A Piece Of Cake Mga Nobela at Kwento

Iniabot nya kay Glayscent ang isang platito ng cake at isang baso ng iced mocha. Agad na tinikman ni Glayscent ang cake at namangha sa napakasarap na lasa ng kinain, “Napaka sarap naman ng cake na ito, ngayon lang ako nakatikim nito. Wow, parang kahit ito lang ipakain sa’kin araw-araw ay hindi ako magsasawa. Hmmm!” Literal na napapikit pa sya upang lasapin ang kinakain.

change topic ko rito. Kaya tumayo ako para buksan yung maliit na box ng red ribbon. Buti na lang parehas kame mahilig sa black forrest chocolate cake. Nilagyan ko ito ng maliit na candle at nilabas yung lighter ko at sinindahan ito at binigay yunh cake sa kanya. "Wow, prepared!" mapang-asar niyang sabi. "Ako pa ba?" natatawa kong sabi sa kanya.

“Give me a smile! Rizza Stone is the most beautiful girl in the world! Kahit masungit maganda at sexy pa rin ang asawa ko! Tapos ang tamis-tamis pa!” “Anong matamis?” naiinis na sigaw ko. “Matamis 'yong— I mean matamis gumawa ng mga cake!” aniya at tumawa pa. Cake na talaga? Syempre matamis ang cake wala namang cake na mapakla at mapait ang lasa. “May mapait ba na cake?” pamimilosopo ko sa kanya. “Fine! Hindi na cake. When I eat you and your juices comes out, it taste sweet, sweeter than the cakes you make,”

Kahit paano, ang makasaksi ng ganito ka-engrandeng surprise at kaligayahan ng ibang tao sa mismong araw ng birthday niya ay isa ring magandang blessing. Nagsimula na silang maghiwa ng cake. Nakatitig lang ang malalaki at inosenteng mata ni Kira sa cake ni Kasumi, panay ang paglunok nito habang naghihintay na mabigyan. Natawa si Kasumi sa kakyutan ng anak. Kumuha siya ng isang slice kung saan nakasulat ang “Happy” at inabot ito kay Kira. "Para sa prinsesa ko. Gusto ko, palagi kang masaya."

Pagkasabi niya ay ngumiti ulit ako. Binuksan ko agad ang box ng cake at happy birthday lang ang dedication no'n. Ang flavor ng cake ay black forest, its my favorite. Wala akong ideya kung sino ang nagpadala no'n. Imbis na mag overthink ako ay humiwa na ako ng isang slice at kinain iyon.

Naantig siya nang husto… at kasabay nito, tila pinipiga ang kanyang puso sa matinding pangungulila at sisi. Pinigil ang pait na umaakyat sa kanyang lalamunan, kinuha niya ang bag, binuksan ang kahon sa loob, at tumambad ang isang maliit at hindi pantay na cake—halatang gawa ng mga kamay ng isang bata. Kumuha siya ng isang subo. Matamis, malambot, at hindi nakakaumay. Simple lang ito… pero hindi inaasahang napakasarap.

“Sabi ni Wesley na hindi ka pwedeng kumain ng maraming cake, kaya gumawa ako ng mas maliit.” “Okay. Sigurado akong masarap ‘to.” Sa oras ng pagpasok nila sa sala, binuksan ni Avery ang kahon ng cake, humiwa ng maliit at tinikman ito. “Kumusta?” tanong ni Shea kasama ang mukha na puno ng antisipitasyon.

Inirapan ko na lang siya at kumuha ng kaunting slice ng cake para matikman. “Asar na asar ka na naman, ma’am. Ang ibig kong sabihin ay ‘yang strawberry cake na ginawa natin. Sa tingin ko ‘yan na ang magiging paborito mong cake,” usal niya sa mababang boses.

Tipid na ngumiti si Royce at tinaas ang bitbit na cake. "Ayaw niya. Diet daw siya," natatawang kwento nito. Napangisi rin siya, "Yaan mo na. Bigyan mo lang ng oras, kakausapin ka rin niya ulit." Kumibit balikat ito at agad na binuksan ang cake. Kumulat ang amoy ng mocha ma siyang nagpakulo sa kanyang tiyan. Bigla, ginutom siya at naglaway sa cake.

Dyahe talaga! Isa pa, mukhang kaya naman na ni Ivan ang babaeng tunog pagkain ang pangalan. Ayokong pumatol ng babae. Baka umiyak at mas marindi pa ako. Kaya papanuorin ko na lang sila. Mukhang kayang-kaya naman na ‘yan ni Ivan. Umabante si Ivan pero mabilis naman pumagitna ang mga alipores nung bruhang flavor ng cake. Yema cake.