Absolute Freedom Novels & Stories

Hindi sa paraan ng kontrol. Sa paraang tunay. Sa paraang pantay. Sa paraang pipiliin namin araw-araw. At para sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang lahat ng ito… naramdaman ko ang kalayaan sa loob ng pag-ibig. Kalayaan na magmahal ng walang tanong, walang galit, walang laro. This is a real marriage.

Ang tuluyang makamit ang kalayaan, akala ko kapag hindi na ako pinagbabawalan o hinahayaan ako malaya ako. Pero simula ng makalaya ako sa pagmamahal ni Theo, kailanman ay hindi ko naramdamang malaya ako. Sapagkat alam kong sa iisang tao ko lang mararanasan ang totoong kalayaan, kay Theodore Cade Alejandro lang. At papakasalan na ako ng human freedom ko! “Thank you so much babe, I will give you all the best.”

Naglike ako sa post ni Cassandria na nasa Elyu siya kanina, may punishment na siya dahil absent siya pero masaya ako para sa kanya. She was a rebel, the black sheep of their family, yet somehow she loved her freedom in spite of the hate she received. Nagagawa niya ang mga gusto niya. Magtravel ng siya lang, bar, hinahayaan magboyfriend, umuwi ng gabi, magsuot ng mga damit na gusto niya at higit sa lahat walang komokontrol sa buhay niya. Siya lang. Oh, how I love freedom. Ano kayang pakiramdam na kahit isang araw lang ay wala akong limit? Walang komokontrol sa akin.

mahina kong saad. “No.” Umiling siya. “I’m saying you’re cornered.” Napapikit ako nang mariin kasi tama siya. “You think this is freedom?” dagdag niya. “Struggling alone? Raising a child while destroying yourself slowly?” Hindi ako nakapagsalita. “Freedom without stability is just another form of suffering, Isabella.” Seryoso niya iyong sinabi habang diretso ang tingin sa mga mata ko.

Mula ng mamatay si mama ay parang binawian na rin ako ng karapatan na maging masaya. Kailan ba ako sasaya? Kailan ba ako makakaramdam ng kalayaan? Kasi para sa akin ang totoong kasiyahan at kalayaan ay yung wala kang takot na mararamdaman sa isang bagay. Yung hindi sasagi sa isipan mo ang kung ano ang pwedeng masamang mangyari sa isang bagay paghinawakan o inangkin mo ito.

Yaz POV Ang mabuhay nang malaya kasama ang pamilya ko ang siyang pinakamasayang nangyari sa buong buhay ko. Hindi ko pinagsisihan na lumaban kami para sa kalayaan,,nakakapang hinayang nga lang na kailangan may tao pang mawala.. Siguro nga ito ang plano sa amin ng tadhana,,iba man ang aming pananaw sa buhay pero iisa kami ng layunin ang maging malaya sa magulong sitwasyon.. Napa ngiti ako ng makita ko ang mag ina ko na ngayon ay naka lubog sa tubig..

Hindi sa ganitong hinagap niya aakalaing matatamasa ang katotohanan ng kalayaan na buong buhay ay hinabol niya. It felt like living her life the way it was, was just a race for freedom. She loves her parents, but it wasn’t enough for her to stay. Sinasaktan sila ng Papa niya, kabit ang Mommy niya—walang taong gustong nasusubaybayan ang tunay na minimithi ng pinakamalalalapit na tao sa buhay nila.

"How do you say so?" "Being free is being a human. That's who we are. We are free because we are humans. We have the freedom to do anything wether it is a good or a bad decision. We also have the freedom to reflect to our decisions. Sana maisip mong mali ang ikulong ako dito" "Hindi naman kita kinukulong. Malaya ka naman nakakalabas ng kuwarto mo." "You have taken me against my will. You brought me here against my will. You keep me here against my will. You did everything you did to me against my will!"

"Of course, I talk like an idiot. Otherwise how could you understand me?" Sa huli ay nagpakawala na lang siya ng hangin. "I can give you everything you need, even freedom. But the freedom you are asking is beyond the limitation. You are free in doing anything inside the house, free in giving orders, free in getting and using anything you want. Pero ang lumabas at pumunta sa kung saan, hindi ko mapahihintulutan."

Kusa akong napatitig doon nang mabasa ko. ‘The Price of Freedom’. Napangiti ako nang mapait. Hindi ko alam kung pabor ba sa akin ang araw na ito pero para kasing sumasalamin ang mismong theme sa sitwasyon namin ngayon ni Caleb. In order for us to gain our freedom, he chose to give up all his wealth. O baka naman nangongonsensya ang panahon sa akin? Ipinagwalang-bahala ko na muna ang tungkol doon at sinimulan ko ang sketch.