เกิดใหม่เป็นสาวใช้คนงามของท่านอ๋องเจ้าอารมณ์

เกิดใหม่เป็นสาวใช้คนงามของท่านอ๋องเจ้าอารมณ์

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-08
โดย:  องค์หญิงโนเนมจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 การให้คะแนน. 2 ความคิดเห็น
34บท
2.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

อยู่ๆก็มาเกิดใหม่กลายเป็นสาวใช้ของ กู้เหยียนฉี ท่านอ๋องที่ผู้คนหวาดกลัวกันทั้งเมืองหลวง จินฝู จำต้องหาทางรอดชีวิตไปวันต่อวัน นางไม่มีความสามารถใดพิเศษนอกจากการกิน กินและกิน และไม่หวังในลาภยศอันใดทั้งสิ้น แต่สวรรค์ นางพยายามทำทุกทางแล้ว แต่เหมือนยิ่งเกลียดยิ่งเจอ สุดท้ายนางก็ต้องกลายเป็นสาวใช้คนสนิทของเขา แต่ทว่าเมื่อได้อยู่ใกล้เขา มันกลับทำให้นางได้เห็นอีกด้านหนึ่งของเขา เดิมทีนางคิดจะเป็นปลาเค็มนอนสบายๆไปวันๆ แต่ผู้ใดจะรู้ว่านางจะต้องร่วมเป็นร่วมตายกับเขาอยู่บ่อยครั้ง จนสุดท้ายก็กลายเป็นความรักที่แสนโรแมนติกในชีวิตของนาง

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1 ไก่ทอดหนังกรอบ

LORA'S POV

I'm exceptionally excited this morning not only because today is my eighteenth birthday but today is the day I will receive my wolf from the moon from the moon goddess.

“Happy blissful birthday,” I greeted myself.

Sinçe my father's death, my life has been nothing but a living hell. He used to be an Alpha but was sentenced to death after being accused of treason. Alpha Alec, of the Silvermoore pack, is so kind enough to bring me under his roof so I won't be met with the same fate.

I pulled myself up, spread my bed and headed to the bathroom. I couldn't cease smiling under the shower as the water streamed down my skin. Why wouldn't I smile when Kyle had told me he had prepared a present for me on my birthday.

Kyle is my only source of happiness since I've been living with Alpha Alec. They never regard me as part of the family. There's no difference between me and the maids in the pack house.

Kyle is the only one who treated me like a human being and not a slave. I thought Alpha Alec took me into his home out of generosity that I was innocent of my father's crime but everything became clear to me when I stepped foot into the house.

I was instructed to live in a bunker where rats and insects were my companions. I'm not even allowed to eat freshly cooked food but leftovers. I'm not allowed to use their plates. I'm forced to share plates with the family's dog.

But Kyle is different. He's the one who would sneak into my room and give me fresh food when everyone is not around. He's the only one who would not hit me nor spat at me.

“I'll surely make you my Luna once I become the Alpha of this pack. Then, nobody will hurt you.”

This is one of the numerous promises he made to me when he confessed his love to me. Before he even wooed me, I'd already developed feelings for him. He's the only light in my merciless darkness and the reason I am enduring the hardships and torture from Alpha Alec and his family.

I decided to pick the only quality clothes I had: the white floral gown Kyle bought for me during my last year's birthday. We have been in a relationship for three years now, though we kept it secret from the family. I await the day. Kyle would announce to the pack that I'm his girlfriend.

I packed my black long hair backward with a rubber without allowing any strand to fall off before heading to the dining room to serve the family breakfast.

This has been my daily activity to serve the family food since the last six years I got here. It does not matter whether today is my birthday or not, I have to serve them.

I was taken aback when I got to the dining room. Everybody is there already. The table is set. Food has been served already.

“Birthday girl, the one we've been waiting for is here,” Alpha Alec proclaimed, smiling widely at me as he strode towards me. “Blissful morning,” he greeted, before throwing a kiss ony forehead.

I couldn't believe my eyes. What is it with this sudden kindness. I felt a little bit awkward by the scene before me because I haven't seen him smile at me that way.

