Ang Hirap Novels & Stories

Ang hallway ay tahimik, pero ramdam nila ang panganib na nagkukubli sa bawat sulok. “Mariel,” sabi ni Billie, “Alam mo ba kung ano ang pinakamahirap sa lahat? Hindi ang laban sa kalaban, kundi ang laban sa tiwala. Paano ka magtitiwala kung alam mong may nagtatago sa'yo?”

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se

Bakit parang mas nakakatakot ito kaysa sa kwartong napasukan ko kanina? Agad na akong nag hanap, jusko wala talaga. Hirap na hirap nako, parang nahihirapan narin akong huminga. Hinawakan ko ang dibdib ko at hinabol ang hininga ko. Bakit nahihirapan akong huminga? Normal ba to? Bigla akong napa isip. Diyos ko baka may nangyayari na kila mama. Kailangan ko nang magmadali.

Pero ang hirap naman tuparin niyon kung sarili kong ama dina-down ako. "Ang hirap magsumikap sa buhay. Yung walang may proud sayo. Walang naka-appreciate sa pagod at hirap mo. Yung hindi nila nakikita ang pagsusumikap mo, " pinahid ko ang luha na kumawala sa mga mata ko. "Ang hirap lang kasi mismong tatay ko pa ang nang-da-down sa akin. "

Paunlakan mo sana kami na tulungan kang hubugin pa ang iyong sarili. Nagmamahal, Humanimal University Ano raw? Humanimal? Ano iyon? --- Caridad Tampipi Ang hirap maging mahirap lalo pa't ika'y nakamaskarang mapagpanggap. Tukso sa paligid ay laganap, apektado pati ang iyong hinaharap. Sadyang kay hirap tanggapin, tayong mga Pilipino'y ginagawang alipin. Mababa ang tingin nila sa atin, kaya pangarap nati'y kay hirap abutin.

"Habang buhay kitang babantayan kahit hindi mo ako mahalin." At dun ko sya niyakap. Hindi bilang inaanak. Bilang babae na 22, at lalaki na 43 na parehong pagod na sa 80sqm, sa pink na pader, sa mangga na ayaw putulin.

Seryoso. In the middle of my school year, masaya ako dahil rank two ako sa aming klase at rank three naman sa overall fourth year. Ang hirap mag-aral no? Lalo na kung ang paghihirap mo ay para sa mga magulang mo pero hindi ko alam kung na-aapreciate nila yung paghihirap ko. Meron akong family problem. Si mama lagi-lagi nalang nagsusugal, si papa uuwi sa bahay na laging lasing. Sa totoo lang wala silang time sa aming dalawa ni ate. Kung tatanungin niyo naman ang estado ng buhay namin sa lipunan, hindi kami mayaman. Mahirap lang kami. Mahirap pa sa mahirap kaya si ate terra ay tumigil sa pag-aaral kasi wala kaming pera kaya ngayon. Ako nalang ang nagtitiyagang m

kahit isa lang sana. Ang hapdi ng lalamunan ko. Hindi matigil ang mga luha ko. Para bang sa bawat patak ay mas lumalala ang hirap sa akin. Tila kinakain ng dilim ang buong pagkatao ko. Hindi ko maintindihan.

Iba talaga ‘yung impak lalo na kung close kayo. Masakit. Mahirap. Pero kailangan tiisin dahil iyon ang nararapat. ******

sabni ko. “Dahil ‘yon sa hirap ng buhay. Nafu-frustrate sila and at the same time yung current condition ng buhay nila ay hindi maganda kaya yung eagerness nila nahahaluan ng panggigigil and when everything fails or walang resulta ang ginawa nila for some time ay suko na agad.” “Parang experience mo na ‘yan ah,” biro ko.