Alamat Ng Pilipino Novels & Stories

"Can you point exactly where?" "Sa Pampanga. Iyon na lang ang natitirang lupain namin dito sa Pilipinas bukod sa condo na tinitirhan ko ngayon." I've been there many times. Palagi kaming bumibisita roon noong nandito pa si papa.

Dagdag pa nito. Sa pangalawang pagkakataon ay muli akong napatawa. Bakit ganon? Ang gaan-gaan yata ng loob ko sa kanya. Para sa isang tao na ngayon ko lamang nakilala. Ang bilis lang din niya akong patawanin at pangitiin. Weird. Kunot noo na napatitig ako sa mukha niya. "What? It's a Latin name of the river Severn in the United Kingdom." Paliwanag nito dahil baka iniisip niyang hindi ako naniniwala.

Miss na daw nila ang kwarto nila. "You know what tita ninang... Daddy's house in Philippines is very big! l" pagbibidang kwento ni Heaven. "It's not just my house baby, its our house." pagtatama ni Angelo sa anak. "So ayaw mo na pala dito sa Paris kasi maliit lang ang bahay natin dito?" kunyaring nalungkot si Abby "No Titang Ninang! I also love our house here in Paris!" sambit ni Heaven sabay yakap sa tiya.

Sinagot ko naman iyong tawag. "O? Bakit?" "Wow, galit agad?" Hindi ko naman namalayan na tumaas ang boses ko. Nakakainis kasi kapag tatawag 'tong lalaking 'to. Pano ba naman kapag tumatawag, lagi na lang humihingi ng update o 'di kaya'y nag-aayang gumala. "Wala ako sa Maynila. Nasa Laguna ako. Kung aayain mo akong lumabas, ikaw ang lumabas ng Maynila."

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Cleo naman kapag casual lang. He shrugged his shoulder. "I really don't know. Hanggang doon lang naman kasi ang nakita ko." I rolled my eyes as to his answer. Tingnan mo itong taong ito, maraming nalalaman pero ayaw naman ipaalam. I'm sure he has something for MAV ayaw niya lang talagang sabihin sa'kin. "The main branch is in Manila, right? Ba't dito kayo tumira ni Miguel sa Visayas?" Tanong niyang naka-usli.

Natahimik ako! Si papa na mismo ang nagpaliwanag kay papa sa library kong saan ang office ni lolo. Halos matawag na mansyon ang bahay na ito. Mas malaki ang bahay na ito kaysa sa bahay namin sa pilipinas. Isa Dalawa Tatlo Apat, lima, anim, pito, wala, siyam. 9 months na! Napakaraming nangyare!

Leonariz 6:00 PM, Manila, Philippines. The heat outside, the noise from the people, the chaotic flow of passengers—it all hit me the moment we stepped out of the airport. Nakabalik na nga kami ng Pilipinas. That realization made me shake my head, a smirk tugging at the corners of my lips. Kailan ko pa napansin nang ganito ang mga tao dito sa NAIA? When did I become so observant whenever I arrived back home, like I was some excited child coming back after a long trip?

Actually kung nasa pilipinas ako, kahit 6:30 pwede ako mag prepare Kasi Naman Walang paki Ang mga people duon kahit late sila yong iba nga Ang katwiran ay; "It's better to be late than never" Well, di ko masasabing tradisyon yon Ng Philippines, Ewan ko ba kung bakit ganun Basta Ang alam ko iba Ang mindset naming mga pilipino Kasi we always enjoy the life everyday and so Hindi uso Ang pressure. Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness.

Lauren Naka uwe na nga pala kami ni Camela dito sa Manila. Kulang isang linggo din na nanatili kami doon. Mabuti na nga lang at Foundation week ng nandoon kami sa hacienda kaya hindi naman halata na nawala kami nito.