Absolute Freedom Novels & Stories

Parang may kung anong dumampi sa dibdib ko. Freedom. Ang salitang iyon ang dahilan kung bakit ako unang tumanggi sa arrangement. Ang salitang iyon ang paulit-ulit kong pinanghawakan kahit noong pakiramdam ko wala akong choice. At ngayon, nasa harapan ko ang lalaking dapat sana’y naging simbolo ng pagkawala ng kalayaan ko, pero siya pa ang nagsasabing huwag ko iyong isuko.

“Ikaw ang pinuno ng ating negosyo at ng ating tahanan bilang ina. Ako naman ang iyong katuwang, ama, at asawa. Wala nang labis na pagtatrabaho, wala nang pagkaubos ng lakas. Ang bawat oras ay may tamang gamit.” Tumango ako bilang pagsang-ayon, dahil alam kong iyon ang tunay na kahulugan ng ating kalayaan—ang mabuhay nang hindi pinipilit ng pangangailangan o ng takot, kundi pinamumunuan ng pagmamahal. DAMIEN HARRINGTON POV

'Yun ang sabi ni Kai about dito. At ang isa pang paraan ay talunin ang lahat ng kalaban which is an insuperable way to happen. Wala pang nakakagawa 'non sa lahat ng nabi-blitkrieg dahil sinisigurado talaga nilang mauubos ang mga target dahil kapag nakaligtas ang target. FREEDOM. Freedom ang reward nito. Dati ang akala namin DQM ang nag-uutos nun kaya galit din ako sa kanila pero nang malaman ko ang mga ito kay Kai ay naliwanagan ako.

"Sabi niyo... pagkatapos nito, malaya na kami." "Ang kalayaan ay isang konsepto para sa mga buhay, Sasha," malamig na sagot ng Foreman. "Ngunit ang katapatan ay nasusukat sa sakripisyo. Pindutin mo ang button. Iligtas mo ang kapatid mo sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanya ng mundong malinis mula sa mga Miller." "Huwag, Sasha!" sigaw ni Maya. "Michael, gawin mo na ang plano! Ang music box!"

“Rex, I want freedom. Hindi ko na makilala at mahanap ang sarili ko. Ang daming nangyayari. Ang dami kong naririnig na mali laban sa akin— sa atin. At pakiramdam ko ang sama-sama kong tao dahil kahit hindi kita kilala, sumusunod lang ako sa'yo… sa gusto mo, sa utos mo, sa lahat. Worst, may nasasaktan na tayong dalawa—” “You have no right to tell me that—” “Iyan! Isa ‘yan sa pino-point ko. I no longer have the freedom to talk. I lost my freedom in everything because you buy me—” “Stop this nonsense—” “Lahat naman sa'yo, nonsense!” Bumuga ako nang hangin. “Ikaw lang ang laging tama, laging nasa tama. Ikaw lang ang dapat pakinggan. Ikaw lang—”

malamig nitong sagot. “Dalawa lang muna ang patakaran ko sa ngayon. Magdadagdag pa ako kapag kailangan. Unang patakaran, gusto kong may kalayaan akong gawin ang anumang nais ko, nang walang reklamo o pakikialam mula sa’yo,” sabi ko. Napataas ang kilay ni Raim. “Kahit ano?” “Sa makatwirang paraan,” paliwanag niya. “I’m not asking for chaos. Just freedom.”

Hindi sa paraan ng kontrol. Sa paraang tunay. Sa paraang pantay. Sa paraang pipiliin namin araw-araw. At para sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang lahat ng ito… naramdaman ko ang kalayaan sa loob ng pag-ibig. Kalayaan na magmahal ng walang tanong, walang galit, walang laro. This is a real marriage.

Ang tuluyang makamit ang kalayaan, akala ko kapag hindi na ako pinagbabawalan o hinahayaan ako malaya ako. Pero simula ng makalaya ako sa pagmamahal ni Theo, kailanman ay hindi ko naramdamang malaya ako. Sapagkat alam kong sa iisang tao ko lang mararanasan ang totoong kalayaan, kay Theodore Cade Alejandro lang. At papakasalan na ako ng human freedom ko! “Thank you so much babe, I will give you all the best.”

Naglike ako sa post ni Cassandria na nasa Elyu siya kanina, may punishment na siya dahil absent siya pero masaya ako para sa kanya. She was a rebel, the black sheep of their family, yet somehow she loved her freedom in spite of the hate she received. Nagagawa niya ang mga gusto niya. Magtravel ng siya lang, bar, hinahayaan magboyfriend, umuwi ng gabi, magsuot ng mga damit na gusto niya at higit sa lahat walang komokontrol sa buhay niya. Siya lang. Oh, how I love freedom. Ano kayang pakiramdam na kahit isang araw lang ay wala akong limit? Walang komokontrol sa akin.

mahina kong saad. “No.” Umiling siya. “I’m saying you’re cornered.” Napapikit ako nang mariin kasi tama siya. “You think this is freedom?” dagdag niya. “Struggling alone? Raising a child while destroying yourself slowly?” Hindi ako nakapagsalita. “Freedom without stability is just another form of suffering, Isabella.” Seryoso niya iyong sinabi habang diretso ang tingin sa mga mata ko.