เกิดใหม่เป็นสาวใช้คนงามของท่านอ๋องเจ้าอารมณ์

เกิดใหม่เป็นสาวใช้คนงามของท่านอ๋องเจ้าอารมณ์

last updateHuling Na-update : 2025-09-08
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 Mga Ratings. 2 Rebyu
34Mga Kabanata
2.4Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

อยู่ๆก็มาเกิดใหม่กลายเป็นสาวใช้ของ กู้เหยียนฉี ท่านอ๋องที่ผู้คนหวาดกลัวกันทั้งเมืองหลวง จินฝู จำต้องหาทางรอดชีวิตไปวันต่อวัน นางไม่มีความสามารถใดพิเศษนอกจากการกิน กินและกิน และไม่หวังในลาภยศอันใดทั้งสิ้น แต่สวรรค์ นางพยายามทำทุกทางแล้ว แต่เหมือนยิ่งเกลียดยิ่งเจอ สุดท้ายนางก็ต้องกลายเป็นสาวใช้คนสนิทของเขา แต่ทว่าเมื่อได้อยู่ใกล้เขา มันกลับทำให้นางได้เห็นอีกด้านหนึ่งของเขา เดิมทีนางคิดจะเป็นปลาเค็มนอนสบายๆไปวันๆ แต่ผู้ใดจะรู้ว่านางจะต้องร่วมเป็นร่วมตายกับเขาอยู่บ่อยครั้ง จนสุดท้ายก็กลายเป็นความรักที่แสนโรแมนติกในชีวิตของนาง

view more

Kabanata 1

บทที่ 1 ไก่ทอดหนังกรอบ

Kawin kontrak

Bab 1, Cek kesehatan

"Kamu yakin mau melakukan kawin kontrak ini?"

Devi mengangguk tanpa ragu sekali pun, ia sudah memikirkan matang-matang bahwa ia akan melakukan apa pun itu untuk kesembuhan neneknya yang saat ini tengah sakit. Nenek Sumi adalah satu-satunya keluarga yang dia miliki, ah maksudnya satu-satunya keluarga yang masih peduli dengan Devi. Karena semenjak Ibu dan Ayahnya bercerai, hanya Nenek Sumilah yang peduli dan merawat Devi.

"Tapi Dev, kamu itu belum berpengalaman loh..."

Devi tersenyum masam menatap temannya yang dia kenal beberapa bulan yang lalu itu. Dia tau maksud dari temannya itu, tapi dia sudah putus asa lantaran susahnya mencari pekerjaan dengan modal ijazah SMA.

Devi menghela napas, tidak apalah ia mengorbankan masa depannya untuk orang yang sangat dia sayangi. Menikah dengan orang asing memang bukan perkara mudah, apalagi hanya menikah kontrak untuk mendapatkan seorang anak, bila Devi sudah melahirkan anak, maka dia pun harus bercerai dengan orang itu dan meninggalkan anaknya.

Dengan begitu, Devi bisa mendapatkan uang banyak untuk mengobati nenek Sumi.

"Sekali lagi aku tanya sama kamu Devi, kamu benar-benar yakin mau menjalani  pernikahan kontrak ini?"

Devi mengangguk mantap. "Jangan khawatir Sesa, aku yakin aku tidak apa-apa... Lagi pula, dengan begitu aku bisa mendapatkan uang banyak untuk pengobatan Nenek Sumi."

Sesa sebenarnya tidak rela bila teman baiknya itu harus menikah kontrak dengan pria asing untuk melahirkan seorang anak, tapi dia juga tidak bisa membantu banyak karena Devi banyak menolak jika ia memberikan uang. Padahal ia yang telah menawarkan pernikahan itu pada Devi seminggu yang lalu dan kini ia merasa menyesal telah menawarkan pernikahan kontrak itu pada Devi.

Devi tersenyum dan menggenggam tangan Sesa, "walaupun kita belum kenal lama, tapi aku tau kamu beneran baik sama aku... Terimakasih sudah mau berteman denganku."

Sesa menggenggam balik tangan Devi dengan haru, "seharusnya aku yang berterimakasih karena kamu sudah mau berteman dengan perempuan rendahan seperti aku."

Sebelum Devi menyuarakan balasan ucapan Sesa, seorang perempuan menginterupsinya dengan ikut gabung bersama mereka.

Saat ini mereka memang tengah berada di sebuah cafe, menunggu perempuan yang baru saja tiba itu.

Devi menjadi gugup saat perempuan yang baru saja tiba itu terus memperhatikannya dengan seksama.

"Maaf kalau aku membuat kalian menunggu lama." Kata perempuan itu.

"Ah tidak kok Mba Lisa, kami juga belum lama sampai." Balas Sesa seraya tersenyum simpul.

Perempuan bernama Lisa itu kini menatap Sesa, membuat Devi bernapas lega.

"Jadi ini perempuan yang kamu maksud?" Tanya Lisa langsung pada intinya.

