Ang Aking Mga Magulang Tula นิยาย & เรื่องราว

"Hindi ka ba pwedeng maging mas magalang? Ako ang lolo mo! Ako ang nakatatanda, pero hindi mo alam kung paano igalang ang mga nakatatanda. Ano ang itinuro sa iyo ng mga magulang mo?" "Pasensya na, namatay ang mga magulang ko noong bata pa ako at hindi nila ako na-disiplina. Bakit, gusto mo bang magreklamo sa mga magulang ko? Kung ganoon, pumunta ka sa puntod nila at magreklamo ka sa kanila tungkol sa akin. Ang tatay ko ay anak mo, at kaya mo pa ring pagalitan ang tatay ko gamit ang iyong mga hangin. Mag-usap kayo." Napakagalit ang matanda kaya naging asul ang kanyang mukha, "Hiniling mo ba akong mamatay nang mabilis?"

Saad niya naman saakin. "Asan nga pala mga magulang mo kase simula ng inuwi moko dito ala kapang nakekwento sakin tungkol sakanila"saad ko dito totoo naman yon simula ng magsama kame ay di pa niya nakekwento ang tungkol sa magulang niya

andito lang kami. tulala lang ako habang nakatingin sa mga labi ng mga magulang ko wala ako ibang iniisip kundi paano nangyari yon..mababait ang mga magulang ko, wala sila nakaalitan kahit ang mga kapitbahay namin sobrang blessed dahil binibigyan sila ng mga magulang ko kung anong meron kami lage sila naambunan.. tahimik akong tumatangis sa isang tabi..kahit si yaya wala ako lakas ng loob na kausapin sila at magsalita.. wala akong lakas..

"Ako rin naman. Simula ng mamulat ako sa buhay kong ito ay wala akong naramdaman na pagmamahal sa pamilay kaya patas lang tayo pero sana ay huwag mong papatayin ang mga magulang dahil importante sila sa akin---" "Ang mga magulang ko ba ay hindi?! Nagawa ng tatay mo na barilin ang ama ko sa harapan ko! Ang ama ko na labis lamang ang pagmamahal sa akin ay nawala lang dahil sa kainggitan ng iyong tatay! Gaia, pinatay ang mga magulang ko! Binaril sila sa mismong harapan ko na ang tanging ginawa ang umiyak lang!" Nagsimulang kumislap ang kanyang mga mata at sunod kong namalayan ay tumutulo na ang kanyang mga luha.

'Dear mama and papa, Ako po ito, si Shanelle. Gusto ko lang pong sabihin na wala po kayong mga kuwentang magulang sa akin! Ang sama-sama niyo. Bakit po ba mahirap tayo? Bakit pa ako magtatanong, e hindi nga pala kayo mga nakapag-aral. Mga inutil at bobo. Dapat hindi na lang kayo ang naging mga magulang ko dahil mga salot kayo. Sana'y mayaman na lang ang pamilya ko para magawa ko ang gusto ko at hindi katulad niyong mahirap na halos maging mahirap na tayo katulad ng mga daga. Mga wala talaga kayong kuwenta! Sana'y mamatay na kayong dalawa dahil kapag nangyari iyon, magiging masaya ako. Wala ng pabigat. Minsan ko nang tinatanong kung bakit kayo pa? Bakit kayo pang mga hangal ang naging mga mag

Tumango si Rose. Nilagay niya ang kaniyang mga kamay sa likod niya at ginalaw-galaw ang kaniyang ulo noong magbigkas siya ng isang tula, “Ama, binigyan mo ako ng buhay. Ina, sa kasiglaan, ikaw ang aking tulay. Aking mga magulang, binigyan niyo ako ng kasarapan sa buhay, pinakain ako, tinulungan ako, ginabayan ako, inalagaan ako, binantayan ako, dinala ako sa iba’t ibang lugar. Dapat kong bayaran ang pabor na ‘to ngunit may mga kalamidad na hindi talaga mahuhulaan!” Inobserbahan ni George ang paraan ng pagbigkas niya ng tula at naalala kung paano kumilos dati si Angeline kapag nagbibigkas siya ng mga tula noong siya ay bata pa.

Mahinang sabi ko naman sa kanila. "Ma-miss ka namin ate, lintik naman kasi iyang mga magulang mo. Kahit ikaw ay pina-pressure nila." Naiiyak na sabi naman ni Gea. "Ikaw magtigil ka nga." Suway ni Manang Lita. "Aray." Daing naman ni Gea ng kurutin siya ng ina. Napapangiti naman ako dahil sa kanilang dalawa, kahit papaano ay napangiti ako.

Napatawa siya ng marahan. Bata pa lang ako nang mawala ang aking mga magulang. Hindi ko na maalala ang maraming bagay tungkol sa kanila. Pero ayon sa mga pinsan ng ama ko, mababait daw ang mga iyon. Mahal na mahal ako. At kapag kasama ko ang mga biyenan ko ngayon, lalo na sa ganitong pagkakataon, hindi ko maiwasang isipin na kung nabubuhay pa sila… baka ganito rin nila ako tinrato. Ganitong pagmamahal din sana ang natanggap ko mula sa isang tunay na magulang. “Sabihin mo lang sa asawa mo, o kahit sino sa amin, if ever you need anything, dear. Kahit ano, ha? Wala kang dapat na i-sarili,” malambing niyang sabi.

🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw Pag-ibig ko'y ikaw...🎵

"Wala akong ibang masabi kundi maraming salamat sa inyong lahat mga kapatid. Huwag kayong mag-alala dahil magsasabi ako kung hindi ko na kaya. Subalit sa ngayon ay nais ko munang mapag-isa. Ibig kong sabihin ay ako muna ang kikilos. Nais ko ring magnilay-nilay. Sana ay maunawaan n'yo rin ako. "Kung tungkol naman sa mga magulang ko ay sigurado akong ganoon din sila. Marahil nga ay nagalit sila dahil sa katigasan ng ulo ko subalit ako na ang nagsasabing huwag kayong mag-alala sa kanila. Dahil sigurado akong isang kurot at sapak lang sa akin ni Mommy ay alam kong napatawad na ako. Si Daddy kailanman ay hindi nagalit sa akin. Ganoon din sina Lolo at Lola. Sermon lang din ang aabutin ko ngunit al