Alamat Story Tagalog Novels & Stories

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

How dare a mere plain looking maid ogle at him like that? His frowned deepened at her impertinence. Lalo na sa accent nito at sa lengguwaheng ginamit. She looks like she was raised in Manila at halata namang Pilipina ang babae. Na lalong nakapagtataka dahil ang mga maid dito ay mga bampirang lumaki sa Astral at Everis at bihira lang silang gumamit ng tagalog. They are using Slavic language na may halong english. Ginagamit lang nila ang tagalog kapag nakikipag-usap sila sa mga pilipino or humans sa Pilipinas na clueless sa existance ng mga supernatural beings.

CHAPTER 52 Dapit hapon! “Ate Lalaine, gusto mong mamasyal tayo sa kabilang bayan? Hindi ka man lang ba naiinip? Dito ka na lang palagi lang sa bahay eh, lumabas ka naman. Mamasyal tayo sa kabilang bayan. Magandang maglibot d'on once ganitong hapon o pa-gabi. Maraming mga makukulay na ilaw sa park. Tapos may Bazaar din nagbubukas pagdating ng gabi. Saka pala maraming street foods. Kain tayo. Magpaka 'busog tayo."

Lalo na si Niccolò na palaging nahihirapan huminga. “I’m so happy. Lately nag-aaral na ng Tagalog si Athalia.” Dagdag niya. Saglit siyang lumayo at tiningnan ang mukha ni Alhaj. Medyo natigilan siya, ang kaniyang ngiti ay nabitin. Habang lumalaki si Athalia at Niccolò, mas nagiging klarado ang features ng kambal. Si Athalia, may hawig sa kaniya. Kahit si Niccolò, meron din naman. Pero kay Alhaj… wala.

tanong ng binata nang mapagtanto na naroroon na sila sa lugar na balak nilang puntahan. Tumakbo si Allyson patungo sa direksyon na pinagmumulan ng liwanag. "What do you call this again? Ano nga ulit Tagalog ng fireflies?" anito at sinubukan pang habulin ang namataan niyang insekto na malapit sa gawing kaliwa niya. "Alitaptap," bigkas ng binata at napabuntong-hininga pa. "Alam mo ikaw, ang hina mo sa Tagalog. Are you even from this place?"

Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakababad doon habang nakapikit dahil naiisip ko na para bang hindi ko kayang humarap muli kay Roswell. Nang matapos akong maligo at magbihis ay naabutan kong gising na si Agatha kaya agad akong lumapit sa kaniya para yakapin siya. Last day na namin ngayon dito sa Japan at back to reality na ulit kami kapag nakabalik kami sa Pilipinas. "Mommy, I'm starving," sabi niya sa akin pagkatapos ay humawak sa tiyan.

Sa bahay pagdating ko ay agad akong humiga sa aking kama dulot sa pagod ng aming pamamasyal kanina. "Hay nakakapagod pero masaya naman, marami pa pala akong kailangang iligpit na gamit dahil bukas na pala ang Alis ko pauwing Laguna. Makikita ko na rin at makasama sina Mommy at Daddy," habang kausap ang aking sarili. Habang nasa kalagitnaan ako nang pagliligpit ng aking mga gamit ay may biglang kumatok sa aking pintuan na siyang ikinagulat at ipinagtaka ko ng husto.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

ALENA POV Tahimik akong nakamasid sa dalawang batang naglalaro sa buhanginan. Matamis akong napangiti habang pinagmamasdan ang dalawa na masayang binubuo ang isang kastilyong buhangin. Nandito kami ngayun sa isang tagong Isla sa Visayas. Pinili namin magbakasyon dito para makaiwas sa ingay at polusyon ng Manila. Isa pa gusto namin magkaroon ng quality time para sa isat isa.