Sesa menatap Devi lalu kembali lagi menatap Lisa. "Ya, ini temanku. Namanya Devi, umurnya baru dua puluh tahun... Di jamin dia masih ting-ting Mba."

Lisa menatap Devi, "kamu yakin cuma mau uang dari pernikahan kontrak ini kan? Aku tidak mau nanti kamu berubah pikiran dan tidak mau meninggalkan kami saat kamu telah memiliki anak!"

Devi mengangguk. "Ya, aku hanya ingin uang."

Lisa mengangguk, "oke... Kalau begitu kita harus ke rumah sakit sekarang agar proses pernikahan kontrak ini bisa cepat dilakukan... Aku tidak sabar untuk memiliki anak."

Devi pun mengikuti Lisa pergi ke rumah sakit untuk mengecek kesehatannya, hanya berdua, tanpa Sesa. Sesa pun sudah mengatakan padanya bahwa orang yang akan menikah kontrak dengannya adalah suami dari Lisa. Lisa sengaja mencarikan istri kontrak untuk suaminya untuk mendapatkan anak karena Lisa yang tidak bisa memiliki anak.

Setelah selesai melakukan berbagai pemeriksaan, Lisa mengantarkan Devi pulang ke rumahnya. Nanti jika hasilnya sudah keluar dan semuanya sehat, maka Lisa berkata akan menghubunginya untuk mempersiapkan pernikahan kontrak itu.

"Semoga semua baik dan sehat agar aku bisa mengobati Nenek." Batin Devi dalam hati sebelum akhirnya memejamkan matanya untuk mengistirahatkan tubuhnya yang lelah.

Keesokan harinya, Devi bangun pagi dan langsung pergi ke rumah sakit untuk menjenguk Neneknya.

Devi tersenyum melihat Nenek Sumi yang tengah sarapan di bantu seorang suster.

"Devi, kamu kesini lagi sayang?" Tanya Nenek Sumi saat melihat Devi melangkah masuk kedalam ruangannya.

Devi mengangguk, "ya Nek, memangnya tidak boleh ya kalau Devi tiap hari kesini?"

"Bukannya tidak boleh sayang, tapi bukankah kamu harus kerja?"

Devi tersenyum masam karena sudah berbohong pada Nenek Sumi bila ia kini sudah memiliki pekerjaan tetap.

"Ah tidak apa-apa kok Nek, kalau cuma sebentar... Bos aku itu baik banget orangnya."

"Sebaik-baiknya Bos, kamu jangan sampai sering bolos ya." Pesan Nenek Sumi yang tidak mau bila sampai Devi dikeluarkan dari pekerjaannya. Ya walaupun dia tidak tau Devi itu bekerja apa.

Devi hanya mengangguk singkat seraya mengembangkan senyuman manisnya.

"Sus, biar saya saja yang menyuapi Nenek." Pinta Devi.

"Jangan Devi, nanti kamu terlambat kerjanya loh." Larang Nenek Sumi.

Devi menggelengkan kepalanya, "tidak kok Nek."

"Jangan lupa di minum obatnya setelah selesai makan ya." Pesan suster itu sebelum keluar dari ruangan Nenek Sumi.

"Suster jangan khawatir, saya pasti akan memastikan Nenek saya minum obat."

Devi pun menggantikan suster tadi untuk menyuapi Nenek Sumi sembari mengobrol banyak hal. Setelah selesai menyuapi Nenek Sumi dan memberikan obatnya, Devi pun pamit pergi. Walaupun ia sebenarnya masih ingin menemani Neneknya.

Siang harinya Devi mendapatkan kabar dari Lisa untuk mempersiapkan diri untuk pernikahan kontraknya dengan suami Lisa karena hasil pemeriksaan kesehatannya sudah keluar dan hasilnya semua baik dan sehat.

..

Terimakasih sudah mampir membaca, jangan lupa bagi subscribe dan love-nya yah...

Kawin kontrak

Bab 1, Cek kesehatan

"Kamu yakin mau melakukan kawin kontrak ini?"

Devi mengangguk tanpa ragu sekalipun, ia sudah memikirkan matang-matang bahwa ia akan melakukan apapun itu untuk kesembuhan neneknya yang saat ini tengah sakit. Nenek Sumi adalah satu-satunya keluarga yang dia miliki, ah maksudnya satu-satunya keluarga yang masih peduli dengan Devi. Karena semenjak Ibu dan Ayahnya bercerai, hanya Nenek Sumi-lah yang peduli dan merawat Devi.

"Tapi Dev, kamu itu belum berpengalaman loh..."

Devi tersenyum masam menatap temannya yang dia kenal beberapa bulan yang lalu itu. Dia tau maksud dari temannya itu, tapi dia sudah putus asa lantaran susahnya mencari pekerjaan dengan modal ijazah SMA.