“Lora, come on, join us, we specially made this for you,” Natalie, Alpha Alec's wife, said, signalling her hand for me to come over to the dining table.

I began to feel suspicious of them. For the past six years I've gotten here, I've never been given anything on my birthday. Not even a cake. So why are they doing this all of a sudden? Or, are they trying to poison me?

I landed my gaze at Kyle who is also seated at the dining table, hoping to get answers from him. But when our eyes met, he was looking guilty and remorseful. At once, he averted his gaze. Why is he looking guilty?

“Sit here, my beautiful Lora,” Alpha Alec said to me as he positioned me at the other side of the dining table, facing the whole family.

“Happy birthday, Lora,” Sandra sneered at me as she raised her eyebrows. Damnit, the look on her face is telling me she knows something I don't know.

Curiosity is killing me. What the hell is going on? I have the crazy urge to ask what they are planning.

“What is going on?” I finally managed to ask as my brows furrowed.

“Come on, Lora, it's your birthday. We have actually made this specially for you. And today is not only your birthday but the day you will receive your wolf,” Natalie claimed.

“Well, I haven't been extended with this kind of approach since I've come here. So, sorry if I find it difficult to believe everything here,” I muttered.

Alpha Alec's laughter suddenly cracked through the room before sipping the cappuccino before him.

“Well, well, well. You are actually smart enough to deduce that this is more than your birthday or you receiving your wolf,” he said, throwing that devilish smile he used to pass to me since I got to his house. “We didn't do this because of your birthday, not because you are receiving your wolf today but because it's time for you to repay us all the kindness we showered you since you betrayed our pack.”

“Uh-uhhh, what do you mean?” I asked, confusion etched on my face.

“I'm very sure you are aware of the peace alliance with the Lycan king and other packs in this region?” he began.

The Lycan king? He was not only a ruler of all the packs around but a tyrant. The devil himself. His name alone wreaked terror in the heart of all Alphas. It was rumored that his cruelty knew no bounds.

And I'm well aware of the peace alliance in which all other Alphas agreed to send their daughters to the Lycan king as his concubines to stop them from betraying him.

“I'm-mmm aware,” I stammered, already suspecting where he is heading to but I'm hoping I was wrong.

“Perfect,” he said, nodding his head. “Then you should be excited to represent our pack to honor the alliance agreement that our pack signed in…….”

“But the agreement stated that you should send your oldest daughter,” I cut him in his words. I don't want to believe what my mind is saying.

“Lora, why do you think we adopted you? It's certainly for this reason,” he claimed, confirming what my mind has been saying.

“Who is so crazy to give his real daughter to that savage ruthless Lycan King? I'm not crazy. I adopted you for this reason, Lora.”

My heart shattered in pieces. What the heck? I'm always baffled for the reason Alpha Alec adopted me. Now, everything is clear to me. I shifted my gaze back to Kyle again, hoping to get some words to this , only for him to avert his eyes away.

“Get yourself prepared for tomorrow's engagement. Do not disgrace our pack,” Natalie said.

Silence engulfed me. My hand going to my mouth, holding a spoon with food is caught mid-air. I was taken aback by this.

What would now happen to me and Kyle? How would I be married off to that beast?

Different questions began spiraling in my head. I couldn't utter anything. I'm totally dumbstruck by what I just heard.

Alpha Alec, his wife and Sandra left the dining room, leaving only me and Kyle. A perfect chance to speak with him about this world of mine crumbling at the moment.

Kyle was about to leave when I confronted him. “Kyle, what do you see to this?” I asked. “I think we should run away from here. Since you love me and I love you, that's enough reason for us to run away.”

Kyle sighed and before he replied me, “You have to do what my dad said.”

I was shocked when I heard what he said. It took me minutes before I was able to talk.

“What do you mean?” I asked, confusion cracking through me.

“My dad will have to send my sister to that monster if you run away and I can't allow my sister to be married off to him.”

I took a few steps back, realizing that he wasn't going to choose me. “So, you prefer me going to that monster than your sister, who is obligated to go, right?”

Kyle stepped closer towards me, “Lora, I'm sorry I can't run away with you. You have to understand me. I can't leave everything here just to be with you.”

