Semua Bab รักนี้ต้องรีเทิร์น: Bab 11 - Bab 20

อัคคี..."นาย มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง" คนตัวเล็กที่นอนอยู่ใต้ร่างผมเอ่ยถามพร้อมกับขมวดคิ้วไปด้วย เหมือนว่าสติเธอเริ่มกลับมาแล้วสิ แต่ตาของเธอยังปรือ ๆ อยู่เลย เหมือนคนสลึมสลือยังไม่สร่างเมามากกว่า"เธอฝันอยู่... น้ำแข็ง" ผมตอบเสียงเบาพร้อมกับเกลี่ยเส้นผมที่ร่วงหล่นลงมาปิดใบหน้าของเธออกให้"ฝันเหรอ? ฝันร้ายชะมัดเลย" คนเมาพูดเสียงงัวเงียเมื่อเชื่อว่านี่เป็นความฝันจริง ๆ"อืม เธอกำลังฝันร้ายอยู่ งั้นก็หลับได้แล้วจะได้เช้าสักที" ผมตอบเสียงเบาพร้อมกับส่งยิ้มบาง ๆ ให้กับท่าทีของเธอในตอนนี้น่ารัก..."ถ้าตื่นขึ้นมานายก็จะหายไปสินะ""ก็... คงงั้นมั้ง""ถ้าเราอยู่ในความฝันงั้นเรากอดกันได้มั้ย" หืม? เมื่อกี้เธอ..."ได้สิ งั้นก็นอนได้แล้ว" ผมตอบเสียงเบาก่อนจะค่อย ๆ ทาบจูบลงบนหน้าผากของเธอแล้วอุ้มเธอเข้าไปนอนด้านในแล้วล้มตัวลงนอนข้างเธอ"ถ้าตื่นขึ้นมาแล้วนายเป็นแบบนี้ก็คงดีสินะ" เธอพูดก่อนจะหันหน้ามาซุกแผงอกผมแล้วกอดผมเอาไว้แน่น"ฝันดีนะ น้ำแข็ง" ผมส่งยิ้มให้คนในอ้อมกอดก่อนจะหลับตาลง ผมก็อยากให้เธอเป็นแบบนี้เหมือนกัน ผมไม่อยากให้เธอมองผมด้วยสายตารังเกียจเหมือนทุกครั้งที่เจอผมอีก"ฉันกำลังฝันอยู่ มัน

น้ำแข็ง..."นายมีถุงมั้ย ฉันจะเอาไว้ใส่เสื้อผ้า" ฉันถามอัคคีที่นั่งดูทีวีในห้องนั่งเล่น หลังจากที่ฉันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว"อื้ม เดี๋ยวหยิบมาให้" คนตรงหน้าตอบก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหยิบถุงกระดาษมาให้ฉัน เขาไม่แม้แต่จะมองหน้าฉันด้วยซ้ำซึ่งฉันเองก็เช่นกัน แต่ช่างเถอะเพราะหลังจากวันนี้ก็คงไม่มีเรื่องอะไรให้เจอกันอีกแล้ว"ขอบใจนะ ฉันกลับล่ะ""ที่รักโทรมา... " เสียงคนด้านหลังพูดขึ้น ทำให้ฉันที่กำลังจะเอื้อมมือไปบิดลุกบิดประตูต้องชะงัก "บอกว่าสิบโมงอาจารย์นัดเจอที่โรงพยาบาลน่ะ" คนด้านหลังพูดต่อ สงสัยเจ้าถิ่นคงโทรมาบอกที่รักสินะ ปกติถ้าเจ้าถิ่นกับเรดาห์ติดต่อฉันไม่ได้สองคนนั้นก็จะติดต่อฉันผ่านที่รักกับแฟน"อื้ม โอเค" ฉันพยักหน้าตอบรับทั้ง ๆ ที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่แต่แล้วฉันก็ต้องรู้สึกขนลุกซู่ เมื่ออยู่ ๆ คนที่ยืนอยู่ด้านหลังตอนนี้เดินเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังของฉันแทบชิดกับแผงอกของเขา"เดี๋ยวไ

