Novel & Cerita Ang Aking Kapaligiran

Ilaria POV Tanghali na nang makarating ako sa Yay Town. Mainit ang kapaligiran, pero dahil may kasamang preskong hangin, parang hindi ka rin naman papawisan. Pagbaba ko ng sasakyan ko, naamoy ko agad ‘yong nilulutong tuyo sa kapitbahay.

Ocean? Kaagad akong napabalikwas ng bangon sa naisip. I roamed my eyes and found myself in a room. Mataas na ang sikat ng araw at dinig na dinig ko ang bawat hampas ng alon sa dalampasigan. Where am I?

YASMINE'S POV KAY sarap langhapin ang sariwang hangin na dumadampi sa aking balat sa katawan at mukha. Kay sarap din tingnan ang mga halaman na tila bang sumasayaw kasabay nang pag-ihip ng hangin. Tahimik din ang buong kapaligiran at tanging huni lamang ng mga ibon ang maririnig. Sa kalagitnaan ng aking pagdidilig ay narinig ko ang panggalan kong sinisigaw ni nanay.

Karina's Pov: Nang aking buksan ang aking mga mata ay tila na punta ako sa lugar ng paraiso. Isang magandang tanawin ang aking nakikita mula sa aking kinatatayuan na balkonahe. Puno ng halaman ang paligid at nagagandahang bulaklak ang sa akin ay nakapaligid.

sagot naman nito. Nagbigay na lamang siya ng tango dito pagkuwa'y tumingin sa labas. Parang Cebu lang din ang nakikita niyang kapaligiran subalit mas maalinsangan ang kapaligiran sa Maynila. Napakadami ding sasakyan na nagbubuga. Bahagya ding masikip ang ang kalsada dahil sa dami ng mga ito. "Saan po ba sa Malate kayo bababa?"

Hindi nakakibo ang dalaga. “Hoy Clarisa, ayusin mo ang mindset mo, ha? Kasi ako, kahit na anong mangyari, magkaroon man ako ng sariling pamilya, oobligahin ko pa rin ang sarili ko na tulungan ang mga magulang at mga kapatid ko.” “Kaya nga sa ‘yo ako, eh. Nakakabilib ang mindset mo.” biro na lang ni Clarisa.

Bakit nanlalambot ang aking mga tuhod sa kaniya? Nabatid niya na rin siguro na baka maramdaman ko ang kaniyang paninitig kaya umiwas na siya at nagpatuloy sa pagtitig sa kaniyang paligid. Nakababa na kami sa mataas na hagdan. Ilang sandali pa ng katahimikan ay binuksan ko na ang malaking pinto at bumungad sa amin ang isang malawak na kagubatan na. Sinalubong kami ng preskong simoy ng hangin, berdeng mga puno at damo maging ng mga bulaklak. Pareho kaming huminga nang malalim na tila ba pareho naming ninamnam ang payapang kapaligiran.

4 years later Mamasa-masa pa ang kapaligiran dahil sa magdamag na ulan. Parang tinatamad na maligo si Luna sa likuran ng bahay. Kung hindi lang dahil sa trabaho siguro makikita mo pa rin siya sa higaan ng mga oras na iyon. Kasabay ang malamig na ihip ng hangin sa bukid ay ang lamig na galing sa makapal na fogs na bumalot sa paligid. Kaya ang inaantok pa na si Luna ay nakaupo pa rin sa harapan ng lumang poso habang nagtatalo ang isip kung maliligo ba o hindi. Kasalanan talaga ng kanyang kaibigan kung bakit s'ya tinatamad bumangon ngayon. Nag-aalburutong sigaw ng kanyang isipan.

Ipinikit ko ang aking mata upang damhin ang malambing na paghampas nito sa aking mukha. Ito pa rin 'yong batis na kinalakihan ko. Kahit kaunti ay wala itong pinagbago. This is still a paradise. A place where I could hide from a toxic world. My perfect escape. May ilang paruparo ang nagliliparan sa paligid. Masayang hinabol ko ang mga ito. Gusto ko sanang maligo kaso wala akong dalang damit na pamalit.

Kaming apat na lamang ang naiwan sa harap ng nitso. Sa huling pagkakataon ay tiningnan ko ang lugar na pinaglibingan ni Nanay Lucia at ni Manang Inday. Nanalangin muna ako atsaka nangako sa sarili ko, eto na ang huling pagkakataon na iiyak ako dahil sa mga Capili. Sa susunod na pagbabalik ko ay maniningil naman ako sa kanila.