Ang Hirap Novels & Stories

"Matigas ka diba? Hindi pa rito mag tatapos Ang pag hihirap mo ijha, sinabihan na kita but you're hardheaded." Hilam Ang mga luha Kong naka tingin sa kanya habang tinataas niya Ang baba ko, humapding bigla Ang sugat sa Mukha ko Ng tumama Ang maalat na tubig galing sa mga mata ko. "Leave this b*tch here."

Rafael Para akong sinasakal ng mismong sitwasyon ko, yung tipong may kamay sa leeg ko kahit wala namang humahawak. Hindi ako makahinga nang maayos, at sa bawat segundo, pakiramdam ko ay unti-unti akong nilalamon ng konsensya. Damn. Ang hirap. Sobra.

Ani ko habang patuloy sa marahang pag-indayog. “Well, not bad, dahil sulit naman ang paghihirap ko, ang hirap kayang maging malandi.” Anya bago nito hinalikan ang mga labi ko. Parang gusto kong bumunghalit ng tawa, ngunit hindi ko magawa dahil nagsimula na akong makaramdam ng kiliti mula sa aking puson. Dahilan kung bakit ang marahang pag-ulos ay naging marahas.

nasasaktan ako sa totoo lang. "Ang hirap maging mahirap, kahit gaano pa kabuti ang ipinapakita mo sa kapwa, may mga tao pa ring mas pipiliing saktan ka emotionally, physically, at mentally. Nakakapagod na rin, Harrison." Napaluha na ako.

Kahit kelan talaga bunganga netong babaing to dina nagbago “Wala naman kasi kaming aasahan kundi ang isat isa kaya no choice kame kundi magmatured lalo na sa panahon ngayon at sa hirap ng buhay” “Alam mo gurl sa totoo lang ha, yang tiyahin mong bruha ang may kasalanan sa lahat ng hirap na dinanas ninyong magkapatid. Lalo kana. Kung hindi dahil sa kanya hindi ka sana mahahantong sa sitwasyong meron ka ngayon”

"Ganyan ba kayong mayayaman? Akala niyo lahat puwedeng daanin sa pera? Makukuha niyo ang lahat dahil sa pera ha?" "Ano bang pinagsasabi mo ha!" pinilit kong tinanggal ang kamay niya sa aking braso. “Dahil hindi ka nagsasabi ng totoo.” “Totoo? E anong gusto mong marinig na totoo? Ang mahirap sa katulad mo, sa sige, gagamitin ko ang term mon a mahirap. Ang pangit sa inyong mahihirap, tingin ninyo sa amin, kinakawawa kayo. Ang hindi maganda sa inyo, ang tingin ninyo sa amin, pinaiikot namin ang katulad ninyo pero ang totoo niyan, marami sa inyo ang makitid mag-isip! Marami sa inyo ang pinagmumulan ay inggit."

Tipid niyang sagot at maririnig na nahihirapan siya sa sitwasyon. Napabuntong hininga na lamang siya. Ang pressure sa kanyang trabaho ay mabigat na ngunit mas pahirap at pasakit pa ang kanyang ang sarili niyang ina. Mas mahirap para kay Hara na humanap ng pekeng boyfriend kaysa utusan siyang magtrabaho buong gabi tungkol sa mga business plans!

Lalo nat araw araw mong naalala ang mapait mong nakaraan. Hindi madali sa akin ang lahat. Hindi madaling bumangon ng mag isa. Hindi madaling kalimutan ang lahat. Ang hirap hirap. Napaka hirap. Masakit parin. Masakit na masakit at kailan man ay hindi ko makakalimutan un. It's hard to forget.

Dapat tanggap ko na pero bakit ang hirap hirap para sa akin? Bakit ako nahihirapan? Hayst!

Masayahin rin at hindi masungit na kagaya ngayon. "Ganoon ba?" naka ngiting sagot nito. "Mabuti naman kung ganoon, ibig sabihin hindi rin ako mahi hirapan ha?" nag sasalita habang naka ngiting sumulyap pa sa kanila.