งแกล้งทำเป็นยกมือขึ้นมาปิดใบหน้าอย่างเขินอายไม่กล้ามอง แต่ทว่านางยังคงแอบสอดส่องสายตามองผ่านง่ามนิ้วท
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 9 เตรียมสู่ขอภรรยา
หลี่กวงเว่ยถือตั๋วเงินและสินเดิมทั้งหมดเพื่อนำมามอบให้หลี่ซูฮวา เขาจัดการอย่างรวดเร็วโดยไม่ยอมให้มีสิ่งใดขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย ในใจนึกโล่งใจเสียทีที่สตรีต่ำช้าผู้นั้นออกไปจากจวนของเขาเสียที เหล่าสาวใช้ต่างยืนเฝ้าอยู่ที่ด้านหน้าประตู เมื่อสอบถามดูจึงได้ทราบว่าหลานรักของตนกำลังอ่านหนังสืออยู่ภายในห้อง จึงสั่งสาวใช้ว่าไม่ให้แจ้งแก่หลี่ซูฮวาว่าเขามาพบ เขาอยากจะนำสินเดิมและตั๋วเงินหลายแสนตำลึงมามอบให้แก่นาง แต่ทว่าภาพตรงหน้ากลับทำให้เขาแทบจะหน้ามืดหงายหลังล้มลงไปนอนกับพื้นเหตุใดจึงยาวเช่นนั้น ยาวกว่าข้าสมัยหนุ่ม ๆ เสียอีก!!! ข้าว่าของข้ายาวแล้ว ยังมีคนยาวกว่าข้าอีกหรือ?ไม่ใช่สิ!!! หลี่กวงเว่ยยกมือขึ้นตบใบหน้าชราของตนเพื่อเรียกสติให้กลับคืนมา ก่อนจะจ้องมองบุรุษตรงหน้าที่บังอาจเข้ามาล่วงเกินหลานสาวของตนถึงในจวนตระกูลหลี่"หลานเฉิน!!!"หลี่ซูฮวารู้สึกตกใจเป็นอย่างยิ่ง นางไม่คาดฝันว่าท่านปู่จะเข้ามาโดยมิยอมบอกกล่าวเช่นนี้ เมื่อคิดได้เช่นนั้นนางจึงยกเท้าขึ้นถีบจ้าวเฉินอวี้ล้มลงไปบนเตียง แล้วจึงถลึงตาใส่เขาปราดหนึ่ง บัดซบดีแท้!!! บัดซบดีแท้!!!หลี่กวงเว่ยหรี่ตาพิจารณามองเหตุการณ์ตรงหน้า ใ
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
บทที่ 10 โรคประหลาดของชินอ๋อง
หลายวันต่อมา แม่ทัพใหญ่จ้าวก็นำแม่สื่อมาสู่ขอหลี่ซูฮวา ด้วยเพราะฮูหยินใหญ่ของเขาอาการย่ำแย่มิสู้ดีนักจึงมาด้วยตนเองมิได้ เดิมเขาจะให้ฮูหยินรองมาทำหน้าที่นี้แทน แต่กลับถูกจ้าวเฉินอวี้ด่าว่าเสียจนหน้าชา เขาจึงต้องมาด้วยตนเองคราหนึ่ง การเจรจาเป็นไปอย่างราบรื่นดี หลี่กวงเว่ยเองก็มิได้ขัดข้องสิ่งใด การแต่งงานของหลี่ซูฮวาและจ้าวเฉินอวี้จึงกำหนดเอาไว้ ในอีกสามเดือนข้างหน้า หลี่ชิงเยียนที่ได้ทราบเรื่องก็รู้สึกเจ็บแค้นใจเป็นอย่างยิ่ง ที่ท่านแม่ของนางต้องกระเด็นออกไปจากจวนก็เพราะฝีมือของหลี่ซูฮวา นังสตรีต่ำช้าผู้นั้น คอยดูเถิด วันที่นางได้เป็นพระชายาของท่านอ๋อง วันนั้นนางจะเหยียบหลี่ซูฮวาให้จมดิน ยิ่งได้นึกถึงใบหน้าที่งดงามของท่านอ๋อง ใบหน้าของหลี่ชิงเยียนก็แดงระเรื่อ เฝ้านึกถึงคืนวันที่แสนมีความสุขในจวนอ๋องที่กำลังรอคอยนางอยู่ เช้าวันนี้หลี่ซูฮวาออกจากจวนและมุ่งหน้ามาที่โรงเตี๊ยมซึ่งเป็นสินเดิมของท่านแม่ เป็นอย่างที่ท่านปู่ว่าเอาไว้ไม่มีผิด คนงานล้วนเป็นคนของเฟิ่งหรวนทั้งหมด พวกเขาถามหานางอยู่ตลอดเวลา หลี่ซูฮวาจึงเอ่ยตอบไปตามที่ท่านปู่สั่งเอาไว้ เดิมทีก็มีคนไม่เชื่อนาง อีกทั้งยังมองนางด้วย
last updateLast Updated : 2025-05-15
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status