I sighed deeply before I spoke, “Yeah. You are right. I'm sorry to have asked that in the first place.”

“Thanks for understanding. If the Lycan king discards you, I'll get you back when I become an Alpha. ” Kyle said, before he pecked me and strode out of the dining room.

It's not up to a minute that he left that a voice smirked behind me.

“How audacious of you to ask my brother to snitch his family and the duties of the future Alpha of our great Silvermoore pack,” Sandra smirked.

“That's none of your business. I love Kyle and he loves me too.”

“Really? Wow. Did he tell you where he is heading to now?” Sandra asked, a mocking smile etching on her face.

“He didn't. I know it's something crucial. But I trust Kyle.”

“You think so?” Sandra's smirk deepened as she strode towards me, handing me a piece of paper. “That's Clara's home address.”

“Clara?” I furrowed my brows in confusion. “ Who is Clara?”

“She's actually Kyle's fiancee. And the future Luna of the pack.”

I was shocked instantly. I tried to compose myself before her. “That's a lie. Kyle can't do that. I trust him,” I replied to her confidently. "He'd said he wouldn't choose any Luna except me.”

“Then, I think you should visit them. That's the address in your hands.”

“I don't need to do that. I trust my boyfriend.”

Sandra's mocking laughter cracked through the room, a contrasting mood to the hell brewing in my mind I don't want to believe. “So pathetic. Do you think my brother would stand before the pack with a lowly maid like you beside her? Well, I'm telling you this as a payment for your sacrifice since you are going to replace me as Lycan king's concubine,” she said, leaving me shocked in the dining room.

I gazed at the paper Sandra gave me in my hand. “No. Kyle can't do this. He loves me.”

