10:19 Luke Novels & Stories

Naramdaman ko ang pagtayo ni Luke at kasunod noon ay ang pagpasok niya sa banyo. He’s taking a bath. Kinapa ko ang aking cellphone na nasa side table at chineck ang oras. Alas tres pa lang ng madaling araw. Ipinikit ko agad ang aking mga mata at tumalikod sa kanyang gawi. Para akong hinahabol ng zombie at walang ibang choice kundi ang magpanggap na tulog upang hindi nila makita. Napapikit ako ng mariin ng malakas na mag sara ang pintuan ng kwarto.

Napasulyap ako sa relo na nakalagay sa table sa gilid ng kama namin. Alas 11:30 na ng gabi, napakunot-noo pa kami. Dahil wala naman sigurong tatawag ng ganitong oras kay Luke kapag hindi importante. " Pick-up your phone,Luke. Baka importante iyan." paos kong boses. Kinuha naman niya. Napakunot-noo paa siya ng makita niya ang tumawag. " Yes,hello... what's the problem?" sagot nito sa katawag.

“Nasaan na si Luna? Hector gawan mo ito ng paraan!” “Nasaan si Nynaeve, Luke? Hanapin natin siya, tanungin natin kung nasaan si Luna,” utos ni Hector kaya mabilis na tinuro ni Luke kung saan pumunta si Nynaeve. “Sa direksyong iyon siya pumunta—” Hindi na natuloy pa ang sasabihin ni Luke nang nagsitakbuhan na ito palayo sa kanya.

Parang iiyak niyang wika. Binalingan siya ni Luke. “Tawagan mo na lang ang nagbabantay sa kanya na hindi ka makakauwi. Alanganin na sa oras. Dumidilim na.” Saka pa lang napansin ni Brenda ang kalangitan. Tiningnan niya ang oras. “Alas tres pa lang naman ah. Bakit ang dilim na?” “Mukhang uulan.” Kakasabi lang ni Luke ng biglang bumuhos ang ulan. “Fuck!” Hinubad nito ang suot na Black Coat at tinakpan ang ulo ni Brenda.

Pansin niya ito base sa kung paano siyang tignan ni Luke sa mga hallway. Isang Biyernes ng hapon, habang nagmamadali sa gym si Charlie, naabutan siya ni Luke sa daanan sa labas. “Charlie. Alam mo ba?” sambit ni Luke habang hawak ang braso niya. “Sige. Suko na ako—sa atin. Ang makitang ipinangangalandakan mo ang relasyon ninyo ni Taylor na parang ito ang pinakamagandang nangyari sa iyo—"

Hindi mapapabayaan ang naiwang alaala ng lola niya. "Take a nap babe. Past midnight na tayo makakauwi. You need to rest." Dinig niyang sabi ni Luke as he pulled her towards him bago hinalikan ang tuktok ng ulo niya. Sinunod na lang niya ito. She closed her eyes. ****

Mukhang ito na ang araw na papalarin siyang makita iyon. Isang mensahe ang natanggap ni Luke noong matapos siya sa pamimili. Hindi gaanong marami ang kailangan sapagkat may mga naka-stock na sa fridge nina Logan. Sinilip ni Luke ang cell phone habang naglalakad. +639******** Luke? Si Rex ito. Are you free right now? :) 05: 54 PM Bumagal ang bawat hakbang ni Luke. Hawak ang supot sa kaliwang kamay, nagtipa siya ng maisasagot. ‘Ikaw pala! Sorry, hindi ako puwede ngayon. May pupuntahan akong importante.’

Luke answered before looking at me again. It's already six in the evening. Hinahanap na ng likod ko ang kama ko. "Mauna na akong umuwi—" "Wait for me," madiin na putol niya sa sinasabi ko kaya natahimik na lang ako. Ilang sandali pa ay may binigay na ang babae na susi kaya mabilis iyong ki uha ni Luke bago ako hinawakan sa braso saka hinila papunta sa labas. Nagpadala ako sa hila niya hanggang sa maramdaman ko na unti-unti itong bumaba sa palapulsuhan ko. I looked at his huge hand on my wrist.

Sa mga iyon, may isang pangalan na tila hindi nababagay sa listahan. Luke. Saka lamang niya naalaala na kailanman ay hindi niya ito in-unfriend o blinock. Hindi na iyon mahalaga. Inilagay niya ang kaniyang phone sa gilid at tinulungan si Maureen na bumangon at maglinis ng sarili. Samantala, sa lumang tirahan ng pamilya Argente... Dahan-dahang ipinarke ni Luke ang kaniyang sasakyan sa bakuran.

"Okay. Good to see you’ve still got that fiery temper beneath all that polish." She rolled her eyes. "Ewan ko sayo... Ganito naman talaga ako." Napahinto siya: "Teka lang, anong oras na ba wala pa ang amo ko?" sinabayan niya ng tingin sa relo sa dingding, "9 a.m. na ah. Himala, late si Luke." "It's okay, baka hindi nagising yun kagabi, may insomia yung kaibigan kung yun, hirap matulog." Sagot naman ni Owen habang binubuksan ang envelop.