Actor Novels & Stories

“จะปิดทำไมอลิน เอามือออกเดี๋ยวนี้ฉันบอกให้เอาออกไง” ไม่ใช่แค่สั่งให้อลินชาเอาออกแค่นั้นแต่เขาเดินมาดึงมือหญิงสาวออกเลย “ว้าย! ชีเปลือยคนเขาไม่อยากเห็นยังอยากโชว์อีก เดี๋ยวตาบอดกันพอดี” “เธอยังไม่ชินกับลูกฉันอีกเหรออลิน ฉันว่าเรามาเริ่มกันเลยนะอลิน ตอนนี้ลูกชายฉันมันตื่นแล้ว และถอดชุดนอนเด็กออกได้แล้ว ฉันไม่อยากให้เสียเวลามากไปกว่านี้แล้ว รู้ไหมว่ามันทรมาน” เขาไม่รอให้อลินชาถอดเองตามเขาสั่งให้เสียเวลาไปมากกว่านี้เขาเลยจัดการถอดมันออกให้หญิงสาวเสียเลย “กรี๊ด! พ่อเลี้ยง ฉันอายนะ” อลินชาตกใจที่อยู่ ๆ มือหนาของเขาก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกอย่างรวดเร็ว “ถ้าไม่ถอดเราจะรักกันได้อย่างไรอลิน เหลือแค่ชุดชั้นในแล้วเธอจะถอดเองหรือให้ฉันถอดให้” พอเอ่ยเสร็จก็ทำท่าจะถอดชุดชั้นในเธออย่างที่ว่าแต่เธอห้ามไว้ทัน “ไม่ต้องถอดเองได้ แต่ขอปิดไฟก่อนนะ ฉันอายอ่ะ...”

ความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ คนที่เขาจะรักอยู่เฉยๆเขาก็รัก แต่คนที่เขาหมดรักแลกมาด้วยลมหายใจก็ไร้ค่า ความรักที่เขาไม่ต้องการก็คงทำได้แค่ทำใจ เมื่อคนหนึ่งทำใจได้แต่อีกคนกลับไม่ให้ไป โปรดติดตาม

รักลับคุณคนโปรด HAEMAN × PRODPRAN เพิ่งอกหักเพราะไปแอบรักคนมีเมีย เธอเลยหอบน้องชายของคนที่แอบชอบขึ้นไปปลอบกันโต้รุ่งถึงบนเตียง แต่ตื่นมาแทนที่จะแยกย้าย เขากลับตามติดเธอและชวนไปซ้ำอีกหลายที คิดว่ากลัวเหรอ!? เพราะคิดว่าหน้าตาของเขาคล้ายพี่ชาย จึงปล่อยใจชวนอีกฝ่ายขึ้นเตียงเพื่อปลอบเธอซ้ำๆ กะเอาไว้ว่าถุงยางหมดกล่องก็แยกย้าย แต่ที่ไหนได้ เจ้าหมาเด็กนี่กลับตามติดเธอเป็นเจ้ากรรมนายเวรจนคนอื่นๆ สงสัย โปรดปรานจึงตั้งใจว่าจะต้องสลัดเขาให้หลุดให้ได้ ก่อนที่คนในบริษัทจะรู้เรื่องของเรา "เลิกยุ่งกับฉันสักที ที่ฉันนอนกับนานเพราะฉันคิดว่านายคือคิม" "แต่เธอครางชื่อฉัน ไม่ใช่พี่คิม!!" "มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ แค่เอาแก้เงี่ยนอย่ามาจุกจิกได้ไหมเหม?" "แก้เงี่ยน? เธอคงเงี่ยนบ่อยสินะ ถึงลากฉันไปซ้ำทุกคืน..." "..." "แล้วรู้ตัวหรือเปล่าว่าเมื่อคืนฉันไม่ได้ป้องกัน" "..!!"

“เดี๋ยวนะ นี่นายมาแก้ผ้าอยู่ห้องฉันได้ยังไงเนี่ย ” “ห้องของคุณอะไร นี่มันห้องผม บ้าเปล่าเนี่ย คุณเข้ามาได้ยังไงออกไปเลยนะ อย่าให้ผมต้องเรียกรปภมาเอาตัวคุณออกไป ผู้หญิงอะไรยืนมองผู้ชายแก้ผ้าได้หน้าตาเฉย” “โอ้ มาย ก๊อต นายมาแก้ผ้าให้ฉันดูเองป่ะ ฉันเข้าห้องมาก็เจอนายมาล่อนจ้อนยืนตรงนี้แล้วเนี่ย ของดีๆแบบนี้ไม่ให้มองได้ไงล่ะจ้ะ แล้วฉันต่างหากที่ต้องเรียกรปภมาไล่นายออกไป เพราะนี่ห้องของฉัน นายน่ะเข้าห้องมาผิดแล้วย่ะ นู้นประตูจ้ะ เชิญ เก็ท เฮาท์ เอาหุ่นขาวๆ ของนายออกไปได้ละ” “ไม่ออก นี่มันห้องของผม ผมจะเข้าผิดได้ยังไงในเมื่อเขาให้ใส่รหัสไว้กันคนนอกเข้า” “หน้าตาก็ดี ไม่น่าหน้าด้านเลยนะ ได้ ไม่ไปใช่ไหมไอ้โรคจิต งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน แซ่ แซ่” “เฮ้ ไม่เล่นนะคุณ เรามาคุยกันดีๆก่อน ผมว่ามันต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ เห้ยคุณ อย่าเข้ามานะคุณ พรึบ เห้ย ” “ไม่ต้องมาเนียนเลย ปล่อยนะ อื้อ ปล่อยสิ  อ้าย กรี๊ด ไอ้ลามก”