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Aoei Chanchaoshine
Aoei Chanchaoshine
สนุก นางเอกน่ารัก
2025-10-12 15:54:13
0
0
Krujaew Naka
Krujaew Naka
เนื้อเรื่องน่าติดตามอ่านแล้วสนุกมากๆ ค่ะ
2025-09-26 17:37:30
0
0
34
บทที่ 1 ไก่ทอดหนังกรอบ
วังหลวงแคว้นต่ง"ให้ตายเถอะ พรุ่งนี้พวกเราก็ต้องไปรับใช้ชินอ๋องที่จวนแล้ว บอกตามตรงข้าไม่อยากไปเลย""ข้าก็เหมือนกัน ผู้ใดก็รู้ว่าชินอ๋องผู้นั้นอารมณ์แปรปรวนยิ่ง และยังทำสิ่งใดตามใจตนอย่างไร้เหตุผลอีกด้วย ข้าเคยได้ยินผู้คนเล่าลือกันปากต่อปากว่า หากเขาไม่ชอบใจผู้ใดก็จะสังหารทิ้งทันที สถานเบาก็โบยจนพิการ ที่เขาต้องการเลือกนางกำนัลเข้าไปรับใช้ในครานี้ก็เพราะนางกำนัลคนเก่าถูกเขาสังหารทิ้งไปหมดแล้ว!""ไอหยา ข้าจะมีชีวิตรอดไปพบหน้าบิดามารดาอีกหรือไม่ ฮือ"เสียงพูดคุยและเสียงกระซิบกระซาบของเหล่านางกำนัลน้อยทำเอาจินฝูที่กำลังนอนอยู่ไม่ไกลถึงกับเม้มริมฝีปากแน่น จิตใจสั่นไหวอย่างยากจะควบคุม นางมีนามว่าจินฝู สองวันก่อนจำได้ว่ากำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้อยู่แล้วแท้ๆ แต่ผู้ใดจะคาดคิดว่าอยู่ๆนางจะหลับไม่ตื่น แล้ววิญญาณก็ลอยละล่องมาเกิดใหม่ที่ร่างของหญิงสาวนางนี้ ที่มีชื่อแซ่และหน้าตาเหมือนนางราวกับฝาแฝดสตรีนางนี้ชะตาชีวิตน่าสงสารนัก นางเป็นเพียงลูกชาวนายากจน พออายุสิบสามก็เข้าวังหลวงมาเป็นนางกำนัล ยามนี้ก็มีอายุสิบเจ็ดปีแล้ว ที่นางยอมเข้าวังหลวงมาเป็นนางกำนัลก็เพราะหวังว่าครอบครัวจะสามารถลืมตาอ้าป
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ร้องขอความเมตตา
จินฝูที่เห็นว่าตนเองรอดเงื้อมมือมารมาได้แล้ว จึงรีบกลับมาที่เรือนพักของตนตามที่พ่อบ้านตู้บอก เพราะพวกนางไม่ได้มีฐานะสูงส่งอันใด เรียกได้ว่าต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยการดูสีหน้าผู้คนจึงไม่อาจเรียกร้องสิ่งใดได้ จินฝูเองไม่คิดหวังความโปรดปราณจากท่านอ๋องเช่นกัน แม้แต่ไก่ตัวเดียวเขายังเกือบจะฆ่านางตาย คนเช่นนี้จ้างนางด้วยทองนางยังไม่อยากจะไปรับใช้เขาเลย"จินฝู ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่รอดกลับมาเสียแล้ว""นั่นสิ พวกเราสองคนตกใจแทบตายเจ้านี่ก็ช่างใจกล้านัก อยู่ๆ ไปจับข้าวของในจวนอ๋องส่งเดช เอาความกล้ามาจากที่ใดกัน"จินฝูเพียงยิ้มออกมาเล็กน้อย สตรีน้อยสองนางนี้มีชื่อว่าฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์เป็นสหายสนิทของเจ้าของร่างเดิม เมื่อนางเข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้วพบว่าฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์นิสัยดี จินฝูจึงคบหาพวกนางได้อย่างสนิทใจ ฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์เป็นหญิงสาวที่มาจากครอบครัวชาวนาเหมือนกันกับนาง ตอนที่นางมาเกิดใหม่ในร่างนี้ก็ได้สองคนนี้ช่วยในหลายๆ เรื่องนับว่าโชคดีที่พวกนางทั้งสามคนได้พักอยู่ห้องเดียวกัน"ข้าหิว จึงตาลายไปหน่อย"จินฝูเอ่ยตอบส่งๆเพื่อให้จบเรื่องจบราว ยามนี้ก็ดึกมากแล้ว พวกนางไม่อยากสนทนากันให้มากความเพรา