Devi menghela napas, tidak apalah ia mengorbankan masa depannya untuk orang yang sangat dia sayangi. Menikah dengan orang asing memang bukan perkara mudah, apalagi hanya menikah kontrak untuk mendapatkan seorang anak, bila Devi sudah melahirkan anak, maka dia pun harus bercerai dengan orang itu dan meninggalkan anaknya.

Dengan begitu, Devi bisa mendapatkan uang banyak untuk mengobati nenek Sumi.

"Sekali lagi aku tanya sama kamu Devi, kamu benar-benar yakin mau menjalani  pernikahan kontrak ini?"

Devi mengangguk mantap. "Jangan khawatir Sesa, aku yakin aku tidak apa-apa... Lagi pula, dengan begitu aku bisa mendapatkan uang banyak untuk pengobatan Nenek Sumi."

Sesa sebenarnya tidak rela bila teman baiknya itu harus menikah kontrak dengan pria asing untuk melahirkan seorang anak, tapi dia juga tidak bisa membantu banyak karena Devi banyak menolak jika ia memberikan uang. Padahal ia yang telah menawarkan pernikahan itu pada Devi seminggu yang lalu dan kini ia merasa menyesal telah menawarkan pernikahan kontrak itu pada Devi.

Devi tersenyum dan menggenggam tangan Sesa, "walaupun kita belum kenal lama, tapi aku tau kamu beneran baik sama aku... Terimakasih sudah mau berteman denganku."

Sesa menggenggam balik tangan Devi dengan haru, "seharusnya aku yang berterimakasih karena kamu sudah mau berteman dengan perempuan rendahan seperti aku."

Sebelum Devi menyuarakan balasan ucapan Sesa, seorang perempuan menginterupsinya dengan ikut gabung bersama mereka.

Saat ini mereka memang tengah berada di sebuah cafe, menunggu perempuan yang baru saja tiba itu.

Devi menjadi gugup saat perempuan yang baru saja tiba itu terus memperhatikannya dengan seksama.

"Maaf kalau aku membuat kalian menunggu lama." Kata perempuan itu.

"Ah tidak kok Mba Lisa, kami juga belum lama sampai." Balas Sesa seraya tersenyum simpul.

Perempuan bernama Lisa itu kini menatap Sesa, membuat Devi bernapas lega.

"Jadi ini perempuan yang kamu maksud?" Tanya Lisa langsung pada intinya.

Sesa menatap Devi lalu kembali lagi menatap Lisa. "Ya, ini temanku. Namanya Devi, umurnya baru dua puluh tahun... Di jamin dia masih ting-ting Mba."

Lisa menatap Devi, "kamu yakin cuma mau uang dari pernikahan kontrak ini kan? Aku tidak mau nanti kamu berubah pikiran dan tidak mau meninggalkan kami saat kamu telah memiliki anak!"

Devi mengangguk. "Ya, aku hanya ingin uang."

Lisa mengangguk, "oke... Kalau begitu kita harus ke rumah sakit sekarang agar proses pernikahan kontrak ini bisa cepat dilakukan... Aku tidak sabar untuk memiliki anak."

Devi pun mengikuti Lisa pergi ke rumah sakit untuk mengecek kesehatannya, hanya berdua, tanpa Sesa. Sesa pun sudah mengatakan padanya bahwa orang yang akan menikah kontrak dengannya adalah suami dari Lisa. Lisa sengaja mencarikan istri kontrak untuk suaminya untuk mendapatkan anak karena Lisa yang tidak bisa memiliki anak.

Setelah selesai melakukan berbagai pemeriksaan, Lisa mengantarkan Devi pulang ke rumahnya. Nanti jika hasilnya sudah keluar dan semuanya sehat, maka Lisa berkata akan menghubunginya untuk mempersiapkan pernikahan kontrak itu.

"Semoga semua baik dan sehat agar aku bisa mengobati Nenek." Batin Devi dalam hati sebelum akhirnya memejamkan matanya untuk mengistirahatkan tubuhnya yang lelah.

Keesokan harinya, Devi bangun pagi dan langsung pergi ke rumah sakit untuk menjenguk Neneknya.

Devi tersenyum melihat Nenek Sumi yang tengah sarapan di bantu seorang suster.

"Devi, kamu kesini lagi sayang?" Tanya Nenek Sumi saat melihat Devi melangkah masuk kedalam ruangannya.

Devi mengangguk, "ya Nek, memangnya tidak boleh ya kalau Devi tiap hari kesini?"

"Bukannya tidak boleh sayang, tapi bukankah kamu harus kerja?"

Devi tersenyum masam karena sudah berbohong pada Nenek Sumi bila ia kini sudah memiliki pekerjaan tetap.

"Ah tidak apa-apa kok Nek, kalau cuma sebentar... Bos aku itu baik banget orangnya."

"Sebaik-baiknya Bos, kamu jangan sampai sering bolos ya." Pesan Nenek Sumi yang tidak mau bila sampai Devi dikeluarkan dari pekerjaannya. Ya walaupun dia tidak tau Devi itu bekerja apa.