น้ำแข็ง..."แต่ฉันรักเธอ!" เสียงของเขาดังกว่าทุกรอบที่ขึ้นเสียงใส่ฉัน นี่ไม่ถึงนาทีก็ออกลายเกรี้ยวกราดเอาแต่ใจเหมือนเดิมแล้วเหรอ ภาพผู้ชายที่ร้องไห้ฟูมฟายอยู่ตรงหน้าฉันเมื้อกี้ตอนนี้เหลือเพียงคราบน้ำตาบนใบหน้าและแววตาที่ฉายแววเอาแต่ใจเหมือนเด็กไม่มีผิด นี่เป็นอีกสาเหตุที่ฉันล่ะเกลียดนิสัยเอาแต่ใจไม่ฟังใครของเขา"แต่ฉันไม่ได้รักนาย!" ฉันขึ้นเสียงกลับบ้าง"เธอไม่รักฉันนั่นมันเรื่องของเธอ! ส่วนฉันรักเธอมันเรื่องของฉัน!" เอ๊ะ!"นายมันงี่เง่า!""ก็งี่เง่ากับเธอคนเดียวป่าววะ!" คนตรงหน้าเถียงกลับพลางยกมือปาดน้ำตาไปด้วย จนฉันต้องข่มอารมณ์เอาไว้เพราะกลัวจะเผลอยิ้มออกไป จากที่โมโหเขาตอนนี้รู้สึกขำกับภาพตรงหน้า เขาในเวลานี้เหมือนเด็กที่เพิ่งร้องไห้เสร็จเพราะมีความผิดแต่อยากเถียงเพื่อเอาชนะอย่างไรอย่างนั้น"นายมันบ้า!""ฉันบ้าเพราะรักเธอไง!"

อัคคี..."มาก่อนแล้วไงตอนนี้มึงคืออดีตเข้าใจมั้ย กูนี่คนปัจจุบัน กูคนสำคัญในเวลานี้ กูคือแฟนน้ำแข็งตอนนี้ และตอนนี้น้ำแข็งรักกูไม่ได้รักมึง!" เจ็บสัส ๆ เจ็บจี๊ด ๆ เจ็บโคตร ๆ ใช่ทุกอย่างที่มันพูดเป็นความจริงและผมก็ไม่เคยคิดเลยว่าน้ำแข็งจะมีแฟนแล้ว แต่มันเป็นคนละคนกับคนที่ถีบผมหน้าร้านหมูกระทะวันนั้นนี่หว่า สรุปแล้วคนนั้นเป็นใคร?"ใช่ตอนนี้มึงคือแฟนใหม่ แต่ไม่นานกูจะทำให้แฟนใหม่อย่างมึงกลายเป็นแฟนเก่า" ผมพูดกับมันก่อนจะหันมาสบตากับน้ำแข็งที่ยืนนิ่งอยู่แล้วพาเธอเดินออกมา"เธอต้องกลับกับฉันน้ำแข็ง" ผมบอกคนที่ยืนนิ่งอยู่"เอ่อ งั้นวันนี้น้ำแข็งขอตัวกลับก่อนนะคะพี่ธันวา ไว้วันหลังพี่ธันวาค่อยไปหาคุณน้านะคะ" น้ำแข็งหันไปพูดกับไอ้ผู้ชายคนนั้นที่ชื่อธันวาพร้างกับส่งยิ้มหวานให้ แต่เมื่อกี้ยัยนี่ชวนไอ้หมอนั่นไปบ้านเธองั้นเหรอ? ได้ไงอะผมไม่ยอมหรอก  น้ำแข็ง...

อัคคี..." ไอ้อัคมึงเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้หรือยัง ซ้อมหนักมาหลายวันแล้วรีบ ๆ นอนซะบ้าง มัวแต่ออกไปแรดอยู่ได้" เสียงไอ้เหมันต์เพื่อนเพียงคนเดียวในกลุ่มที่จริงจังกับการใช้ชีวิตในแต่ละวันพูดกับผม เมื่อมันเห็นว่าผมยังยุ่งอยู่กับกองหนังสือเรียนหลังกลับจากไปส่งน้ำแข็ง"เออช่วงนี้มึงแม่งแปลกว่ะ เลิกเรียนแล้วหายหัวทุกทีเลยมึงไปไหนวะ" ไอ้เทอร์โบขี้เสือกอีกคนพูดขึ้น"กูก็มีธุระของกูสิวะ" ผมเงยหน้าไปตอบก่อนจะก้มหน้าก้มตาสนใจหนังสือตรงหน้าต่อ ถึงจะผมจะเป็นแบบนี้แต่ก็ตั้งใจเรียนมากนะบอกเลย เรียนแรดกับเรื่องเรียนผมแยกแยะได้ก็เลยไม่เคยมีปัญหาเรื่องการเรียนเย็นนี้พอเลิกเรียนพวกมันก็มาสุมหัวที่คอนโดของผมตั้งแต่ผมยังไม่กลับเข้ามา คงเป็นเหมือนทุกวันที่พวกมันจะค้างที่นี่เพราะคอนโดผมมีทางลัดสามารถไปถึงมหาลัยได้เร็วกว่า"ธุระอีกแล้ว มึงรู้ปะว่าตอนนี้มึงเหมือนไอ้พายุเลย แม่งชอบหายหัวกันดีจังเวลาเลิกเรียนอะ" ไอ้เทอร์โบบ่นต่อ