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ไก่ แมว นางกำนัล
"ดูจินฝูสิ ตั้งแต่เช้าข้าเห็นนางวิ่งไม่หยุดเลย เดี๋ยวไก่จิกแมว เดี๋ยวแมวไล่ตีไก่ ตัวนางเองยังพลอยโดนแมวกับไก่ไล่ตีไปด้วย"ฉินเซียงเอ่ยไปพลางมองดูจินฝูที่วิ่งไล่แมวไล่ไก่อยู่ในสวนด้วยสายตาเห็นใจ ซ่งเอ๋อร์เองก็พยักหน้าเห็นด้วย"ได้ยินนางกำนัลคนอื่นบอกว่า ท่านอ๋องทรงไม่ถือสานางจึงทำโทษให้นางมาเลี้ยงไก่เลี้ยงแมว แต่ถ้าหากนางปราบพยศเจ้าสองตัวนั่นไม่ได้ นางอาจจะไร้หนทางรอด""เวรกรรมแท้ๆ"ฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์หันมาสบตากันคราหนึ่งพลางถอนหายใจออกมา ก่อนจะเดินตรงไปที่โรงครัวเพื่อจะไปเอาขนมอร่อยๆมาให้จินฝูกินเพิ่มพลังในการวิ่งไล่เจ้าแมวเจ้าไก่สองตัวนั่นยามนี้จินฝูกำลังนั่งหอบอยู่ที่ใต้ต้นไม้ มือหนึ่งอุ้มแมวไว้ อีกมือก็กอดไก่ ปากก็ด่าไปด้วย แต่ถึงอย่างนั้นพวกมันก็ยังคิดจะสู้กันไม่หยุด นางไม่คิดเลยว่าการเลี้ยงเจ้าสองตัวนี่จะยุ่งยากถึงเพียงนี้ ยามนี้นางเข้าใจแล้วว่าเหตุพ่อบ้านตู้จึงส่งสายตาเช่นนั้นมาให้นาง"ให้ตายเถอะ พวกเจ้าเลิกตีกันเสียที ข้าเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!"จินฝูปรารถออกมาอย่างเหนื่อยใจเดิมทีนางคิดว่าจับพวกมันแยกกันเช่นนี้ได้ผลนัก แต่เพียงไม่นานเจ้าแมวก็ขู่เจ้าไก่ เจ้าไก่ก็จ้องพุ่งเข้าใส่เ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 สาวใช้คนสนิ๊ทสนิท
จินฝูมาถึงได้ไม่นานกู้เหยียนฉีก็ออกมาจากห้องนอนพอดี หญิงสาวลอบพรูลมหายใจออกมา โชคดีที่นางมาทันไม่อย่างนั้นอาจจะโดนทำโทษที่มาสายอีกหนึ่งกระทง กู้เหยียนฉีปรายตามองเหล่าสตรีตรงหน้าคราหนึ่ง อย่างไรก็ต้องเลือกพวกนางให้มารับใช้ในเรือนใหญ่อยู่ดี หากเขาไม่ทำเช่นนี้ เจี่ยงฮองเฮาย่อมไม่ยอมรามือไม่สู้ตามน้ำนางไปก่อนก็ไม่นับว่าเสียหายอันใดด้านฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์ที่เห็นว่าจินฝูมาทันเวลา ก็ดีใจมาก พวกนางเป็นห่วงจินฝูแทบตายเกรงว่านางจะถูกทำโทษซ้ำสอง"จินฝู ตาเจ้า?"ฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์ชี้ไม้ชี้มือมาที่ดวงตาของนาง จินฝูบอกเพียงว่าระหว่างที่เดินมาที่นี่นางเกิดหกล้มตากระแทกพื้นและไม่ได้เอ่ยอันใดต่ออีก ยามนี้ดวงตาของนางคงช้ำเลือดได้ที่แล้ว ดีมาก เป็นไปตามแผน ใครอยากจะปรนนิบัติเขาก็ทำไปเถอะ นางยอมต่อยตาตนเองจนบอดก็จะไม่ยอมตกเป็นทาสรักของเขากู้เหยียนฉีมองสำรวจสตรีทุกคนในห้องโถงอย่างละเอียด วันนี้พวกนางตั้งใจผลัดแป้งแต่งหน้ากันอย่างตั้งใจ กลิ่นเครื่องประทินโฉมลอยมาแตะจมูกจนเขารู้สึกฉุน ชายหนุ่มเดินมาหาเหล่านางกำนัลที่ยืนอยู่พลางมองสำรวจพวกนางไปทีละคน เหล่านางกำนัลที่ถูกเขาจ้องมองก็เขินอายจนตัวม้วน บางค
