Ampalaya Sa Buntis Novels & Stories

MIKYLA POV "IHA, kung sakaling buntis ka, huwag na huwag mong idamay ang batang iyan sa kung ano man ang nararamdaman mong galit." seryosong wika ni Doctora Amor del Rosario. Napansin marahil niya ang pag-aalinlangan sa aking mukha kaya nasabi niya ang bagay na iyun Mariin ko namang naipikit ang mga mata ko. Sa totoo lang, naguguluhan ako. Kay dami nang mga nangyari tapos malalaman ko pa ngayun na buntis ako?

Isang hapon habang abala kami sa pag-aayos ng mga tanim sa likod ng bahay, napansin kong madalas siyang napapatigil, hinihimas ang kanyang tiyan at tila mas madalas mapangiti kahit walang dahilan. "May problema ba?" tanong ko, lumapit at pinunasan ang pawis sa kanyang noo. Umiling siya, pero may kakaibang liwanag sa kanyang mga mata. "Wala… o baka meron," sabay kuha ng kamay ko at ipinatong sa kanyang tiyan. "Nararamdaman ko kasi… may buhay sa loob ko." Nanlaki ang mga mata ko. "Zamara… buntis ka?"

Kumakain kasi sila ng saging na saba na siyang niluto nito. Dahil sensitibo ang pagbubuntis niya ay umayaw siya. Naaamoy pa lang kasi niya ang pagkain ay parang may kung ano na sa tiyan niya. "May tanong ako sa 'yo, Aliya," turan ni Irma. Bahagyang kinabahan ang dalaga dahil dito. Napakaseryoso naman kasi ng mukha nito. "A-Ano po 'yon, ate?" tanong niya.

Singit na wika ni Kyla. I looked at her again and sarcastically laughed. "Oh come on, girl! Hindi sinasadya pero bakit buntis ka ngayon? Ano iyon hindi mo din sinasadyang magpakamot ng kati? Nakakatawa ka!" "That's enough, Alana!" Galit na sigaw ni Azvameth. Hindi makapaniwalang tumingin ako sa kanya. His expression suddenly changed when he saw me crying. "She's pregnant. Bawal ang stress sa kanya." He added softly.

Kagaya ng bawang. Marahas akong bumuntonghininga. Kung buntis nga ako, mas mabuti na rin ’yun para tigilan na ni Alma ang pang-aasar sa akin. Mukha pa lang ng bruhang iyon, kumukulo na ang dugo ko. “Sasamahan kita bukas magpa-check up sa doktor,” ulit niya.

"Wala naman po akong partikular na request sa pagkain sa ngayon. Kahit ano na lang po." Tumango ang kasambahay. "Okay po! Kailangan niyo pong kumain ng madami lalo pa at malapit na kayong manganak! Kailangan niyong magpalakas lalo at napapansin ko lang po na... medyo hindi kayo nananaba kagaya ng ibang mga buntis? Naalala ko tuloy 'yung manugang ko bigla. Ang laki ng itinaba niya nang magbuntis siya pero sa inyo po..." Napangiwi ang kasambahay lalo pa nang natantong masyado na yata siyang naging kumportable at madaldal sa harapan ni Amanda.

“Y-yes, doc.” Bahagyang natawa si Zein sa pagka-utal ni Amos. Medyo masungit kasi ang obgyne niya. Isa pa, iyon ang first time na aalagaan siya nito ng buntis siya. Wala itong ideya sa bagay na iyon kaya talagang halatang kabado ito. “Ah, doc. May mga booklet po kayong puwedeng i-recommend sa akin… like… how to take care a pregnant woman?”

Kumpirmadong buntis nga si Amara dalawang buwan na. Fuck! Kaya pala medyo tumataba siya ng kaunti. May mga hinahanap siyang pagkain na ang akala ko cravings niya lamang. Kaya siguro lagi siyang gigil na hawakan ang alaga ko at pitik-pitikin pa niya ang itlog ko sa tuwing nagtatalìk kami.

Jelly Hindi mawala sa aking mga mata ang ginagawa ni Aemie kay Anton Kasalukuyan akong nakaupo sa isa sa mga table katabi si Lola Elena, pinagsisilbihan niya ako ng iba't ibang pagkain at mukhang walang pakialam sa nangyayari sa paligid "Etong Avocado cake tikman mo, this will help you on getting pregnant-- oh also this nandito lahat ng leafy greens, will definetely help you get pregnant kahit---," hindi ko maintindihan ang ilang sinasabi niya pero mukhang target niyang pakainin ako ng mga pagkaing makakatulong na mabuntis ako Napainom ako sa binigay niyang luxurious gatas daw na mas magpapa ikip sa aking kifay, hindi parin maalis sa aking mata ang dalawa

“Alam kong naninibago ka dahil wala si Owen lalo na ngayong buntis ka. Alam ko ang pakiramdam na wala sa tabi ang asawa habang buntis. Siguro mas mabuting ibaling mo muna sa ibang bagay ang atensyon mo para makalimutan mong wala siya sa tabi mo. Kung gusto mo, pwede naman kitang samahan.” “Hindi na po mom, salamat po sa pag-aalala. Ayaw ko naman pong abalahin pa kayo. Masasanay din po siguro ako kapag lumipas pa ang ilang araw.” Nakangiting sambit ni Kayla. Tumango na lang si Amelia. Nang makagayak na si Kayla ay tiningnan pa niya ang sarili niya sa salamin. Hinawakan niya ang tiyan niyang malaki na. Malapit na siyang maglimang buwan at mas lalo siyang nagiging excited na makarga na ang anak