Novel & Cerita After All This Time

sagot ko naman. Nagkatinginan kaming dalawa. Ang pag-unawa sa mga mata ni Adrian ay sapat na para malaman kong nakuha niya ang punto ko. Ang 'Maybe This Time' ay hindi lang tungkol sa pag-ibig... kundi tungkol sa pagbabago ng aming mga karakter para sa susunod na henerasyon.

Hayyst! |After a couple of minutes| (Song: This Time) Oh I'm sorry, girl For causing you much pain Didn't mean to make you cry Make your efforts all in vain And I apologize For all the things I've done You were loving me so much But all I did was let you down Naalimpungatan ako, nang may marinig akung kumakanta. I took my phone and check the time, 5:48pm. Ganun ako katagal natulog?.

I've been running into you in my head In-between, what could've been, yeah-yeah-yeah Everybody seems to leave bittersweet memories Time does seem to fly Then it's hard to find, yeah Used to dine and dash, run and laugh Skinny-dip off a ship, oh-whoa-whoa Not a worry for a million miles Driving off, be right back, oh-whoa-whoa 'Cause baby, after all of this time We'll meet again, with time to spend 'Cause even after all of this time, would you be mine? 'Cause I'd drop it all just to get you Bring me back to life Bring me back to life, yeah

masamang damo ako kaya better luck next time. *****

I gritted my teeth when I saw few minutes left and the news will be all over social medias. Kating-kati na 'kong umalis at tapusin na ang diskusyon. Time is running and I need to go to Amorah now. She needs to hear what I'm going to say bago maunahan ng pekeng balita kaya kailangan ko na itong madaliin sa kahit ano'ng paraan!

RIZ JUSTIN promised me fidelity and that’s what I’m going to hold on to. Hindi ang isang katulad ni Veronica na salawahan ang sisira sa sinisimulan naming maayos na pagsasama. Kahit anong init ng hangin ngayon dito sa resort ay hindi iyon sapat para patulan ko ang patutsada ni Veronica. “Wives don’t just disappear when they speak to their husband’s demented exes, Veronica. So you just keep wishing wherever you are. Have a great day.” Disappear forever . . . neknek niya!

Namiss niya yata ang may kakwentuhan. "Ofcourse Sir, ikaw po?" Tugon ni Lanie. "Kung pupunta itong si Sands pupunta din ako" lambing na sabi ni Anton. "Awww that's so cute" pabiro naman ni Lanie. Nagkwentuhan muna kaming tatlo ng mahigit trenta minutos siguro bago bumalik si Anton sa area niya. Maya maya pa ay may nagpop up na message sa teams. Isang sad emoticon na galing kay Diego. Aba at nakita din pala ni Lanie ang message niya sa pagkaechusera nito.

Sa pagkakataong ito, wala na siyang naramdamang discomfort. Sa River of Time, naramdaman niya ang kaukulang panahon. Sa ngayon, si Thea lang ang iniisip niya. Ayaw niyang makita ang ibang mga panahon. Gusto lang niyang bumalik sa kinabukasan at hanapin si Thea. Hindi nagtagal, dumating ang Apocalypse Age. Lahat ng nasa Apocalypse Age ay nasa loob ng kanyang pandama. Matapos maramdaman ang time frame, umalis siya sa River of Time at bumalik sa Twelfth Universe.

Tapos, mabilis niyang iniba ang usapan, kukuha daw siya ng makakain ko. Makalipas ang kalahating oras, bumalik siya na may dalang takeout. Isang sulyap at nakita kong ito ay mamantika na barbecue, mga pagkaing puno ng jalapenos, at maging ang pagkaing allergic ako. Noon pa man ay alam kong hindi siya kailanman nag-abala na alalahanin ang aking mga kagustuhan, ngunit ang realisasyon ay masakit pa rin. Tinabi ko yung pagkain. "Hindi ako nagugutom."

(6:56 pm) Lewis: Oo para hindi sayang sa gas. (6:57 pm) Justin: Kayong bahala. How 'bout u, baby girl? (6:57 pm) Me: Pupunta na lang din ako dyan. (6:57 pm) Justin: Okay. Just let me know kapag malapit na kayo. Abangan namin kayo sa labas. (6:58 pm) Me: Sige. See you