Absolute Freedom Novels & Stories

Pumasok sa suot niyang suit ang kamay ng asawa at hinaplos ang hagdan-hagdang masels sa kanyang tiyan. "Just a paradox. What is freedom, anyway? Being free to do whatever you want, whenever however? Pinamumugaran ng masasama ang lugar na ito dahil hinayaan ng mga tao, hindi dahil natatakot sila. They just simply didn't care even at the expense of their own backyard. Wanting freedom means we need to throw in responsibility. However, that's idealism because everybody finds it difficult to be responsible for the good of many. Slavery is rampant and could come not just from the government but from the media, religion, and even within the family." "You've become a strange politician," komento nit

"I'm sure Dad is outside.Kaya alam nun na isang room lang ang binook ko. May dinukot ito sa bulsa ng amerikana. "Let's talk about this!" ang sabi nito nang isang coupon ban na nakatupi sa apat. "Ano 'to?" Kumunot ang noo ni Catherine. Wala siyang alam dun. "Pabor naman sa akin ang mga nakasulat diyan maliban lang sa bahaging dulo. "Freedom?" Do you really ask for your freedom? Sorry, I cannot give you that, Sofia. Hindi ka puwedeng lumabas kasama ng mga kaibigan mo, drink at the bar, and spend my money until morning para mag-party tulad ng dati mong gawain, not until you are my wife. I need a wife, Sofia, not a kid to monitor, " sabi ni Andrew.

‎I REFUSE ‎ ‎Avianna's POV (Part 1) ‎ ‎Kung may isang bagay na gusto kong maranasan sa buhay ko, iyon ay ang kalayaan. ‎ ‎Hindi pera. Hindi marangyang buhay. Hindi ang pagiging tagapagmana ng isa sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa. ‎ ‎Kalayaan. ‎ ‎Nakakatawa, hindi ba?

“Ikaw ang pinuno ng ating negosyo at ng ating tahanan bilang ina. Ako naman ang iyong katuwang, ama, at asawa. Wala nang labis na pagtatrabaho, wala nang pagkaubos ng lakas. Ang bawat oras ay may tamang gamit.” Tumango ako bilang pagsang-ayon, dahil alam kong iyon ang tunay na kahulugan ng ating kalayaan—ang mabuhay nang hindi pinipilit ng pangangailangan o ng takot, kundi pinamumunuan ng pagmamahal. DAMIEN HARRINGTON POV

To not be able to hold the child that made you want to live, to never be able to love the only person you’ve ever loved. This is the opposite of freedom.

Balot ng otoridad at kapangyarihan ang tono nito. Natahimik ang media. "Freedom of speech is important but no freedom is absolute. Crossed the line, and I assure you, every insult you throw in will hold you accountable," babala ng doctor. Wala nang nangahas pang magtanong mula sa panig ng media. Pati si Madam Daisy ay mistulang sisiw na nabuhusan ng malamig na tubig.

'Yun ang sabi ni Kai about dito. At ang isa pang paraan ay talunin ang lahat ng kalaban which is an insuperable way to happen. Wala pang nakakagawa 'non sa lahat ng nabi-blitkrieg dahil sinisigurado talaga nilang mauubos ang mga target dahil kapag nakaligtas ang target. FREEDOM. Freedom ang reward nito. Dati ang akala namin DQM ang nag-uutos nun kaya galit din ako sa kanila pero nang malaman ko ang mga ito kay Kai ay naliwanagan ako.

Sa halip, ang mundo ay balot ng isang nakatutulig na katahimikan. Wala nang mga helicopter na lumilipad. Wala nang mga sirena. Ang bawat digital na screen na makikita sa di-kalayuan—mga billboard sa highway, mga cellphones na hawak ng mga taong naglalakad sa kalsada—ay nagpapakita ng iisang imahe: Isang blangkong puting blueprint na may nakasulat na: "FREEDOM IS THE FIRST FOUNDATION."

“Rex, I want freedom. Hindi ko na makilala at mahanap ang sarili ko. Ang daming nangyayari. Ang dami kong naririnig na mali laban sa akin— sa atin. At pakiramdam ko ang sama-sama kong tao dahil kahit hindi kita kilala, sumusunod lang ako sa'yo… sa gusto mo, sa utos mo, sa lahat. Worst, may nasasaktan na tayong dalawa—” “You have no right to tell me that—” “Iyan! Isa ‘yan sa pino-point ko. I no longer have the freedom to talk. I lost my freedom in everything because you buy me—” “Stop this nonsense—” “Lahat naman sa'yo, nonsense!” Bumuga ako nang hangin. “Ikaw lang ang laging tama, laging nasa tama. Ikaw lang ang dapat pakinggan. Ikaw lang—”

malamig nitong sagot. “Dalawa lang muna ang patakaran ko sa ngayon. Magdadagdag pa ako kapag kailangan. Unang patakaran, gusto kong may kalayaan akong gawin ang anumang nais ko, nang walang reklamo o pakikialam mula sa’yo,” sabi ko. Napataas ang kilay ni Raim. “Kahit ano?” “Sa makatwirang paraan,” paliwanag niya. “I’m not asking for chaos. Just freedom.”