His Obsession, My Ruin
At sa huling entry ng araw na ‘yon, sinulat ko:
> Maybe this is what it means to love someone in silence — when the world keeps you apart, but your souls remember each other anyway.
That night, bago ko patayin ang ilaw, humaplos ang malamig na hangin sa mukha ko.
Naramdaman kong parang may pamilyar na presensiya sa paligid.
Hindi nakakatakot. Hindi malungkot.
Parang yakap na hindi kailangan ng katawan.
“Goodnight, Luther,” bulong ko.
At sa unang pagkakataon, hindi na masakit banggitin ang pangalan niya.
인기 회차