Ang Aking Magulang Tula Novels & Stories

Sarcastic I slowly close my eyes i feel the peace in this kingdom, i fell like im home. I open my eyes where am i? Its so dark i cant see anything! I hear some voices whispering in my ears i hate it! "Wag kang mawawalan ng pag asa hija" i heard it, whats this? "Zuri wake up" ""What do you think my daughter you can have a happy life?" Im scared, im so scared Its look like an echo inside in my mind "Baby dont hate me okay? Uhmmm daddy loves you so much kaya gising ka na"

Masakit, nakakapagod pero maganda. Parang tula... 'yung tipong kahit maraming sugat, gusto mo pa ring ulitin. Only The Young can run... ────────────────────────────────────────────────────

"Ikaw lang eh ayaw mong mag tiwala sa akin." Umiling na lang ako. Hindi ko akalain na sa kaniya pa ako mag ku-kwento. Siguradong aasarin ako nito. "Ay Ela kailangan ko ng umuwi si Mama nag text manganganak na raw si Ate." "Huh? Oh sige sige umuwi ka na." "Sumabay ka na sa akin." "Hindi sige na mauna ka na maya-maya bababa na rin ako."

Babae “Nahulog ako sa mga bulaklaking mga bigkas, mala-langit na pangako na hindi ko napansin sa huli ay inuuod na tangkay at nabubulok na petalya na siya nang kumanlong sa akin habang buhay."

Hindi ko alm kung bakit ang sarap sa pandinig ko yung salitang ANAK? Hindi pwede to!hindi ako pwedeng magpadala sa emosyon ko!Alalahanin mo jiroh kung ano ang ginawa nila sa mga magulang at kapatid mo!HINDI SILA TAO DBA?!Bat ka nagpapadala sa sinasabi nya. "Anong hindi ko pa alm ang lahat?!" Sabay dapot ng kutsilyo ko at akmang sasaksakin sya.

Kumita mag-isa. Pinipilit ko ang sarili kong gawin ang mga 'yon ng mag-isa. Hangga't kaya kong hindi sila pakilusin, ako lang talaga ang kikilos. Ayokong malayo sila sa akin at matulad sa mga magulang ko. Sila nalang ang pamilya ko. Sighs. This will going to be a long, long journey. ----

Eliezah DAHIL sa pagdating ni Papa ay nagising ang mga kasamahan namin na natutulog. Gulat pa sila ng makita ang Papa ko. Sa pagkaka-alam nila ay patay na ang mga magulang ko at ako nalang ang sa pamilya namin. "Ipaliwanag niyo po sa'kin kung papano nangyari ang..."

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

****************flashback******************* “Paano mo nagagawang tignan ang babaeng ‘yan? Anak ‘yan ng lalaking kulang na lang ay hubaran at siguraduhing miski piso ay wala kaming madala mula sa pamilya nila,” masakit na wika ni Aling Tess na ikinatakip ko ng bibig. “Alam ko pong galit kayo Aling Tess, ako rin po ay nagagalit sa ginawa ng tatay niya-” ani Jeo.

Marahil ay hindi nito naiintindihan ang nais kong ipakahulugan kung bakit binato ko siya ng unan. "Lumayas ka nga rito! Nakakasira ka ng araw ko eh!" Nakapamaywang kong singhal sa kanya. Subalit hindi man lang ito natinag sa kanyang kinatatayuan. "Una, sinabi mong si Daddy at Kuya Andrew ang kasama mo kagabi. Pangalawa, sinabi mong umuwi si 'nay Meding. Pagkatapos ngayon, sasabihin mong ikaw ang nagluto lahat ng pagkain na 'yan! Napakasinungaling mo talagang kupal ka!" Wala sa sariling dinakdakan ko si Mr. Kupal. Nagulat rin ako sa aking mga sinabi kaya naman halos mag kulay kamatis na ang aking mukha habang nakikipaglabanan ng titig sa kanya.