Alam Mo Naman Novels & Stories

Hindi siya papayag na maapi nang ganoon-ganoon na lang. “Oo, masarap siya, yummy , malinamnam at uulit-ulit mo sa sarap. Katas pa lamang, ulam na. Kapag natiknam mo, makakalimutan mo ang pangalan mo; ganoon siya kasarap na halos mababaliw nang sagad. At uulit-ulit ko pa . Ano, may angal ka ha?Inggit ka ba?” pasigaw na sabi ni Amara. ”Sinong masarap, ano yung malinamnam, Amara? What the hell are you two talking about?” Biglang sumulpot si Anton Almonte sa likod ni Peachy.

Almario. "Bahay na ako. Bakit ka tumawag?" "Mukhang palalabasin din ako. Pwede bang makitambay sa mansion mo?" "Oo naman, bro. Pero nandito ako ngayon sa Angono. Kailan ang labas mo ng kampo?"

Bukas na kasi gaganapin ang naturang event. “Mama, baka po Tasmanian Devil po ang gustong isuot ni Kuya Alamo.” Pagbibigay ng opiniyon ni Alabama. Nakausli ang pinkish nitong labi habang nagtaas-baba naman ang kilay, nanunudyo.

The nerve of this guy! It took a few minutes yet before I realized that the day was somewhat peaceful for me. Wala si Amancio, kaya alam kong kahit papaano ay malaya kong mgagawa ang mga gusto ko sa araw na ito na walang gumagambala sa akin. It was an afternoon when I decided to take a swim on Amancio’s large pool. It was an effective activity for me to temporarily cleanse all the things that exhaust me mentally.

Kabanata 8 MAGHAPON na wala sa mood si Alea mula nang makauwi siya ng Cagayan. Kahit panay ang chat sa kanya ni Kali ay hindi talaga niya ito pinansin. She's so mad that all she did the whole day was eat ice cream, hoping it would ease away her anger. Ngunit makakaubos na siya ng isang tub ay mainit pa rin ang ulo niya kay Kali.

“Nolan, love, lalabas muna kami ni Mama.” Lumingon ako sa kaniya. “Bakit, saan kayo pupunta?” “Bibili lang kami ng seafood. Gusto din daw ni Mama ng alimango, at gusto ko rin ng hipon.” “Eh, si Alon, nasaan?” tanong ko kasi hindi ko pa nakikita simula kanina. “Nandoon sa room, kakapatulog ko palang. Mamaya pa gising nun,” sagot niya.

Ngunit hindi palaging payapa ang bawat araw. Isang hapon, habang namimili sila sa palengke, napansin ni Aurelia na parang may mga matang nakatingin sa kanya. Isang lalaking nasa malayo, nakasuot ng sumbrero, tila hindi inaalis ang tingin. “Mama, can we buy mangoes?” tanong ni Anchali, sabay hatak sa kamay niya. Ngumiti si Aurelia, pilit na pinapakalma ang sarili. “Yes, baby. Let’s buy mangoes.”

Iniwan namin si Amos na tulala at hindi umiimik. Nang makarating kami sa may sasakyan ay agad ko namang pinakalma si Yatco. Bakit ba kasi ngayon pa sila nagkatagpo kung kailan mainit na mainit ang dugo niya kay Amos? Mabuti na lang at walang ibang tao sa pinag-abutan namin kundi baka maging laman na naman kami ng social media.

Nagmadali na lamang siyang tumungo sa balkonahe ng Mga Han. Halos isang oras na nakikipagsayawan ang Amo niya sa mga mahaharot na iyon. Ni hindi man lang siya nilingon nito o hindi kaya ay balikan saglit at kamustahin. Umiling na lamang siya at pinagmasdan ang sigarilyong hindi na umuusok pa.

Neri's Pov TUWANG-TUWA ako habang nakahiga kami ni Mama sa malambot na kama na dating hinihigaan ng ama ni Angela na si Don Manolo Dela Serna. Pakiramdam namin ay nanalo kami sa lotto at naging instant milyonarya kami.