Ang Aking Kapaligiran Novels & Stories

Ang pamilyar na kapaligiran ay nag-aalok ng nakakaaliw na yakap, na sumasalamin sa pagmamahal at init na namumulaklak sa loob ng aming tahanan. Pag-upo sa sopa, halos hindi ko mapigilan ang aking pananabik habang inilalagay ko ang isang magiliw na kamay sa aking patag na tiyan, na nakakaramdam ng koneksyon sa maliit na buhay na lumalaki sa loob. Ang mga bulong ng pagmamahal at proteksyon ay kumawala sa aking mga labi, isang pangako na aalagaan at aalagaan ang mahalagang regalo na ngayon ay nasa akin.

Kalikasan, ang nagbibigay ng kapayapaan sa aking pakiramdam. Halos ilang oras na rin akong nakaupo sa tabi ng ilog. Pinagmamasdan ko lang ang lahat. Ang tahimik ng buong paligid at ang sarap nitong pakinggan, tanging tunog lang ng kalikasan. Magtatakipsilim na kaya bumalik na ako sa aming lupain. Naglakad na lang ako pabalik. Mabilis na natapos ang araw ko ngayon.

Inis na tinatabig ko sa aking mukha ang malalaking dahon na nakahara sa aking dinaraan pero napasinghap ako sa nabungaran. This is a breathtaking scenery. The view. Ang paligid nito ay napakaganda. Beautiful is understatement. There in front of me a small blue lagoon. Napapaligiran ito ng mga nagtataasang kahoy at dahon at iba't-ibang klaseng bulalak. The crystal clear water is so good to be true. Para lang akong nalalamin dahil sa linaw nito. At ang boung paligid ay napapaligiran ng mga ligaw na damo pero ang mga iyon ang mas lalong nagpapaganda sa paligid. All green. So calming. Refreshing in the eyes.

Tiningnan ko ang kapaligiran at napakunot ang aking noo, imbes na kasamahan ko sa kulungan ang maabutan ko at ang selda namin ay isang kulay punting kwarto ang nabungaran ng mata ko. Nasaan ako? Iginala ko ang aking mata, May isang flat screen TV, Air-conditioned, Itong queen size bed then Closet, may isang malaking bintana din. Tatayo na sana ako ngunit sumakit ang tagiliran ko kung kaya’t bumalik ako sa pagkakahiga. Paanong mangyayareng andito ako imbes na sa selda? Ngunit nang may napagtanto ay nilukob ng matinding takot ang d****b ko.

Nakangiting iginala ko ang aking paningin sa paligid. Napakaganda ng lugar. Parang paraiso sa aking paningin. Napapaligiran ng naglalakihang puno ang napakalinaw na ilog na nasa harapan ko. I wonder kung saan patungo ang ilog na 'to. Ang daming puting ligaw na bulaklak sa gilid ng sapa. Nalalatagan ng carabao grass ang patag na lupang kinatatayuan ko.

Kung hindi ako nagkakamali—Power Level ang tawag dito. Hindi ko mapigilang ngumiti ng lubusan sa mga nangyayari, kung ganito rin lamang ang siguradong kalalabasan, matagal na akong naghanap ng kriminal upang magpasaksak. Sinimulan ko nang libutin ang kapaligiran, punong-puno ito ng mga halamang makukulay, sobrang payapa at maaliwalas ang hangin subalit, sa aking paglalakad, bawat nasasalubong ko ay tila nagpapakita ng sobrang takot, mga hayop na bigla na lamang nagtatago, hindi ko mawari ang dahilan ng mga ito kaya't hinayaan ko na lamang at nagpatuloy sa pagkakalad—maaaring ito ang ikalawang pagkakataon na makakita sila ng tao sa lugar kung saan binubuo ng mga iba't-ibang nilalang maliban s

“A-ang a-alin?” Luminga-linga muna ako sa paligid dahil baka kung anong isipin nang makakakita. Wala akong nakita na estudyanteng pakalat-kalat sa paligid kaya ibinalik ko ang paningin ko dito. “H'wag kang mag maang-maangan, nakita ko ang lahat.”

Di nalang kaya ako sasama Kay Akio, mukhang Kailangan ako ng Kapatid at nanay ko. " Anak, hindi nasanay si Mayaki sa Environment e. Nahihirapan din akong mag adjust kahit na naalagaan Naman kami Dito at may mga nurse na pumupunta para suriin kami pero Hindi talaga yun nakakatulong"

AKIA Nanatili akong nakaluhod sa lupa matagal na panahon matapos mawala ang tunog ng kanyang mga yabag. Ang aking mga tuhod ay nanlamig at nabasa ng damo, at kahit na mataas na ang araw at nagbibigay ng mainit na liwanag sa bawat bulaklak at dahon, pakiramdam ko ay nakabalot ako sa dilim. Hinawakan ko nang mahigpit ang tangkay ng sampaguita hanggang sa matusok ako ng mga tinik — maliit at masakit, ngunit halos hindi ko na naramdaman kumpara sa bigat sa aking dibdib.

muli nitong tanong sa kanya. "Kagabi lang." sa wakas ay sagot niya. "Hindi na ako pumunta kaagad dito sa inyo dahil akala ko tulog na kayo", dugtong niya habang nakatitig pa rin sa dalaga. Lihim niyang pinagalitan ang sarili. Parang ngayon lang siya nakakita ng magandang babae. Ayaw niyang kumurap dahil takot siyang bigla itong mawala sa harap niya. Sa ilang taong pamamalagi niya sa Amerika ay maraming babae na rin ang naka-date niya pero wala siyang naging seryosong relasyon doon. Para sa kanya, bukod-tangi pa rin ang kagandanhang taglay ng isang Pilipina.