Novel & Cerita Amnesia Song Lyrics

malungkot na sabi ni Vince kay Lawrence. Nagulat si Lawrence, alam niya ang anterograde amnesia. Lihim siyang nakaramdam ng sobrang lungkot. Paano na lang kung hindi sila maalala ng kanyang ama? Kawawa naman sila ng kanyang ina. His little jaw clenched na siya namang hindi nakaligtas sa paningin ni Vince. "Is there a possibilities that he will forget us?" ani Lawrence kay Vince.

"Palabiro kang talaga Yanna. Huwag mo iyan ipaparinig sa Tiyo mo at baka mapauwi ka agad sa Maynila." "Manang, yung sinabi mo kanina wag mong sasabihin kay Tiyo ha! nagbibiro lang ako." Natawa ng pagak ang ginang. "Bigla kang kinabahan noh?! Wala akong sasabihin kay ka Tunying basta yung paalala ko gawin mo." "Yes, Ma'am." nakangiting sagot ng dalaga at binalikan na ang lalaking may Amnesia na pinangalanan muna nilang Anton.

Listening to me And all the mad sense that I make You are one of the few things Worth remembering And since it's all true How could anyone mean more to me Than you Sorry if sometimes I look past you There's no one beyond your eyes Inside my head wheels are turning Hey, sometimes I'm not so wise You are my heart and my soul My inspiration Just like the old love song goes You are one of the few things Worth remembering And since it's all true How could anyone mean more to me

“May pakiramdam ako… may anak ako…” “Pakiramdam na naman!” inis niyang sabi. “Sige, anong susunod? Multo? Aliens?” “Hindi ako baliw…” mahina kong sabi. “Hindi ka baliw,” sagot niya agad, “pagod ka lang. Nakaidlip ka, tapos nagka-what? Amnesia-amnesia ka na naman diyan!” Napaatras ako. “Hindi…” bulong ko. “May naaalala ako…”

"Oo, nasa garden tayo, doon nila tayo dinukot." "T-Totoo 'yung sinabi ni kuya siguro...naniniwala na ako, naisip ko bigla ang pag-amin niya na sakit ko. Na nagkakaroon ako ng amnesia kapag may nangyayaring masama." Napakunot ang noo ko at nagtataka sa sinabi niya. "H-Huh? Panong may amnesia, Clave?"

Pero memories—o mas tamang sabihin, fragments—pumapasok sa isip ko. Blurred faces. Laughter na hindi ko matandaan kung kanino galing. May boses na parang nagsasabi ng pangalan ko—pero hindi ko makita kung sino. And then, crash. Ingay ng kotse. Yung sakit. Yung dilim. Napabalikwas ako. Nanginginig yung kamay ko. “Stop it, Celeste. Wag kang magpapanic,” bulong ko, halos nanginginig din ang boses.

Gulat ang mukha nito. "Oo. Nakita ko silang magkasama ni Connor." Hinilot ng binata ang kanyang noo at napabuntong hininga. "My cousin has amnesia," paglalantad nito. "Amnesia?" "Inuna kitang inuwi noon at iniwan si Gio sa may bakanteng bodega. Buong akala ko ay wala na siyang malay ng mga oras na iyon pero sinubukan niyang umuwi. I don't know if it's karma or what but he got an accident after that. His head was severely damage causing him to lost some of his memories."

May amnesia rin ba ako? "Hindi pa ito ang tamang panahon babe. Hindi pa ito ang tama. At kung dumating man ang panahon na maalala mo ako sa buhay mo noon ay sana matanggap mo pa rin ako. Sana ako pa rin ang pipiliin mo. Pinagsisihan ko na ang mga ginawa ko. Pagpatawad mo na lang ang kailangan ko para makalaya na rin ako sa kahapon, makalaya tayong dalawa. Hindi ka nagka amnesia, pilit mo lang kinalimutan ang nangyari.” Aniya. "Zane…" may sasabihin pa sana ako pero may kumatok na sa kwarto namin. Bumuntonghininga siya bago tumayo si Zane para pagbuksan ang kumakatok.

"Didiretsohin na kita Mr. Monteverde your wife has an amnisia." "What amnisia? Pano nanyari yon?" Tanong ko kay Doc. "Yes Mr. Monteverde Amnisia ito ay pagkawala ng mga alaala, tulad nalang kong ano ang mga naka sanayan nya, impormasyon at karanasan at magin kong sino sya ang nakakalimutan nin nito. Temporary lang naman ang aminsia ng asawa nyo Mr. Monteverde sa tingin ko may mga mahahalagang bagay at panyayari lang syang nakalimutan nya pero babalik din ito.

Akira's POV. Nakikisabay yata ang tugtog sa pagiging emosyonal ko ngayon. I can't help but remember Thunder while I was listening to this song. 🎶I can't remember when you weren't there When I didn't care for anyone but you I swear we've been through everything there is Can't imagine anything we've missed Can't imagine anything the two of us can't do