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ต่อล้อต่อเถียง
หลังจากกินมื้อเช้าอิ่มแล้ว กู้เหยียนฉีก็เข้าวังหลวงไปร่วมประชุมยามเช้ากับเหล่าขุนนางในราชสำนัก เขาเป็นแม่ทัพใหญ่ อีกทั้งยังมีความสามารถทั้งบุ๋นและบู๊ และยังเป็นที่ไว้วางพระทัยของเสด็จลุง เสด็จพ่อและเสด็จแม่ของเขาตายจากไปนานแล้ว ตำแหน่งชินอ๋องนี้เขาได้รับสืบทอดจากบิดา นับว่ามีสถานะสูงส่งไม่น้อยเลย ด้านจินฝูก็ยกถาดอาหารออกมาจากห้องโถงใหญ่ นางสังเกตอาการตนเองอย่างระแวะระวัง พบว่าผ่านมาครึ่งชั่วยามแล้วยังไม่นอนชัก เช่นนั้นก็คือรอดแล้ว! แต่ถึงจะตายนางก็ไม่เสียดายเพราะท้องของนางอิ่มหนำแล้วไม่ต้องไปทนหิวในปรโลกอีก"ไอหยา ท่านอ๋องเสวยได้เยอะเลยหรือนี่ นางกำนัลจิน เจ้าทำได้ดีมาก!"พ่อบ้านตู้ที่เห็นว่าอาหารที่นำเข้าไปพร่องลงไปเกือบหมดก็ยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดี จินฝูทำได้เพียงยิ้มกลบเกลื่อน เขากินเก่งอันใดกัน นางนี้แหละกินของเขาจนหมด!เมื่อกู้เหยียนฉีไปแล้ว จินฝูผู้ไม่มีอะไรทำจึงอุ้มเจ้าแมวส้มและเจ้าไก่ทองมานั่งเล่นที่ระเบียงหน้าเรือนใหญ่ ระยะนี้พวกมันไม่ตีกันแล้ว อีกทั้งยังดูเหมือนจะแย่งกันอยู่ใกล้นางอีกด้วย จินฝูเองก็ไม่รังเกียจกลับชอบพวกมันสองตัวมากเสียด้วยซ้ำ บางคราการอยู่กับสัตว์เลี้ยงและธรรมช
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 หมดประโยชน์
ท้ายที่สุดเขาก็ปล่อยนางไปโดยไม่ได้ลงโทษอันใด จะให้เขาหาเหตุผลใดมาลงโทษนางกันเล่า วาจาของนางแม้จะดูไร้แก่นสารแต่ก็มีเหตุผลแฝงอยู่ อีกอย่างเขาก็เห็นเองกับตาว่านางกำนัลนามว่าเสิ่นหลีผู้นั้นเป็นคนหาเรื่องนางก่อน จินฝูภายนอกดูเหมือนคนไม่เอาไหน แต่นางกลับมีหัวคิดที่ดีไม่น้อยเลย หากนางไม่โลภมากเช่นปากว่าจริง เขาก็ไม่ได้คิดจะไล่นางไปไหน เลี้ยงนางกำนัลตละกละเอาไว้สักคนย่อมไม่เปลืองเงินทองเท่าใดนักหรอกชายหนุ่มทอดถอนใจเล็กน้อย วันนี้ตอนเข้าร่วมประชุมยามเช้าที่วังหลวง มีเรื่องให้ต้องขบคิดมากมาย ยามนี้ขุนนางในราชสำนักกำลังร่วมกันกดดันฝ่าบาทให้ทรงแต่งตั้งองค์รัชทายาท แต่ก็มีขุนนางอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่เห็นด้วยกับการแต่งตั้งองค์รัชทายาท เนื่องจากกู้ม่อหลียังทำตัวเสเพลไม่น่าเชื่อถือ อีกทั้งยังบ้าอำนาจ มีนางกำนัลไม่น้อยที่ถูกเขาย่ำยี เมื่อได้เด็ดดมชมบุปผาจนพอใจแล้วก็ถีบหัวส่งพวกนางอย่างไม่ไยดี คนบ้ากามเช่นนี้หากได้ขึ้นครองราชย์บ้านเมืองย่อมร้อนเป็นไฟแน่นอน อายุของกู้ม่อหลีปีนี้ก็ยี่สิบปีเข้าไปแล้ว แต่ยังไม่เป็นโล้เป็นพาย ต่างจากเขาที่มีความสามารถโดดเด่นตั้งแต่อายุสิบห้าปี ทั้งที่อายุยี่สิบปีเท่ากันแต่กล
