After All This Time 소설 & 이야기

(6:56 pm) Lewis: Oo para hindi sayang sa gas. (6:57 pm) Justin: Kayong bahala. How 'bout u, baby girl? (6:57 pm) Me: Pupunta na lang din ako dyan. (6:57 pm) Justin: Okay. Just let me know kapag malapit na kayo. Abangan namin kayo sa labas. (6:58 pm) Me: Sige. See you

This time, I’m not gonna let you slip away This time, I’m gonna let another day go by Without holding you so tight Without treating you so right This time, I’m not gonna let go of your love This time, I promise you that we’ll rise above it all And I will never let you fall I’m gonna give you my all, this time - This Time, Freestyle *** “TAHAN NA, nandito na ako.” Halos kilabutan si April ng marinig ang pamilyar na boses na iyon.

TIME IS CHANGED KABANATA 19: RANTS Matapos kong dampian ng h***k ang kanyang labi ay napatayo ako at tinalikuran ito. “You should go now. I don’t want you to see me leaving.” Ani ko rito. Hindi ko ito nilingon pero naramdaman ko na tumayo na ito.

“Good morning po, Ma’am.” Bahagya siyang yumuko. “Kakaunti pa lang po ang panahon ko sa kumpanya.” Matagal siyang pinagmasdan ni Doña Elena. At sa isang sandali… nawala ang kulay sa mukha ni Venice. Alam ba niya? Ngunit pagkatapos… bahagyang kumunot lamang ang noo ng matanda. “Bago ka?” “Opo, Ma’am.”

sabi niya saka nagtungo sa taas mukhang matutulog na. “Joke time ka, bukas susunduin din ako ni Marucs!” sigaw ko sa kaniya pero tumawa lang siya. Kinabukasan hinintay ko si Marcus pero hindi dumating, aba loko yun ah. Nakita kong bumaba si Red mula sa taas, nakangisi pa sa akin. Naka-t-shirt siya at pajama. “Let’s have breakfast miss,” sabi niya sumunod naman ako.

tugon siya saka muling humigop ng kape. "Nga pala itay. Linggo ngayon hindi po ako makakasama sa pag-simba pero may dadaan po ako do'n ngayon. Mahaba pa naman po ang oras ko. Hindi ko na po kayo masasabayan kasi tulog pa po sila kuya at Sapphire." naalala ko na tuwing linggo sama-sama nga pala kaming mag'simba nila itay. Pero ngayon absent muna ako kasama sila. Magsosolo muna ako kasi hindi ko na sila mahihintay. Ayaw ko namang gisingin sila kuya. Nakita ko kanina ang sarap pa ng tulog ni Saph, tulo laway.

niya ay nauwi sa “next time na lang.” At ang “next time” na iyon ay umabot ng limang taon. Pero ngayon, nagawa na niya ang lahat ng iyon. Nanood siya ng sine. Kumain ng gusto niya. Nakaranas ng kabutihan mula sa mga estranghero. At sa wakas, nabigyan niya ng sariling ending ang limang taon niya. Alas-dose na ng gabi, ngunit hindi pa rin umuuwi si Vincent.

sabi sa kanya ni Ruth at muling nahiga sa kama para makapagpahinga pa kahit kaunti. "Ayos, mukhang friendship na kayo," usal ni Tina, nawiwirdohan na pinagmasdan si Ruth. 6:30 ng umaga nang matapos si Ruth sa paglalaba ng mga kobre kama, kurtina at mga basahan. Isa-isa niyang isinampay ang mga iyon, maliwanag narin at tamang-tama ang laba niya dahil wala daw darating na ulan ngayon sabi sa balita sa radyo.

sasagot pa sana ako kaso Muli kong naramdaman ang mga labi nya and this time I responded. And after 5 years I won't regret this kiss. Thunder is so damn perfect. Damn perfect.