Devi hanya mengangguk singkat seraya mengembangkan senyuman manisnya.

"Sus, biar saya saja yang menyuapi Nenek." Pinta Devi.

"Jangan Devi, nanti kamu terlambat kerjanya loh." Larang Nenek Sumi.

Devi menggelengkan kepalanya, "tidak kok Nek."

"Jangan lupa di minum obatnya setelah selesai makan ya." Pesan suster itu sebelum keluar dari ruangan Nenek Sumi.

"Suster jangan khawatir, saya pasti akan memastikan Nenek saya minum obat."

Devi pun menggantikan suster tadi untuk menyuapi Nenek Sumi sembari mengobrol banyak hal. Setelah selesai menyuapi Nenek Sumi dan memberikan obatnya, Devi pun pamit pergi. Walaupun ia sebenarnya masih ingin menemani Neneknya.

Siang harinya Devi mendapatkan kabar dari Lisa untuk mempersiapkan diri untuk pernikahan kontraknya dengan suami Lisa karena hasil pemeriksaan kesehatannya sudah keluar dan hasilnya semua baik dan sehat.

..

Terimakasih sudah mampir membaca, jangan lupa bagi subscribe dan love-nya yah...

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Aoei Chanchaoshine
Aoei Chanchaoshine
สนุก นางเอกน่ารัก
2025-10-12 15:54:13
0
0
Krujaew Naka
Krujaew Naka
เนื้อเรื่องน่าติดตามอ่านแล้วสนุกมากๆ ค่ะ
2025-09-26 17:37:30
0
0
34 Kabanata
บทที่ 1 ไก่ทอดหนังกรอบ
วังหลวงแคว้นต่ง"ให้ตายเถอะ พรุ่งนี้พวกเราก็ต้องไปรับใช้ชินอ๋องที่จวนแล้ว บอกตามตรงข้าไม่อยากไปเลย""ข้าก็เหมือนกัน ผู้ใดก็รู้ว่าชินอ๋องผู้นั้นอารมณ์แปรปรวนยิ่ง และยังทำสิ่งใดตามใจตนอย่างไร้เหตุผลอีกด้วย ข้าเคยได้ยินผู้คนเล่าลือกันปากต่อปากว่า หากเขาไม่ชอบใจผู้ใดก็จะสังหารทิ้งทันที สถานเบาก็โบยจนพิการ ที่เขาต้องการเลือกนางกำนัลเข้าไปรับใช้ในครานี้ก็เพราะนางกำนัลคนเก่าถูกเขาสังหารทิ้งไปหมดแล้ว!""ไอหยา ข้าจะมีชีวิตรอดไปพบหน้าบิดามารดาอีกหรือไม่ ฮือ"เสียงพูดคุยและเสียงกระซิบกระซาบของเหล่านางกำนัลน้อยทำเอาจินฝูที่กำลังนอนอยู่ไม่ไกลถึงกับเม้มริมฝีปากแน่น จิตใจสั่นไหวอย่างยากจะควบคุม นางมีนามว่าจินฝู สองวันก่อนจำได้ว่ากำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้อยู่แล้วแท้ๆ แต่ผู้ใดจะคาดคิดว่าอยู่ๆนางจะหลับไม่ตื่น แล้ววิญญาณก็ลอยละล่องมาเกิดใหม่ที่ร่างของหญิงสาวนางนี้ ที่มีชื่อแซ่และหน้าตาเหมือนนางราวกับฝาแฝดสตรีนางนี้ชะตาชีวิตน่าสงสารนัก นางเป็นเพียงลูกชาวนายากจน พออายุสิบสามก็เข้าวังหลวงมาเป็นนางกำนัล ยามนี้ก็มีอายุสิบเจ็ดปีแล้ว ที่นางยอมเข้าวังหลวงมาเป็นนางกำนัลก็เพราะหวังว่าครอบครัวจะสามารถลืมตาอ้าป
Magbasa pa
ตอนที่ 2 ร้องขอความเมตตา