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 เรื่องวุ่นๆของวัยรุ่นในจวนอ๋อง
ระยะนี้จวนอ๋องค่อนข้างสงบเงียบยิ่งนัก ไม่มีเรื่องให้น่าปวดหัวเลย ตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นกับเสิ่นหลี นางกำนัลที่เหลืออยู่ต่างไม่กล้าทำตัวเหิมเกริมตามใจชอบอีก และยิ่งไม่กล้าหาเรื่องจินฝู ทุกคนต่างนอบน้อมต่อนางมาก แม้กระทั่งพ่อบ้านตู้ยังทำราวกับนางเป็นเจ้านายอีกคน แต่จินฝูคร้านจะใส่ใจเท่าใดนัก อำนาจพวกนี้เป็นเพียงสิ่งจอมปลอม นางไม่ได้ต้องการ นางเพียงอยากมีชีวิตที่สงบราบรื่นและคิดว่าสักวันจะกลับไปยังโลกที่นางจากมาได้ระยะนี้กู้เหยียนฉีตื่นแต่เช้าไปประชุมที่วังหลวงและกลับมาค่ำมืดทุกวัน นางจึงไม่ได้มีงานใดให้ทำมากนัก นอกจากเลี้ยงเจ้าแมวเจ้าไก่แล้ว ก็มีเพียงงานเล็กๆน้อยๆให้ทำฆ่าเวลาอยู่บ้าง วันเวลาเช่นนี้สำหรับนางนับว่าดีมาก ตรงกับความใฝ่ฝันในชีวิตของนางพอดี นั่นก็คือ กิน นอน และก็กินหลังจากพาเจ้าสัตว์เลี้ยงสองตัวไปเดินแล้ว จินฝูจึงมานั่งเล่นที่ชิงช้าใต้ต้นไม้ใหญ่ หลายวันก่อนนางทำชิงช้าเองกับมือเพื่อเอาไว้นั่งเล่นยามเบื่อเพราะความว่างงานทำให้จินฝูมีเวลาทำหน้าไม้เอาไว้เล่นอันหนึ่ง นางคิดว่าจะเอาไว้ยิงนกยิงหินเล่นยามเบื่อ ตั้งแต่เด็กนางก็ชอบทำของพวกนี้ เสียดายที่ในยุคปัจจุบันไม่ค่อยนิยมใช้แล้ว
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 ความหวังดีไม่อยากรับ
เรื่องราวอลหม่านที่เกิดขึ้นทำให้กูเหยียนฉีปวดหัวไม่น้อย ชายหนุ่มรีบสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยและอุ้มจินฝูที่หมดสติไปแล้วมาที่ห้องนอนของตน แล้วให้พ่อบ้านตู้ไปตามหมอหลวงมาตรวจดูอาการของนาง อย่างไรให้ท่านหมอตรวจดูเสียหน่อยย่อมดีกว่า นางจะได้ไม่ต้องมาตายในเรือนของเขา ท้ายที่สุดแล้ว คืนนั้นจินฝูก็นอนอยู่ที่ห้องของเขาทั้งคืน เพราะเขาอยากจะแน่ใจว่านางไม่เป็นอันใด ดีกว่าปล่อยนางกลับห้องไปแล้วเกิดไปขาดใจตายในห้องโดยไม่มีผู้ใดรู้ขึ้นมา เขาไม่ได้คิดมากอันใดกับการที่จะให้นางนอนดูอาการอยู่ที่นี่แต่เขาแทบไม่ได้นอนเลยจวบจนรุ่งสาง เพราะสตรีบ้านี่เอาแต่นอนกรนไม่หยุด อีกทั้งยังนอนน้ำลายไหลเปื้อนหมอนเขาอีกด้วย ไม่เพีียงเท่านั้น เขาพยายามใช้เท้าเขี่ยตัวนางให้ออกไปให้ห่าง แต่นางกลับดื้อดึงนัก นางขยับเข้าหาเขาไม่หยุด ทั้งกอดทั้งก่าย ทั้งยังใช้ขาเกี่ยวรั้งเอวเขาเอาไว้ กว่าจะสงบลงได้ก็เกือบรุ่งสาง เขาต้องทนให้นางนอนกอดแทนหมอนข้างเช่นนี้อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้บัดซบ รู้เช่นนี้ส่งนางกลับไปที่ห้องของนางก็ดี!ด้านจินฝูนั้นนางกำลังหลับฝันดี นางฝันว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงที่แสนนุ่มนิ่ม อีกทั้งยังมีหมอนข้างแสนอุ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 ลูกพี่กู้
