Novel & Cerita Alamat Story Tagalog

Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano. Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog. “I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.

Aba ang ganda naman, naka score ka na naman insan ah hahahha) Kinagat ko ang labi at napasulyap kay Lucian, mukhang naintindihan nito ang sinasabi ng babae dahil may ngiting bumalatay sa labi nito, tatlo lang kami ng kambal ang hindi naka intindi sa sinabi nito Nagulat ako ng lumapit si Ally saakin na naka karga sa daddy niya at bumulong "They said you're beautiful ma, It's an Ilocano word" ani nito at nagtataka akong napatingin sa kaniya

paliwanag ko saka niya muling itinuon ang atensyon sa folder. "Di ko tinanong kung saan nanggaling pangalan mo miss, di ko lang talaga inaakala na may ganito pa pala kabahong pangalan nowadays. Sabagay, galing ka nga pala sa probinsya" seryosong sabi niya habang nakatingin sa folder. "So, miss Loukrisha Makabajo, anong sinabi ng lola ko sayo?" "Binilin niya lang ho yung mga ayaw mo at pinabasa niya ho yung folder mo sa akin" paliwanag ko. Folder na walang kwenta.

Tanong ko sa kanya dahil tila natahimik ang lahat dito. Nagulat lang kasi talaga ako na bigla niyang nabanggit iyon ng wala namang dahilan. “Uh…” Isang awkward na tawa ang pinakawalan niya bago siya nakabawi at bumalik sa akin. “Well, common na ang salitang iyon dito sa Denmark. Yan ang sinasabi naming mga matatanda sa mga dalagang hindi napipigilan ang mga pagnanais. Like we would say, parehas talaga kayo ng nanay mo. Nasanay lang ako, nakalimutan kong hindi ka nga pala lumaki dito. Pasensya na.” umangat ang magkabilang sulok ng labi niya na lumikha ng isang ngiti ngunit hindi man lang nagbago ang hugis ng mga mata niya.

Bandang tanghali iyon at mainit kaya sa halip na tumambay sa labas ay nasa loob siya ng bahay, sa tabi ng pinto. Sa probinsiya, madalas na bukas ang pinto kaya nang marinig na may sumigaw, “Ayo!” —katumbas ng ‘Tao po!’ sa tagalog ay sumilip siya at nakita ang isa sa mga kapitbahay. “Ano po ‘yun, Ate?” “Ay! Nandiyan ka pala, may dayong naghahanap,” nakangiti nitong sabi. “Wala po si Lolo’t Lola,” aniya sa pag-aakalang ang dalawa ang hinahanap.

Kapwa naming tinitignan kung ano bang magiging reaksyon nila Atalia at Nolan. “Uy, ang sarap nito ah!” sabi ni Nolan sa sinigang na hipon ni River. “Grabe, ang sarap pala nitong paksiw na baboy. Tamang-tama lang ang tamis, anghang at asim, malambot pa ang karne ng baboy,” sabi ni Atalia. Napansin ko, pinipilit nilang magsalita ng tagalog at hindi madalas mag-english dahil nandito sila sa probinsya.

(Music) Come and lay here beside me I'll tell you how I feel Nang makapasok na kami ng simbahan, ay mas lalo bumilis ang tibok ng puso ko. (Music) There's a secret inside me I'm ready to reveal To have you close, embrace your heart With my love Over and over These are things that I promise My promise to you Halos lahat ng mga mata ng mga tao roon ay nasa amin. Ang mga masasayang mukha ng mga kaibigan at pamilya namin. (Music) For all of my life You are the one, I will love you faithfully forever Unti unti ay nasisilayan ko na ang aking mapapangasawa.

umiiyak niyang pagsusumamo sa ama, pagkatapos ay humakbang siyang papalapit dito at lumuhod sa paanan nito. Ngunit hindi nagbago ang ekspresyon ng Itay Andres niya. Blanko lang ang ekspresyon nito na para bang walang nakikita. "Hindi ka na dapat pang nagbalik dito. Maayos na ang buhay mo, hindi ba? Ang balita ko nga ay nobyo mo na ang binatang haciendero sa bayan ng Sto. Cristo," anang ama-amahan na ikinagulat ni Malaya. Pakiramdam niya ay tinakasan ng kulay ang kanyang mukha dahil sa narinig. "I-Itay?..." nauutal niyang wika. Hindi niya alam kung paano nalaman ng kanyang ama ang tungkol doon.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.