จินฝูที่เห็นว่าตนเองรอดเงื้อมมือมารมาได้แล้ว จึงรีบกลับมาที่เรือนพักของตนตามที่พ่อบ้านตู้บอก เพราะพวกนางไม่ได้มีฐานะสูงส่งอันใด เรียกได้ว่าต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยการดูสีหน้าผู้คนจึงไม่อาจเรียกร้องสิ่งใดได้ จินฝูเองไม่คิดหวังความโปรดปราณจากท่านอ๋องเช่นกัน แม้แต่ไก่ตัวเดียวเขายังเกือบจะฆ่านางตาย คนเช่นนี้จ้างนางด้วยทองนางยังไม่อยากจะไปรับใช้เขาเลย"จินฝู ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่รอดกลับมาเสียแล้ว""นั่นสิ พวกเราสองคนตกใจแทบตายเจ้านี่ก็ช่างใจกล้านัก อยู่ๆ ไปจับข้าวของในจวนอ๋องส่งเดช เอาความกล้ามาจากที่ใดกัน"จินฝูเพียงยิ้มออกมาเล็กน้อย สตรีน้อยสองนางนี้มีชื่อว่าฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์เป็นสหายสนิทของเจ้าของร่างเดิม เมื่อนางเข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้วพบว่าฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์นิสัยดี จินฝูจึงคบหาพวกนางได้อย่างสนิทใจ ฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์เป็นหญิงสาวที่มาจากครอบครัวชาวนาเหมือนกันกับนาง ตอนที่นางมาเกิดใหม่ในร่างนี้ก็ได้สองคนนี้ช่วยในหลายๆ เรื่องนับว่าโชคดีที่พวกนางทั้งสามคนได้พักอยู่ห้องเดียวกัน"ข้าหิว จึงตาลายไปหน่อย"จินฝูเอ่ยตอบส่งๆเพื่อให้จบเรื่องจบราว ยามนี้ก็ดึกมากแล้ว พวกนางไม่อยากสนทนากันให้มากความเพรา
Magbasa pa
ตอนที่ 3 ไก่ แมว นางกำนัล
"ดูจินฝูสิ ตั้งแต่เช้าข้าเห็นนางวิ่งไม่หยุดเลย เดี๋ยวไก่จิกแมว เดี๋ยวแมวไล่ตีไก่ ตัวนางเองยังพลอยโดนแมวกับไก่ไล่ตีไปด้วย"ฉินเซียงเอ่ยไปพลางมองดูจินฝูที่วิ่งไล่แมวไล่ไก่อยู่ในสวนด้วยสายตาเห็นใจ ซ่งเอ๋อร์เองก็พยักหน้าเห็นด้วย"ได้ยินนางกำนัลคนอื่นบอกว่า ท่านอ๋องทรงไม่ถือสานางจึงทำโทษให้นางมาเลี้ยงไก่เลี้ยงแมว แต่ถ้าหากนางปราบพยศเจ้าสองตัวนั่นไม่ได้ นางอาจจะไร้หนทางรอด""เวรกรรมแท้ๆ"ฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์หันมาสบตากันคราหนึ่งพลางถอนหายใจออกมา ก่อนจะเดินตรงไปที่โรงครัวเพื่อจะไปเอาขนมอร่อยๆมาให้จินฝูกินเพิ่มพลังในการวิ่งไล่เจ้าแมวเจ้าไก่สองตัวนั่นยามนี้จินฝูกำลังนั่งหอบอยู่ที่ใต้ต้นไม้ มือหนึ่งอุ้มแมวไว้ อีกมือก็กอดไก่ ปากก็ด่าไปด้วย แต่ถึงอย่างนั้นพวกมันก็ยังคิดจะสู้กันไม่หยุด นางไม่คิดเลยว่าการเลี้ยงเจ้าสองตัวนี่จะยุ่งยากถึงเพียงนี้ ยามนี้นางเข้าใจแล้วว่าเหตุพ่อบ้านตู้จึงส่งสายตาเช่นนั้นมาให้นาง"ให้ตายเถอะ พวกเจ้าเลิกตีกันเสียที ข้าเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!"จินฝูปรารถออกมาอย่างเหนื่อยใจเดิมทีนางคิดว่าจับพวกมันแยกกันเช่นนี้ได้ผลนัก แต่เพียงไม่นานเจ้าแมวก็ขู่เจ้าไก่ เจ้าไก่ก็จ้องพุ่งเข้าใส่เ
Magbasa pa
ตอนที่ 4 สาวใช้คนสนิ๊ทสนิท
