Amnesia Novels & Stories

แสงไฟนีออนบนเพดานโรงพยาบาลกะพริบถี่เป็นจังหวะที่ชวนให้ปวดหัว พิมพ์ขวัญนอนมองมันมานานหลายชั่วโมง เธอเพิ่งฟื้นได้ไม่กี่วัน ร่างกายของเธอเริ่มกลับมาทำตามคำสั่งได้ทีละน้อย แต่มีบางอย่างในหัวที่ยังคงเหมือนแผ่นเสียงที่ตกร่อง หมอบอกว่ามันคืออาการ 'Retrograde Amnesia' หรือการสูญเสียความทร งจำย้อนหลังเนื่องจากสมองขาดออกซิเจน แต่นั่นคือคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่ไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึก "หนาวเหน็บที่ขั้วหัวใจ" จางหายไปเลย

" แล้วทำไมแม่ของผมถึงเป็นแบบนี้หล่ะครับแถมยังจำพวกเราไม่ได้ด้วย" "อาการแบบนี้เป็นผลข้างเคียงจากอุบัติเหตุส่งผลให้ความจำเสื่อมชั่วคราว ความหวาดกลัวความวิตกกังวลช่วงที่เกิดเหตุ ทำให้คนไข้ได้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจให้รอดูสักระยะ หากยังเป็นอยู่ หมอแนะนำว่าควรส่งตัวไป โรงพยาบาลเฉพาะทาง"

เธอไม่ควรคิดถึงลิ้นสากแสนหยาบโลนของคนโรคจิต “พอเถอะอร...หยุดคิดเรื่องนี้ซะ อย่าลืมสิว่าเธอเป็นเหยื่อ เธอไม่ได้สมยอมซะหน่อย”

แพทย์ผู้เชี่ยวชาญรีบเข้ามาตรวจเช็กอาการอย่างละเอียด ก่อนจะสรุปผลวินิจฉัยที่ทำเอาหญิงสาวแทบล้มทั้งยืน อาการบาดเจ็บรุนแรงที่ศีรษะส่งผลให้เจคอปเกิดภาวะสูญเสียความทรงจำชั่วคราว (Amnesia) เขาสามารถจดจำทักษะการใช้ชีวิตพื้นฐานได้ แต่ความทรงจำเกี่ยวกับบุคคล เรื่องราวความรัก และเหตุการณ์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมากลับเลือนหายไปจนหมดสิ้น แม้จะเจ็บปวดเจียนตาย แต่เกวลินก็ให้สัญญากับตัวเองว่าเธอจะไม่มีวันทิ้งเขาไปไหน หญิงสาวรับหน้าที่อธิบายเรื่องราวต่างๆ ให้เขาฟัง

ไม่นานนัก หัวหน้าทีมแพทย์ก็เดินออกมาด้วยสีหน้าปั้นยาก เขาขยับแว่นสายตาเล็กน้อยก่อนจะรายงาน “เอ่อ... เรียนคุณชาย คุณหนูทุกท่านครับ ดูเหมือนว่าความกระทบกระเทือนที่ท้ายทอยจะส่งผลต่อระบบความจำส่วนปลาย ทำให้คนไข้เกิดสภาวะความจำสับสนชั่วคราวครับ” “จากการสอบถาม เธอจำชื่อตัวเองได้ จำ เรื่องราวบางส่วนได้ แต่เหมือนความทรงจำทั้งหมดจะหยุดอยู่ที่ประมาณสองเดือนก่อนครับ ดังนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงสองเดือนที่ผ่านมานี้ เธอจะจำไม่ได้เลยครับ”

@วันต่อมา @ภายในห้องทำงานของนายแพทย์เจ้าของไข้ของน้ำหนาว "คนไข้กระโหลกร้าวเลือดออกในสมองหากฟื้นขึ้นมาเธออาจจะความจำเสื่อมจำอะไรไม่ได้เลยเพราะสมองส่วนที่โดนกระทบกระเทือนอย่างหนักเป็นสมองส่วนที่เก็บความทรงจำสมองแบ่งเป็นหลายส่วน ส่วนความจำ ส่วนภาษา ส่วนควบคุมการ เคลื่อนไหวและอีกมากมายแต่ในกรณีของคุณน้ำหนาวส่วนที่ได้รับการกระทบกระเทือนคือส่วนของความทรงจำครับ" นายแพทย์วัยกลางคนอธิบายอาการบาดเจ็บของน้ำหนาวให้ศิลาได้เข้าใจอย่างใจเย็น

�อรีบขจัดความว้าวุ่นนั้นไปอย่างรวดเร็ว ดังนั้นทันทีที่แพทย์ผู้ดูแลรักษาอาการเธอ ขึ้นมาทำการตรวจอีกครั้ง เธอจึงได้รับคำตอบอย่างกระจ่างถึงอาการแปลก ๆ เกี่ยวกับความจำที่หายไป “อาจเป็นเพราะศีรษะคนไข้ได้รับการกระทบกระเทือนขณะเกิดอุบัติเหตุอย่างแรง แม้ไม่มีเลือดออกในสมองแต่ก ็อาจจะทำให้มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป หรือ อาจจะจำอะไรไม่ได้สักระยะ ช่วงนี้ญาติต้องช่วยแนะนำ เล่าเหตุการณ์ในอดีตที่เกิดขึ้นกระตุ้นความทรงจำให้ผู้ป่วยสม่ำเสมอ และพอกลับบ้านได้อยู่ในที่คุ้นเคยผู้ป่วยก็จะค่อย ๆ ดีขึ้นตามลำดับ”

"แน่นอนครับ หมอถึงบอกว่าเป็นความจำเสื่อมชั่วคราว เนื่องจากเป็นไข้นอนซมอยู่หลายวัน" "แล้วใช้ระยะเวลานานไหมคะ?" "เคสแบบนี้หมอเองก็ไม่เคยเจอเหมือนกัน เพียงแต่วินิจฉัยตามความเป็นไปได้น่ะครับ ทั้งนี้ญาติคนไข้เองก็ต้องช่วยกระตุ้นความทรงจำด้วยนะครับ"

"ศีรษะคนไข้ได้รับแรงกระทบกระเทือนตอนที่เกิดอุบัติเหตุ บางทีสิ่งไหนที่เขาไม่อยากจำมันอาจจะถูกลบไปจากสมองส่วนนั้น" "หมายถึงความจำเสื่อมหรือคะ?" "เรียกว่าความจำขาดหายไปบางส่วนดีกว่าครับ เท่าที่ฟังมาเขายังจำเรื่องที่คุณท้อง หรือเรื่องหุ้นของโรงแรมได้ เราค่อยๆ ฟื้นความทรงจำ ของเขากันอีกที"

ตุจากการตกกระแทกอย่างรุนแรงทำให้สมองส่วนความจำได้รับความเสียหาย ปริญสูญเสียความทรงจำย้อนหลัง (Retrograde Amnesia) เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองคือใคร อาการนี้จะเกิดขึ้นหลังสมองบวมจนกดทับเส้นประสาท ทำให้เกิดอาการความจำเสื่อม ชั่วคราวหรืออาจจะถาวร ถาสมองเสียหายมาก เราจะประเมินผลและวางแผนรักษ ากันต่อไป