Anbu Masks Novels & Stories

“Aalis na pero bago ‘yun wear this,” Napatingin ako sa iniharap niya saakin at nakita ko doon ang isang color black na mask at mayroon din siyang black mask na hawak sa kaniyang kaliwang kamay. Pareho sila ng akin at mukang terno pa ang mask namin, masquerade ball ang theme ng anniversary nila muntik ko ng makalimutan lalo na at hindi ako pwedeng humarap ng walang mask sa kanilang lahat.

Julie, too, hung back from the group, her face impassive except for the slightest curl of her lip. Leopold’s attentions was suddenly captured by a flicker in the corner of his blind spot. Instinctively, he leapt back and to his left, capturing view two masked figures standing atop the awning at the rear of the courtyard. One was the same guy in the red jumpsuit and Oni mask from the other night—his claws were already out. The other wore a stark-white robes and a horrific mask in the visage of the hellish Shinigami—the soul consuming death demon in Japanese mythology.

Nang tuluyan itong luminaw sa kanyang paningin, nanigas si Bruno. Ang lalaki ay nakasuot ng itim na combat suit, maayos ang fit sa kanyang katawan, at ang kalahati ng kanyang mukha ay natatakpan ng isang metallic mask na kumikislap sa ilalim ng ilaw. Ang aura nito ay malamig, mabigat, at mapanganib. Para bang isang nilalang na hindi dapat ginagalaw. Parang isang taong hindi marunong magpatawad.

Bumaba Naman roon Ang Isang babaeng naka puting gown, diko maaninag Kong sino kasi naka talikod, may kinuha ito sa loob Ng sasakyan. Mask? Nagulat Ako Ng biglang humarap iyon, kahit ilang saglit ko lang nasilayan ang Mukha niya Bago niya takpan Ng mask ay alam ko kung sinong nag mamay Ari niyon. "Ashanti?" Emily's POV Ilang minuto nalang at mag sisimula na Ang show. Isa-isa narin kaming binigyan Ng mga maskara. Yes, we need a mask kasi after the show would be the mascaraed ball for the celebration of their branch.

Sana naman ay hindi ganoon kalaki ang babayaran nila. Sir smiled before he answers, "the food and the venue are free. Wala kayong babayaran kahit piso. Mayroong sumagot sa magagastos ng ball. But, your attire is your own. Just follow the theme. Huwag niyo ring kalilimutan ang masks niyo." "Sir, anong masks ang isusuot?" "There are three kinds of masks; full face, half face, and eye masks. May mask din na nakalagay sa stick, but, don't use that. How can you dance with a stick on your hand?"

Ngunit imbis na mahilo, parang mas gusto ko pang amuyin siya. “What are you doing here?” “Nagtatrabaho po.” He licked his lower lip before glancing at my maid uniform. Medyo nailang pa nga ako lalo’t alam ko sa sarili ko na maikli ang skirt ng uniform ko. Six inches above the knee ‘yon, at kung ikukumpara sa iba ko pang kasamahan, hanggang tuhod talaga ang kanilang mga skirt. Sa akin lang ang naiiba, dahil wala raw available na uniform. Ito lang talaga. And I knew exactly why he was staring at it.

BOOOOM! Mula sa makapal na usok, lumabas ang isang pigura na hindi nila inaasahan. Isang lalaking nakasuot ng tactical gear, may hawak na baril na may silencer, at ang mukha ay natatakpan ng isang pamilyar na maskara—ang maskara ng Le Ciel Ventures na tanging ang mataas na opisyal lang ang mayroon.

Mga kidnapper ba ang mga ito? Purong itim ang kanilang kasuotan. Mula sa tactical gear hanggang sa mga bota nila. Pero ang pinakanakakatakot sa kanila ay ang mga suot nilang maskara. Puting-puti ito na walang emosyon, katulad ng sa Jabbawockeez. Tuloy, nagmistula silang mga demonyo dahil sa dim lights ng café. "Walang gagalaw!" baritonong sigaw ng isa sa kanila.

Mukhang gawa lang ito ni Aino, habang walang kaalam-alam si Sebastian. Habang iniisip ito ni Maysun, nakita niya ang maskarang nasa sahig. Isang silicone mask ito. Sa panlabas nitong anyo, parang totoong mukha ng tao. Subalit, puno ito ng dugong maroon. Mapula rin ang mga mata. Ito ang maskara na naging dahilan para matakot si Maysun, madulas ang paa, at mapatakbo ang kotse patungong imburnal. Gusto niyang durugin ang maskarang ito sa galit. Nagngipin si Maysun sa galit, pero narinig niya ang tatlong lalaki, "Nailigtas ka na namin. Paano mo kami pasasalamatan? Mukhang mayaman ka ah, base sa kotse mo?"

Kasama ang mga maskara sa mukha, parang mga mandirigma ang hitsura nila. Sa ilalim ng mainit na araw, ang ginintuang baluti sa kanilang mga katawan ay kumikinang nang masama, na bumubuo ng tatlo na halatang maliwanag na sinag na naghahagis patungo sa espada sa clutch ni Ichiro. Ang mga pahiwatig ng layuning mamamatay ay naging malinaw sa sandata habang ang mga pag-atake ng enerhiya ay inilalabas mula rito nag-skyrocket.