จินฝูมาถึงได้ไม่นานกู้เหยียนฉีก็ออกมาจากห้องนอนพอดี หญิงสาวลอบพรูลมหายใจออกมา โชคดีที่นางมาทันไม่อย่างนั้นอาจจะโดนทำโทษที่มาสายอีกหนึ่งกระทง กู้เหยียนฉีปรายตามองเหล่าสตรีตรงหน้าคราหนึ่ง อย่างไรก็ต้องเลือกพวกนางให้มารับใช้ในเรือนใหญ่อยู่ดี หากเขาไม่ทำเช่นนี้ เจี่ยงฮองเฮาย่อมไม่ยอมรามือไม่สู้ตามน้ำนางไปก่อนก็ไม่นับว่าเสียหายอันใดด้านฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์ที่เห็นว่าจินฝูมาทันเวลา ก็ดีใจมาก พวกนางเป็นห่วงจินฝูแทบตายเกรงว่านางจะถูกทำโทษซ้ำสอง"จินฝู ตาเจ้า?"ฉินเซียงและซ่งเอ๋อร์ชี้ไม้ชี้มือมาที่ดวงตาของนาง จินฝูบอกเพียงว่าระหว่างที่เดินมาที่นี่นางเกิดหกล้มตากระแทกพื้นและไม่ได้เอ่ยอันใดต่ออีก ยามนี้ดวงตาของนางคงช้ำเลือดได้ที่แล้ว ดีมาก เป็นไปตามแผน ใครอยากจะปรนนิบัติเขาก็ทำไปเถอะ นางยอมต่อยตาตนเองจนบอดก็จะไม่ยอมตกเป็นทาสรักของเขากู้เหยียนฉีมองสำรวจสตรีทุกคนในห้องโถงอย่างละเอียด วันนี้พวกนางตั้งใจผลัดแป้งแต่งหน้ากันอย่างตั้งใจ กลิ่นเครื่องประทินโฉมลอยมาแตะจมูกจนเขารู้สึกฉุน ชายหนุ่มเดินมาหาเหล่านางกำนัลที่ยืนอยู่พลางมองสำรวจพวกนางไปทีละคน เหล่านางกำนัลที่ถูกเขาจ้องมองก็เขินอายจนตัวม้วน บางค
Magbasa pa
บทที่ 5 ต่อล้อต่อเถียง
หลังจากกินมื้อเช้าอิ่มแล้ว กู้เหยียนฉีก็เข้าวังหลวงไปร่วมประชุมยามเช้ากับเหล่าขุนนางในราชสำนัก เขาเป็นแม่ทัพใหญ่ อีกทั้งยังมีความสามารถทั้งบุ๋นและบู๊ และยังเป็นที่ไว้วางพระทัยของเสด็จลุง เสด็จพ่อและเสด็จแม่ของเขาตายจากไปนานแล้ว ตำแหน่งชินอ๋องนี้เขาได้รับสืบทอดจากบิดา นับว่ามีสถานะสูงส่งไม่น้อยเลย ด้านจินฝูก็ยกถาดอาหารออกมาจากห้องโถงใหญ่ นางสังเกตอาการตนเองอย่างระแวะระวัง พบว่าผ่านมาครึ่งชั่วยามแล้วยังไม่นอนชัก เช่นนั้นก็คือรอดแล้ว! แต่ถึงจะตายนางก็ไม่เสียดายเพราะท้องของนางอิ่มหนำแล้วไม่ต้องไปทนหิวในปรโลกอีก"ไอหยา ท่านอ๋องเสวยได้เยอะเลยหรือนี่ นางกำนัลจิน เจ้าทำได้ดีมาก!"พ่อบ้านตู้ที่เห็นว่าอาหารที่นำเข้าไปพร่องลงไปเกือบหมดก็ยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดี จินฝูทำได้เพียงยิ้มกลบเกลื่อน เขากินเก่งอันใดกัน นางนี้แหละกินของเขาจนหมด!เมื่อกู้เหยียนฉีไปแล้ว จินฝูผู้ไม่มีอะไรทำจึงอุ้มเจ้าแมวส้มและเจ้าไก่ทองมานั่งเล่นที่ระเบียงหน้าเรือนใหญ่ ระยะนี้พวกมันไม่ตีกันแล้ว อีกทั้งยังดูเหมือนจะแย่งกันอยู่ใกล้นางอีกด้วย จินฝูเองก็ไม่รังเกียจกลับชอบพวกมันสองตัวมากเสียด้วยซ้ำ บางคราการอยู่กับสัตว์เลี้ยงและธรรมช
Magbasa pa
บทที่ 6 หมดประโยชน์
ท้ายที่สุดเขาก็ปล่อยนางไปโดยไม่ได้ลงโทษอันใด จะให้เขาหาเหตุผลใดมาลงโทษนางกันเล่า วาจาของนางแม้จะดูไร้แก่นสารแต่ก็มีเหตุผลแฝงอยู่ อีกอย่างเขาก็เห็นเองกับตาว่านางกำนัลนามว่าเสิ่นหลีผู้นั้นเป็นคนหาเรื่องนางก่อน จินฝูภายนอกดูเหมือนคนไม่เอาไหน แต่นางกลับมีหัวคิดที่ดีไม่น้อยเลย หากนางไม่โลภมากเช่นปากว่าจริง เขาก็ไม่ได้คิดจะไล่นางไปไหน เลี้ยงนางกำนัลตละกละเอาไว้สักคนย่อมไม่เปลืองเงินทองเท่าใดนักหรอกชายหนุ่มทอดถอนใจเล็กน้อย วันนี้ตอนเข้าร่วมประชุมยามเช้าที่วังหลวง มีเรื่องให้ต้องขบคิดมากมาย ยามนี้ขุนนางในราชสำนักกำลังร่วมกันกดดันฝ่าบาทให้ทรงแต่งตั้งองค์รัชทายาท