Ang Aking Kahinaan Mga Nobela at Kwento

“Salamat, asawa ko. Mahal kita. Pakiramdam ko ako ay nagiging malaking balon ng kahinaan.” “Hindi iyan kahinaan, Mahal,” sabi ko, hinalikan ko ang kanyang noo. “Iyan ay pagiging ina. Ikaw ay nagbibigay buhay. Hayaan mo akong maging lakas mo ngayon. Ikaw ang nagbigay sa akin ng kakayahan na pamahalaan ang pamunuan. Hayaan mo akong ibalik iyon sa iyo.”

Hindi man lang kami nakapagsimula, ngunit narinig namin ang boses niyang iyon. . Kabutihan. Alam ko sa kaibuturan ko na kahit anong pilit kong itago, hinding-hindi ko siya kayang panindigan dahil siya ang kahinaan ko at lakas ko. Ito ay nagpapatahimik sa akin, na hinihikayat ang aking kaluluwa na lumapit at maghubad mula sa lahat ng aking poot at pagtanggi. At saka, wala akong ideya kung gaano ko ito kailangan hanggang ngayon. Siya ang magiging undo ko.

Nangyari na ang dapat mangyari at hindi na niya kayang baguhin 'yon. "S-Salamat. H-Hindi ko alam ang gagawin ko kung walang katulad mo na nagpapayo sa akin ng mga dapat kong gawin. A-Akala ko noon sobrang talino ko . . . Akala ko alam ko na ang lahat ngunit mali . . . . . . A-Akala ko pinakamagaling ako sa lahat dahil taglay ko ang koneksyon at kapangyarihan . . .

Kapag sinabi kong malaki, malaki talaga! Minsan nga nahihirapan ako dahil sa bigat ng aking tiyan. Si Kayla palagi ang nanghihila saakin sa umaga na maglakad kahit na ayaw ko. Ang sabi niya ay mahihirapan akong manganak kapag hindi ko ‘yun ginawa. Kaya ayun wala akong magawa kundi ang maglakad. Maraming nakakakilala saamin at ang tawag pa nga saamin ay ganda 1 at ganda 2, ako si 1 at si Kayla naman ang 2.

Hindi parin sila nagbibitaw ng kamay kaya ngitian ko nalang yung babae. "Ako naman si Seina, isang seer. Kaso hindi pako masyadong hasa sa paggamit ng kakayahan ko, pero okay lang yun kasi alam kong mag iimprove din ako dito sa Shanya." Pagpapakila niya.

Bakit ako niya tinitingnan nang ganito, kapag alam niya ang katotohanan ko? Ang mundo niya ay puno ng kayamanan, kapangyarihan, at prestihiyo. Ako, babae lamang na nag-aalangan sa sarili, nagtatago sa likod ng kasinungalingan. Pero hindi ko maalis ang katotohanan: kahit papaano, may koneksyon kami. Hindi ito tungkol sa pera. Hindi ito tungkol sa prestihiyo. Ito ay tungkol sa bawat sandaling kami’y magkasama:

Makahulugan kong sabi sa kanya at kahit nagtataka ay tumango sya saakin. Marami kang hindi alam sa sarili mo Angel sana makaya mo ang lahat at sana hindi ka maging mahina kagaya ko noon ng mga panahon na pinapahirapan nila ako.

Nakakainis! Huminga ako nang malalim, pilit na pinakalma ang sarili. Hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan sa harap niya. Hindi ko pwedeng ipakita na sa kabila ng apat na taon ay may epekto pa rin siya sa akin.

Naibaba ko ang suklay at malalim akong huminga. Pinakalma ko ang sarili ko at nag-ayos. Hindi ko dapat hayaang maging mahina ako. I didn’t raise myself just to be weakened because of a man.

Andrea “Kasal?” “Yeah. Don't worry this is only a fake marriage. Sabihin na natin pareho tayong makikinabang dito. All mine is yours too. Ngunit hindi kasali ang damdamin natin." “Wala ka namang obligasyon sa ‘kin kahit sinamantala mo kagabi ang kahinaan ko. Kaya naibigay ko ang sarili ko sa ‘yo.”