Ang Aking Pamilya Essay Als นิยาย & เรื่องราว

01 My breath hitched as the heavy door clicked shut behind us. The room suddenly felt so small, parang lahat ng hangin ay biglang nawala. Nakatayo lang ako doon, hindi makagalaw, habang nakatingin sa kanya. Aiden. His name echoed inside my head, parang paulit-ulit na tinatawag ang sarili ko na umalis na. Pero hindi ko kaya. Hindi ko kayang umalis lalo na’t ang init ng tingin niya ay parang sunog na dumadaloy sa buong katawan ko.

"Alam kong hindi ko kayang mag-isa. At hindi ko na kailangan pang maghanap pa. Ang pamilya ko, narito na sa aking harapan." Pinagmasdan ni Alona ang kambal at ang ina, at sa mga simpleng sandaling iyon, tila isang buo at matagumpay na pamilya. Ang mga magulong araw at ang mga alalahanin ay nagsisilbing mga alon na dumarating at umaalis, ngunit ang pagmamahal ng pamilya ay mananatiling matatag, hindi matitinag, at hindi mawawala. Sa bawat araw, isang hakbang patungo sa mas maliwanag na bukas.

Hindi nga s'ya nabigo at naipasa pa n'ya ang pagsusulit kaya masayang masaya siyang naglalakad pauwi para ibalita niya sa kanyang pamilya ang magandang balita na natanggap niya ngayong araw. "Nay! Tay. Nakapasa po ako sa exam ng scholarship na pinasahan ko, makakapag aral na po ako sa Manila. Maipagpapatuloy kona po ang pag aaral ko sa kolehiyo!" Masaya kong balita sa aking kinikilalang magulang. Usap usapan dito sa aming Barangay Masikap na hindi ako tunay na anak nila nanay at tatay, basta na lang daw nila ako nakita sa isang basket na nakabalot sa isang pink na lampin na may na nakasulat na Szarina Kim pero walang apelyido at nakalagay din kung kelan ako isinilang. Ang lahat ng iyon ay to

, iniisip ang kanyang mga magulang at ang tungkol sa kanyang lumang tahanan ng pamilya. Kahit na pinalayas na siya sa pamilya, nagmamalasakit pa rin siya sa kanila at gusto niyang tumulong. Nagsimula siyang mas bigyang pansin ang mga pakikitungo ng kanyang pamilya, umaasang makakahanap siya ng clue na magdadala sa kanya sa kanilang kaaway.ngunit naapektuhan na sila ng palihim na pag-atake. Kamakailan, ang mga presyo ng share ng kanilang mga kumpanya ay bumagsak nang husto, ilang mga kawani ang umalis upang magtrabaho para sa mga kakumpitensya, at ang ilan sa kanilang mga lihim ng pamilya ay nabunyag sa publiko. Bilang resulta, ang buong pamilya Ambrose ay naghahanda para sa digmaan. Si Alex

Ito ang literal na mapapasana all ka sa angkan na ito. Na-amaze lang ako dahil kami maliit lang ang family namin sa Mindanao. Pero sila parang isang barangay ang angkan at ang cool nilang lahat. Ganitong pamilya ang masarap kasama dahil nagtutulungan sila. Hindi nakapagtataka ang successful nilang lahat.

Magandang opportunity din ang naghihintay sayo kapag dun ka nakagraduate. “Ang AUS ay pag-aari ng pamilya namin. Nalaman kong nag-apply si Kent ng scholarship dun kaya nireview ko yung application ni Kent at ang tinake niyang exam. Isang puntos lang naman ang kailangan niya para makapasok na kaya kinonsider ko na yun. Nakita ko rin ang mga grades niya at pasok na pasok naman siya sa standard ng School. Alam ko naman na hindi mo tatanggapin ang alok ko kapag sinabi kong ako na ang magpapaaral sa kapatid mo kaya pinapasok ko na lang siya sa scholarship at nireview ng maayos ang mga papeles niya. Ngayon, gagawin na lang ni Kent ang parte niya bilang scholar. Hindi siya pwedeng makakuha ng mabab

Tumuloy si Andi Moon sa pagiging isang mapagmahal na ama at isang magalang na anak. “Angel has been missing for so many years, and her mother and I haven't had time to give her the warmth of a family. It's time for the brothers and sisters to go back and see her.” Alam ng matanda na nais niyang makuha si Yesha at palitan ang certificate ng pag-aampon. Napansin niyang walang imik si Yesha, kaya pumikit na lang siya at nagsabi, “Good idea but don't forget to find a good school for Angel. The treatment should not be worse than that of your adopted daughter. Don't buy clothes that don't fit the child.”

Sa screen, nagpatuloy ang bersyon ng buhay ko ng nanay ko. Na waive ang tuition sa middle school, ngunit mayroon pa ring bayad sa libro, gastos sa boarding at buwanang gastos sa pamumuhay. Habang tila pinag iisipan niya kung paano pamahalaan ang mga gastos na ito, isang hindi inaasahang pagkakataon ang lumitaw. Isang mayamang pamilya ang nagmungkahi ng kasal.

Sana naman makapasa ako, dahil ito na lang ang pag-asa ko at para naman makaranas ako ng pang-opisina na trabaho na dati ko pang pinangarap pero hindi lang nagkatotoo dahil nga wala pang budget ang mga magulang ko para sa matrikula ko sa kolehiyo lalo at nagkasakit pa si papa. “Isa na lang, isa na lang! Aalis na ang jeep. Ikaw ate, pasok! Pasok!" Ano ba yan ilang isa na lang kuya at bababa na kami rito sa jeep mo, halos wala na ngang maupuan tapos ayan na naman ang isa na lang.

Dahil nagkaroon akong uri ng pamilya na pinapangarap ng iba. Pinalad ako sa scholarship na in-apply-an ko kaya hindi ako nahinto sa pag-aaral matapos kami layasan ni Itay. Wala akong binabayaran kahit isang pisong duling sa eskwelahan hanggang sa makatapos ako sa Business Administration na kurso ko.