แต่ก็มีขุนนางอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่เห็นด้วยกับการแต่งตั้งองค์รัชทายาท เนื่องจากกู้ม่อหลียังทำตัวเสเพลไม่น่าเชื่อถือ อีกทั้งยังบ้าอำนาจ มีนางกำนัลไม่น้อยที่ถูกเขาย่ำยี เมื่อได้เด็ดดมชมบุปผาจนพอใจแล้วก็ถีบหัวส่งพวกนางอย่างไม่ไยดี คนบ้ากามเช่นนี้หากได้ขึ้นครองราชย์บ้านเมืองย่อมร้อนเป็นไฟแน่นอน อายุของกู้ม่อหลีปีนี้ก็ยี่สิบปีเข้าไปแล้ว แต่ยังไม่เป็นโล้เป็นพาย ต่างจากเขาที่มีความสามารถโดดเด่นตั้งแต่อายุสิบห้าปี ทั้งที่อายุยี่สิบปีเท่ากันแต่กล
Magbasa pa
บทที่ 7 เรื่องวุ่นๆของวัยรุ่นในจวนอ๋อง
ระยะนี้จวนอ๋องค่อนข้างสงบเงียบยิ่งนัก ไม่มีเรื่องให้น่าปวดหัวเลย ตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นกับเสิ่นหลี นางกำนัลที่เหลืออยู่ต่างไม่กล้าทำตัวเหิมเกริมตามใจชอบอีก และยิ่งไม่กล้าหาเรื่องจินฝู ทุกคนต่างนอบน้อมต่อนางมาก แม้กระทั่งพ่อบ้านตู้ยังทำราวกับนางเป็นเจ้านายอีกคน แต่จินฝูคร้านจะใส่ใจเท่าใดนัก อำนาจพวกนี้เป็นเพียงสิ่งจอมปลอม นางไม่ได้ต้องการ นางเพียงอยากมีชีวิตที่สงบราบรื่นและคิดว่าสักวันจะกลับไปยังโลกที่นางจากมาได้ระยะนี้กู้เหยียนฉีตื่นแต่เช้าไปประชุมที่วังหลวงและกลับมาค่ำมืดทุกวัน นางจึงไม่ได้มีงานใดให้ทำมากนัก นอกจากเลี้ยงเจ้าแมวเจ้าไก่แล้ว ก็มีเพียงงานเล็กๆน้อยๆให้ทำฆ่าเวลาอยู่บ้าง วันเวลาเช่นนี้สำหรับนางนับว่าดีมาก ตรงกับความใฝ่ฝันในชีวิตของนางพอดี นั่นก็คือ กิน นอน และก็กินหลังจากพาเจ้าสัตว์เลี้ยงสองตัวไปเดินแล้ว จินฝูจึงมานั่งเล่นที่ชิงช้าใต้ต้นไม้ใหญ่ หลายวันก่อนนางทำชิงช้าเองกับมือเพื่อเอาไว้นั่งเล่นยามเบื่อเพราะความว่างงานทำให้จินฝูมีเวลาทำหน้าไม้เอาไว้เล่นอันหนึ่ง นางคิดว่าจะเอาไว้ยิงนกยิงหินเล่นยามเบื่อ ตั้งแต่เด็กนางก็ชอบทำของพวกนี้ เสียดายที่ในยุคปัจจุบันไม่ค่อยนิยมใช้แล้ว
Magbasa pa
บทที่ 8 ความหวังดีไม่อยากรับ
เรื่องราวอลหม่านที่เกิดขึ้นทำให้กูเหยียนฉีปวดหัวไม่น้อย ชายหนุ่มรีบสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยและอุ้มจินฝูที่หมดสติไปแล้วมาที่ห้องนอนของตน แล้วให้พ่อบ้านตู้ไปตามหมอหลวงมาตรวจดูอาการของนาง อย่างไรให้ท่านหมอตรวจดูเสียหน่อยย่อมดีกว่า นางจะได้ไม่ต้องมาตายในเรือนของเขา ท้ายที่สุดแล้ว คืนนั้นจินฝูก็นอนอยู่ที่ห้องของเขาทั้งคืน เพราะเขาอยากจะแน่ใจว่านางไม่เป็นอันใด ดีกว่าปล่อยนางกลับห้องไปแล้วเกิดไปขาดใจตายในห้องโดยไม่มีผู้ใดรู้ขึ้นมา เขาไม่ได้คิดมากอันใดกับการที่จะให้นางนอนดูอาการอยู่ที่นี่แต่เขาแทบไม่ได้นอนเลยจวบจนรุ่งสาง เพราะสตรีบ้านี่เอาแต่นอนกรนไม่หยุด อีกทั้งยังนอนน้ำลายไหลเปื้อนหมอนเขาอีกด้วย ไม่เพีียงเท่านั้น เขาพยายามใช้เท้าเขี่ยตัวนางให้ออกไปให้ห่าง แต่นางกลับดื้อดึงนัก นางขยับเข้าหาเขาไม่หยุด ทั้งกอดทั้งก่าย ทั้งยังใช้ขาเกี่ยวรั้งเอวเขาเอาไว้ กว่าจะสงบลงได้ก็เกือบรุ่งสาง เขาต้องทนให้นางนอนกอดแทนหมอนข้างเช่นนี้อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้บัดซบ รู้เช่นนี้ส่งนางกลับไปที่ห้องของนางก็ดี!ด้านจินฝูนั้นนางกำลังหลับฝันดี นางฝันว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงที่แสนนุ่มนิ่ม อีกทั้งยังมีหมอนข้างแสนอุ
