Ang Hirap Novels & Stories

seryosong sabi ni karen kay mae "bhest ang hirap, ang hirap ,hirap na hirap na ako, bakit ganun si dad, si dad nalang ang meron sa akin bhest, si daddy nalang, wala na si mom, wala na akong mommy, pero bakit ganun, bakit ganun si Dad, sa kabilang ng mga pinagdaanan ko, kaya nya pa rin akong talikuran"umiiyak na sabi ni mae kay karen

Thirty-three KRYSTAL Ang pinakamahirap gawin lalo na kung naranasan mo ng masaktan dahil sa pagmamahal na binibigay mo sa iba ay ang magmahal ulit at sumagal. Sobrang hirap lalo na kung ang pagmamahal na ibinibigay mo ay sobra, at hindi ka na nagtira pa ng iba para sa sarili mo.

I am supposed to be happy, but why can't I? I like the feeling when I'm with him; some parts feel right, and I hate the fact that half of it feels wrong. Ang hirap mapasok sa isang sitwasyon na hindi ka sigurado. Ang hirap din mag demand ng isang bagay na hindi mo alam kung anong sagot ang gusto at hinihintay mo.

"Ang hirap palang mabuhay kung mahirap ka. Paano kung totoong mahirap nga ako?a Tahimik si Kuya Zyd. Binaling niya ang tingin sa kalsada at nagmaneho palabas ng parking lot. “Alam mo, Liza,” aniya habang binabaybay namin ang daan, “minsan kasi, kahit gaano ka kabait, hindi ka pa rin nila matatanggap. At hindi ‘yon dahil sa ‘yo, kundi dahil sa masama talaga ang ugali nila. Ayaw nila sayo dahil pakiramdam nila, nasa mababang antas ka lang at lulustayin ang kanilang salapi. Iyan ang pagkakaiba ng mahirap at mayaman, Liza. Tandaan mo yan. Kapag mahirap ka, para sa mga katulad nilang mapagmataas, isa ka lamang ta e."

Ang hirap. Ang hirap gampanan ang isang bagay na alam mong isang malaking kasalanan. Lalo pa at hindi niya kinagisnan ang pagsisinungaling at panloloko ng kapwa. Hindi humiwalay sa kanya si Andres at tila ito linta na nakadikit sa kanya. Bago tuluyang umalis sa restaurant ay lumingon siya kay Tita Catalina. Nakita niya ang pagkaawa nito sa kanya.

sagot ko, sinusubukang iwasan ang tanong. Siyempre, marami pa ring bagay ang nagpapahirap sa akin, pero hindi ko naman siya papahirapan sa mga iyon. Ito ay ganap na bumagsak sa akin. Ako ang nahihirapan. Yung isa na bumagsak ang lahat ng ito. Ayokong sirain ang saya ng iba dahil sa aking mga problema. "Hindi 'yan mahalaga," sabi niya sa akin nang malumanay. "Hindi kapag halata namang nahihirapan ka pa sa kung ano mang nagpapabigat sa iyo."

"Anong nangyari sayo? Para kang hindi nakatulog ng isang buwan" Humarap ako sa kanya at kunwaring umiyak. "Huwah! Kuya, bakit ang hirap ng English?! Pilit ko naman binabasa at iniintindi kaso ayaw na talagang tanggapin ng utak ko! Paano na ako sa exam nito" "Ayan lang prinoproblema mo? Ako nga lahat ng subject namin, nahihirapan ako" Ngiwi niyang sabi sa akin.

Medyo nakakapagod na din ang kabitteran sa mundo at sa sarili. Bakit ko pa pahihirapan ang sarili ko hindi ba? Isa pa, ay ipinaliwanag naman ni Mommy Zen ang mga hirap na pinagdaanan nito. Naroong isinuko niya ako pero still, alam ko at ramdam kong hindi pa din niya ako kinalimutan. Iyon na siguro ang dahilan kaya mabilis kong natanggap ang sitwasyon nang maluwang sa dibdib.

reklamo nito Ang hirap naman nito. Kung hindi lang important ang pupuntahan namin sa Pilipinas mag papa iwan talaga ako at pupuntahan si Mama sa New York. " Ice magtiis ka muna, I promise you na matatapos din ang problema natin. " Hindi ko na talaga kayang itago pa ang lungkot sa puso ko. Tanging pag hikbi nalang ang nagawa ko. "Ate Hara, I hang up now our break time is almost done. Call me nalang if you need someone to talk"

Umiiyak at halos hirap bigkasin ang mga katagang nais niyang sabihin sa akin. "Bakit ba ang hirap hirap mong mahalin Justine?" Muli niya pang tanong. Sa pagkakataong 'yon ay isinandal niya na ang ulo niya sa d****b ko. Rinig ko ang mahina niyang pag hikbi at pag alog ng balikat niya dahil sa pag iyak. Masakit ba talaga akong magmahal at mahirap mahalin? Dapat ba laging may masasaktan ng dahil sa akin?