Ang Aking Kahinaan の小説・ストーリー

Nais ko lang 'tong sabihin dahil feeling ko lang mag bahagi ng saloobin. "You don't have to do something for you to prove that you are thankful, it's not necessary. As long as you are sincere, it will be just fine. And if you are thankful to me, I am more than thankful to you as well. We're both thankful, so please do not think deeply and claim all the blame you see wrong. After all, blessings are bound to be shared." sabi niya na nakakapagpalingon ko sa kaniya. In fact, tama siya. May habit din kasi talaga ako na masyadong dirty minded to the point na dina-downgrade ko na 'yong sarili ko. Dahil feeling ko, I'm incapable. May kulang sa'kin. And I always think of others bago ang aking sarili.

Inaasahan ko nang tatanungin niya ako ng kung ano-ano kaya hindi na ako nabigla sa bigla niyang tanong. "Ayos naman po, Tita." It feels like an automatic answer. Ayos lang kahit nahihirapan ako. Ayos lang kahit hindi ko talaga alam ang tunay na nararamdaman ko. Ayos lang kahit na hindi ako sigurado sa landas na tinatahak ko. Kung siguro nag-eexpired ang paggamit ng salitang iyon, matagal nang expired ang sa akin dahil gamit na gamit ko iyon.

Paano? Nag-iiyak ako na parang bata. Nagmamakaawa na tigilan na niya ako. Pero! Parang wala lang sa kanya. Kasalanan ko rin naman nagmamalaki pa akong kakayanin ko ang lahat. Mali ako! Mali ako sa inakalang kakayanin ko ang lahat ng sakit. Sa palagay ko ay may sugat ang likuran niya sa ginawa ko. Ang sakit! hindi ko mawari kong anong klaseng sakit ang pakiramdam ko ng nakuha na niya ang iniingatan ko. Daig pa ang heartbroken. Ganito ba talaga? Hindi parin ako tumigil sa pag ibayo sa kanya. Hanggang sa bumaon pa ito ng lubos.

Hay naku. Inilapit ko na mismo ang upuan sa kanya saka pabiro siyang binangga sa balikat niya. “Maganda ka rin naman.” Feeling ko talaga na isa sa mga purpose ko sa buhay ay i-boost ang confidence ng pinsan kong sobrang mahiyain. She has so much potentials and pleasing qualities. Ewan ko ba at bakit hindi niya makita-kita iyon.

tanong niya na ikinataka ko. "Kapabilidad?" What did she mean? “Like, hobby? Skills or talent?” I asked. Umiling siya sa akin at bahagyang natawa, “No, silly, your powers? What is your ability?" My forehead creased. I frowned. “A-ability? “ I asked once again. I am really confused right now. She nodded. "Yes, lahat ng tao dito ay may kan'ya kan'yang abilidad. Hindi ka makapapasok dito kung wala."

Reyna “Kaya ko,” hingal na ani ko. Laglag ang panga ni Mamang Paula nang makita ang kabuuan ko. Pakiramdam ko rin tumigil ang paligid para pagmasdan ang pagiging hubad ko. Oo, parang sasabog ang ulo ko sa sobrang hiya ngunit sa kabila no’n, may bahid ng confidence akong nararamdaman. Tumigil ang lahat para tignan ang katawan ko. Pak! Parang model lang o ‘di kaya beauty queen!

Kinuha ko ang table napkin at pinunasan ang aking labi saka sya tinaasan ng isa kong kilay. “Asa ka!” tumaas naman ang gilid ng labi nito na tila hindi naniniwala sa sinasabi ko. “Ayaw pang umamin. Hindi naman kita masisi kung pati ikaw ma-attract saakin. Kasalanan ko bang maging gwapo?” bigla naman nagtayuan ang balahibo ko sa katawan sa sobrang taas ng self confidence ng kaharap ko. Oo gwapo naman talaga sya pero hindi nya ba alam ang salitang "be humble?”

good. Kung ang iba ay adik sa sh*bu, adik sa sugal, adik sa s*x at kung anu-ano pa ako naman ay aminadong adik ako sa halikan... kahinaan ko ito. Hindi ko naman maatim sa sarili tanggapin kaso ganito talaga ako.

Hindi ko na inasar dahil baka lalong ma-badtrip sa akin. How I wish na possessive siya sa akin dahil girlfriend niya ako. Pero alam ko naman sa sarili ko na malabo. May mga nalaman ako na magpinsan na nag-aasawa at grabeng kahihiyan na ang natatanggap nila mula sa ibang tao at sa pamilya nila. Kaya mas nakakahiya at kasalanan sa Diyos kapag naging kami ni Kuya dahil magkapatid kami. ****

Walang permanente sa mundong ginagalawan ko. I am Aquil. I don't do love. Para sa akin, ang pag-ibig ay isang kahinaan na walang puwang sa aking tagumpay. At sa gabi na ito, ang akin ay ang kaniyang katawan, ang kaniyang dangal, at ang kaniyang bawat pag-ungol. Ito ang buhay ko bilang isang bilyonaryo—makapangyarihan at walang limitasyon.