“ว่าแต่เธอชื่ออะไรนะ” "ฮานะค่ะ" "ชื่อเหมือนนางเอกหนังเอวี" ฮานะอ้าปากเหวอเมื่อได้ยินคำพูดของเขา "ทำไม? ฉันพูดผิดตรงไหน" "ถ้าฉันเปรียบเทียบชื่อคุณบ้าง คุณจะรู้สึกยังไง คุณกำลังบูลลี่ชื่อฉันอยู่ รู้หรือเปล่าคะ" "ฉันชื่อธันเดอร์ ไหนลองเปรียบเทียบมาสิว่าชื่อฉันเหมือนอะไร" "ชื่อเหมือนหมาที่คนแถวบ้านฉันเลี้ยงเลยค่ะ" "นี่เธอ!!!"

เมื่อเรื่องราวในวัยเด็ก ทำให้เธอและเขาต้องกลายมาเป็นคนไม่รู้จักกัน เธอจึงใช้วิธี ‘ลวงเขา’ ให้มาอยู่ใกล้ชิดและคอยดูแลกันอีกครั้ง เพราะเขาคือ…คนที่เธอรัก “ได้กันแล้ว…พี่ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยเหรอ?”

วันรับน้องเป็นวันที่ผมได้พบกับพวกเขา...รุ่นพี่ที่ออกโหมดโหดแต่หน้าโคตรหล่อ และที่สำคัญผมตกหลุมรักพวกเขาพร้อมกันสามคน! "ขี้อ่อยนะเรา ถ้าพี่เอาหนูไม่รอดนะ" "ผมไม่ง่ายนะ แต่ห้องว๊างว่าง!" "อย่าอ่อยให้มากผัวมึงนั่งอยู่นี่!" "ไม่ได้อ่อย แค่บริหารเสน่ห์เฉยๆ" "ทำไมเธอขี้อ่อยจัง ถ้าพี่ทนไม่ไหวเธอโดนจับเอาแน่!" "พร้อมนะครับแค่ผัวขอ!" *เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีคำหยาบคาย เนื้อหาที่ไม่เหมาะ กิจกรรมรักของผู้ใหญ่ ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ* •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด •ไรท์ด้นสดทุกเรื่องนะคะ อาจจะอัพช้าบ้างเพราะมีหน้าที่หลายอย่างค่ะ •ขอแค่กดถูกใจ คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันบ้างจะได้มีแรงในการอัพทุกวันและเรื่องต่อๆไปนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้น 26/04/2566 เวลา 23:07น.

"ถ้าคิดจะมีเมียน้อย ฉันไม่ปล่อยพี่ไว้แน่!" ของขวัญ เพ็ญนภา ทรัพย์หิรัญ อายุ 24 ปี หลานสาวแม่ค้าขายปลาในตลาดสดนิสัยที่ห้าวหาญ ไปไหนไปกัน กล้าได้กล้าเสียและไม่ยอมคนทำให้ วันหนึ่งขณะกำลังกลับบ้านและได้พบกับเหตุการณ์ตรงหน้าหญิงวัยกลางคนที่กำลังถูกโจรกระชากกระเป๋าเธอจึงเข้าไปช่วยทันทีมีเพียงหมัดและเท้าที่สู้กับมีดพกเล่มสั้นและเอาชนะมาได้ 'มินตรา' ถูกชะตากับเธอและต้องการให้เธอมาเป็นสะใภ้เพื่อกำราบลูกชายหัวดื้ออย่างรันเวย์จึงมีข้อเสนอให้กับเธอ "หึงอะไรขนาดนั้น รู้ว่าหล่อมากๆ แต่ควรให้ผัวได้ปลดปล่อยบ้าง เพราะตั้งแต่มีเมียยังไม่เคยได้เอาเลยสักครั้ง!" รันเวย์ ปรเมศวร์ กิติไพศาล อายุ 29 ปี คู่แฝดคนโตของบ้านลูกชายของ 'ป๊ารามคนคลั่งรักเมีย' ซึ่งนิสัยของเขาต่างจากพี่ชายลิบลับทั้งกะล่อน เจ้าชู้ เที่ยวเก่ง ดื่มหนัก แต่เรื่องทำงานไม่เคยทิ้งยังถือว่ามีข้อดีอยู่บ้าง แม่เขาจึงต้องการหาคนมากำราบลูกชายตัวแสบคนนี้ให้อยู่หมัด เอาล่ะค่ะเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของรันเวย์ฝาแฝดโรมัน ลูกชายป๊าราม นางเอกในเรื่องไม่อ่อนแอกับความสนุก ฮาอาจจะมีน้ำตาแต่ไม่หนักแน่นอนจ้า

"ไอ้ฟาบริซ ไอ้ปากหมา ผู้ชายปากกรรไกรแบบนี้ใครเขาจะเอามาทำพืชทำพันธุ์ห๊ะ" "แล้วเธอล่ะ ปากแจ๋วขนาดนี้ใครเขาจะเอาทำเมีย ใครได้ไปซวยตายห่า อยู่ขึ้นคานไปเถอะจะได้ไม่เป็นภาระให้ผัวกับพ่อผัวแม่ผัวในอนาคต"

เธอทำทุกอย่างเพราะความรัก เขาทำลงไปเพราะความเมา จึงคิดมาตลอดว่านั้นคือเรื่องผิดพลาด" ทุกอย่างเป็นแค่ความผิดพลาดค่ะ เลิกวุ่นวายกับชีวิตหนูได้แล้ว"