Magbasa pa
บทที่ 9 ลูกพี่กู้
หลังกลับออกมาจากวังหลวง กู้เหยียนฉีก็ยังไม่ได้รีบเร่งกลับจวน แต่ทว่าเขากลับมุ่งหน้าไปยังค่ายทหารเสียก่อนค่ายทหารของราชสำนักยามนี้แบ่งออกเป็นสองค่าย ค่ายหนึ่งเป็นของเขา และอีกค่ายหนึ่งเป็นของแม่ทัพใหญ่เจี่ยง แต่ทว่าทหารทุกคนล้วนภักดีต่อฝ่าบาทและขึ้นตรงต่อฝ่าบาททั้งสิ้น เมื่อจัดการเรื่องราวต่างๆในค่ายทหารจบสิ้นก็เป็นเวลาใกล้ยามเย็นเสียแล้ว กู้เหยียนฉีละสายตาจากงานตรงหน้าแล้วจึงออกมาจากค่ายทหาร เดินเตร็ดเตร่อยู่บนท้องถนน ผู้คนที่พบเห็นเขาล้วนไม่กล้าสบตาอีกทั้งยังหลบเลี่ยง เขาเองไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย ชื่อเสียงภายนอกของเขาไม่ใคร่จะดี ที่เป็นเช่นนี้ล้วนมาเจี่ยงฮองเฮาส่วนหนึ่ง นางคิดจะทำให้เขาดูย่ำแย่ในสายตาผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวง แล้วอย่างไรเล่าเขาไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อยหลังจากเสด็จพ่อและเสด็จแม่จากไป สมบัติทุกชิ้นในจวนชินอ๋องล้วนตกเป็นของเขา รวมถึงกองกำลังทหารก็เช่นเดียวกัน ส่วนสินเดิมของเสด็จแม่ก็เป็นเขาที่ดูแลต่อ เสด็จแม่ของเขาเป็นบุตรสาวที่มีชาติกำเนิดมาจากตระกูลคหบดีที่มั่งคั่ง แม้ฐานะจะร่ำรวยแต่อย่างไรในสายตาของผู้คนทั่วไป อาชีพคหบดีก็ยังนับว่าต่ำต้อยอยู่ดีร้านรวงต่างๆของเสด็จแม
Magbasa pa
บทที่ 10 วัดซือหม่า
เช้าวันต่อมา ทันทีที่รู้สึกตัวตื่นจินฝูก็ปวดหัวเป็นอย่างมาก นางต้องวิ่งไปอาเจียนหลายหนกว่าจะรู้สึกโล่งหัวขึ้น เมื่อคืนวานนี้นางดื่มไปไม่น้อย สุราบุปผานั่นรสชาติหวานใช้ได้ ยิ่งดื่มยิ่งหยุดไม่ได้ นางจึงดื่มไปสองไหหลังจากนั้นภาพก็ตัดไปเสียดื้อๆนางยกมือขึ้นมานวดขมับทั้งสองข้างของตนแล้วจึงลุกไปจัดการตนเอง หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางก็นึกขึ้นได้ว่าเช้านี้นางตื่นสายและไม่ได้ไปปรนนิบัติกู้เหยียนฉี หญิงสาวก็เบิกตากว้าง รีบวิ่งตรงไปที่ห้องโถงใหญ่ทันที แต่เพราะดื่มหนักไปหน่อย ทำให้นางรู้สึกเวียนหัวร่างกายโงนเงนเล็กน้อยกู้เหยียนฉียามนี้กำลังนั่งอ่านตำราอยู่ในห้องโถงใหญ่ วันนี้เข้าไม่ต้องเข้าร่วมประชุมยามเช้าเพราะเป็นวันพักผ่อนเมื่อคืนนี้กว่าจะจัดการปราบพยศจินฝูได้เล่นเอาเขาเหนื่อยไม่น้อยเลย เขาไม่ได้ให้คนไปปลุกนางมาปรนนิบัติกินอาหารเช้าเหมือนเช่นทุกวัน ไม่รู้เพราะเหตุใดเมื่อนางไม่มาเขากลับรู้สึกว่าตนเองกินอาหารได้น้อยลง เมื่อเห็นว่าอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะมีหลายจานที่เขายังไม่ได้แตะต้อง จึงสั่งให้พ่อบ้านตู้นำไปอุ่นเอาไว้รอนางตื่นขึ้นมาแล้วค่อยให้นางกินเหมือนทุกวันตั้งแต่มีนางเข้า
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status