หลังกลับออกมาจากวังหลวง กู้เหยียนฉีก็ยังไม่ได้รีบเร่งกลับจวน แต่ทว่าเขากลับมุ่งหน้าไปยังค่ายทหารเสียก่อนค่ายทหารของราชสำนักยามนี้แบ่งออกเป็นสองค่าย ค่ายหนึ่งเป็นของเขา และอีกค่ายหนึ่งเป็นของแม่ทัพใหญ่เจี่ยง แต่ทว่าทหารทุกคนล้วนภักดีต่อฝ่าบาทและขึ้นตรงต่อฝ่าบาททั้งสิ้น เมื่อจัดการเรื่องราวต่างๆในค่ายทหารจบสิ้นก็เป็นเวลาใกล้ยามเย็นเสียแล้ว กู้เหยียนฉีละสายตาจากงานตรงหน้าแล้วจึงออกมาจากค่ายทหาร เดินเตร็ดเตร่อยู่บนท้องถนน ผู้คนที่พบเห็นเขาล้วนไม่กล้าสบตาอีกทั้งยังหลบเลี่ยง เขาเองไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย ชื่อเสียงภายนอกของเขาไม่ใคร่จะดี ที่เป็นเช่นนี้ล้วนมาเจี่ยงฮองเฮาส่วนหนึ่ง นางคิดจะทำให้เขาดูย่ำแย่ในสายตาผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวง แล้วอย่างไรเล่าเขาไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อยหลังจากเสด็จพ่อและเสด็จแม่จากไป สมบัติทุกชิ้นในจวนชินอ๋องล้วนตกเป็นของเขา รวมถึงกองกำลังทหารก็เช่นเดียวกัน ส่วนสินเดิมของเสด็จแม่ก็เป็นเขาที่ดูแลต่อ เสด็จแม่ของเขาเป็นบุตรสาวที่มีชาติกำเนิดมาจากตระกูลคหบดีที่มั่งคั่ง แม้ฐานะจะร่ำรวยแต่อย่างไรในสายตาของผู้คนทั่วไป อาชีพคหบดีก็ยังนับว่าต่ำต้อยอยู่ดีร้านรวงต่างๆของเสด็จแม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 วัดซือหม่า
เช้าวันต่อมา ทันทีที่รู้สึกตัวตื่นจินฝูก็ปวดหัวเป็นอย่างมาก นางต้องวิ่งไปอาเจียนหลายหนกว่าจะรู้สึกโล่งหัวขึ้น เมื่อคืนวานนี้นางดื่มไปไม่น้อย สุราบุปผานั่นรสชาติหวานใช้ได้ ยิ่งดื่มยิ่งหยุดไม่ได้ นางจึงดื่มไปสองไหหลังจากนั้นภาพก็ตัดไปเสียดื้อๆนางยกมือขึ้นมานวดขมับทั้งสองข้างของตนแล้วจึงลุกไปจัดการตนเอง หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางก็นึกขึ้นได้ว่าเช้านี้นางตื่นสายและไม่ได้ไปปรนนิบัติกู้เหยียนฉี หญิงสาวก็เบิกตากว้าง รีบวิ่งตรงไปที่ห้องโถงใหญ่ทันที แต่เพราะดื่มหนักไปหน่อย ทำให้นางรู้สึกเวียนหัวร่างกายโงนเงนเล็กน้อยกู้เหยียนฉียามนี้กำลังนั่งอ่านตำราอยู่ในห้องโถงใหญ่ วันนี้เข้าไม่ต้องเข้าร่วมประชุมยามเช้าเพราะเป็นวันพักผ่อนเมื่อคืนนี้กว่าจะจัดการปราบพยศจินฝูได้เล่นเอาเขาเหนื่อยไม่น้อยเลย เขาไม่ได้ให้คนไปปลุกนางมาปรนนิบัติกินอาหารเช้าเหมือนเช่นทุกวัน ไม่รู้เพราะเหตุใดเมื่อนางไม่มาเขากลับรู้สึกว่าตนเองกินอาหารได้น้อยลง เมื่อเห็นว่าอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะมีหลายจานที่เขายังไม่ได้แตะต้อง จึงสั่งให้พ่อบ้านตู้นำไปอุ่นเอาไว้รอนางตื่นขึ้นมาแล้วค่อยให้นางกินเหมือนทุกวันตั้งแต่มีนางเข้า
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status